Ég á afmæli í dag og er samkvæmt síðustu talningu orðinn 23 ára gamall :)
Mamma og pabbi sungu fyrir mig í símanum í morgun. Í raun hafa kveðjurnar dunið á mér síðan á miðnætti þar sem Biggi sendi mér afmælis-sms klukkan eina mínútu yfir tólf.
Í morgun, eftir að hafa skutlað Ásdísi á Bókhlöðuna, fór ég í sjúkraþjálfun og svo í sund og í staðinn fyrir að fara beint í vinnuna eftir það þá stal ég af Ásdísi frá skólabókunum og saman stungum við af á heimaslóðir ísskápsins okkar, nefnilega í Öskjuhlíðina og pikknikkuðum þar.
Í gær fór ég og heimsótti afa og ömmu í Holtó og fékk góðar móttökur að vanda. Eftir að hafa setið inni og spjallað drjúga stund fórum við afi í smá bíltúr um vesturbæ Kópavogs sem er alltaf ákaflega gaman.
föstudagur, 26. apríl 2002
miðvikudagur, 24. apríl 2002
Fagur fiskur í sjó
Þessa dagana er Bókhlaðan drekkfull af örvæntingarfullum nemendum sem friða samviskuna með því að koma hingað og þykjast læra. Ég er ekki ein af þeim, nota bene.
Í hádeginu tók ég mér minn vanalega matartíma uppí nestisstofunni. Að venju var mikið rætt í nestisstofunni enda margt um manninn. Stelpnahópur sat á næsta borði við mitt og snerust umræður þar í fyrstu um lélegt úrval Bónuss. Fljótlega fóru þær þó yfir í aðra sálma, nefnilega fiskibollur.
Allar höfðu þær sögu í pokahorninu um hvaða viðbjóð þær höfðu fundið í fiskibollum. Ein hafði lent í því að tengdamamma hennar útbjó fiskibollur og þegar komið var að því að borða þær stóð sporðurinn út úr einni þeirra. Þar að auki var fiskurinn óætur vegna offitu. Skeiðin með kaffijógúrti á leið uppí munn stöðvaðist. Klígja.
Næsta tók til máls, sú hafði hvorki meira né minna en fundið orm í sinni bollu. Hrollur. Búin að missa matarlystina, jafnvel þótt nestið hafi ekki samanstaðið af neinu fiskikyns. Varð að henda hálfkláraðri jógúrt og pína ofan í mig kexbita áður en ég forðaði mér úr þessu andstyggðar bæli.
Eitt er víst, ég ætla aldrei að borða fiskibollur. Reyndar er það ekki erfitt fyrir mig að efna, hef nefnilega ekki borðað fiskibollur síðan ég var 10 ára. Þar á undan voru fiskibollur í karrí mitt uppáhald en einn daginn gat ég ekki komið því niður fyrir klígju. Nú verður hins vegar ekki aftur snúið - fiskibollur, nei takk.
Í hádeginu tók ég mér minn vanalega matartíma uppí nestisstofunni. Að venju var mikið rætt í nestisstofunni enda margt um manninn. Stelpnahópur sat á næsta borði við mitt og snerust umræður þar í fyrstu um lélegt úrval Bónuss. Fljótlega fóru þær þó yfir í aðra sálma, nefnilega fiskibollur.
Allar höfðu þær sögu í pokahorninu um hvaða viðbjóð þær höfðu fundið í fiskibollum. Ein hafði lent í því að tengdamamma hennar útbjó fiskibollur og þegar komið var að því að borða þær stóð sporðurinn út úr einni þeirra. Þar að auki var fiskurinn óætur vegna offitu. Skeiðin með kaffijógúrti á leið uppí munn stöðvaðist. Klígja.
Næsta tók til máls, sú hafði hvorki meira né minna en fundið orm í sinni bollu. Hrollur. Búin að missa matarlystina, jafnvel þótt nestið hafi ekki samanstaðið af neinu fiskikyns. Varð að henda hálfkláraðri jógúrt og pína ofan í mig kexbita áður en ég forðaði mér úr þessu andstyggðar bæli.
Eitt er víst, ég ætla aldrei að borða fiskibollur. Reyndar er það ekki erfitt fyrir mig að efna, hef nefnilega ekki borðað fiskibollur síðan ég var 10 ára. Þar á undan voru fiskibollur í karrí mitt uppáhald en einn daginn gat ég ekki komið því niður fyrir klígju. Nú verður hins vegar ekki aftur snúið - fiskibollur, nei takk.
mánudagur, 22. apríl 2002
Doktorsvörn og dirrindí
Við Baldur vorum að koma af doktorsvörn sem haldin var í hátíðarsal Háskóla Íslands. Þar var Hákon læknir sem vinnur með Baldri að kynna niðurstöður rannsókna sinna á astma. Við Baldur áttum mjög erfitt með að halda einbeitingunni því allt var á svo svakalega fræðilegum nótum að við náðum ekki uppí það.
Kenningin hans er víst það umtalaðasta í læknavísindunum í dag og var vinnu hans hælt í hástert af andmælendum hans. Við læddumst nú reyndar út áður en yfir lauk því okkur var farið að verkja í eyrun af öllu þessu læknamáli. Nú hef ég hins vegar sankað þessari reynslu í sarpinn minn og veit aðeins betur en áður hvernig doktorsvarnir fara fram. Það er eins gott að hafa allt slíkt á hreinu áður en maður fer að verja sína eigin eftir x mörg ár.
Ég skilaði af mér heimaprófinu áðan og er Guðs lifandi fegin að vera laus við það. Ég hef núna lokið 12 einingum á þessari önn og á aðeins eftir prófið í Þjóðernishópum sem er þann 27. apríl. Sumarið er sem sagt í aðeins 5 daga fjarlægð. Orð dagsins: Dirrindí.
Kenningin hans er víst það umtalaðasta í læknavísindunum í dag og var vinnu hans hælt í hástert af andmælendum hans. Við læddumst nú reyndar út áður en yfir lauk því okkur var farið að verkja í eyrun af öllu þessu læknamáli. Nú hef ég hins vegar sankað þessari reynslu í sarpinn minn og veit aðeins betur en áður hvernig doktorsvarnir fara fram. Það er eins gott að hafa allt slíkt á hreinu áður en maður fer að verja sína eigin eftir x mörg ár.
Ég skilaði af mér heimaprófinu áðan og er Guðs lifandi fegin að vera laus við það. Ég hef núna lokið 12 einingum á þessari önn og á aðeins eftir prófið í Þjóðernishópum sem er þann 27. apríl. Sumarið er sem sagt í aðeins 5 daga fjarlægð. Orð dagsins: Dirrindí.
laugardagur, 20. apríl 2002
Í dag er ég búinn að gera marga frábæra hluti. Í morgun fór ég að lyfta með pabba. Við tókum aðallega létta bekkpressu, smá tvíhöfða og svo bakið. Þegar við vorum búnir að lyfta þá beið okkar glaðningur sem ég í daglegu tali kalla mömmu og hún var ekki ein á ferðinni heldur kom nesti með henni og var það vel þegið. Eftir að ég kvaddi folöldin þá kíkti ég á froskana sem voru líka að koma úr gymminu og fékk mér smá salat með þeim. Eftir að hafa verið þar á bæ fórum ég og Stella froskur til afa og ömmu á Þinghólsbraut. Ég og Stella vorum nefnilega í grasekkjufíling í dag, Ásdís mín á bókhlöðunni í heimaprófi og Kristján froskur að kenna einhverjum stærðfræði. Hjá afa og ömmu var kósí að vanda, matur ,drykkur og gott andrúmsloft. Nú verð ég samt að hætta, það er svo mikil sól og mig langar í sund.
föstudagur, 19. apríl 2002
Ég finn að þetta á eftir að verða langur og skrýtinn dagur á Bókhlöðunni. Enn eru 30 mínútur í að ég fái prófið afhent og ég er búin að vera að undirbúa mig eftir fremsta megni. Hins vegar er einbeitingin oft lítil því mér verður svo tíðlitið á sessunaut minn í hér í tölvuverinu. Eldri maður í gulri skyrtu og rauðum jakka. Við vitum alla vega að hann er ekki smekkvís. Þar að auki er hann að vafra um netið og er alltaf að skoða síður á hinum ýmsu tungumálum þar sem er að finna greinar eftir hann. Ég veit að þær eru eftir hann því við titil hverrar greinar er flennistór mynd af þessum gamla gaur, skælbrosandi. Ég veit ekki alveg hvað ég á að halda um gamla kalla sem klæðast eins og trúðar og borða pikarpúka frá Nóa-Síríu.
Kofinn í rjóðrinu
Eftir 3 tíma byrja ég í heimaprófi í etnógrafíu eyjaálfu og er ekkert alltof spennt. Fær maður aldrei frið fyrir kröfum kennara? Ég var að ljúka fjórum ritgerðum og er nýbúin að skila þeim af mér þegar ég þarf að eyða núna 3 dögum í að gera heimapróf.
Annars ætti ég ekki að kvarta, fyrir það fyrsta er ég fegin að fá að ganga í skóla en þar að auki klárast prófin 27. apríl hjá mér og þá er ég komin í 4 mánaða sumarfrí. Ég hef aldrei verið búin svona snemma í prófum áður og ætla sannarlega að njóta þess.
Að öðru. Um daginn minntist ég á uppgötvun okkar Baldurs á listhneigð okkar. Baldur var greinilega að slá ryki í augu mér með því að tala um sönglistina því áhugi hans liggur sko ekki bara þar.
Í gær fór hann nefnilega á málaranámskeið þar sem maður lærir að gera olíumálverk á striga. Hann kom síðan með herleg heitin heim og sannast sagna þá gapti ég af undrun. Í förum sínum hafi hann að geyma frábæra mynd af litlum kofa í rjóðri, alveg ofboðslega falleg. Ég ætlaði ekki að trúa því að Baldur hefði gert þetta og var á tímabili alveg viss um að myndin hefði verið prentuð á strigann og hann síðan málað í myndina.
En nei nei, ekkert slíkt. Nú er ég orðin spennt að fara sjálf á þetta námskeið og ætla að láta á það reyna strax eftir prófin. Ég er nú samt dáldið kvíðin því ef ég man rétt þá var það einmitt myndmennt sem ég þoldi síst í grunnskóla.
Annars ætti ég ekki að kvarta, fyrir það fyrsta er ég fegin að fá að ganga í skóla en þar að auki klárast prófin 27. apríl hjá mér og þá er ég komin í 4 mánaða sumarfrí. Ég hef aldrei verið búin svona snemma í prófum áður og ætla sannarlega að njóta þess.
Að öðru. Um daginn minntist ég á uppgötvun okkar Baldurs á listhneigð okkar. Baldur var greinilega að slá ryki í augu mér með því að tala um sönglistina því áhugi hans liggur sko ekki bara þar.
Í gær fór hann nefnilega á málaranámskeið þar sem maður lærir að gera olíumálverk á striga. Hann kom síðan með herleg heitin heim og sannast sagna þá gapti ég af undrun. Í förum sínum hafi hann að geyma frábæra mynd af litlum kofa í rjóðri, alveg ofboðslega falleg. Ég ætlaði ekki að trúa því að Baldur hefði gert þetta og var á tímabili alveg viss um að myndin hefði verið prentuð á strigann og hann síðan málað í myndina.
En nei nei, ekkert slíkt. Nú er ég orðin spennt að fara sjálf á þetta námskeið og ætla að láta á það reyna strax eftir prófin. Ég er nú samt dáldið kvíðin því ef ég man rétt þá var það einmitt myndmennt sem ég þoldi síst í grunnskóla.
fimmtudagur, 18. apríl 2002
Insúlín og innsæi
Í vikunni fór ég með Stjörnu Snældudóttur til læknis. Hún lá inni á spítalanum frá klukkan átta um morguninn þangað til ég sótti hana eftir vinnu. Þá tjáði læknirinn mér það að hún væri með sykursýki en nýrun væru í góðu lagi. Nú er hún við hestaheilsu og bíður þess að fá insúlínið sitt í lag. En út í allt aðra sálma.
Í fyrravor þá fór ég í áhugasviðspróf með það í huga að fá einhverja hugmynd um hvað ég ætti að leggja fyrir mig. Svo átti ég að mæta í svokallaða úrlausn sem ég mætti ekki í fyrr en núna ári síðar þá ákvað ég að skella mér ef það væri enn hægt. Ég fór og eftir að hafa séð úrlausn prófsins þá var ég nú bara feginn að vera nokkurn veginn búinn að ákveða að fara í verkfræði. Enda las ég það í einhverri stjörnuspá að þessa dagana ætti nautið að treysta á innsæi sitt fremur en skoðanir annarra.
Í fyrravor þá fór ég í áhugasviðspróf með það í huga að fá einhverja hugmynd um hvað ég ætti að leggja fyrir mig. Svo átti ég að mæta í svokallaða úrlausn sem ég mætti ekki í fyrr en núna ári síðar þá ákvað ég að skella mér ef það væri enn hægt. Ég fór og eftir að hafa séð úrlausn prófsins þá var ég nú bara feginn að vera nokkurn veginn búinn að ákveða að fara í verkfræði. Enda las ég það í einhverri stjörnuspá að þessa dagana ætti nautið að treysta á innsæi sitt fremur en skoðanir annarra.
sunnudagur, 14. apríl 2002
Óþolandi listaspírur?
Við Baldur vorum að komast að því í dag, okkur báðum til undrunar, að við erum eftir allt saman listhneigt fólk. Baldur var að syngja í messu í dag og á meðan sat ég heima og skoðaði eina bók sem ég á, Eye to eye - childhood, en þar eru að finna býsnin öll af myndum af börnum um heim allan.
Sem ég sat og fletti í gegnum bókina fattaði ég að mig langar að læra ljósmyndun og hef lengi haft áhuga á ljósmyndum. Stuttu eftir þessa uppgötvun kom Baldur heim allur uppnuminn eftir sönginn og tjáði mér það að hann ætlaði að æfa söng samhliða háskólanáminu sem hefst næsta haust.
Við verðum sem sagt ansi skrautleg þegar við erum orðin gömul, Baldur útskrifaður sem verkfræðingur og ég orðin doktor í sál- eða mannfræði. Þar að auki verðum við óþolandi listaspírur, Baldur í óperusöng og ég að rausa um samspil ljóss og skugga.
Síðan erum við búin að ákveða eitt og það skal standa. Þegar við erum orðin ca. 55 dembum við okkur í fornleifafræðinám, hendumst síðan til á slóðir Indiana Jones og gröfum okkur í gegnum jörðina eins og mann hefur alltaf langað.
Sem ég sat og fletti í gegnum bókina fattaði ég að mig langar að læra ljósmyndun og hef lengi haft áhuga á ljósmyndum. Stuttu eftir þessa uppgötvun kom Baldur heim allur uppnuminn eftir sönginn og tjáði mér það að hann ætlaði að æfa söng samhliða háskólanáminu sem hefst næsta haust.
Við verðum sem sagt ansi skrautleg þegar við erum orðin gömul, Baldur útskrifaður sem verkfræðingur og ég orðin doktor í sál- eða mannfræði. Þar að auki verðum við óþolandi listaspírur, Baldur í óperusöng og ég að rausa um samspil ljóss og skugga.
Síðan erum við búin að ákveða eitt og það skal standa. Þegar við erum orðin ca. 55 dembum við okkur í fornleifafræðinám, hendumst síðan til á slóðir Indiana Jones og gröfum okkur í gegnum jörðina eins og mann hefur alltaf langað.
fimmtudagur, 11. apríl 2002
Bæn dagsins
Það er vor
ég er í sjöunda himni.
Helgin fyrir stafni - búinn að fara í ríkið.
Veðrið er æði, sólin skín,
hvergi ský á himni.
Búinn að panta súpu og brauð
og búinn að borga allar mínar skuldir.
Svo sem engin ósköp sem ég á af skuldunautum.
Er á leið í ofsa veislu,
ætla að láta öllum illum látum,
því þetta er lífið,
náttúran og dýrðin
að eilífu
gaman
ég er í sjöunda himni.
Helgin fyrir stafni - búinn að fara í ríkið.
Veðrið er æði, sólin skín,
hvergi ský á himni.
Búinn að panta súpu og brauð
og búinn að borga allar mínar skuldir.
Svo sem engin ósköp sem ég á af skuldunautum.
Er á leið í ofsa veislu,
ætla að láta öllum illum látum,
því þetta er lífið,
náttúran og dýrðin
að eilífu
gaman
þriðjudagur, 9. apríl 2002
Gátur
Þegar ég var í mat áðan í vinnunni þá lagði Bjarni vinur minn fyrir mig gátu sem var svolítið lúmsk.
Það var einu sinni maður sem var búinn að vera einn inni í herbergi í tvo mánuði og var kominn með leið á því þannig að hann slökkti ljósið, fór út og læsti hurðinni. Í kjölfar þess dóu 90 menn. Hvernig stóð á því?
Ég man líka eftir einni góðri sem Ólöf amma lagði fyrir mig.
Býr mér innan rifja ró,
reiði, hryggð og kæti,
kurteisin og kári þó
koma mér úr sæti.
Svör sendist hingað.
Það var einu sinni maður sem var búinn að vera einn inni í herbergi í tvo mánuði og var kominn með leið á því þannig að hann slökkti ljósið, fór út og læsti hurðinni. Í kjölfar þess dóu 90 menn. Hvernig stóð á því?
Ég man líka eftir einni góðri sem Ólöf amma lagði fyrir mig.
Býr mér innan rifja ró,
reiði, hryggð og kæti,
kurteisin og kári þó
koma mér úr sæti.
Svör sendist hingað.
mánudagur, 8. apríl 2002
Mánudagskvöld (hí á Baldur)
Balli litli fékk ekki far með mér heim heldur hjólaði hann sjálfur með eigin fótöflum alla leið uppí Pókavog. Ég aftur á móti gerði no such thing, heldur settist uppí Nolla og brunaði heim til katta og músa.
Núna erum við hinsvegar stödd á Bókhlöðinni, hinni einu sönnu, í ritgerðarhugleiðingum. Þetta er fjórða og seinasta ritgerðin sem ég hefst handa á, tvær liggja fullmótaðar í valnum, ein er enn í "bleyti" og þessi er vart svo komin á blað. Ég ætla mér að skrifa um áhrif peninga á félagsleg tengsl á Papua Nýju Gíneau og hlakka satt best að segja til að takast á við nýtt viðfangsefni.
Ég er búin að uppgötva að mér finnst Woody Allen frábær leikari og hef einsett mér að horfa aftur á Manhattan Murder Mystery, sú er sko sprenghlægileg.
Núna erum við hinsvegar stödd á Bókhlöðinni, hinni einu sönnu, í ritgerðarhugleiðingum. Þetta er fjórða og seinasta ritgerðin sem ég hefst handa á, tvær liggja fullmótaðar í valnum, ein er enn í "bleyti" og þessi er vart svo komin á blað. Ég ætla mér að skrifa um áhrif peninga á félagsleg tengsl á Papua Nýju Gíneau og hlakka satt best að segja til að takast á við nýtt viðfangsefni.
Ég er búin að uppgötva að mér finnst Woody Allen frábær leikari og hef einsett mér að horfa aftur á Manhattan Murder Mystery, sú er sko sprenghlægileg.
Mánudagur
Um helgina horfðum við á tvær bíómyndir, annars vegar End of an affair og hins vegar Annie Hall eftir Woody Allen. Ákaflega ólíkar myndir og báðar mjög góðar.
Í gærkvöldi ákvað ég að ég skyldi labba í vinnuna í dag en það þróaðist eitthvað á koddanum og ég hjólaði í vinnuna í morgun í bakstyrkjandi hugleiðingum og var snöggur að því. Það er nefnilega svo ofsalega gott að hreyfa sig svona á morgnana og vera orðinn vel ferskur þegar komið er í vinnuna.
Í hádeginu kom Ásdís og heimsótti mig í vinnuna og við fengum okkur snæðing saman sem uppistóð af túnfiski og kotasælu. Nú er ég að hugsa um að hjóla heim eða fá far með Ásdísi.
Í gærkvöldi ákvað ég að ég skyldi labba í vinnuna í dag en það þróaðist eitthvað á koddanum og ég hjólaði í vinnuna í morgun í bakstyrkjandi hugleiðingum og var snöggur að því. Það er nefnilega svo ofsalega gott að hreyfa sig svona á morgnana og vera orðinn vel ferskur þegar komið er í vinnuna.
Í hádeginu kom Ásdís og heimsótti mig í vinnuna og við fengum okkur snæðing saman sem uppistóð af túnfiski og kotasælu. Nú er ég að hugsa um að hjóla heim eða fá far með Ásdísi.
laugardagur, 6. apríl 2002
Hengikengúra
Ég fann annan leik á netinu, svona hengimann þar sem maður á að giska á orð og ef maður giskar x oft vitlaust verður kengúran hengd. Ágætis hvíld frá lærdómnum hérna upp á Bókhlöðu.
fimmtudagur, 4. apríl 2002
Myndaalbúm Gabríels!
Ég var að fá póst frá Maríu þess efnis að Gabríel Dagur væri kominn með sitt eigið myndaalbúm á netið. Hann er nú algjört kríli, þessi litli bolti.
Ég er búin að taka nokkrar myndir af honum en alls ekki nóg og mig langar að taka miklu, miklu fleiri myndir. Ætli ég fari ekki að skella mér í heimsókn sem allra fyrst?
Ég er búin að taka nokkrar myndir af honum en alls ekki nóg og mig langar að taka miklu, miklu fleiri myndir. Ætli ég fari ekki að skella mér í heimsókn sem allra fyrst?
Eggjum hent í kanínur
Ég fann einn leik á netinu sem gengur út á það að henda eggjum í kanínur, reyna að hitta þær og drepa þannig sem flestar. Þetta er dáldið bilað en skemmtilegt þrátt fyrir það. Þið ykkar sem prufið smellið HÉR, og góða skemmtun.
P.s. með þessu er ég alls ekki að lýsa frati á kanínur enda eru það hin sætustu dýr.
P.s. með þessu er ég alls ekki að lýsa frati á kanínur enda eru það hin sætustu dýr.
miðvikudagur, 3. apríl 2002
Páskaungar
Ég veit að páskarnir eru nýliðnir og allt það en ég fann þessa sætu mynd á netinu og varð að sýna ykkur hana. En hvernig ætli þeir hafi fengið þessa liti á sig, litlu skinnin?
þriðjudagur, 2. apríl 2002
Ég er...
 | Civilian Calvin! You don't get to travel much outside your neighborhood, but you still manage to get in plenty of trouble. When you're not acting up, you like to wax philosophical. Take the What Calvin are You? Quiz by contessina_2000@yahoo.com! |
Brandarar
Enn bætist í síðusafnið okkar því nú höfum við bætt við brandarasíðu. Á henni er að finna allskyns brandara, fyndna jafnt sem ófyndna, skrýtna sem skemmtilega o.s.frv.
Aðallega er um að ræða brandara sem við fáum í pósti eða rekumst á á netvappi. Ykkur er auðvitað velkomið að senda okkur brandara í tölvupóst sem við getum þá birt á síðunni, við eigum nefnilega ekki svo marga eftir á lager.
-----Uppfærsla 10. mars 2006----
Brandarasíðan var færð haustið 2005 og er nú að finna á síðunni www.spaug.blogspot.com.
Aðallega er um að ræða brandara sem við fáum í pósti eða rekumst á á netvappi. Ykkur er auðvitað velkomið að senda okkur brandara í tölvupóst sem við getum þá birt á síðunni, við eigum nefnilega ekki svo marga eftir á lager.
-----Uppfærsla 10. mars 2006----
Brandarasíðan var færð haustið 2005 og er nú að finna á síðunni www.spaug.blogspot.com.
Hvaða Calvin ert þú?
Fyrir þá sem halda upp á þá Calvin og Hobbes er hér kjörið tækifæri til að komast að því hverskonar Calvin maður er. Ég tók prófið og komst að því að ég er Hobbes!
 | You are Hobbes! You're a bit too mellow to be an incarnation of Calvin, but you're still his best pal. You don't mind having fun, though, and enjoy playing tricks on your friends when they least expect it. |
sunnudagur, 31. mars 2002
Páskadagur
Ég var vakin upp í morgun alveg eldsnemma. Baldur átti að mæta í messu kl. 7 og vakti mig um hálf sjö leytið til að segja mér að páskapósturinn væri kominn. Hann rétti með miða því til staðfestingar. Nývöknuð og vönkuð sem ég var átti ég erfitt með að lesa á miðann en loks tókst það.
Á miðanum stóð: "Halló, halló! Páskapóstur hefur borist þér. Finndu út hvað og hvar hann er. Þig vantar jakkaföt." Ég varð því að rífa mig úr vogu bælinu og kíkja inn í fataskáp því þótt ég væri syfjuð fattaði ég að um ratleik væri að ræða.
Inn í skáp, límdan á hurðina, fann ég miða # 2: "Þú nálgast! Pósturinn var hér en hann kann að labba. Gæti það verið panna?" Inní eldhús og upp í skáp og þar stóð: "Ekki panna. Þarf ekki að ryksuga?"
Nú fór gamanið að kárna, að þurfa að dröslast inní kalt þvottahúsið þar sem ryksugan er geymd. Ég lét mig þó hafa það og uppskar enn aðra vísbendingu: "Ekki ryksuga svona snemma. Fáðu þér frekar malt og slappaður af."
Aftur inní eldhús og nú opna ég ísskápinn. Þar er að finna fimmta miðan á maltdós: "Þú drekkur ekki malt á morgnana. Er ekki kakan tilbúin?" Ég kíkti inní ofn og þar fann ég stórt páskaegg með bókastrump ofaná. Núna er eggið komið ansi langt á leið og ég er að íhuga að fela restina. Þegar Baldur fær sér bita þá er það nefnilega ekkert slor.
Eftir messuna hjá Baldri fór ég að spariklæðast og Baldur þurfti að fara í önnur jakkaföt, alvöru sparijakkaföt. Síðan drifum við okkur niður í Grafarvogskirkju þar sem skíra átti litla prinsinn þeirra Maríu og Kára. Fyrir utan það að vera tekinn inní samfélag kristinna manna hlaut hann nafnið Gabríel Dagur.
Eftir á var síðan smá veisla á Tíu dropum. Þar áttum við í mestum vandræðum við að vísa burt glorhungruðum og hundblautum túristum sem héldu að loksins hefðu þeir fundið eitthvað opið á þessum degi. Fyrir utan það var veislan stórfín með ágætis veigum. Sá litli er orðinn svo stór að það var umtalað í veislunni og fötin sem hann fékk í skírnargjöf voru flest fyrir eins árs og eldri!
Á miðanum stóð: "Halló, halló! Páskapóstur hefur borist þér. Finndu út hvað og hvar hann er. Þig vantar jakkaföt." Ég varð því að rífa mig úr vogu bælinu og kíkja inn í fataskáp því þótt ég væri syfjuð fattaði ég að um ratleik væri að ræða.
Inn í skáp, límdan á hurðina, fann ég miða # 2: "Þú nálgast! Pósturinn var hér en hann kann að labba. Gæti það verið panna?" Inní eldhús og upp í skáp og þar stóð: "Ekki panna. Þarf ekki að ryksuga?"
Nú fór gamanið að kárna, að þurfa að dröslast inní kalt þvottahúsið þar sem ryksugan er geymd. Ég lét mig þó hafa það og uppskar enn aðra vísbendingu: "Ekki ryksuga svona snemma. Fáðu þér frekar malt og slappaður af."
Aftur inní eldhús og nú opna ég ísskápinn. Þar er að finna fimmta miðan á maltdós: "Þú drekkur ekki malt á morgnana. Er ekki kakan tilbúin?" Ég kíkti inní ofn og þar fann ég stórt páskaegg með bókastrump ofaná. Núna er eggið komið ansi langt á leið og ég er að íhuga að fela restina. Þegar Baldur fær sér bita þá er það nefnilega ekkert slor.
Eftir messuna hjá Baldri fór ég að spariklæðast og Baldur þurfti að fara í önnur jakkaföt, alvöru sparijakkaföt. Síðan drifum við okkur niður í Grafarvogskirkju þar sem skíra átti litla prinsinn þeirra Maríu og Kára. Fyrir utan það að vera tekinn inní samfélag kristinna manna hlaut hann nafnið Gabríel Dagur.
Eftir á var síðan smá veisla á Tíu dropum. Þar áttum við í mestum vandræðum við að vísa burt glorhungruðum og hundblautum túristum sem héldu að loksins hefðu þeir fundið eitthvað opið á þessum degi. Fyrir utan það var veislan stórfín með ágætis veigum. Sá litli er orðinn svo stór að það var umtalað í veislunni og fötin sem hann fékk í skírnargjöf voru flest fyrir eins árs og eldri!
Sá stutti hlýtur blessun
Mæðginin að lokinni athöfninni
Gabríel Dagur og Björg
Núna ætlum við að skreppa upp í Þingás til pabba og glápa kannski á Ace Ventura 2. Baldur hefur nefnilega þann brest að hafa aldrei séð Ace Ventura myndirnar. Þar að auki bíður okkar annað páskaegg þar og ég hlakka til að sjá hvort strumpur sé ofaná því.
Gleðilega páska!
föstudagur, 29. mars 2002
Það varð smá breyting á planinu. Við vorum svo lengi í Bláa lóninu í gær að við höfðum ekki tíma til að fá okkur vöfflur þannig að til að bæta fyrir það er Baldur núna að baka vöfflur í morgunmat, nammmmmmmm. Þessi dagur er ekki síðri en gærdagurinn veðurfarslega séð og hvað er betra en að eiga framundan langan föstudag í blíðviðri?
Heilsuhornið
Þá erum við loksins komin með eitthvað nýtt efni á síðuna okkar eftir margra mánaða bið. Nýja síðan heitir heilsuhornið og þar er enn sem komið er að finna þrjá kafla um heilsusamlegt líferni. Kaflarnir fjalla um mataræði, lyftingar og gott form. Við ætlum síðan með tíð og tíma að bæta linkum á góðar síður um lyftingar og ýmsar aðrar æfingar jafnt sem síður um næringarfræði.
Þetta verður alveg ferlega skemmtileg síða sem Baldur mun að mestu leyti smá um en ég ætla að fá að skrifa eitthvað um jóga, það er bókað. Það er enn óvíst hversu reglulega síðan verður uppfærð en ætli við tilkynnum ekki nýjar færslur jafnóðum hér á dagbókinni?
Þetta verður alveg ferlega skemmtileg síða sem Baldur mun að mestu leyti smá um en ég ætla að fá að skrifa eitthvað um jóga, það er bókað. Það er enn óvíst hversu reglulega síðan verður uppfærð en ætli við tilkynnum ekki nýjar færslur jafnóðum hér á dagbókinni?
fimmtudagur, 28. mars 2002
Blár himinn=Bláa lónið
Þetta er alveg yndislegur skírdagur og í tilefni þessa góða veðurs ætlum við að skreppa í Bláa lónið og reyna að fá smá lit. Mín túlkun á skírdegi er sú að þeir sem eru skírðir fái sérstaka athygli frá hinum óskírðu og því fæ ég (hin skírða kona) vöfflur frá Baldri mínum (hinum óskýrða karli).
Síðan er aldrei að vita nema froskarnir verði búnir að jafna sig á fluginu langa og við kíkjum á þau með vöfflur. Jæja, má ekki vera að þessu blaðri, við erum með tight schedule, Bláa lónið, vöfflur, skírdagsmatur og kirkjusöngur hjá Baldri kl. 19. Gleðilegan skírdag!
Síðan er aldrei að vita nema froskarnir verði búnir að jafna sig á fluginu langa og við kíkjum á þau með vöfflur. Jæja, má ekki vera að þessu blaðri, við erum með tight schedule, Bláa lónið, vöfflur, skírdagsmatur og kirkjusöngur hjá Baldri kl. 19. Gleðilegan skírdag!
miðvikudagur, 27. mars 2002
Nú má hamsturinn passa sig
Bara svo að þið vitið það þá er ég ugla. Ég var nefnilega eitthvað að brima á öldum netsins og fann einhverskonar próf. Svona hvaðadýrertþú-próf.
þriðjudagur, 26. mars 2002
Fuglahræðu í fuglabjargið
Ég var að koma af hinni margrómuðu nestisstofu Bókhlöðunnar þar sem ég lét svo lítið að innbyrða samloku með osti, gúrku og tómötum og einum banana (keyptum í Fjarðarkaup, vitaskuld). Ekki sat ég lengi ein að snæðingi því áður en ég vissi af hafði þessi annars kuldalega, gluggalausa og ofnlausa (ég kemst bara ekki yfir þetta) stofa fyllst af allskyns fólki héðan og þaðan (mest viðskipta- og lögfræðingar held ég).
Allir voru að narta í bakaríisóhollustu og kvartandi undan umbúðafarganinu sem fylgir einni lítilli (ekki svo lítil að mínu mati) skúffukökusneið. Þegar ég loksins yfirgaf nestisstofuna og opnaði dyrnar út í þöglan lessalinn varð mér ljóst þvílíkt ógrynni af hávaða var þarna inni. Þetta var eins og að vera staddur í fuglabjargi á varptíma, allir gaggandi.
SOS, okkur vantar nauðsynlega fuglahræðu hingað. Heimilisfang: Nestisstofan 4. hæð, Bókhlöðunni, Reykjavík, Ísland.
Allir voru að narta í bakaríisóhollustu og kvartandi undan umbúðafarganinu sem fylgir einni lítilli (ekki svo lítil að mínu mati) skúffukökusneið. Þegar ég loksins yfirgaf nestisstofuna og opnaði dyrnar út í þöglan lessalinn varð mér ljóst þvílíkt ógrynni af hávaða var þarna inni. Þetta var eins og að vera staddur í fuglabjargi á varptíma, allir gaggandi.
SOS, okkur vantar nauðsynlega fuglahræðu hingað. Heimilisfang: Nestisstofan 4. hæð, Bókhlöðunni, Reykjavík, Ísland.
Lasagna
Í gær þá var svona sitt lítið af hverju snövlað. Við fórum og versluðum í matinn í Fjarðarkaupum og fórum svo í Hagkaup og keyptum gsm síma. Ég var nefnilega kominn með akkúrat nákvæmlega nóg af því að vera alltaf að mixa þann gamla þannig að ég barasta keypti mér nýjan.
Svo kom kvöldið og ég bjó til lasagna en sá réttur hefur þau áhrif á mig að ég steinsofna ef ég neyti hans í réttu magni. Að sjálfsögðu borðaði ég þangað til ég var við það að líða út af og skreið þá inn í rúm og lá rotaður til sjö í morgun, að frátöldum fimm mínútum sem fóru í tannburstun.
Svo kom kvöldið og ég bjó til lasagna en sá réttur hefur þau áhrif á mig að ég steinsofna ef ég neyti hans í réttu magni. Að sjálfsögðu borðaði ég þangað til ég var við það að líða út af og skreið þá inn í rúm og lá rotaður til sjö í morgun, að frátöldum fimm mínútum sem fóru í tannburstun.
mánudagur, 25. mars 2002
Hóhóhó
Jæja, nú er ég í nýju vinnunni minni að skrifa á bloggerinn. Ég er ekki á skrifstofunni minni þar sem tölvan mín er ekki nettengd ennþá en það verður ábyggilega gert í vikunni. Hvað geri ég í vinnunni? Það er einmitt það sem ég er að reyna að læra þessa dagana en aðallega held ég að ég hreinsi RNA.
Að allt öðru. Í gær söng ég í tveimur fermingum en í tveimur fermingarathöfnum eru u.þ.b. 60 börn teymd upp að altari þar sem þau síðan ljúga að samfélaginu og Guði fyrir viðunandi þóknun. En svona er það nú. Þetta fermingadót er nú samt atvinnuskapandi og svo finnst mér alveg ofboðslega gaman að syngja. Ég mæli með því við sem flesta að syngja þar sem það er svo gaman. Mér gengur ofsalega vel í þessum sönggeira og miklu betur en ég þorði að vona.
Að allt öðru. Í gær söng ég í tveimur fermingum en í tveimur fermingarathöfnum eru u.þ.b. 60 börn teymd upp að altari þar sem þau síðan ljúga að samfélaginu og Guði fyrir viðunandi þóknun. En svona er það nú. Þetta fermingadót er nú samt atvinnuskapandi og svo finnst mér alveg ofboðslega gaman að syngja. Ég mæli með því við sem flesta að syngja þar sem það er svo gaman. Mér gengur ofsalega vel í þessum sönggeira og miklu betur en ég þorði að vona.
sunnudagur, 24. mars 2002
Ísöld
Í gær vorum við plötuðu af Andra brósa til að fara í bíó að sjá myndina Ísöld. Við vorum að pæla í myndum eins og Gosford Park, In the Bedroom eða A Beautiful Mind en fórum þess í stað að sjá Ísaldarmyndina sem er alveg ágætisskemmtun.
Andri vildi endilega fara að sjá þessa mynd þar sem honum fannst trailerinn svo fyndinn og tókst að sannfæra mig um ágæti hennar með því að tala um krúttlegan íkorna. Ég er alveg veik fyrir öllu krúttlegu og auðvitað varð ég að fara. Íkorninn var meira svona "ég-er-rosaleg-vitlaus" rottuíkorni heldur en "ég-er-rosalegt-kríli" íkorni. En hann fékk mig til að hlæja dátt, það skiptir máli.
Andri vildi endilega fara að sjá þessa mynd þar sem honum fannst trailerinn svo fyndinn og tókst að sannfæra mig um ágæti hennar með því að tala um krúttlegan íkorna. Ég er alveg veik fyrir öllu krúttlegu og auðvitað varð ég að fara. Íkorninn var meira svona "ég-er-rosaleg-vitlaus" rottuíkorni heldur en "ég-er-rosalegt-kríli" íkorni. En hann fékk mig til að hlæja dátt, það skiptir máli.
laugardagur, 23. mars 2002
Smá tölfræði um launin hans Michael Jordans
Þetta fékk ég sent í pósti frá Maríu vinkonu. Maður vissi að gæinn væri ríkur en fyrr má nú rota en steinrota:
"Eftir að Michael Jordan hætti að spila körfubolta fékk hann starfslokasamning uppá 4 milljarða íslenskra króna. Hann fær samt sem áður 17,8 milljónir í laun á dag sem eru tekjur hans af auglýsingum og föstum samningum." Hér koma nokkrar staðreyndir um hversu mikið hann þénar í raun:
· Ef hann sefur 7 klukkustundir á nóttu þénar hann 5,2 milljónir á meðan.
· Ef hann fer í bíó kostar það hann 700 kall en hann græðir 1,8 milljónir á meðan hann horfir á myndina.
· Ef hann ákveður að fá sér harðsoðin egg í morgunmat þénar hann 61.800 krónur á meðan hann sýður þau.
· Hann þénar 371.000 krónur á meðan hann horfir á einn Friends þátt.
· Hann er 12 klukkustundir að safna sér pening fyrir glænýjum Acura NSX sportbíl.
· Ef einhver væri í því starfi að rétta honum þá peninga sem hann þénar samstundis þyrfti sá hinn sami að rétta honum 200 kall á hverri einustu sekúndu.
· Hann greiðir u.þ.b. 2000 kall fyrir að fara einn hring á sæmilegum golfvelli en þénar 3,3 milljónir á meðan hann fer hringinn.
· Ef maður fengi eina krónu fyrir hvern þúsund kall sem Jordan þénar væri maður með 6,5 milljónir í árslaun.
· Hann græðir u.þ.b. 19.600 krónur við að horfa á 100 metra hlaup á Ólympíuleikunum en heilar 1,6 milljónir við að horfa á meðal langt maraþon.
· Á þessu ári mun Jordan þéna rúmlega tvisvar sinnum meira en allir Bandaríkjaforsetar til frá upphafi hafa haft í laun til samans.
· Þó að Jordan myndi setja öll sín árslaun í sparnað næstu 450 árin ætti hann samt minna en Bill Gates á í dag!
"Eftir að Michael Jordan hætti að spila körfubolta fékk hann starfslokasamning uppá 4 milljarða íslenskra króna. Hann fær samt sem áður 17,8 milljónir í laun á dag sem eru tekjur hans af auglýsingum og föstum samningum." Hér koma nokkrar staðreyndir um hversu mikið hann þénar í raun:
· Ef hann sefur 7 klukkustundir á nóttu þénar hann 5,2 milljónir á meðan.
· Ef hann fer í bíó kostar það hann 700 kall en hann græðir 1,8 milljónir á meðan hann horfir á myndina.
· Ef hann ákveður að fá sér harðsoðin egg í morgunmat þénar hann 61.800 krónur á meðan hann sýður þau.
· Hann þénar 371.000 krónur á meðan hann horfir á einn Friends þátt.
· Hann er 12 klukkustundir að safna sér pening fyrir glænýjum Acura NSX sportbíl.
· Ef einhver væri í því starfi að rétta honum þá peninga sem hann þénar samstundis þyrfti sá hinn sami að rétta honum 200 kall á hverri einustu sekúndu.
· Hann greiðir u.þ.b. 2000 kall fyrir að fara einn hring á sæmilegum golfvelli en þénar 3,3 milljónir á meðan hann fer hringinn.
· Ef maður fengi eina krónu fyrir hvern þúsund kall sem Jordan þénar væri maður með 6,5 milljónir í árslaun.
· Hann græðir u.þ.b. 19.600 krónur við að horfa á 100 metra hlaup á Ólympíuleikunum en heilar 1,6 milljónir við að horfa á meðal langt maraþon.
· Á þessu ári mun Jordan þéna rúmlega tvisvar sinnum meira en allir Bandaríkjaforsetar til frá upphafi hafa haft í laun til samans.
· Þó að Jordan myndi setja öll sín árslaun í sparnað næstu 450 árin ætti hann samt minna en Bill Gates á í dag!
Gettu betur!
Í gær var úrslitakeppnin í Gettu betur háð og mættust þar stálin stinn, þ.e. stálið frá MR (þýskt eðal) vs. stálið frá MS. MR vann keppnina tíunda árið í röð eftir æsispennandi og magakreppandi keppni. MR-ingar urðu náttúrulega ævareiðir þegar klukkan fór ekki í gang í hraðaspurningunum og ég held að fólk hafi vilja rífa hausinn af Loga greyinu sem fannst þetta allt mjög vandræðalegt.
Fyndnast var þegar hann og dómarinn voru næstum farnir að rífast. Sem sagt, keppnin var með óvenjuleg sniði þetta árið, RÚV sýndi hversu vel því tekst að klúðra svona hlutum á meistaralegan hátt og taka keppendur á taugum. Þetta hefur örugglega verið planað til að auka á spennuna, reyna að gera þetta að svona vinsælu efni eins og Survivor og Temptation Islands.
Að öðru, Baldur útbjó smá próf fyrir ykkur í gær til að komast að því hversu vel þið þekkið hann. Prófið rennur út eftir 29 daga þannig að það er um að gera að drífa sig að taka það og sjá hvar maður lendir á skalanum. Linkurinn á prófið er hér til vinstri fyrir neðan vefspjallslinkinn og kallast Gettu betur!
Fyndnast var þegar hann og dómarinn voru næstum farnir að rífast. Sem sagt, keppnin var með óvenjuleg sniði þetta árið, RÚV sýndi hversu vel því tekst að klúðra svona hlutum á meistaralegan hátt og taka keppendur á taugum. Þetta hefur örugglega verið planað til að auka á spennuna, reyna að gera þetta að svona vinsælu efni eins og Survivor og Temptation Islands.
Að öðru, Baldur útbjó smá próf fyrir ykkur í gær til að komast að því hversu vel þið þekkið hann. Prófið rennur út eftir 29 daga þannig að það er um að gera að drífa sig að taka það og sjá hvar maður lendir á skalanum. Linkurinn á prófið er hér til vinstri fyrir neðan vefspjallslinkinn og kallast Gettu betur!
föstudagur, 22. mars 2002
Óttaleg teikn á lofti í Reykjavík
Það er sem ég óttaðist, góðviðrið undanfarna daga má rekja til til einhvers ills. Þetta kom fram á baggalúti í dag:
Grunsamlega gott veður hefur verið á suðvesturhorni landsins í morgun, auk þess sem ýmis fleiri annarleg teikn hafa verið á lofti. Ónáttúrulega hár hiti hefur verið í allan dag og ekki hefur komið deigur dropi úr loft, auk þess sem sögusagnir eru uppi um að lóa hafi sést í Grafarvogi. " Af þessum teiknum má augljóst vera að endalokin eru í nánd - sjálf ragnarök," sagði Magnús Skarphéðinsson, ræstitæknir, um málið. Vísindamenn telja að hitinn eigi eftir að hækka enn meira og muni að lokum þurrka upp úthöfin og steikja allt lifandi.
Grunsamlega gott veður hefur verið á suðvesturhorni landsins í morgun, auk þess sem ýmis fleiri annarleg teikn hafa verið á lofti. Ónáttúrulega hár hiti hefur verið í allan dag og ekki hefur komið deigur dropi úr loft, auk þess sem sögusagnir eru uppi um að lóa hafi sést í Grafarvogi. " Af þessum teiknum má augljóst vera að endalokin eru í nánd - sjálf ragnarök," sagði Magnús Skarphéðinsson, ræstitæknir, um málið. Vísindamenn telja að hitinn eigi eftir að hækka enn meira og muni að lokum þurrka upp úthöfin og steikja allt lifandi.
Hæ, hó! Ég er búinn að skipta um vinnu og farinn að vinna á rannsóknarstofu og er með mitt eigið skrifborð og mína eigin tölvu. Mér finnst þetta mjög gaman. Ég hef ekki skrifað mikið að undanförnu enda mikið að gera og því ekki minnst á að Einar og Sólveig urðu að folöldum þann 14. mars og eignuðust lítið kríli sem heitir Sædís Ósk. Til hamingju Einar og Sólveig!
Ég mæli með...
...að fara út í Blómaval með litlu krílin, kaupa sér ís og lítið páskaegg á 99 kr. og kíkja á Páskaland. Þar eru nokkkur kanínusystkin í búri, ógurlega falleg öll sömul. Þar eru líka páfagaukar í öllum regnbogans litum. Kaupið samt ekkert skraut þar, þetta er fokdýr búlla.
Framtíðarheimilið komið í notkun
Inná nestistofu rakst ég á tímaritið Tölvuheimur og þar sem ég hafði ekkert annað að gera fletti ég því í gegn og hafði gaman af. Það skrýtnasta sem ég rak augun í var greinin um framtíðarheimilið sem útbúið hefur verið hér á landi. Greinin er alveg lygileg og hljóðar svona:
"Teymi á vegum hins opinbera í Japan hefur í samvinnu við helstu tæknifyrirtæki landsins lokið byggingu netkerfis sem tengir saman öll raftæki og tól vísitöluheimilisins til að sýna hvernig heimili framtíðarinnar gætu virkað. Í heildina eru tækin sem tend eru saman 50 talsins og hafa þau öll sína eigin IP-tölu á netkerfinu.
Meðal þess sem þetta nettengda heimili býður upp á er að nota GSM-símann til að vökva garðinn og gefa gæludýrum að borða ef fólk er fjarverandi en vill hafa þessa hluti í lagi. Ekki þarf lykla til að opna útihurðina, heldur notar húsið fingrafaraskanna til að ákvarða hvort hleypa eigi fólki inn. Þvottasnúran fylgist með veðrinu og dregur sjálfkrafa hlíf yfir fötin sem verið er að þurrka ef rigning skellur á.
Það verður aldrei bjórlaust í húsinu, því þegar einungis þrjár flöskur eru eftir í ísskápnum sendir hann sjálfkrafa pöntun með tölvupósti til næstu matvöruverslunar og það sama gildir um hrísgrjón. Hvert herbergi hússins er svo með hljóðnema og hátalara, þannig að nú þarf móðirin ekki lengur að öskra sig hása til að kalla á börnin í matinn.
Einnig getur húsið lært á venjur einstakra fjölskyldumeðlima og hagað sér samkvæmt þeim. Ef ákveðinn fjölskyldumeðlimur fer jafnan á salernið um miðjar nætur, til dæmis, getur húsið aðlagað sig að því. Þegar viðkomandi skríður fram úr hitast salernissetan sjálfkrafa upp og ljósin á leiðinni að baðherberginu kvikna. Svo slokkna ljósin og hitarinn sjálfkrafa þegar rölt er inn í svefnherbergi aftur.
Skaparar hússins segja að allt sem boðið er þar upp á muni koma á almennan markað innan skamms. Þeir segja jafnframt að hugsað hafi verið um að hafa kostnaðinn við tæknina í lágmarki og því eigi að vera hægt að nettengja hús með þessum hætti fyrir 5 milljónir jena, sem eru um það bil 4 milljónir króna."
Jahá, mikið er gott að einhver sé þarna úti sem hugsar fyrir svona löguðu, það segir sig vitaskuld sjálft að ekki getum við haldið áfram að búa svona eins og moldvörpur, með þvottasnúrur sem hugsa ekki og með venjulegan ísskáp sem er ekki einu sinni nettengur! Hugsa sér hvernig við lifum, hversu oft lendum við ekki í því að verða uppiskroppa með bjór og hrísgrjón (samsetningin er algjört lostæti)? Nei, ekki meir, nú verður sko séð fyrir því að við eigum fullt búr af bjór og hrísgrjónum. Verst fyrir þá sem drekka ekki bjór eða fíla ekki hrísgrjón.
"Teymi á vegum hins opinbera í Japan hefur í samvinnu við helstu tæknifyrirtæki landsins lokið byggingu netkerfis sem tengir saman öll raftæki og tól vísitöluheimilisins til að sýna hvernig heimili framtíðarinnar gætu virkað. Í heildina eru tækin sem tend eru saman 50 talsins og hafa þau öll sína eigin IP-tölu á netkerfinu.
Meðal þess sem þetta nettengda heimili býður upp á er að nota GSM-símann til að vökva garðinn og gefa gæludýrum að borða ef fólk er fjarverandi en vill hafa þessa hluti í lagi. Ekki þarf lykla til að opna útihurðina, heldur notar húsið fingrafaraskanna til að ákvarða hvort hleypa eigi fólki inn. Þvottasnúran fylgist með veðrinu og dregur sjálfkrafa hlíf yfir fötin sem verið er að þurrka ef rigning skellur á.
Það verður aldrei bjórlaust í húsinu, því þegar einungis þrjár flöskur eru eftir í ísskápnum sendir hann sjálfkrafa pöntun með tölvupósti til næstu matvöruverslunar og það sama gildir um hrísgrjón. Hvert herbergi hússins er svo með hljóðnema og hátalara, þannig að nú þarf móðirin ekki lengur að öskra sig hása til að kalla á börnin í matinn.
Einnig getur húsið lært á venjur einstakra fjölskyldumeðlima og hagað sér samkvæmt þeim. Ef ákveðinn fjölskyldumeðlimur fer jafnan á salernið um miðjar nætur, til dæmis, getur húsið aðlagað sig að því. Þegar viðkomandi skríður fram úr hitast salernissetan sjálfkrafa upp og ljósin á leiðinni að baðherberginu kvikna. Svo slokkna ljósin og hitarinn sjálfkrafa þegar rölt er inn í svefnherbergi aftur.
Skaparar hússins segja að allt sem boðið er þar upp á muni koma á almennan markað innan skamms. Þeir segja jafnframt að hugsað hafi verið um að hafa kostnaðinn við tæknina í lágmarki og því eigi að vera hægt að nettengja hús með þessum hætti fyrir 5 milljónir jena, sem eru um það bil 4 milljónir króna."
Jahá, mikið er gott að einhver sé þarna úti sem hugsar fyrir svona löguðu, það segir sig vitaskuld sjálft að ekki getum við haldið áfram að búa svona eins og moldvörpur, með þvottasnúrur sem hugsa ekki og með venjulegan ísskáp sem er ekki einu sinni nettengur! Hugsa sér hvernig við lifum, hversu oft lendum við ekki í því að verða uppiskroppa með bjór og hrísgrjón (samsetningin er algjört lostæti)? Nei, ekki meir, nú verður sko séð fyrir því að við eigum fullt búr af bjór og hrísgrjónum. Verst fyrir þá sem drekka ekki bjór eða fíla ekki hrísgrjón.
fimmtudagur, 21. mars 2002
Mannfræðingar til alls vísir
Mannfræðingar eru greinilega til alls líklegir samkvæmt fréttum Baggalúts og Ísland virðist vera mjög verðugur vettvangur rannsókna þeirra, alla vega á mannfræðingurinn Hörður P. Einarz létt með að finna týnda frumbyggjahópa á Íslandi. Ég þarf því ekki að kvíða framtíð minni því sem mannfræðingur ætti mér að nægja að skreppa á Vestfirðina og finna þar eitthvað kynlegt til að skrifa síðan um í hin ýmsu virtu mannfræðitímarit. Þetta hafði Baggalútur að segja um málið:
Landkönnuður finnur týnt sjávarþorp
Dr. Hörður P. Einarz, mannfræðingur og landkönnuður hefur birt grein í hinu virta riti "Popular Explorer" þar sem hann kynnir fund sinn á íslensku sjávarþorpi á Vestfjörðum, sem hefur verið "týnt" öldum saman. "Ég get staðfest að íbúar þessa þorps hafa ekki átt nokkurt samneyti við umheiminn í um 300 ár", sagði Hörður við blaðamann Baggalúts. Hörður var í útilegu í Þvörufirði Nyrðri ásamt móður sinni og stjúpa, þegar hann sá menn á áttæringi róa til fiskjar í firðinum. "Þeir voru allir búnir skinnfatnaði og mér brá allilla við þessa sjón", sagði Hörður og bætti við: "Ég leitaði svo þorpið uppi og fann það utarlega á Svaðnesi. Íbúar þess voru nokkuð hissa að sjá mig en þeir skildu ekki bofs í íslensku, presturinn kunni þó hrafl í latínu. Ég kallaði til sérfræðinga frá Árnastofnun og þeir hafa svona verið að ná kontakt við þá". Þjóðminjavörður hefur farið þess á leit við Menntamálaráðuneytið að þorpið verði varðveitt í heild sinni, ásamt íbúum þess.
Nú á dögunum lét Einar síðan aftur að sér kveða þegar hann fann tvær konur einhversstaðar út á landi:
Hinn kunni mannfræðingur og landkönnuður, Hörður P. Einarz fann á dögunum tvær eldri konur í Grundarvík, sem er löngu gleymt sjávarpláss í Hofmundarfirði á Vestfjörðum. Konurnar, sem eru tvíburasystur, voru sendar þangað af föður sínum frá Patreksfirði í síldarsöltun árið 1931 og hafa dvalið þar og saltað allar götur síðan. "Pabbi er nú sennilega bara á leiðinni sko", sagði Rannveig, eldri systirin við ljósmyndara Baggalúts. Að sögn Harðar munu konurnar hafa saltað allt hráefni bæjarins, sem fór í eyði skömmu eftir komu þeirra. Þegar það var upp urið söltuðu þær það sem hendi var næst: grjót, þang, timbur og jafnvel eigið hár.
Landkönnuður finnur týnt sjávarþorp
Dr. Hörður P. Einarz, mannfræðingur og landkönnuður hefur birt grein í hinu virta riti "Popular Explorer" þar sem hann kynnir fund sinn á íslensku sjávarþorpi á Vestfjörðum, sem hefur verið "týnt" öldum saman. "Ég get staðfest að íbúar þessa þorps hafa ekki átt nokkurt samneyti við umheiminn í um 300 ár", sagði Hörður við blaðamann Baggalúts. Hörður var í útilegu í Þvörufirði Nyrðri ásamt móður sinni og stjúpa, þegar hann sá menn á áttæringi róa til fiskjar í firðinum. "Þeir voru allir búnir skinnfatnaði og mér brá allilla við þessa sjón", sagði Hörður og bætti við: "Ég leitaði svo þorpið uppi og fann það utarlega á Svaðnesi. Íbúar þess voru nokkuð hissa að sjá mig en þeir skildu ekki bofs í íslensku, presturinn kunni þó hrafl í latínu. Ég kallaði til sérfræðinga frá Árnastofnun og þeir hafa svona verið að ná kontakt við þá". Þjóðminjavörður hefur farið þess á leit við Menntamálaráðuneytið að þorpið verði varðveitt í heild sinni, ásamt íbúum þess.
Nú á dögunum lét Einar síðan aftur að sér kveða þegar hann fann tvær konur einhversstaðar út á landi:
Hinn kunni mannfræðingur og landkönnuður, Hörður P. Einarz fann á dögunum tvær eldri konur í Grundarvík, sem er löngu gleymt sjávarpláss í Hofmundarfirði á Vestfjörðum. Konurnar, sem eru tvíburasystur, voru sendar þangað af föður sínum frá Patreksfirði í síldarsöltun árið 1931 og hafa dvalið þar og saltað allar götur síðan. "Pabbi er nú sennilega bara á leiðinni sko", sagði Rannveig, eldri systirin við ljósmyndara Baggalúts. Að sögn Harðar munu konurnar hafa saltað allt hráefni bæjarins, sem fór í eyði skömmu eftir komu þeirra. Þegar það var upp urið söltuðu þær það sem hendi var næst: grjót, þang, timbur og jafnvel eigið hár.
miðvikudagur, 20. mars 2002
Sinfóníuhljómsveit Íslands í I.Q. test
Núna þegar ég dvel öllum stundum á Bókhlöðunni hef ég þurft að nýta mér nestisaðstöðuna þar en hún er eitt herbergi, glugga- og ofnalaust, brrrr.
Venjulega situr maður bara og snæðir sitt vonda skyr.is eða samloku með hnetusmjöri og hlustar á sínar eigin hugsanir. Oft getur maður þó ekki annað en lagt eyrun við það sem aðrir eru að segja en ég held ég fari að leggja þann sið niður því svo oft heyrir maður soddan vitleysu að manni blöskrar.
Núna áðan sátu þar tvær stelpur og voru að tala um eitthvað par sem er búið að vera sundur og saman svo lengi sem menn muna. Önnur var að hneykslast á gaurnum í sambandinu en hin sagði að hún skyldi alveg að hann vildi fara af landi brott því sem tónlistarmaður væri ekkert fyrir hann að gera á Íslandi. Síðan lauk hún romsunni með því að segja að henni fyndist það annars synd að hann skyldi vera tónlistarmaður því það væri svo mikil sóun á góðum gáfum.
Heyr heyr eða hittó, eigum við kannski öll að nota gáfur okkar í þágu viðskiptafræðinnar eins og hún virtist vera að gera? Eða var hún kannski að meina að það þyrfti ekki gáfur í tónlistarbransann? Það ætti kannski að senda Sinfóníuhljómsveit Íslands í I.Q. test svo við vitum nú hvar við höfum þessa kjána.
Venjulega situr maður bara og snæðir sitt vonda skyr.is eða samloku með hnetusmjöri og hlustar á sínar eigin hugsanir. Oft getur maður þó ekki annað en lagt eyrun við það sem aðrir eru að segja en ég held ég fari að leggja þann sið niður því svo oft heyrir maður soddan vitleysu að manni blöskrar.
Núna áðan sátu þar tvær stelpur og voru að tala um eitthvað par sem er búið að vera sundur og saman svo lengi sem menn muna. Önnur var að hneykslast á gaurnum í sambandinu en hin sagði að hún skyldi alveg að hann vildi fara af landi brott því sem tónlistarmaður væri ekkert fyrir hann að gera á Íslandi. Síðan lauk hún romsunni með því að segja að henni fyndist það annars synd að hann skyldi vera tónlistarmaður því það væri svo mikil sóun á góðum gáfum.
Heyr heyr eða hittó, eigum við kannski öll að nota gáfur okkar í þágu viðskiptafræðinnar eins og hún virtist vera að gera? Eða var hún kannski að meina að það þyrfti ekki gáfur í tónlistarbransann? Það ætti kannski að senda Sinfóníuhljómsveit Íslands í I.Q. test svo við vitum nú hvar við höfum þessa kjána.
Lítil dæmisaga
Íslenskt og japanskt fyrirtæki ákváðu að keppa í róðri á áttæringi. Liðsmenn frá báðum fyrirtækjum æfðu stíft og voru í toppformi þegar að sjálfri keppninni kom. Japanirnir urðu 1 km á undan íslenska liðinu.
Eftir útreiðina var mórallinn að sjálfsögðu heldur slæmur í íslenska fyrirtækinu og yfirstjórnin ákvað að fyrirtækið yrði að vinna keppnina að ári. Var settur á fót vinnuhópur til að skoða vandamálið. Eftir heilmiklar pælingar komst vinnuhópurinn að því að Japanirnir létu 7 menn róa en einn stýra. Í íslenska liðinu var það einn sem réri og sjö sem stjórnuðu. Vegna þessarar miklu krísu afréð yfirstjórn íslenska fyrirtækisins að fá ráðgjafarfyrirtæki til að kanna strúktur íslenska liðsins og gera nýtt skipurit ef á þyrfti að halda.
Eftir margra mánaða vinnu komust stjónunarfræðingarnir að því að í íslenska bátnum væru það of margir sem stjórnuðu en of fáir sem réru. Með hliðsjón af skýrslu sérfræðinganna var strax ráðist í skipulagsbreytingar. Í stað þess að hafa sjö stýrimenn, einn áramann voru nú hafði fjórir stýrimenn, tveir yfirstýrimenn, einn leiðtogi stýrimanna og einn áramaður. Að auki var áramaðurinn "motiveraður" samkvæmt meginreglunni: Að breikka starfssvið starfsmanna og veita þeim meiri ábyrgð".
Næstu keppni unnu Japanirnir með 2 km forskoti.
Íslenska fyrirtækið rak að sjálfsögðu áramanninn með tilliti til lélegrar frammistöðu, en greiddi bónus til stjórnarinnar vegna þeirrar miklu vinnu sem hún hafði innt af hendi. Ráðgjafarfyrirtækið gerði nú aðra úttekt og komst að þeirri niðurstöðu að valin hefði verið rétt taktík og hvatning, því væri það búnaðurinn sem þyrfti að einbeita sér að.
Í dag er íslenska fyrirtækið að láta hanna nýjan bát.
Eftir útreiðina var mórallinn að sjálfsögðu heldur slæmur í íslenska fyrirtækinu og yfirstjórnin ákvað að fyrirtækið yrði að vinna keppnina að ári. Var settur á fót vinnuhópur til að skoða vandamálið. Eftir heilmiklar pælingar komst vinnuhópurinn að því að Japanirnir létu 7 menn róa en einn stýra. Í íslenska liðinu var það einn sem réri og sjö sem stjórnuðu. Vegna þessarar miklu krísu afréð yfirstjórn íslenska fyrirtækisins að fá ráðgjafarfyrirtæki til að kanna strúktur íslenska liðsins og gera nýtt skipurit ef á þyrfti að halda.
Eftir margra mánaða vinnu komust stjónunarfræðingarnir að því að í íslenska bátnum væru það of margir sem stjórnuðu en of fáir sem réru. Með hliðsjón af skýrslu sérfræðinganna var strax ráðist í skipulagsbreytingar. Í stað þess að hafa sjö stýrimenn, einn áramann voru nú hafði fjórir stýrimenn, tveir yfirstýrimenn, einn leiðtogi stýrimanna og einn áramaður. Að auki var áramaðurinn "motiveraður" samkvæmt meginreglunni: Að breikka starfssvið starfsmanna og veita þeim meiri ábyrgð".
Næstu keppni unnu Japanirnir með 2 km forskoti.
Íslenska fyrirtækið rak að sjálfsögðu áramanninn með tilliti til lélegrar frammistöðu, en greiddi bónus til stjórnarinnar vegna þeirrar miklu vinnu sem hún hafði innt af hendi. Ráðgjafarfyrirtækið gerði nú aðra úttekt og komst að þeirri niðurstöðu að valin hefði verið rétt taktík og hvatning, því væri það búnaðurinn sem þyrfti að einbeita sér að.
Í dag er íslenska fyrirtækið að láta hanna nýjan bát.
mánudagur, 18. mars 2002
Í gær vorum við í mat hjá mömmu og pabba heima hjá Kristjáni og Stellu sem eru ekki heima hjá sér en eru alltaf á leiðinni. En af því að þau eru á leiðinni þá var þetta síðasta sunnudagsboðið á Eggertsgötunni í bili. Að vanda var kóngamatur á borðum enda enginn venjulegur Potter að verki. Við átum á okkur gat eða það gerði ég að minnsta kosti og svo var það desertinn og svo var það pólitíkin og þegar við kvöddum þá voru allir hálffluttir af landi brott því hálfnað er verk þá hafið er.
Páskar nálgast
Þá er ég komin í rúmlega tveggja vikna frí ef frí má kalla. Vinnuvikan í mannfræðinni hefst núna á miðvikudaginn og þar sem ég er ekki í skólanum á þriðjudögum er mitt frí hafið. Strax að vinnuviku liðinni tekur síðan páskafríið við og þá er sko nóg að gera. Baldur ætlar að syngja í eins mörgum messum og hann getur (maður fær svo góðan pening fyrir fermingamessur) og síðan er það skírnin hjá litla prinsinum hennar Maríu.
Mér tókst að klára þessa ritgerð í gær í grófum dráttum, nú er bara fínpússun eftir sem getur verið tímafrekasti partur ritgerðasmíða því maður les hana yfir aftur og aftur til að sjá hvort ekki sé allt í samhengi og hvort maður sé nokkuð að segja eitt á einum stað en sé seinna mér ekki samkvæmur sjálfum sér.
Plan þessarar viku er að gera ritgerðina fyrir þjóðernishópa en þar ætla ég að skrifa um innflytjendur í Vestur-Evrópu og taka Þýskaland sérstaklega fyrir og Tyrkina þar. Gróflega planað ætla ég mér daginn í dag og alla daga fram til sunnudagsins 24. mars í þessa ritgerð, eftir viku hefst ég síðan handa við að gera ritgerðina fyrir hagræna mannfræði og eyði einni viku í það og þá á ég eftir eina viku í ritgerðina fyrir etnógrafíu eyjaálfu.
Nú er bara að vera strangur við sjálfan sig, ég verð nefnilega að klára þessar ritgerðir áður en ég tek heimapróf í etnógrafíunni.
Mér tókst að klára þessa ritgerð í gær í grófum dráttum, nú er bara fínpússun eftir sem getur verið tímafrekasti partur ritgerðasmíða því maður les hana yfir aftur og aftur til að sjá hvort ekki sé allt í samhengi og hvort maður sé nokkuð að segja eitt á einum stað en sé seinna mér ekki samkvæmur sjálfum sér.
Plan þessarar viku er að gera ritgerðina fyrir þjóðernishópa en þar ætla ég að skrifa um innflytjendur í Vestur-Evrópu og taka Þýskaland sérstaklega fyrir og Tyrkina þar. Gróflega planað ætla ég mér daginn í dag og alla daga fram til sunnudagsins 24. mars í þessa ritgerð, eftir viku hefst ég síðan handa við að gera ritgerðina fyrir hagræna mannfræði og eyði einni viku í það og þá á ég eftir eina viku í ritgerðina fyrir etnógrafíu eyjaálfu.
Nú er bara að vera strangur við sjálfan sig, ég verð nefnilega að klára þessar ritgerðir áður en ég tek heimapróf í etnógrafíunni.
sunnudagur, 17. mars 2002
Another Kind of Magic
Pabbi bauð okkur á Queen sinfóníutónleika í gær í Laugardalshöll sem gekk undir nafninu Another Kind of Magic. Við mættum reyndar 10 mínútum of seint því að miðarnir höfðu gleymst heima. Þegar við föttuðum það fékk bílinn sko að kenna á því og pabbi sagði að loksins hefði ég fengið að finna fyrir hestöflunum sem ég var alltaf að kvarta yfir að væru ekki nýtt.
Into-atriðið fannst mér alveg frábært en restin var ekki eins rosaleg. Í heildina litið var þetta þó hin besta skemmtun og sinfóníuhljómsveit Íslands kom best út úr þessu að mínu mati. Kórinn blessaði var alveg úti að aka og söngvararnir höfðu ekki tærnar þar sem Freddie hafði fótsporin, svo ég brúki orðalag hans Baldurs míns.
Eftir tónleikana fórum við út að borða á Kínahofinu og það var ósköp notaleg stemmning. Við útbjuggum okkar eigið hlaðborð, keyptum fjóra rétti sem allir gátu síðan vaðið í. Ég heimtaði kjúkling í ostrusósu og fékk hann því mér leist ekkert á fisk í svartbaunasósu. Ég held við höfum öll étið á okkur gat nema Baldur, hann kláraði allar leifarnar og vildi meira.
Eftir þetta var síðan keyrt í rólegheitunum heim, sunnudagsfílingur á laugardagskvöldi.
Into-atriðið fannst mér alveg frábært en restin var ekki eins rosaleg. Í heildina litið var þetta þó hin besta skemmtun og sinfóníuhljómsveit Íslands kom best út úr þessu að mínu mati. Kórinn blessaði var alveg úti að aka og söngvararnir höfðu ekki tærnar þar sem Freddie hafði fótsporin, svo ég brúki orðalag hans Baldurs míns.
Eftir tónleikana fórum við út að borða á Kínahofinu og það var ósköp notaleg stemmning. Við útbjuggum okkar eigið hlaðborð, keyptum fjóra rétti sem allir gátu síðan vaðið í. Ég heimtaði kjúkling í ostrusósu og fékk hann því mér leist ekkert á fisk í svartbaunasósu. Ég held við höfum öll étið á okkur gat nema Baldur, hann kláraði allar leifarnar og vildi meira.
Eftir þetta var síðan keyrt í rólegheitunum heim, sunnudagsfílingur á laugardagskvöldi.
Sól skín í heiði
Veðrið í gær var alveg yndislegt og mér sýnist að dagurinn í dag ætli sér að vera enn fallegri. Ég eyddi lungann úr deginum á Bókhlöðunni við að smíða ritgerð fyrir mentornámskeiðið sem ég ætla mér að klára í dag. Takist það er þetta fljótsmíðaðasta ritgerð sem ég hef samið.
Ég hætti frekar snemma því Baldur bauð mér upp á ís í góða veðrinu, svona smá verðlaun fyrir að vera hæst í heimaprófinu í hagrænni mannfræði. Þegar við komum niður í Álfheima var þar múgur og margmenni þannig að við drógum okkur einn gulann miða og fórum síðan að labba um og biða eftir að röðin kæmi að okkur. Við fórum í litla lundinn sem er þarna rétt hjá og Baldur fór að kenna mér smá taekwondo, að sparka og svona. Það var ansi gaman, ætli við förum ekki að æfa þetta þegar við komum til Danmerkur.
Ég hætti frekar snemma því Baldur bauð mér upp á ís í góða veðrinu, svona smá verðlaun fyrir að vera hæst í heimaprófinu í hagrænni mannfræði. Þegar við komum niður í Álfheima var þar múgur og margmenni þannig að við drógum okkur einn gulann miða og fórum síðan að labba um og biða eftir að röðin kæmi að okkur. Við fórum í litla lundinn sem er þarna rétt hjá og Baldur fór að kenna mér smá taekwondo, að sparka og svona. Það var ansi gaman, ætli við förum ekki að æfa þetta þegar við komum til Danmerkur.
fimmtudagur, 14. mars 2002
Blessaðar kanínurnar
Gærdagurinn var ansi skrýtinn skal ég segja ykkur. Við ákváðum að auglýsa eftir góðum heimilum fyrir kanínurnar okkar tvær því við getum ekki lengur haft þær í okkar pínulitlu íbúð. Við bjuggumst innilega ekki við neinum viðbrögðum því seinast þegar við auglýstum eftir heimili fyrir Kaníku hringdi einn. Gærdagurinn var hinsvegar allt öðruvísi, síminn hreinlega stoppaði ekki. Það var ágætt, þannig gátum við valið úr sjálf þá sem okkur leist best á og núna eru þær báðar farnar frá okkur, litlu börnin okkar.
Fyrir nokkrum dögum uppgötvuðum við nefnilega að Bjartur var strákur en Rúdólfína er stelpa þannig að nú dugðu enginn vettlingatök og "strákunum" var komið fyrir í sitthvoru búrinum. Með tvö stór búr í litlu þurrkakompunni hennar Kisu gekk búskapurinn ekki nógu vel, allt út í sagkubbum og alveg rosalegt ryk á öllu.
Við vorum náttúrulega hætt að sjá það eftir 5 mánaða sambúð með krílunum en í gær þegar þær voru báðar farnar og við brettum upp ermar og hófum tuskurnar á loft varð okkur ljóst sá óþrifnaður sem fylgir þessu. Reyndar væri ekkert mál að hafa kanínur í herbergi sem ekki væri með leiðslur og króka og kima upp eftir öllum veggjum. Það tók þónokkurn tíma að smeygja sér á milli allra þessa pípa til að ná í rykagnir.
En nú er það líka búið og eina sagið sem er í íbúðinni núna kemur frá Snæfríði Íslandssól hamstri, en hún er svo nett og hreinlát að ekki tjóir að tala um ryk af henni. Elsku strákarnir mínir, vonandi hafði þið það gott á nýjum heimilum ykkar, ég held að við Baldur eigum eftir að sakna ykkar meira en okkur grunar á þessari stundu.
Fyrir nokkrum dögum uppgötvuðum við nefnilega að Bjartur var strákur en Rúdólfína er stelpa þannig að nú dugðu enginn vettlingatök og "strákunum" var komið fyrir í sitthvoru búrinum. Með tvö stór búr í litlu þurrkakompunni hennar Kisu gekk búskapurinn ekki nógu vel, allt út í sagkubbum og alveg rosalegt ryk á öllu.
Við vorum náttúrulega hætt að sjá það eftir 5 mánaða sambúð með krílunum en í gær þegar þær voru báðar farnar og við brettum upp ermar og hófum tuskurnar á loft varð okkur ljóst sá óþrifnaður sem fylgir þessu. Reyndar væri ekkert mál að hafa kanínur í herbergi sem ekki væri með leiðslur og króka og kima upp eftir öllum veggjum. Það tók þónokkurn tíma að smeygja sér á milli allra þessa pípa til að ná í rykagnir.
En nú er það líka búið og eina sagið sem er í íbúðinni núna kemur frá Snæfríði Íslandssól hamstri, en hún er svo nett og hreinlát að ekki tjóir að tala um ryk af henni. Elsku strákarnir mínir, vonandi hafði þið það gott á nýjum heimilum ykkar, ég held að við Baldur eigum eftir að sakna ykkar meira en okkur grunar á þessari stundu.
miðvikudagur, 13. mars 2002
Secret Message of Satan
Þeir eru nú alveg endemis ruglaðir gaurarnir á baggalút. Fréttir dagsins eru m.a. af stofnun kynlausra samtaka á Íslandi, sinnar fyrstu tegundar á Norðurlöndum, núnú svo er fjallað um hinar miklu vinsældir ásatrúar í Kína og að uppáhaldsskurðgoð þarlendra sé Hænir. Mögnuðust þótti mér þó fréttin um kenningar þær sem séra Validmar Kolbeinz hefur í frammi varðandi gemmsana. Á baggalút segir:
Séra Valdimar Kolbeinz, sóknarprestur í Engey, heldur því fram að farsímar séu tól skrattans og hafi það hlutverk eitt að "sjúga úr fólki sálina". Í bréfi sem Sr. Valdimar sendi til símafyrirtækjanna setur hann fram kenningar sínar um að farsímar þurfi alls engar rafhlöður til að virka, heldur séu rafhlöðurnar einungis notaðar sem geymslupláss fyrir sálarparta sem búið er að fjarlægja úr notendum. Svo þegar búið er að ná sál notendans allri yfir í rafhlöðuna (að sögn Sr. Valdimars) er hún send til helvítis með SMS (Secret Message of Satan) skilaboðum. Beðið er eftir viðbrögðum símafyrirtækjanna.
Jahá, ekki er öll vitleysan eins.
Séra Valdimar Kolbeinz, sóknarprestur í Engey, heldur því fram að farsímar séu tól skrattans og hafi það hlutverk eitt að "sjúga úr fólki sálina". Í bréfi sem Sr. Valdimar sendi til símafyrirtækjanna setur hann fram kenningar sínar um að farsímar þurfi alls engar rafhlöður til að virka, heldur séu rafhlöðurnar einungis notaðar sem geymslupláss fyrir sálarparta sem búið er að fjarlægja úr notendum. Svo þegar búið er að ná sál notendans allri yfir í rafhlöðuna (að sögn Sr. Valdimars) er hún send til helvítis með SMS (Secret Message of Satan) skilaboðum. Beðið er eftir viðbrögðum símafyrirtækjanna.
Jahá, ekki er öll vitleysan eins.
þriðjudagur, 12. mars 2002
Elsku kisa
Í gær fór ég og kvaddi hana kisu mína, Skottulíus. Hún er orðin 15 ára gömul og orðin frekar sjúskuðu greyið, með gigt og allt saman þannig að það á að fara að svæfa litla greyið. Ætli það sé ekki best fyrir hana eins og ástatt er fyrir henni, hún nennir ekki lengur að standa upp til að gera stykkin sín. Þetta er samt skrýtið, kisa er búin að vera einn minn besti vinur í 15 ár og svaf alltaf á koddanum mínum öll mín æskuár, hennar vegna get ég ekki sofið með kodda því ég er svo óvön því :)
P.s. ég tók þetta blessaða kaffipróf hjá Froskunum og úrslitin komu mér skemmtilega á óvart, ég er Frappi! Þau hitta naglann í höfuðið því ég get ekki hugsað mér að drekka kaffi nema ískaffi í háu glasi með röri. Ansi töff.
P.s. ég tók þetta blessaða kaffipróf hjá Froskunum og úrslitin komu mér skemmtilega á óvart, ég er Frappi! Þau hitta naglann í höfuðið því ég get ekki hugsað mér að drekka kaffi nema ískaffi í háu glasi með röri. Ansi töff.
Samkvæmt kaffiprófinu er ég
Frappuccino!
ískalt kaffi með mjólk og ísmolum, borið fram í háu glasi með röri.
Hvernig kaffi ert þú eiginlega?
Frappuccino!
ískalt kaffi með mjólk og ísmolum, borið fram í háu glasi með röri.
Hvernig kaffi ert þú eiginlega?
sunnudagur, 10. mars 2002
Ég tók kaffiprófið hjá Froskunum áðan og fékk vottorð upp á það að ég væri Latti, hmmm. Mér finnst það nú bara kúl.
Samkvæmt kaffiprófinu er ég
Latte!
og samanstend af tvöföldum espresso og flóaðri mjólk.
Hvernig kaffi ert þú eiginlega?
Latte!
og samanstend af tvöföldum espresso og flóaðri mjólk.
Hvernig kaffi ert þú eiginlega?
Hvað haldiði að hafi gerst á nýja bílnum? Já svona er það nú, eitt dekkið fór að leka. Ég fór að sjálfsögðu og pumpaði íða og hugsaði sem svo að ég myndi pæla í því seinna. Þá kom samviskuengillinn á aðra öxlina á mér og sagði: "Baldur, dekk laga sig ekki sjálf, lagaðu það núna, ekki fresta því." Þá sagði púkinn: "Iss, það er nú bara peningasóun að henda aurum í gúmmítuðrur." Þá sagði engillinn: "Í fjögur skipti hlustaðirðu á fíflið á hinni öxlinni og hvað græddirðu? Ekki neitt."
Já kæru lesEndur ég fór á fyrsta dekkjaverkstæði sem ég sá og viti menn ventillinn var ónýtur og líklega hefði lekið úr dekkinu á einni nóttu og þá væri nú ekki eins gott í mér hljóðið.
Já kæru lesEndur ég fór á fyrsta dekkjaverkstæði sem ég sá og viti menn ventillinn var ónýtur og líklega hefði lekið úr dekkinu á einni nóttu og þá væri nú ekki eins gott í mér hljóðið.
miðvikudagur, 6. mars 2002
Skjóni kveður
Á mánudaginn kvöddum við Skjóna sem hafði þjónað okkur ansi vel og réðum nýjan starfskraft í stöðuna. Sá heitir Nolli og nú er bara að vona að hann standi sig eins og sá gamli. Enn sem komið er virkar hann fínt og hestöflin á maður ekki að nota hvunndags en það er gott að geta gripið til þeirra þegar þess þarf.
Það fyndna við kveðjustundina hans Skjóna var það að hann virtist rata heim til sín eins og allir góðir hestar, en þannig var að ég hafði skilið hann eftir hjá mömmu og pabba þegar sprakk á honum og svo á mánudaginn þegar ég var á leiðinni að redda málunum þá talaði ég við Ólöfu ömmu sem sagði bara það að ég þyrfti þess nú ekki. Enda var Skjóni þá á planinu í Holtó. En svona er það nú.
Ég vona samt að Nolli fari ekki að stinga af heim þegar ég er í vinnunni þó ég telji það ólíklegt þar sem hann er ekki eins veraldarvanur.
Það fyndna við kveðjustundina hans Skjóna var það að hann virtist rata heim til sín eins og allir góðir hestar, en þannig var að ég hafði skilið hann eftir hjá mömmu og pabba þegar sprakk á honum og svo á mánudaginn þegar ég var á leiðinni að redda málunum þá talaði ég við Ólöfu ömmu sem sagði bara það að ég þyrfti þess nú ekki. Enda var Skjóni þá á planinu í Holtó. En svona er það nú.
Ég vona samt að Nolli fari ekki að stinga af heim þegar ég er í vinnunni þó ég telji það ólíklegt þar sem hann er ekki eins veraldarvanur.
Svefnryk
Um helgina fórum við á bókaútsöluna í Perlunni og festum kaup í nokkrum bókum. Ég keypti m.a. Ljúlí, ljúlí eftir Guðrúnu Evu og kláraði hana í gær. Reyndar virðist eintakið hafa verið gallað því það vantaði endinn þar sem stóð eftirmáli. Í stað hans kom sami textinn og á fyrstu blaðsíðu, frekar tortryggilegt. Ég ætla að tékka á bókinni á bókasafninu og hrista af mér alla möguleika um að svona eigi þetta að vera áður en ég fer að hringja í útgáfufyrirtækið, hver veit, kannski er þetta hennar hugmynd að endi.
Hvað um það, ég var mjög ánægð með bókina og fannst hún vinna á undir lokin (fyrir utan þetta með endinn skiljanlega). Á einum stað í bókinni talar hún um hvernig það er þegar maður vaknar á morgnana alveg dauðsyfjaður og finnst eins og sandur sé undir augnlokunum. Ég kannast við tilfinninguna. Hún kallar þetta svefnryk og mér finnst það ágætisorð og ætla mér héðan í frá að nota það. Hún hefur líka gaman af því að breyta orðum, misskilningur verður að skilmysingi. Minnir mig á orðið fjölmiðlar sem varð mjölfiðlar, harhar.
Við fengum bílinn í hendurnar á mánudaginn og fórum strax í að snurfussa hann, henda kókflöskum og pússa innréttinguna. Við fórum síðan til pabba og þrifum bílinn inn í bílskúr, núna er hann eins og nýr. Ég þarf reyndar að venjast einu, Baldur tekur það svo svakalega alvarlega þegar hann er að keyra BANDARÍSKAN bíl að við sniglumst áfram. Hálfsorglegt að nota hestöflin ekki betur en Baldur nýtur þess í botn og það er víst vissara að halda í hesta sína í þessari færð (hold your horses young lady).
Hvað um það, ég var mjög ánægð með bókina og fannst hún vinna á undir lokin (fyrir utan þetta með endinn skiljanlega). Á einum stað í bókinni talar hún um hvernig það er þegar maður vaknar á morgnana alveg dauðsyfjaður og finnst eins og sandur sé undir augnlokunum. Ég kannast við tilfinninguna. Hún kallar þetta svefnryk og mér finnst það ágætisorð og ætla mér héðan í frá að nota það. Hún hefur líka gaman af því að breyta orðum, misskilningur verður að skilmysingi. Minnir mig á orðið fjölmiðlar sem varð mjölfiðlar, harhar.
Við fengum bílinn í hendurnar á mánudaginn og fórum strax í að snurfussa hann, henda kókflöskum og pússa innréttinguna. Við fórum síðan til pabba og þrifum bílinn inn í bílskúr, núna er hann eins og nýr. Ég þarf reyndar að venjast einu, Baldur tekur það svo svakalega alvarlega þegar hann er að keyra BANDARÍSKAN bíl að við sniglumst áfram. Hálfsorglegt að nota hestöflin ekki betur en Baldur nýtur þess í botn og það er víst vissara að halda í hesta sína í þessari færð (hold your horses young lady).
sunnudagur, 3. mars 2002
Hamingjuhrólfar
Já eins og lesendur gærdagsins sáu þá er Ásdís María orðin Chrysler eigandi. Hún stríðir mér nefnilega alltaf þegar ég fer að tala um Chryslera. Þess vegna ákvað ég í gær að gera smá skammastrik og skrá hana fyrir bílnumm hehe. Þannig að nú erum við bæði Chrysler-menn.
Já svona er þetta nú allt saman og á morgun er mánudagur og þá kemur bíllinn, eins og allir vita er það alltaf mánudagur til... múmínlukku og massamikilsmargvíslegsmeistarameðbróður! Það mun ekki væsa um okkur þegar við keyrum í gegnum mulluna, maður mumpar sig bara framan í hana.
Já svona er þetta nú allt saman og á morgun er mánudagur og þá kemur bíllinn, eins og allir vita er það alltaf mánudagur til... múmínlukku og massamikilsmargvíslegsmeistarameðbróður! Það mun ekki væsa um okkur þegar við keyrum í gegnum mulluna, maður mumpar sig bara framan í hana.
laugardagur, 2. mars 2002
Dodge neon
Þá er það komið á hreint, ég, Ásdís María Elfarsdóttir, er hér með orðin eigandi að bíl í fyrsta skipti, þ.e.a.s. svona opinberlega í fyrsta skipti. Við festum kaup á bandarískum bíl sem gengur undir þremur nöfnum, og það besta er að maður ræður því alveg sjálfur hvert þeirra maður brúkar. Plymouth, Dodge og Crysler eru nöfnin sem í boði eru.
Bíllinn okkar er kóngablár (geðveikt flottur), '95 árgerð, 2 lítra vél, 4 strokka og 130 og eitthvað hestöfl. Við fáum hann reyndar ekki í hendurnar fyrr en á mánudaginn :( Ó, jæja helgar hafa sjaldan verið þekktar fyrir að líða hægt.
Að allt öðru og merkilegra, ég var að koma úr heimsókn frá Maríu vinkonu og var að sjá litla prinsinn í fyrsta skipti. Hann er núna orðin 1 mánaða og algjör bolti. Hann er algjört krílí, ég sat þarna í 3 tíma og starði bara og sagði af og til: Skrýtið! Ég tók 56 myndir af honum og birti nokkrar á netinu næstu daga.
Bíllinn okkar er kóngablár (geðveikt flottur), '95 árgerð, 2 lítra vél, 4 strokka og 130 og eitthvað hestöfl. Við fáum hann reyndar ekki í hendurnar fyrr en á mánudaginn :( Ó, jæja helgar hafa sjaldan verið þekktar fyrir að líða hægt.
Að allt öðru og merkilegra, ég var að koma úr heimsókn frá Maríu vinkonu og var að sjá litla prinsinn í fyrsta skipti. Hann er núna orðin 1 mánaða og algjör bolti. Hann er algjört krílí, ég sat þarna í 3 tíma og starði bara og sagði af og til: Skrýtið! Ég tók 56 myndir af honum og birti nokkrar á netinu næstu daga.
föstudagur, 1. mars 2002
Jeremías Jónsson
Við erum alveg bit skal ég segja ykkur, við erum búin að komast að því að við eigum ekki bara eina síðu á netinu hvort heldur tvær! Athugið síðurnar asdis.com og baldur.com, þær eru mjög töff.
En annað kom okkur þó algjörlega í opna skjöldu, ættingjar okkar eiga hver sína síðu, án okkar vitundar. Hver vissi t.d. að Jói bær hag gyðinga fyrir brjósti? Þau hjón eru greinilega á fullu í allskyns mannréttindabaráttu, Ólöf berst t.d. fyrir jafnrétti fyrir alla. Mamma leynir greinilega á sér, hver vissi að hún hefði slíkan brennandi áhuga á bílum?
Andra brósa líður greinilega best við kyrrlát vötn og Stella Soffía býður upp á leitarþjónustu á vefnum. Eins og pabba var von og vísa er hann með fjármálasíðu á netinu og Ólöf amma styrkir ungar, kaþólskar konur til mennta. Kalli afi er á kafi í fjarskiptatækni og Pétur afi hefur tvær síður, pétur og pg. Að lokum býður Stella amma upp á leit að kvikmyndum og annarri afþreyingu.
En annað kom okkur þó algjörlega í opna skjöldu, ættingjar okkar eiga hver sína síðu, án okkar vitundar. Hver vissi t.d. að Jói bær hag gyðinga fyrir brjósti? Þau hjón eru greinilega á fullu í allskyns mannréttindabaráttu, Ólöf berst t.d. fyrir jafnrétti fyrir alla. Mamma leynir greinilega á sér, hver vissi að hún hefði slíkan brennandi áhuga á bílum?
Andra brósa líður greinilega best við kyrrlát vötn og Stella Soffía býður upp á leitarþjónustu á vefnum. Eins og pabba var von og vísa er hann með fjármálasíðu á netinu og Ólöf amma styrkir ungar, kaþólskar konur til mennta. Kalli afi er á kafi í fjarskiptatækni og Pétur afi hefur tvær síður, pétur og pg. Að lokum býður Stella amma upp á leit að kvikmyndum og annarri afþreyingu.
The Italian Who Dined in New York
Hér er einn ágætur:
The Italian Who Dined in New York
(must be read with an Italian accent, preferably out loud)
"One day ima gonna New York to bigga hotel. Ina Morning I go down to eat breakfast. I tella waitress I wanna two pissis toast. She brings me only one piss. I tella her I want two piss. She say go to the toilet. I say you no understand . I wanna to piss onna my plate. She say you better not piss onna plate, you sonna ma bitch. I don't even know the lady and she call me sonna ma bitch."
"Later I go to eat at the bigga restaurant. The waitress brings me a spoon and knife but no fock. I tella her I wanna fock. She tell me everyone wanna fock. I tell her you no understand. I wanna fock on the table. She say you better not fock on the table, you sonna ma bitch. I don't even know the lady and she call me sonna ma bitch."
"So I go back to my room inna hotel and there is no shits onna my bed. Call the manager and tella him I wanna shit. He tell me to go to toilet. I say you no understand. I wanna shit on my bed. He say you better not shit onna bed, you sonna ma bitch. I don't even know the man and he call me sonna ma bitch. I go to the checkout and the man at the desk say: 'Peace on you.' I say piss on you too, you sonna ma bitch, I gonna back to Italy."
The Italian Who Dined in New York
(must be read with an Italian accent, preferably out loud)
"One day ima gonna New York to bigga hotel. Ina Morning I go down to eat breakfast. I tella waitress I wanna two pissis toast. She brings me only one piss. I tella her I want two piss. She say go to the toilet. I say you no understand . I wanna to piss onna my plate. She say you better not piss onna plate, you sonna ma bitch. I don't even know the lady and she call me sonna ma bitch."
"Later I go to eat at the bigga restaurant. The waitress brings me a spoon and knife but no fock. I tella her I wanna fock. She tell me everyone wanna fock. I tell her you no understand. I wanna fock on the table. She say you better not fock on the table, you sonna ma bitch. I don't even know the lady and she call me sonna ma bitch."
"So I go back to my room inna hotel and there is no shits onna my bed. Call the manager and tella him I wanna shit. He tell me to go to toilet. I say you no understand. I wanna shit on my bed. He say you better not shit onna bed, you sonna ma bitch. I don't even know the man and he call me sonna ma bitch. I go to the checkout and the man at the desk say: 'Peace on you.' I say piss on you too, you sonna ma bitch, I gonna back to Italy."
Finally
Þá er ég búin í þessu blessaða þriggja daga prófi og óskaplega er þægilegt að vera laus við það af bakinu. Ég var svo þreytt eftir öll ósköpin að ég sofnaði klukkan hálf ellefu í gær og lét Baldri eftir að klára það sem við vorum að stússast. Við vorum nefnilega að sækja um stúdentagarða í Danmörku.
Við förum reyndar ekki fyrr en eftir rúmt ár en það er sko vissara að sækja tímanlega um. Það eru til ógrynnin öll af stúdentagörðum í Kaupmannahöfn, ætli við höfum ekki sótt um eina 20-30 garða? Ég veit það ekki, ég lagði ekki í að telja það.
Annars kláruðum við að horfa á Final Fantasy í gær og nörtuðum í bónuspizzu á meðan. Eftir fyrsta daginn í prófinu fannst mér ég hljóta eiga skilið smá pásu og þá horfðum við á fyrri partinn eða alveg þangað til ég fór að heyra hroturnar í Baldri, þá var ákveðið að fara að sofa. Þetta er soldið flippuð mynd, a bit gross, en mikið rosalega ná þeir að teikna eða hanna allt saman vel. Ég gleymdi því oft á köflum að þetta væri tölvugerð mynd fra a-ö því "leikararni" eru svo raunverulegir. Ætli þetta sé framtíðin, við teiknum bara leikarana og ljáum þeim síðan rödd okkar?
Við förum reyndar ekki fyrr en eftir rúmt ár en það er sko vissara að sækja tímanlega um. Það eru til ógrynnin öll af stúdentagörðum í Kaupmannahöfn, ætli við höfum ekki sótt um eina 20-30 garða? Ég veit það ekki, ég lagði ekki í að telja það.
Annars kláruðum við að horfa á Final Fantasy í gær og nörtuðum í bónuspizzu á meðan. Eftir fyrsta daginn í prófinu fannst mér ég hljóta eiga skilið smá pásu og þá horfðum við á fyrri partinn eða alveg þangað til ég fór að heyra hroturnar í Baldri, þá var ákveðið að fara að sofa. Þetta er soldið flippuð mynd, a bit gross, en mikið rosalega ná þeir að teikna eða hanna allt saman vel. Ég gleymdi því oft á köflum að þetta væri tölvugerð mynd fra a-ö því "leikararni" eru svo raunverulegir. Ætli þetta sé framtíðin, við teiknum bara leikarana og ljáum þeim síðan rödd okkar?
fimmtudagur, 28. febrúar 2002
Jæja nú er ég búinn að prófarkarlesa og ætla ekki að hafa fleiri orð um það. Áðan þurfti ég að rusla einhverju dóti upp á Krókháls og notaði að sjálfsögðu tækifærið til að droppa við hjá mömmu. Við fórum út og gerðum kígong æfingar sem var gríðarlegt stuð að vanda. Ég hugsa að bráðum komi fréttastofa stöðvar tvö að taka myndir því við erum ekkert að pukrast með þessa annars ágætu þjóðdansa. Já ég segi það satt og þar af leiðandi verður komin tískubylgja í þessum dúr innan árs. Undirbúið ykkur.
Jeremías
Vissuð þið að Dagur Blómsturberg í teiknimyndaseríunni Ljóska heitir á ensku Dagwood Bumstead? Geggjað.
Núna eru 4 tímar og 57 mínútur í að ég skila af mér prófinu. Ég er búin með fyrri partinn og sendi Baldri hann til prófarkarlesturs. Nú er bara að duga eða drepast, er ég fluga eða maður o.s.frv. Bara klára þetta dæmi og þá er það búið. Ég er að reyna að telja í mig kjark til að halda áfram, ég held ég sé komin með ofnæmi fyrir bókhlöðunni, sérstaklega stólunum hérna. Ég er búin að vera dugleg að sörfa á netinu og rakst m.a. slúðursíðuna hamstur.is og eina sem er alveg svakaleg gelgjusíða.
miðvikudagur, 27. febrúar 2002
Fyrsta skrópið
Ég var að fatta það að á meðan ég sat í sakleysi mínu á Bókhlöðunni og leysti heimapróf var ég í raun að skrópa í fyrsta skipti í sögu minni sem háskólanemi því ég missti af tíma í Etnógrafíu Eyjaálfu. Mig rekur alla vega ekki minni til þess að hafa nokkurn tíma skrópa í tíma fyrir utan kannski að hafa verið veik og ekki mætt í tíma. Það er nú heldur ekki eins og ég hafi gert þetta af fúsum og frjálsum vilja, neyðin kennir naktri konu að spinna, og þarna var neyðin fólgin í prófi og mér var kennt að klára prófið til að komast framhjá neyðinni.
Núna er Baldur að hella tei í bollana, namm, takk, ég fékk bollann beint til mín, ágætis þjónusta þetta. Baldur situr og les Silmerilinn og ég á eftir nákvæmlega 16 mínútur í lærdómi, eftir það má ég fara að sofa. Á morgun verður síðan farið í að ganga frá þessum bílamálum, nokkrir bíla prufukeyrðir og svoleiðis. Hingað til erum við búin að prufa eftirfarandi farartæki: Renault Clio, Hyundai Elantra, Ford Escort, Volvo 460GLE, Hyundia Accent. Accidentinn kemur víst ekki til greina, en það stafar af fordómum Baldurs í garð þeirra.
P.s. aðeins 8 mínútur eftir af lærdómi!
Núna er Baldur að hella tei í bollana, namm, takk, ég fékk bollann beint til mín, ágætis þjónusta þetta. Baldur situr og les Silmerilinn og ég á eftir nákvæmlega 16 mínútur í lærdómi, eftir það má ég fara að sofa. Á morgun verður síðan farið í að ganga frá þessum bílamálum, nokkrir bíla prufukeyrðir og svoleiðis. Hingað til erum við búin að prufa eftirfarandi farartæki: Renault Clio, Hyundai Elantra, Ford Escort, Volvo 460GLE, Hyundia Accent. Accidentinn kemur víst ekki til greina, en það stafar af fordómum Baldurs í garð þeirra.
P.s. aðeins 8 mínútur eftir af lærdómi!
Stirðar axlir og þreytt bak
Eftir maraþonsetuna á Bókhlöðunni í gær var ég komin með virkilega bogið og þreytt bak. Af hverju þurfa borðin að vera svona svakalega lág? Mikið er ég fegin á þessar stundu að vera svona lágvaxin, ekki veit ég hvernig aðrir fara að.
Dagurinn í dag er nokkuð áþekkur gærdeginum að því leyti að ég er þreytt í bakinu og komin með mjólkursýru í axlirnar af allri vélrituninni. Ég er núna hálfnuðu með prófið og er nýlega byrjuð að glíma við seinni spurninguna, óformlega hagkerfið og öllu sem því fylgir. Ég held að mig skorti eldmóðinn sem blés mér í brjóst í gær, ég á óskaplega erfitt með að sitja hérna og lesa og skrifa og sérstaklega á ég erfitt með að hugsa! Hvað er orðið um mig? Ég get þó prísað mig sæla með það að á morgun mun ég skila þessu af mér og þá er helmingurinn af námskeiðinu búinn.
P.s. ég er búin að nota orðabókina á netinu óspart og mikið rosalega léttir hún manni róðurinn. Ef ég þyrfti að fletta upp hverju einasta orði væri ég enn stödd í gærdeginum.
Dagurinn í dag er nokkuð áþekkur gærdeginum að því leyti að ég er þreytt í bakinu og komin með mjólkursýru í axlirnar af allri vélrituninni. Ég er núna hálfnuðu með prófið og er nýlega byrjuð að glíma við seinni spurninguna, óformlega hagkerfið og öllu sem því fylgir. Ég held að mig skorti eldmóðinn sem blés mér í brjóst í gær, ég á óskaplega erfitt með að sitja hérna og lesa og skrifa og sérstaklega á ég erfitt með að hugsa! Hvað er orðið um mig? Ég get þó prísað mig sæla með það að á morgun mun ég skila þessu af mér og þá er helmingurinn af námskeiðinu búinn.
P.s. ég er búin að nota orðabókina á netinu óspart og mikið rosalega léttir hún manni róðurinn. Ef ég þyrfti að fletta upp hverju einasta orði væri ég enn stödd í gærdeginum.
þriðjudagur, 26. febrúar 2002
Þvílíkur léttir
Úff, nú er ég komin með prófið í hendurnar og vá, þvílíkur léttir, ég á sko eftir að rúlla þessu upp. Prófið er fjórar ritgerðarspurningar og við eigum að velja tvær af þessum fjórum. Verkefnin sem við fengum voru hver öðru áhugaverðari og mig langar að skrifa um þrjú þeirra, tvö er ekki nóg (hafið ekki áhyggjur, ég er bara haldin smá stundarbrjálæði). Verkefnin eru svo hljóðandi:
1. Fjallið um deilur inntaksinna (substantivists) og formsinna (formalists). Sjáið þið áhrif þessara ólíku nálgana í lesefni námskeiðsins? Komið með dæmi.
2. Fjallið um rannsóknir mannfræðinga á verkaskiptingu og ólíku framlagi kvenna og karla í safnara- og veiðimannasamfélögum, garðyrkjusamfélögum og í akuryrkjusamfélögum.
3. Fjallið um framlag hagrænnar mannfræði til rannsókna á samfélögum smábænda. Gerið grein fyrir nálgunum og helstu viðfangsefnum.
4. Fjallið um tvískipt hagkerfi, ósýnileg störf í viðskiptum, framleiðslu og endurframleiðslu og tengið umræðu ykkar umfjöllun í öðrum efnisflokkum námskeiðsins.
Giskið á hvaða verkefni er útí kuldanum hjá mér? Það lætur nærri, formalista svínin og Polanyi inntakssvín geta átt sig og sína, ég kem hvergi þar nærri.
1. Fjallið um deilur inntaksinna (substantivists) og formsinna (formalists). Sjáið þið áhrif þessara ólíku nálgana í lesefni námskeiðsins? Komið með dæmi.
2. Fjallið um rannsóknir mannfræðinga á verkaskiptingu og ólíku framlagi kvenna og karla í safnara- og veiðimannasamfélögum, garðyrkjusamfélögum og í akuryrkjusamfélögum.
3. Fjallið um framlag hagrænnar mannfræði til rannsókna á samfélögum smábænda. Gerið grein fyrir nálgunum og helstu viðfangsefnum.
4. Fjallið um tvískipt hagkerfi, ósýnileg störf í viðskiptum, framleiðslu og endurframleiðslu og tengið umræðu ykkar umfjöllun í öðrum efnisflokkum námskeiðsins.
Giskið á hvaða verkefni er útí kuldanum hjá mér? Það lætur nærri, formalista svínin og Polanyi inntakssvín geta átt sig og sína, ég kem hvergi þar nærri.
Fiðrildi í mallanum
Nú er klukkan nákvæmlega 09:07 og enn eru 53 mínútur í að ég fái heimaprófið í hendurnar. Núna er ég farin að vera smá stessuð en ég sé samt ekki neina ástæðu til þess að stressa sig nokkuð yfir þessu, það er gaman að gera ritgerðir og ef ég lendi á efni sem ég tel mig ekki nógu færa í get ég alltaf lesið mig til um það.
Baldur keyrði mig hingað upp á Hlöðuna kl. átta í morgun og mér til mikillar hneykslunar var lokað! Það opnar ekki fyrr en 08:15 nákvæmlega. Þeir eru dálitlir lúðar þessir bókasafnskallar. Þeir fara þó sérstaklega í taugarnar á mér fyrir það eitt að telja Dewey kerfið vera einhverskonar trúarbrögð, það má sko alls ekki skrá og skipuleggja bækur nema eftir þessu kerfi.
Mannfræðin er að verða brjáluð á þessu (þar með talin ég að sjálfsögðu) því bækurnar okkar eru dreifðar út um allt bókasafn, það er engin mannfræðihilla eins og langflestir eru með, heldur þarf maður að leita innan um sálfræðina, félagsfræðina, stjórnmálafræðina, líffræðina o.s.frv. til að finna haldbærar heimildir. Svenni kennari hefur mikið rifist við þessa bókasafnsfræðinga og nú á að fara að taka upp betra kerfi. Þetta Dewey kerfi hefur algjörlega gengið sér til húðar og það eru ótal bækur sem eru einfaldlega týndar hérna því engin veit hvar þær eru að finna. Þvílík sóun á góðum bókum, mig verkjar í brjóstið (haha).
Ég er búin að undirbúa mig andlega fyrir þetta próf með því að taka all rækilega til á háskólaheimasvæðinu mínu, þ.e. heimasvæðið sem ég á í tölvunni. Ég var búin að vista fleiri tugi greina inn í my documents möppuna en ekki enn farin að flokka þær niður í möppur. En þar sem ég er soddan skipulagsfrík varð ég að gera eitthvað í málunum og núna er allt komið í röð og reglu, ég bjó m.a. til möppuna skóli, sem skiptist síðan í haust 2001 og vor 2002, undir þeirri síðarnefndu eru síðan að finna möppur fyrir hvert námskeið þessa misseris, þ.e. möppurnar etnógrafía eyjaálfu, þjóðernishópar og hagræn mannfræði. Ég er að fatta það núna að ég gleymdi algjörlega mentor-námskeiðinu, best að drífa í að búa til möppu fyrir það, annars verð ég andlega ekki rónni.
Baldur keyrði mig hingað upp á Hlöðuna kl. átta í morgun og mér til mikillar hneykslunar var lokað! Það opnar ekki fyrr en 08:15 nákvæmlega. Þeir eru dálitlir lúðar þessir bókasafnskallar. Þeir fara þó sérstaklega í taugarnar á mér fyrir það eitt að telja Dewey kerfið vera einhverskonar trúarbrögð, það má sko alls ekki skrá og skipuleggja bækur nema eftir þessu kerfi.
Mannfræðin er að verða brjáluð á þessu (þar með talin ég að sjálfsögðu) því bækurnar okkar eru dreifðar út um allt bókasafn, það er engin mannfræðihilla eins og langflestir eru með, heldur þarf maður að leita innan um sálfræðina, félagsfræðina, stjórnmálafræðina, líffræðina o.s.frv. til að finna haldbærar heimildir. Svenni kennari hefur mikið rifist við þessa bókasafnsfræðinga og nú á að fara að taka upp betra kerfi. Þetta Dewey kerfi hefur algjörlega gengið sér til húðar og það eru ótal bækur sem eru einfaldlega týndar hérna því engin veit hvar þær eru að finna. Þvílík sóun á góðum bókum, mig verkjar í brjóstið (haha).
Ég er búin að undirbúa mig andlega fyrir þetta próf með því að taka all rækilega til á háskólaheimasvæðinu mínu, þ.e. heimasvæðið sem ég á í tölvunni. Ég var búin að vista fleiri tugi greina inn í my documents möppuna en ekki enn farin að flokka þær niður í möppur. En þar sem ég er soddan skipulagsfrík varð ég að gera eitthvað í málunum og núna er allt komið í röð og reglu, ég bjó m.a. til möppuna skóli, sem skiptist síðan í haust 2001 og vor 2002, undir þeirri síðarnefndu eru síðan að finna möppur fyrir hvert námskeið þessa misseris, þ.e. möppurnar etnógrafía eyjaálfu, þjóðernishópar og hagræn mannfræði. Ég er að fatta það núna að ég gleymdi algjörlega mentor-námskeiðinu, best að drífa í að búa til möppu fyrir það, annars verð ég andlega ekki rónni.
Meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó!
Jæja, bara mættur í vinnuna... Ég mætti í gær og það var fínt, þetta var svolítið eins og að vera að byrja á nýjum vinnustað sem hefði ráðið alla vini mína í leiðinni. Ég sumsé er á nýjum stað (Sturlugata ekki Lyngháls) en ég þekki alla. Þess vegna fór gærdagurinn aðallega í að heilsa upp á liðið og gefa þeim skýrslu um hvað á daga mína hefði drifið síðan síðast.
Þessa dagana erum við á jeppanum hennar Ólafar ömmu og það er nú meiri lúxusinn að vera á fjórhjóladrifsbíl í snjónum, það mætti bara vera MIKLU meiri snjór.
Þessa dagana erum við á jeppanum hennar Ólafar ömmu og það er nú meiri lúxusinn að vera á fjórhjóladrifsbíl í snjónum, það mætti bara vera MIKLU meiri snjór.
mánudagur, 25. febrúar 2002
Fresa y chocolate
Við sáum alveg frábæra mynd í gærkvöldi hjá pabba, eftir að hafa reddað öllu bílaveseni. Það var kúbanska myndin Fresa y chocolate sem Tomás Gutiérrez Aléa leikstýrði. Myndin vann til verðlauna á Havana kvikmyndahátíðinni árið 1992 og hún er jafnframt byggð á skáldsögunni "El bosque, el logo y el hombre nuevo" eftir Senel Paz, en sú skáldsaga hefur einnig hlotið verðlaun.
Baldur er búinn að tala um þessa mynd síðan við kynntumst og hamra á því við mig að sjá hana. Ég sé sko ekki eftir því, hún var alveg ferlega skemmtileg, ljúf og hlý, full af kátínu og skemmtun en samt með alvarlegum undirtón. Ég held að nú taki ég smá skorpu á suður-amerískar kvikmyndir, næst held ég að ég heimti Kryddlegin hjörtu.
Baldur er búinn að tala um þessa mynd síðan við kynntumst og hamra á því við mig að sjá hana. Ég sé sko ekki eftir því, hún var alveg ferlega skemmtileg, ljúf og hlý, full af kátínu og skemmtun en samt með alvarlegum undirtón. Ég held að nú taki ég smá skorpu á suður-amerískar kvikmyndir, næst held ég að ég heimti Kryddlegin hjörtu.
Konudagur
Gærdagurinn var nú ansi skrautlegur. Eftir að hafa setið sem fangi í Odda í marga tíma kom Baldur loksins og við fórum í matarboðið góða. Við lögðum síðan ekki af stað heim fyrr en um níu leytið og komumst þá að því, okkur til mikillar skelfingar, að eitt afturdekkið á Skjóna var sprungið. Nú voru góð ráð dýr því við áttum ekkert varadekk.
Nú hugsið þið eflaust: "Þvílíkt kæruleysi, vera ekki með varadekk" en það er sko ástæða fyrir því. Ég ætti kannski að byrja á því að minnast á að þetta er núna í fjórða skiptið sem springur undan druslunni á tæplega tveimur mánuðum, seinustu þrjú skiptin hafa gerst öll innan eins mánaðar þannig að okkar varadekkjaforði var ansi flótur að fara.
Til að gera annars stutta sögu ívið lengri ætla ég að fara aðeins til baka, allt til ársins 2001 (lágur trommuþytur). Við Baldur voru í sakleysi okkar á leið í skólann þegar allt í einu gerðist það að bíllinn fór að láta skringilega. Sprungið. Baldur var snöggur til og skipti um dekk enda áttum við eitt varadekk í skottinu. Reyndar vorum við meira segja mjög fyrirsjál og áttu tvö önnur aukadekk en þau voru upp á Þingás hjá pabba því við fengum að geyma þau þar um daginn og höfðum enn ekki lagt í að hala þeim aftur í skottið.
Nú erum við síðan komin til ársins 2002, ég er nýlega byrjuð í skólanum, það er fimmtudagsmorgun og ég er að verða of sein í Þjóðernishópa. Við hlaupum út í bíl og Baldur byrjar að bakka upp innkeyrsluna. Þetta er nú ekki mikill bratti en druslan meikaði þetta engan veginn, hvað gat valdið? Sprungið. Æ, æ, engin varadekk munið þið. Baldur hleypur út á bensínstöð og kaupir svona stöff sem blæs út dekkið en ventillinn er bilaður þannig að þetta plan virkar ekki. Plan B: hringja í Bigga vin, sem reddar mér í skólann og Baldri ferð upp á Þingás til að ná í varadekkin.
Nú vorum við sko í góðum málum, varadekk í skottinu og ekkert mál. Akkúrat tveimur vikum seinna erum við á leiðinni heim og stoppum á bensínstöðinni í Hamraborg til að pumpa í eitt dekkið. Síðan keyrum við heim á leið, hress í bragði. Við erum í bílageymslunni í Hamraborg og keyrum upp þessa litlu brekku sem þar er. Þá heyrist allt í einu hár hvellur, BAMM! Sprungið.
Ekkert mál, við erum með varadekk, það er meira að segja nýkomið úr viðgerð. Æ, æ, viðgerð ekki góð, dekkið er loftlaust. Baldur hleypur með það á bensínstöðina sem betur fer er ekki langt undan. Það tekur okkur alla vega hálftíma að skipta á honum, ekki hægt að tjakka hann upp því druslan er svo ryðguð. Tekst þó að lokum, keyrum heim á leið þung á brún, aftur orðin varadekkjalaus. Ákveðum að kaupa nýjan bíl en láta þennan duga í millitíðinni, varla fer að springa á greyinu á tveimur vikum.
Bjartsýni borgar sig ekki, hmmm. Hægra afturdekkið var loftlaust þegar við komum út í gær, skiljanlega gátum við ekki skipt á honum, sem betur fer eigum við góða að og fengum því skutl upp í Kópavog til Kalla og Ólafar, þau lánuðu okkur jeppann. Nú er að duga eða drepast, ekki gengur lengur að keyra um á þessu stórhættulega farartæki.
Nú hugsið þið eflaust: "Þvílíkt kæruleysi, vera ekki með varadekk" en það er sko ástæða fyrir því. Ég ætti kannski að byrja á því að minnast á að þetta er núna í fjórða skiptið sem springur undan druslunni á tæplega tveimur mánuðum, seinustu þrjú skiptin hafa gerst öll innan eins mánaðar þannig að okkar varadekkjaforði var ansi flótur að fara.
Til að gera annars stutta sögu ívið lengri ætla ég að fara aðeins til baka, allt til ársins 2001 (lágur trommuþytur). Við Baldur voru í sakleysi okkar á leið í skólann þegar allt í einu gerðist það að bíllinn fór að láta skringilega. Sprungið. Baldur var snöggur til og skipti um dekk enda áttum við eitt varadekk í skottinu. Reyndar vorum við meira segja mjög fyrirsjál og áttu tvö önnur aukadekk en þau voru upp á Þingás hjá pabba því við fengum að geyma þau þar um daginn og höfðum enn ekki lagt í að hala þeim aftur í skottið.
Nú erum við síðan komin til ársins 2002, ég er nýlega byrjuð í skólanum, það er fimmtudagsmorgun og ég er að verða of sein í Þjóðernishópa. Við hlaupum út í bíl og Baldur byrjar að bakka upp innkeyrsluna. Þetta er nú ekki mikill bratti en druslan meikaði þetta engan veginn, hvað gat valdið? Sprungið. Æ, æ, engin varadekk munið þið. Baldur hleypur út á bensínstöð og kaupir svona stöff sem blæs út dekkið en ventillinn er bilaður þannig að þetta plan virkar ekki. Plan B: hringja í Bigga vin, sem reddar mér í skólann og Baldri ferð upp á Þingás til að ná í varadekkin.
Nú vorum við sko í góðum málum, varadekk í skottinu og ekkert mál. Akkúrat tveimur vikum seinna erum við á leiðinni heim og stoppum á bensínstöðinni í Hamraborg til að pumpa í eitt dekkið. Síðan keyrum við heim á leið, hress í bragði. Við erum í bílageymslunni í Hamraborg og keyrum upp þessa litlu brekku sem þar er. Þá heyrist allt í einu hár hvellur, BAMM! Sprungið.
Ekkert mál, við erum með varadekk, það er meira að segja nýkomið úr viðgerð. Æ, æ, viðgerð ekki góð, dekkið er loftlaust. Baldur hleypur með það á bensínstöðina sem betur fer er ekki langt undan. Það tekur okkur alla vega hálftíma að skipta á honum, ekki hægt að tjakka hann upp því druslan er svo ryðguð. Tekst þó að lokum, keyrum heim á leið þung á brún, aftur orðin varadekkjalaus. Ákveðum að kaupa nýjan bíl en láta þennan duga í millitíðinni, varla fer að springa á greyinu á tveimur vikum.
Bjartsýni borgar sig ekki, hmmm. Hægra afturdekkið var loftlaust þegar við komum út í gær, skiljanlega gátum við ekki skipt á honum, sem betur fer eigum við góða að og fengum því skutl upp í Kópavog til Kalla og Ólafar, þau lánuðu okkur jeppann. Nú er að duga eða drepast, ekki gengur lengur að keyra um á þessu stórhættulega farartæki.
sunnudagur, 24. febrúar 2002
Nú er ég búin að vera í allan dag hérna upp í Odda og er komin með algjört ógeð. Ég næ ekkert að einbeita mér að lesefninu og ekki bætir út skák að það er alveg drepleiðinlegt. Hverjum er ekki sama um deilur inntakssinna og formalista? Karl Polanyi má bara eiga sig (eins gott að kennarinn sé ekki nálægt, ég yrði ákærð fyrir blót!). Ég brást við þessum leiðindum með því að hanga á netinu og reyna að finna eitthvað sniðugt fyrir síðuna. Nú er sko kominn tími til að uppfæra greyið litla, og er það ekki típískt, akkúrat þegar ég má alls ekki vera að því langar mig mest til þess.
Baldur er búinn að vera hjá Pétri afa að laga tölvuna, undanfarið hefur herjað á hana vírus sem í fyrstu var ósköp fyndinn en er núna orðinn hreinasta plága. Hann lýsir sér í því að þegar maður færir músabendilinn í átt að einhverju iconi á desktoppinu færist það alltaf undan, svona eins og plús og mínusjónir sem mætast (þetta kemur frá Baldri, á mannamáli má segja að þetta sé eins og að vera með tvö segulstál, flestir vita hvernig það er að reyna að fá þau saman). Við erum búin að vera í tölvupóstssambandi og ég hef misnotað sms þjónustu tal því gemmsinn minn er batteríslaus. Eina sem ég veit er að hann er á leiðinni að sækja mig og er búinn að vera ansi lengi að því. Mér er farið að finnast ég vera fangi hérna, hin virðulega beturnarstofnun Oddi, háskólabygging.
Eitt hlakka ég til, þegar Balli kemur förum við til tengdó í sunnudagsmatinn. Við fáum alltaf eitthvað gott í gogginn þar og þar sem ég er orðin virkilega svöng nenni ég ekki að bíða eftir Baldri lengur, hvar ertu drengur?
Baldur er búinn að vera hjá Pétri afa að laga tölvuna, undanfarið hefur herjað á hana vírus sem í fyrstu var ósköp fyndinn en er núna orðinn hreinasta plága. Hann lýsir sér í því að þegar maður færir músabendilinn í átt að einhverju iconi á desktoppinu færist það alltaf undan, svona eins og plús og mínusjónir sem mætast (þetta kemur frá Baldri, á mannamáli má segja að þetta sé eins og að vera með tvö segulstál, flestir vita hvernig það er að reyna að fá þau saman). Við erum búin að vera í tölvupóstssambandi og ég hef misnotað sms þjónustu tal því gemmsinn minn er batteríslaus. Eina sem ég veit er að hann er á leiðinni að sækja mig og er búinn að vera ansi lengi að því. Mér er farið að finnast ég vera fangi hérna, hin virðulega beturnarstofnun Oddi, háskólabygging.
Eitt hlakka ég til, þegar Balli kemur förum við til tengdó í sunnudagsmatinn. Við fáum alltaf eitthvað gott í gogginn þar og þar sem ég er orðin virkilega svöng nenni ég ekki að bíða eftir Baldri lengur, hvar ertu drengur?
Verð að skilja heimapróf
Þessa dagana erum við með eldmóð í æðum okkar, allavega hvað snertir lærdómsþol. Í gær mættum við eldsnemma á Bókhlöðuna og fórum að læra og vorum alveg fram til loka (17:00 á slaginu er maður rekinn út). Núna erum við síðan mætt upp í Odda, ég ætla að fara að lesa um deilur inntakssinna og formalista innan hagrænnar mannfræði og hagfræði.
Ástæðan fyrir þessu brjálaði (þ.e. að druslast svona snemma á fætur á sunnudagsmorgni) er einföld, á þriðjudaginn byrja ég í þriggja daga heimaprófi í hagrænni mannfræði sem gildir 50%, hvorki meira né minna. Prófið gengur út á það að maður klárar þrjár míni ritgerðir á þremur dögum, gerir það heima hjá sér og hefur náttúrulega aðgang að lesefninu.
Þetta hefur sína kosti og galla umfram hefbundin próf, þeir sem þjást af prófkvíða ættu að fíla þetta betur býst ég við. Annars verður þetta í fyrsta sinn sem ég tek slíkt próf og ég held að maður sé aðallega stressaður yfir því að þurfa að prófa eitthvað nýtt. Verð að skilja-hópurinn ætlar að hittast hér á eftir, í smækkaðir mynd að vísu, aðeins ég, Dögg og Sigga af hópnum erum nefnilega í hagrænni mannfræði.
Annar hef ég algjörlega brugðist skildu minni undanfarið sem háskólanemi annars vegar og fyrrverandi MR-ingur hinsvegar. Ég gleymdi t.d. að greina frá úrslitum kosninganna í háskólanum þar sem Vaka vann með 4 atkvæða mun. Heyr, heyr kominn tími til að leyfa öðrum að spreyta sig. Hitt atriðið snýr að gettu betur-dæminu öllu saman, MR rústaði FG föstudaginn seinasta og ég held að MR sé því kominn í lokaúrslit. Heyr, heyr það liggur ekkert á að leyfa öðrum að vinna :)
Ástæðan fyrir þessu brjálaði (þ.e. að druslast svona snemma á fætur á sunnudagsmorgni) er einföld, á þriðjudaginn byrja ég í þriggja daga heimaprófi í hagrænni mannfræði sem gildir 50%, hvorki meira né minna. Prófið gengur út á það að maður klárar þrjár míni ritgerðir á þremur dögum, gerir það heima hjá sér og hefur náttúrulega aðgang að lesefninu.
Þetta hefur sína kosti og galla umfram hefbundin próf, þeir sem þjást af prófkvíða ættu að fíla þetta betur býst ég við. Annars verður þetta í fyrsta sinn sem ég tek slíkt próf og ég held að maður sé aðallega stressaður yfir því að þurfa að prófa eitthvað nýtt. Verð að skilja-hópurinn ætlar að hittast hér á eftir, í smækkaðir mynd að vísu, aðeins ég, Dögg og Sigga af hópnum erum nefnilega í hagrænni mannfræði.
Annar hef ég algjörlega brugðist skildu minni undanfarið sem háskólanemi annars vegar og fyrrverandi MR-ingur hinsvegar. Ég gleymdi t.d. að greina frá úrslitum kosninganna í háskólanum þar sem Vaka vann með 4 atkvæða mun. Heyr, heyr kominn tími til að leyfa öðrum að spreyta sig. Hitt atriðið snýr að gettu betur-dæminu öllu saman, MR rústaði FG föstudaginn seinasta og ég held að MR sé því kominn í lokaúrslit. Heyr, heyr það liggur ekkert á að leyfa öðrum að vinna :)
laugardagur, 23. febrúar 2002
Ef þú smælar framan í heiminn og þá smælar heimurinn framan í þig
Við fengum svo skemmtilega vísu senda frá Ólöfu um daginn, mér fannst ég verða að deila henni með sem flestum því boðskapurinn er ósköp jákvæður og góður. Vísan er svohljóðandi:
SMILING is infectious, You catch it like the flu.
When someone SMILED at me today, I started SMILING too.
I passed around the corner and someone saw my grin.
When he SMILED, I realized I'd passed it on to him.
I thought about that smile,then realized its worth,
A single SMILE just like mine could travel 'round the earth.
So if you feel a SMILE begin,don't leave it undetected.
LET'S START AN EPIDEMIC QUICK AND GET THE WORLD INFECTED!
SMILING is infectious, You catch it like the flu.
When someone SMILED at me today, I started SMILING too.
I passed around the corner and someone saw my grin.
When he SMILED, I realized I'd passed it on to him.
I thought about that smile,then realized its worth,
A single SMILE just like mine could travel 'round the earth.
So if you feel a SMILE begin,don't leave it undetected.
föstudagur, 22. febrúar 2002
Smálúr
Í gær var ég við jarðarför Ernu frænku. Athöfnin var ákaflega falleg og kórinn góður, ég hlusta nenfilega alltaf vel á kórinn eftir að ég fór að syngja sjálfur. Á eftir var rosalega fín erfidrykkja og mikið fjör. Það var gaman að hitta allt þetta fólk sem er skylt manni en maður hittir samt aldrei.
Eitthvað virðist ég hafa orðið þreyttur eftir þetta því eftir matinn þá ætlaði ég rétt að kúra og skrifa svo dagbókarfærslu en kúrið mitt tók nú barasta tólf klukkutíma og þá var kominn tími á sjúkraþjálfun. En svona er það nú þegar maður á annað borð er kominn af stað.
Eitthvað virðist ég hafa orðið þreyttur eftir þetta því eftir matinn þá ætlaði ég rétt að kúra og skrifa svo dagbókarfærslu en kúrið mitt tók nú barasta tólf klukkutíma og þá var kominn tími á sjúkraþjálfun. En svona er það nú þegar maður á annað borð er kominn af stað.
miðvikudagur, 20. febrúar 2002
Biðin langa
Ég er uppi á bókhlöðu núna og er búin að eyða morgninum í að lesa þær heimildir sem ég fann í gær um vinnu barna. Ég ætlaði síðan að prenta út þrjár aðrar greinar og mæta með þær í tíma og einhverja hluta vegna hélt ég að það væri ekkert mál að prenta út hérna á Bókhlöðunni.
Mér skjátlaðist hraplega, núna eru liðnar 25 mínútur síðan ég ýtti á print takkann og enn er ég að bíða eftir greinunum. Ég á eftir að mæta of seint í Etnógrafíu Eyjaálfu með þessu áframhaldi. Jæja, enginn verður svosum óbarinn biskup, það sama hlýtur að eiga við um stúdenta.
Mér skjátlaðist hraplega, núna eru liðnar 25 mínútur síðan ég ýtti á print takkann og enn er ég að bíða eftir greinunum. Ég á eftir að mæta of seint í Etnógrafíu Eyjaálfu með þessu áframhaldi. Jæja, enginn verður svosum óbarinn biskup, það sama hlýtur að eiga við um stúdenta.
þriðjudagur, 19. febrúar 2002
Kistan.is
Ég lét verða af því að fara á fyrirlesturinn og sé ekki eftir því, þetta var þrælskemmtilegt.
Þessi fyrirlestur er einn af mörgum sem haldnir hafa verið í Norræna húsinu undir yfirskriftinni Hvað er (ó)þjóð? Fyrirlesari dagsins í dag var sagnfræðingurinn Unnur B. Karlsdóttir og kallaði hún erindi sitt Maður íslenzkur. Um samband þjóðernis og kynþáttar.
Fyrir þá sem áhuga hafa á hugmyndum og kenningum um þjóðerni og þjóðernishyggju bendi ég á kistuna en þar er að finna alla fyrirlestrana sem hingað til hafa verið fluttir í þessari fyrirlestraröð, hvað er (ó)þjóð.
Þessi fyrirlestur er einn af mörgum sem haldnir hafa verið í Norræna húsinu undir yfirskriftinni Hvað er (ó)þjóð? Fyrirlesari dagsins í dag var sagnfræðingurinn Unnur B. Karlsdóttir og kallaði hún erindi sitt Maður íslenzkur. Um samband þjóðernis og kynþáttar.
Fyrir þá sem áhuga hafa á hugmyndum og kenningum um þjóðerni og þjóðernishyggju bendi ég á kistuna en þar er að finna alla fyrirlestrana sem hingað til hafa verið fluttir í þessari fyrirlestraröð, hvað er (ó)þjóð.
Have you ever wanted to be someone else?
Þá erum við komin með nýja dagbók á netið, blogger dagbókina sem á eftir að auðvelda okkur þessi dagbókarskrif til muna. Við eigum eflaust eftir að vera ansi duglega að skrifa svona fyrst um sinn, vonum bara að það haldist sem lengst:)
Í gær gláptum við á Being John Malkowich í annnað sinn (fyrir Baldur í 3. sinn), sú mynd er gjörsamlega frábær. Ég man að ég heyrði góða dóma til hennar alla leið til Frakklands þegar ég var þar árið 2000, en sökum gífurlega fordóma í garð leikarans sjálfs gat ég sko ekki hugsað mér að sjá einhverja sjálfsævisögu hans (þannig hugsaði ég virkilega, herre gud).
Síðan plataði Baldur mig til að horfa á hana því Ólöf og Jói áttu myndina á DVD og vá, ég varð sko hrifin! Ef einhver mynd er þess virði að eiga og glápa á aftur og aftur, þá er það þessi. Reyndar held ég að franska myndin Amelie standi þessari jafnfætis, ef ekki framar. Ég hvet því alla að sjá þessar tvær, innan um allan sorann í kvikmyndageiranum skín þetta sem gull (háfleygur fugl get ég verið).
Jæja, ég má ekki vera að þessu lengur, við skötuhjú erum að fara að trítla niður á Bókhlöðu, ég þarf að leggjast aðeins yfir lesefni hagrænnar mannfræði því ég á víst að vera með kynningu á ritgerðinni á morgun og því er ekki seinna vænna en að byrja að sanka að sér heimildum núna. Í hádeginu er síðan fyrirlestur um þjóðernishyggju og rasisma í Norræna húsinu, það er spurning hvort maður kíki.
Í gær gláptum við á Being John Malkowich í annnað sinn (fyrir Baldur í 3. sinn), sú mynd er gjörsamlega frábær. Ég man að ég heyrði góða dóma til hennar alla leið til Frakklands þegar ég var þar árið 2000, en sökum gífurlega fordóma í garð leikarans sjálfs gat ég sko ekki hugsað mér að sjá einhverja sjálfsævisögu hans (þannig hugsaði ég virkilega, herre gud).
Síðan plataði Baldur mig til að horfa á hana því Ólöf og Jói áttu myndina á DVD og vá, ég varð sko hrifin! Ef einhver mynd er þess virði að eiga og glápa á aftur og aftur, þá er það þessi. Reyndar held ég að franska myndin Amelie standi þessari jafnfætis, ef ekki framar. Ég hvet því alla að sjá þessar tvær, innan um allan sorann í kvikmyndageiranum skín þetta sem gull (háfleygur fugl get ég verið).
Jæja, ég má ekki vera að þessu lengur, við skötuhjú erum að fara að trítla niður á Bókhlöðu, ég þarf að leggjast aðeins yfir lesefni hagrænnar mannfræði því ég á víst að vera með kynningu á ritgerðinni á morgun og því er ekki seinna vænna en að byrja að sanka að sér heimildum núna. Í hádeginu er síðan fyrirlestur um þjóðernishyggju og rasisma í Norræna húsinu, það er spurning hvort maður kíki.
mánudagur, 18. febrúar 2002
Tískusúpa
Áðan var ég að elda og það gekk vel. Það gekk meira að segja svo vel að ég gerði meira en ég ætlaði að gera. En það er nú bara svona þegar maður á annað borð er farinn af stað. Ég nærði mig og Ásdísi með þessari fínu rauðlinsusúpu og svo hóf ég feril minn sem tískufrömuður.
Hmm tískufrömuður í eldhúsinu? Ja fussumsussum ég litaði barasta aðra skálmina á fííííínu gallabuxunum mínum gula og ekki bara gula heldur turmerick gula. Ásdísi fannst þetta fyndið og henni fannst ekki síður fyndið þegar ég reyndi að sannfæra hana um að þetta væri í tísku en ef þetta næst ekki úr þá skal það bara komast í tísku.
Ef ykkur vantar hugmyndir að því hvernig þið getið notað og nálgast natural fatalitina þá getið þið haft samband við mig í gegnum vefinn en munið að ráðgjöfin er ekki ókeypis og ekki hugsuð sem góðgerðarfyrirtæki.
Hmm tískufrömuður í eldhúsinu? Ja fussumsussum ég litaði barasta aðra skálmina á fííííínu gallabuxunum mínum gula og ekki bara gula heldur turmerick gula. Ásdísi fannst þetta fyndið og henni fannst ekki síður fyndið þegar ég reyndi að sannfæra hana um að þetta væri í tísku en ef þetta næst ekki úr þá skal það bara komast í tísku.
Ef ykkur vantar hugmyndir að því hvernig þið getið notað og nálgast natural fatalitina þá getið þið haft samband við mig í gegnum vefinn en munið að ráðgjöfin er ekki ókeypis og ekki hugsuð sem góðgerðarfyrirtæki.
Festina lente
Á leiðinni heim úr skólanum í dag urðum við vitni að allskyns furðuhlutum sem fólk gerir í svona mikilli hálku. Fyrst keyrðum við fram á þriggja bíla árekstur, aftanákeyrslur. Stuttu síðar keyrðum við síðan fram á bíl sem hafði kastast út af veginum og var kominn hættulega nálægt Sæbólsblokkunum.
Enginn virtist sem betur fer vera slasaður en þrátt fyrir það voru þetta slæm óhöpp, sérstaklega myndi mér bregða ef bíllinn tæki flugið í átt til fyrri heimkynna Baldurs míns. Ég held að mottó dagsins í dag og allra annarra daga sé einfaldlega þetta: Maður, flýttu þér hægt, eða eins og Rómverjarnir sögðu: Festina lente.
Enginn virtist sem betur fer vera slasaður en þrátt fyrir það voru þetta slæm óhöpp, sérstaklega myndi mér bregða ef bíllinn tæki flugið í átt til fyrri heimkynna Baldurs míns. Ég held að mottó dagsins í dag og allra annarra daga sé einfaldlega þetta: Maður, flýttu þér hægt, eða eins og Rómverjarnir sögðu: Festina lente.
sunnudagur, 17. febrúar 2002
Mamma, Pési er með nýru í augunum!
Við vorum að koma úr sunnudagsmatnum hjá Ólöfu og Jóa. Þar var að venju mikið skrafað, étið og skemmtilegt sagt.
Ein sagan sem ég hlæ alltaf jafn dátt af er sagan af Stellu þegar hún var lítil og henni var sagt að Pési frændi væri komin með linsur í augun. Einhver misskilningur átti sér stað, augnlinsurnar voru fyrir henni linsubaunir sem er náttúrulega alveg hræðilegt að hafa í augunum. Síðan virðist baunaruglingur hafa komið upp og í stað linsubauna minnti hana að þetta hefðu verið nýrnabaunir sem síðan urður að nýrum sem er náttúrulega enn hræðilegra augnakonfekt.
Ég sé alltaf fyrir mér mann með tvö ógeðsleg innyfli í stað augna og þá hlæ ég dátt. Ef ég hins vegar mætti slíkum manni á förnum vegi...
Ein sagan sem ég hlæ alltaf jafn dátt af er sagan af Stellu þegar hún var lítil og henni var sagt að Pési frændi væri komin með linsur í augun. Einhver misskilningur átti sér stað, augnlinsurnar voru fyrir henni linsubaunir sem er náttúrulega alveg hræðilegt að hafa í augunum. Síðan virðist baunaruglingur hafa komið upp og í stað linsubauna minnti hana að þetta hefðu verið nýrnabaunir sem síðan urður að nýrum sem er náttúrulega enn hræðilegra augnakonfekt.
Ég sé alltaf fyrir mér mann með tvö ógeðsleg innyfli í stað augna og þá hlæ ég dátt. Ef ég hins vegar mætti slíkum manni á förnum vegi...
Ferskir, rauðir tómatar
Ekki fyrir löngu uppgötvuðum við að við borðum ansi lítið af hinum annars bráðhollu tómötum. Reglulega eru þeir keyptir og jafn reglulega komum við að þeim inn í ísskáp ónýtum og ógeðslegum.
En nú höfum við tekið okkur á og erum búin að uppgötva eitt mikilvægt sem fær okkur til að borða tómata. Okkur finnast tómatar ekki góðir einir og sér eða út í salöt en ef þeir eru settir ofan á ristað brauð með smá herbamare salti bragðast þeir ansi vel.
En nú höfum við tekið okkur á og erum búin að uppgötva eitt mikilvægt sem fær okkur til að borða tómata. Okkur finnast tómatar ekki góðir einir og sér eða út í salöt en ef þeir eru settir ofan á ristað brauð með smá herbamare salti bragðast þeir ansi vel.
föstudagur, 15. febrúar 2002
Veikindi
Baldur keyrði mig í skólann áðan og ég var næstum því of sein og því hljóp ég inn í stofuna. Hún var galtóm þegar ég kom að henni og skýringuna var að finna á hvítu blaði sem hengt hafði verið á hurðina: Tími í hagrænni mannfræði fellur niður í dag, 15. febrúar, vegna veikindi kennara. Og ég sem hélt að mannfræðingar veiktust ekki.
Sem betur fer var Baldur ekki komin langt á braut þegar ég gemmsaði í hann þannig að hann tók stóra ullu og sótti mig. Við komum síðan við á Bókhlöðunni til að skila bók sem ég var með og hafði vanrækt að skila í nokkra daga. Refsingin fyrir slíka yfirsjón voru 200 kr. ísl. þar sem bókin var aðeins á þriggja daga útláni. Bömmer.
Sem betur fer var Baldur ekki komin langt á braut þegar ég gemmsaði í hann þannig að hann tók stóra ullu og sótti mig. Við komum síðan við á Bókhlöðunni til að skila bók sem ég var með og hafði vanrækt að skila í nokkra daga. Refsingin fyrir slíka yfirsjón voru 200 kr. ísl. þar sem bókin var aðeins á þriggja daga útláni. Bömmer.
fimmtudagur, 14. febrúar 2002
Eins árs sambúðarafmæli!
Valentínursadagurinn
Í dag er Valentínusardagur og ég ætla að skrifa þetta með stóru V-i því þessi kall hét nú einu sinni Valentine. Þessi dagur er merkilegur fyrir það eitt hjá okkur að við eigum árs sambúðar afmæli í dag.
Í tilefni þess ætlum við að fara út að borða á Lauga-Ás en ég fékk nefnilega gjafabréf fyrir tvo á þann stað frá bakaríinu í sumar. Við erum búin að velta því fyrir okkur í hálft ár hvenær við ættum að fara út að borða og alltaf var svarið: næsta laugardag. Nú sjáum við ekki eftir þessari tregðu okkar og ætlum að nýta okkur það í botn að fara út eitthvað fínt.
Við ætlum eflaust líka að verðlauna okkur smá því Baldur var að fá útborgað frá kirkjukórnum. Ætli við fjárfestum ekki í einum geisladiski hennar Sade, hún er nefnilega alveg frábær tónlistarmaður.
Í dag er Valentínusardagur og ég ætla að skrifa þetta með stóru V-i því þessi kall hét nú einu sinni Valentine. Þessi dagur er merkilegur fyrir það eitt hjá okkur að við eigum árs sambúðar afmæli í dag.
Í tilefni þess ætlum við að fara út að borða á Lauga-Ás en ég fékk nefnilega gjafabréf fyrir tvo á þann stað frá bakaríinu í sumar. Við erum búin að velta því fyrir okkur í hálft ár hvenær við ættum að fara út að borða og alltaf var svarið: næsta laugardag. Nú sjáum við ekki eftir þessari tregðu okkar og ætlum að nýta okkur það í botn að fara út eitthvað fínt.
Við ætlum eflaust líka að verðlauna okkur smá því Baldur var að fá útborgað frá kirkjukórnum. Ætli við fjárfestum ekki í einum geisladiski hennar Sade, hún er nefnilega alveg frábær tónlistarmaður.
miðvikudagur, 13. febrúar 2002
Bloggerbögg
Við erum búin að sitja sveitt yfir þessum blogger og það er að koma einhver mynd á þetta allt saman hjá okkur. Vandamálin hafa verið óþrjótandi, nýjasta nýtt er að ég get ekki eytt út fyrri færslum af blogger sem aðeins voru gerðar í tilraunarskyni. Þangað til annað uppgötvast munum við því ekki notast við blogger. Í gær var aðal áhyggjuefnið það að allir linkar birtu íslenska stafi alveg fáránlega en núna hefur það verið afgreitt.
þriðjudagur, 12. febrúar 2002
Þá er það búið og gert, ég sagði mig úr gelískum þjóðsögum og siðum og mikill léttir fylgir því. Ég hreinlega meikaði ekki meira af þjóðfræði, sorglegt en satt. Kennarinn var svo hræðilega óskipulagður og kenndi alltaf langt fram yfir tímann þannig að maður mætti alltof seint í aðra tíma. Það kalla ég nú dónaskap. Ekki nóg með það, hann byrjaði alltaf að kenna fyrir tímann! Einn ofvirkur. Annars fínn kall, ætli hann geri ekki bara ráð fyrir að við hin höfum jafn skaðbrennandi áhuga á gelískri þjóðfræði og siðum Íra og Skota eins og hann.
mánudagur, 11. febrúar 2002
Þrír réttir
Bolludagurinn
Við spiluðum í lottó um helgina í fyrsta skiptið. Ástæðuna má rekja til skondinnar sögu og svona er hún: Um daginn kom ég heim úr skólanum og eins og venjulega stakk ég lúnum löppum í ástkæra inniskó mína. Eftir að hafa gengið örfá fet fann ég fyrir einhverjum óþægindum í hægri fæti og gáði í skóinn. Þar fann ég einn gullpening, 100 ísl. krónur. Síðan kíkti ég í hinn skóinn og viti menn, þar var annar slíkur.
Ég brosti í kampinn og hugsaði með mér að þetta væri nú verk Baldurs en hann sór það af sér og við höfum því ákveðið að sættast á að þetta hafi verið alveg ótrúlega tilviljun. Peningarnir hljóta að hafa rúllað úr vasa Balla og yfir í skóna mína.
Við tókum þessu sem merki um að gera eitthvað virkilega spes við pengene og því fjárfestum við í tveimur röðum af lottó 5/38. Heppnin elti okkur greinilega enn því við fengum þrjá rétta. Núna er bara að sjá hve mikið pyngjan þyngist við þessar gleðifréttir, ef þetta er yfir 200 kr. ætlum við að túlka það sem svo að gæfan sé enn í pengene og kaupa aftur röð í lottóinu.
P.s. við fengum bollur hjá Stellu ömmu og Pétri afa áðan, namm. Síðan eigum við sjálf fjórar inn í ísskáp, haha.
Við spiluðum í lottó um helgina í fyrsta skiptið. Ástæðuna má rekja til skondinnar sögu og svona er hún: Um daginn kom ég heim úr skólanum og eins og venjulega stakk ég lúnum löppum í ástkæra inniskó mína. Eftir að hafa gengið örfá fet fann ég fyrir einhverjum óþægindum í hægri fæti og gáði í skóinn. Þar fann ég einn gullpening, 100 ísl. krónur. Síðan kíkti ég í hinn skóinn og viti menn, þar var annar slíkur.
Ég brosti í kampinn og hugsaði með mér að þetta væri nú verk Baldurs en hann sór það af sér og við höfum því ákveðið að sættast á að þetta hafi verið alveg ótrúlega tilviljun. Peningarnir hljóta að hafa rúllað úr vasa Balla og yfir í skóna mína.
Við tókum þessu sem merki um að gera eitthvað virkilega spes við pengene og því fjárfestum við í tveimur röðum af lottó 5/38. Heppnin elti okkur greinilega enn því við fengum þrjá rétta. Núna er bara að sjá hve mikið pyngjan þyngist við þessar gleðifréttir, ef þetta er yfir 200 kr. ætlum við að túlka það sem svo að gæfan sé enn í pengene og kaupa aftur röð í lottóinu.
P.s. við fengum bollur hjá Stellu ömmu og Pétri afa áðan, namm. Síðan eigum við sjálf fjórar inn í ísskáp, haha.
sunnudagur, 10. febrúar 2002
Sundferð, prófkjör og Easy Rider
Við fórum í sund í dag og mikið var gott að slappa af og sleppa frá þessum látum heima. Það var nefnilega verið að skipta um vatnleiðslu í þurrkherberginu í gær og því fylgdi m.a. mikið steypuryk og hávaði.
Við hittum Ólöfu og Jóa í sundi, eða reyndar í sundklefunum, við vorum þá að fara upp úr en þau að koma ofan í. Eftir sundið skruppum við síðan á Salatbar Eika, besti staðurinn til að fara á ef maður vill borða í kósý umhverfi, í ró og næði og borða virkilega hollan og góðan mat fyrir slikk. Þeir eru alltaf með tilboð tveir fyrir einn milli kl. 17 og 19 á hlaðborðið þannig að þetta var ekki dýrt, sérstaklega þar sem Baldur borðar alltaf svo vel:)
Síðan var haldið upp í Odda þar sem við fórum bæði að læra, Baldur glímdi við stærðfræðibækur og svefn og ég las um þjóðernishyggju, mjög svo athyglisvert.
Pabbi hringdi síðan í okkur þegar við vorum enn að læra, hann var að fullvissa sig um að við hefðum örugglega kosið sem við vorum ekki búin að gera. Þá vorum við hvött til þess af mikilli festu þangað til ég lét undan og við drifum okkur upp á kjörstað.
Þegar þangað var komið hætti ég snarlega við að kjósa, ég ætla ekki að skrifa undir einhverjar yfirlýsingar takk fyrir. Baldur fór þó inn og kaus og ég stríddi honum á því að hann hefði verið siðferðislega vitlaus að gera það því hann vissi ekki hver helmingurinn af frambjóðendunum var.
Að lokum var haldið heim á leið til að missa ekki af vídeokvöldinu okkar sem við höfum á laugardagskvöldum. Í þetta sinn horfðum við á Easy Rider, klassísk mynd að sögn Balla, um mótórhjólagæja að sírutrippast. Ég sofnaði og missti því af þessu sírutrippi, har har.
Við hittum Ólöfu og Jóa í sundi, eða reyndar í sundklefunum, við vorum þá að fara upp úr en þau að koma ofan í. Eftir sundið skruppum við síðan á Salatbar Eika, besti staðurinn til að fara á ef maður vill borða í kósý umhverfi, í ró og næði og borða virkilega hollan og góðan mat fyrir slikk. Þeir eru alltaf með tilboð tveir fyrir einn milli kl. 17 og 19 á hlaðborðið þannig að þetta var ekki dýrt, sérstaklega þar sem Baldur borðar alltaf svo vel:)
Síðan var haldið upp í Odda þar sem við fórum bæði að læra, Baldur glímdi við stærðfræðibækur og svefn og ég las um þjóðernishyggju, mjög svo athyglisvert.
Pabbi hringdi síðan í okkur þegar við vorum enn að læra, hann var að fullvissa sig um að við hefðum örugglega kosið sem við vorum ekki búin að gera. Þá vorum við hvött til þess af mikilli festu þangað til ég lét undan og við drifum okkur upp á kjörstað.
Þegar þangað var komið hætti ég snarlega við að kjósa, ég ætla ekki að skrifa undir einhverjar yfirlýsingar takk fyrir. Baldur fór þó inn og kaus og ég stríddi honum á því að hann hefði verið siðferðislega vitlaus að gera það því hann vissi ekki hver helmingurinn af frambjóðendunum var.
Að lokum var haldið heim á leið til að missa ekki af vídeokvöldinu okkar sem við höfum á laugardagskvöldum. Í þetta sinn horfðum við á Easy Rider, klassísk mynd að sögn Balla, um mótórhjólagæja að sírutrippast. Ég sofnaði og missti því af þessu sírutrippi, har har.
föstudagur, 8. febrúar 2002
Lekinn fixaður
Það á víst að fara að skipta um pípulagnir hérna í kjallaranum hjá okkur og það þýðir að sóttur verður bor og gert gat á einhverjum stað og síðan verður gert eitthvað svaka mix til að laga lekann, það hefur nefnilega lekið í gegnum gólfið okkar í svoldinn tíma. Ég vona bara heitt og innilega að þetta taki ekki langan tíma.
fimmtudagur, 7. febrúar 2002
miðvikudagur, 6. febrúar 2002
Stockholm Syndrome
Allt síðan ég las bókina Artemis Fowl hef ég verið að velta fyrir mér fyrir hverju hugtakið stockholm syndrome stendur. Ég fór í smá vefleiðangur með það að leiðarljósi að svala þekkingarþorsta mínum og viti menn, netið hafði upp á bjóða mjög svo svalandi vitneskju.
Árið 1973 frömdu tveir flóttafangar vopnað bankarán í Sveriges Kreditbank í Stokkhólmi og tóku fjóra bankastarfsmenn til gíslingar, þrjár konur og einn karlmann. Bankaránið í sjálfu sér var ekki það sem vakti áhuga og furðu manna heldur viðbrögð gíslanna þegar stjórnvöld reyndu að bjarga þeim eftir sex daga nauðungarvistun. Þá bar nefnilega við að gíslarnir blésu á allar slíkar hjálpartilraunir og vildu helst vera áfram í gíslingu. Seinna meir vörðu þeir af kappi gjörðir bankaræningjanna, söfnuðu saman í sjóð fyrir lagakostnaðir þeirra og tvær af konunum trúlofuðust síðan bankaræningjunum.
Þetta atferli hefur allar götur síðan verið nefnt the stockholm syndrome, hefur mikið verið rannsakað af atferlisfræðingum og öðrum sálfræðingum og er frekar algeng viðbrögð fólks sem lendir í öðrum eins hremmingum.
Þar hef ég það. Heimildir fann ég á tveimur síðum en ég mæli með friðaralfræðibókinni.
Árið 1973 frömdu tveir flóttafangar vopnað bankarán í Sveriges Kreditbank í Stokkhólmi og tóku fjóra bankastarfsmenn til gíslingar, þrjár konur og einn karlmann. Bankaránið í sjálfu sér var ekki það sem vakti áhuga og furðu manna heldur viðbrögð gíslanna þegar stjórnvöld reyndu að bjarga þeim eftir sex daga nauðungarvistun. Þá bar nefnilega við að gíslarnir blésu á allar slíkar hjálpartilraunir og vildu helst vera áfram í gíslingu. Seinna meir vörðu þeir af kappi gjörðir bankaræningjanna, söfnuðu saman í sjóð fyrir lagakostnaðir þeirra og tvær af konunum trúlofuðust síðan bankaræningjunum.
Þetta atferli hefur allar götur síðan verið nefnt the stockholm syndrome, hefur mikið verið rannsakað af atferlisfræðingum og öðrum sálfræðingum og er frekar algeng viðbrögð fólks sem lendir í öðrum eins hremmingum.
Þar hef ég það. Heimildir fann ég á tveimur síðum en ég mæli með friðaralfræðibókinni.
þriðjudagur, 5. febrúar 2002
Stakkaskipti á næstu grösum
Ég fékk myndir af litla prins í dag og hann er enginn smá bolti! Baldur sagði að það væri eins og hann hefði verið að lyfta að undanförnu, hann var svo hraustur að sjá. Ég get ekki beðið eftir að hitta þau mæðgin.
Baldur fór í gær til læknis og loksins fékk hann vísun til sjúkraþjálfa. Hann mætir því ekki í vinnuna á næstunni. Það er líka ágætt að hafa hann heima við þó það hafi óneitanlega þann ókost í för með sér að ég læri minna. Annars hef ég verið öflug á þessari önn og er búinn að lesa og lesa. Um helgina ætla ég meira að segja að byrja á ritgerð fyrir eitt þessarra fjögurra námskeiða.
Jæja, þetta verður stutt færsla að þessu sinni, Baldur er nefnilega kominn með tebolla upp í rúm með Múmín. Meðan ég man, við gátum reddað múmín 2 en nú er hún orðin eins konar forngripur í augum bókasafnsvarðanna og líklegast munum við þurfa að fylla út alls kyns plögg til að mega fá hana lánaða.
Eitt að lokum, látið ykkur ekki bregða ef heimasíðan tekur stakkaskiptum einhverntíma á næstu dögum, við erum búin að updeita síðuna og núna erum við að bíða eftir leiðbeiningum um hvernig blogger virkar á háskólaserverinn og þá geta breytingarnar hafist.
Baldur fór í gær til læknis og loksins fékk hann vísun til sjúkraþjálfa. Hann mætir því ekki í vinnuna á næstunni. Það er líka ágætt að hafa hann heima við þó það hafi óneitanlega þann ókost í för með sér að ég læri minna. Annars hef ég verið öflug á þessari önn og er búinn að lesa og lesa. Um helgina ætla ég meira að segja að byrja á ritgerð fyrir eitt þessarra fjögurra námskeiða.
Jæja, þetta verður stutt færsla að þessu sinni, Baldur er nefnilega kominn með tebolla upp í rúm með Múmín. Meðan ég man, við gátum reddað múmín 2 en nú er hún orðin eins konar forngripur í augum bókasafnsvarðanna og líklegast munum við þurfa að fylla út alls kyns plögg til að mega fá hana lánaða.
Eitt að lokum, látið ykkur ekki bregða ef heimasíðan tekur stakkaskiptum einhverntíma á næstu dögum, við erum búin að updeita síðuna og núna erum við að bíða eftir leiðbeiningum um hvernig blogger virkar á háskólaserverinn og þá geta breytingarnar hafist.
sunnudagur, 3. febrúar 2002
Litli prinsinn
Jæja, biðin langa er á enda, kúlubúinn kom í heiminn í gær eftir 17 tíma erfiði hjá Maríu sem endaði í bráðakeisara. Hann er hvorki meira né minna en 18 merkur og 55 cm og er, eins og María sagði, stór prins. Elsku María og Kári, hjartanlega til hamingju með þessa yndislegu gjöf, sá stutti er svo sannarlega heppinn að eiga ykkur að. Hann kann líka að velja sér flotta dagsetningu, 020202.
laugardagur, 2. febrúar 2002
Merkileg tíðindi
Í morgun þegar ég vaknaði sá ég að María vinkona hafði sent mér sms í nótt. Ég varð vitaskuld mjög spennt því hún sendir nú aldrei sms upp úr þurru svona um miðjar nætur, þetta hlaut því að tákna að kúlubúinn væri að koma í heiminn. Jú, jú það passaði því svohljóðandi voru skilaboðin: Er uppá spítala, ballið er byrjað, er komin 3 í útvíkkun, kveðja María og Kári.
Þetta er alveg geggjað, núna bíð ég bara eftir frekari tíðindum eins og væri ég spennt amma að bíða eftir fyrsta barnabarninu.
P.s. ég kíkti á stjörnuspána hennar Maríu og þar stóð: Á undanförnum árum hefurðu verið að læra að sleppa tökunum og núna bíður þín algerlega nýtt upphaf. Þú sérð að þú þarft að laga þig að breyttum aðstæðum.
Þetta er alveg geggjað, núna bíð ég bara eftir frekari tíðindum eins og væri ég spennt amma að bíða eftir fyrsta barnabarninu.
P.s. ég kíkti á stjörnuspána hennar Maríu og þar stóð: Á undanförnum árum hefurðu verið að læra að sleppa tökunum og núna bíður þín algerlega nýtt upphaf. Þú sérð að þú þarft að laga þig að breyttum aðstæðum.
föstudagur, 1. febrúar 2002
The Singing Gorilla
Þegar ég kom heim úr skólanum í dag gerði ég hið óhjákvæmilega, ég kíkti inn í ísskáp í leit að æti. Þar rak ég augun í lítinn pakka við hliðina á mjólkurdeildinni og við nánari athugun sá ég að hann var til mín. Jibbi, óvænt gjöf, fátt er skemmtilegra.
Inn í pakkanum var bók sem fjallar um vitsmunalíf dýra og ber hið skemmtilega nafn The Singing Gorilla og er eflaust eftir einhvern sálfræðing. Gjöfin var í tilefni þess hve vel ég stóð mig í jólaprófunum og það þarf náttúrulega ekki að taka það fram að það var múmínsnáði sem var svona hugulsamur.
Við erum að fara í föstudagspizzuna til pabba og síðan ætlum við í sund eftir matinn því við vorum svo löt í morgun að við nenntum ekki í sund kl. 7.
Inn í pakkanum var bók sem fjallar um vitsmunalíf dýra og ber hið skemmtilega nafn The Singing Gorilla og er eflaust eftir einhvern sálfræðing. Gjöfin var í tilefni þess hve vel ég stóð mig í jólaprófunum og það þarf náttúrulega ekki að taka það fram að það var múmínsnáði sem var svona hugulsamur.
Við erum að fara í föstudagspizzuna til pabba og síðan ætlum við í sund eftir matinn því við vorum svo löt í morgun að við nenntum ekki í sund kl. 7.
þriðjudagur, 29. janúar 2002
Hamstur haldinn víðáttubrjálaæði
Baldur fór niðrí dýraspítalann í Víðidal í dag og fékk gefins stórt kanínubúr. Við erum nefnilega að leggja drögin að flugi annars af strákunum úr hreiðrinu og þá er fínt að hafa búr undir litla greyið, það er þá einskonar heimanmundur. Við settum strákana báða í nýja búrið sem er ólíkt stærra en hið fyrra og síðan settum við Fríðu Sól í tóma búrið og leyfðum henni að flippa út í víðáttubrjálæðinu. Eins og henni er von og vísa tókst henni fljótlega að sleppa úr prísundinni með því að troða sér milli rimlanna.
Baldur er núna á kóræfingu eftir nokkurra æfinga hlé. Ég er hins vegar ein heima og hef það kósý, er að lesa fyrir etnógrafíu eyjaálfu á morgun, var m.a. að lesa um nýlendutímann á Kyrrahafssvæðinu. Ég hlakka til þegar Baldur kemur heim af æfingu, þá er nefnilega kominn tími fyrir kvöldlesturinn þar sem ég sit og sötra bangsate og Baldur les fyrir mig ævintýri Múmínálfanna. Eftir að fyrstu bók lauk fór ég nefnilega á bókasafnið og tók allar bækur sem ég sá um múmín. Bók tvö er víst ófáanleg, við erum búin að eltast við hana ansi lengi en Borgarbókasöfnin eiga bara eitt eintak eftir sem er týnt og Landsbókasafn á einnig bara eitt eintak sem er í geymslu niðrí þjóðdeild og er skilgreint svona: Notkun á staðnum.
Baldur er núna á kóræfingu eftir nokkurra æfinga hlé. Ég er hins vegar ein heima og hef það kósý, er að lesa fyrir etnógrafíu eyjaálfu á morgun, var m.a. að lesa um nýlendutímann á Kyrrahafssvæðinu. Ég hlakka til þegar Baldur kemur heim af æfingu, þá er nefnilega kominn tími fyrir kvöldlesturinn þar sem ég sit og sötra bangsate og Baldur les fyrir mig ævintýri Múmínálfanna. Eftir að fyrstu bók lauk fór ég nefnilega á bókasafnið og tók allar bækur sem ég sá um múmín. Bók tvö er víst ófáanleg, við erum búin að eltast við hana ansi lengi en Borgarbókasöfnin eiga bara eitt eintak eftir sem er týnt og Landsbókasafn á einnig bara eitt eintak sem er í geymslu niðrí þjóðdeild og er skilgreint svona: Notkun á staðnum.
Afmælistilkynningar
Kristján Rúnar átti afmæli þann 20. janúar og varð þar með 25 ára gamall. Þessi ungi eðlisfræðingur hélt upp á daginn í Santa Barbara í sól og blíðu.
Stella Soffía átti afmæli þann 25. janúar og komst þar með á þrítugsaldurinn, varð heilla 21 vetra ung. Hún hélt einnig upp á daginn í Santa Barbara í blíðskaparveðri.
Elfar pabbi átti afmæli þann 26. janúar og varð 47 ára gamall. Hélt hann upp á daginn á Íslandi, nánar tiltekið á Langjökli í félagsskap gamalla kunningja. Þar var eflaust frost og fimbulkuldi.
Stella Soffía átti afmæli þann 25. janúar og komst þar með á þrítugsaldurinn, varð heilla 21 vetra ung. Hún hélt einnig upp á daginn í Santa Barbara í blíðskaparveðri.
Elfar pabbi átti afmæli þann 26. janúar og varð 47 ára gamall. Hélt hann upp á daginn á Íslandi, nánar tiltekið á Langjökli í félagsskap gamalla kunningja. Þar var eflaust frost og fimbulkuldi.
sunnudagur, 27. janúar 2002
Fjöldaafmæli og fimbulkuldi
Eftir áramótin ákváðum við Baldur að taka okkur á og skipuleggja okkur betur, þannig kemur maður nefnilega miklu meira í verk. Við settumst því niður og skipulögðum gróflega hvern dag vikunnar, vakna kl. þetta, fara sofa kl. þetta, kvöldmatur, lyftingar, sund, lærdómur, matarboð o.s.frv.
Við gleymdum reyndar að setja eitt inn á þetta plan, að skrifa í dagbókina. Við teljum það vera ástæðu þess hve vanhirt hún hefur verið undanfarið, litla greyið. En núna ætlum við að kippa því í liðinn, ætli dagbókarskrif verði ekki sett á 17:00, mér sýnist við eiga lausan tíma þá.
Að allt öðru, fólkið í kringum okkur, okkar nánustu, hafa verið alltof dugleg við að eiga afmæli undanfarna daga. Við biðjumst afsökunar á því að hafa ekki tilkynnt þessi merku tíðindi hér fyrr en sökum misritunar í tímaplani gleymdist það alveg. En við gleymdum þó ekki að óska afmælisbörnunum til hamingju með daginn, Kristján fékk tölvupóst frá okkur öllum (með kveðjum frá dýragarðinum), Stella var vakin árla morguns við blíða rödd bróður síns og pater meus fékk koss á kinn frá okkur báður strax á miðnætti. Við ætlum að bæta við smá upplýsingum um þessi merku börn hér fyrir ofan þessa færslu.
Af dýragarðinum er þetta helst: Bjartur og Rúdólfur er að fá spena og eru óskaplega skapillir þessa dagana. Pirringurinn er helst talinn stafa af meintu kynþroskaskeiði sem strákarnir eru að að öllum líkindum að ganga í gegnum. Þeir slást mikið og í þessu litla búri myndast lítil hringiðja við slík átök sem hefur í för með sér að sagkubbar og skítakúlur endursendast þvert yfir þurrkherbergið. Greyið Kisa, þessi virðulega frú, þarf að deila herbergi með þessum trúðum og stendur hreint ekki á sama. Við sjálf erum orðin þreytt á að vera í Öskubuskuhlutverkinu, þrífa skítakúlur af gólfinu á klukkutímafresti getur orðið verulega þreytandi starfi. Fríða Sól er svo heppin að hafa aðsetur í forstofunni og verður því ekki vör við þessi læti í drengjunum.
Að lokum er þetta helst: Baldur er enn að drepast í bakinu sökum tognunar sem hann hlaut er hann lyfti upp einhverju þyngslinu. Hann verður að öllum líkindum frá vinnu næstu viku. Ásdís er komin á fullt á vorönninni enda skráð í 22 einingar sem er rúmlega eitt og hálft nám ef það má orða það svo.
Við gleymdum reyndar að setja eitt inn á þetta plan, að skrifa í dagbókina. Við teljum það vera ástæðu þess hve vanhirt hún hefur verið undanfarið, litla greyið. En núna ætlum við að kippa því í liðinn, ætli dagbókarskrif verði ekki sett á 17:00, mér sýnist við eiga lausan tíma þá.
Að allt öðru, fólkið í kringum okkur, okkar nánustu, hafa verið alltof dugleg við að eiga afmæli undanfarna daga. Við biðjumst afsökunar á því að hafa ekki tilkynnt þessi merku tíðindi hér fyrr en sökum misritunar í tímaplani gleymdist það alveg. En við gleymdum þó ekki að óska afmælisbörnunum til hamingju með daginn, Kristján fékk tölvupóst frá okkur öllum (með kveðjum frá dýragarðinum), Stella var vakin árla morguns við blíða rödd bróður síns og pater meus fékk koss á kinn frá okkur báður strax á miðnætti. Við ætlum að bæta við smá upplýsingum um þessi merku börn hér fyrir ofan þessa færslu.
Af dýragarðinum er þetta helst: Bjartur og Rúdólfur er að fá spena og eru óskaplega skapillir þessa dagana. Pirringurinn er helst talinn stafa af meintu kynþroskaskeiði sem strákarnir eru að að öllum líkindum að ganga í gegnum. Þeir slást mikið og í þessu litla búri myndast lítil hringiðja við slík átök sem hefur í för með sér að sagkubbar og skítakúlur endursendast þvert yfir þurrkherbergið. Greyið Kisa, þessi virðulega frú, þarf að deila herbergi með þessum trúðum og stendur hreint ekki á sama. Við sjálf erum orðin þreytt á að vera í Öskubuskuhlutverkinu, þrífa skítakúlur af gólfinu á klukkutímafresti getur orðið verulega þreytandi starfi. Fríða Sól er svo heppin að hafa aðsetur í forstofunni og verður því ekki vör við þessi læti í drengjunum.
Að lokum er þetta helst: Baldur er enn að drepast í bakinu sökum tognunar sem hann hlaut er hann lyfti upp einhverju þyngslinu. Hann verður að öllum líkindum frá vinnu næstu viku. Ásdís er komin á fullt á vorönninni enda skráð í 22 einingar sem er rúmlega eitt og hálft nám ef það má orða það svo.
fimmtudagur, 24. janúar 2002
Þabbaraþabb!
Í morgun vöknuðum við Ásdís og allt var eins og venjulega. Ég ætlaði að skutla henni í skólann svo að hún gæti mætt í tíma klukkan 9:15. En þegar út er komið þá kemur í ljós að annað framdekkið er vindlaust en um daginn sprakk dekk á sama stað á bílnum og var þetta því varadekkið.
Ég hringi xpress í Bigga eftir að hafa vandræðast eitthvað yfir þessu og við skutlum Ásdísi í skólann (9:45) og reddum dekkjunum. Svo fer ég til læknis og næ svo í Ásdísi sem segir mér einn nokkuð fyndinn brandara sem fjallaði um það að í raun hefði hún ekki þurft að mæta fyrr en klukkan 10:15 það væri á föstudögum sem hún þyrfti að mæta klukkan 9:15. Ég sem stressaði mig svo mikið en það var bara ágætt. Kannski var þetta áminning um að maður eigi að leggja tímanlega af stað.
Ég hringi xpress í Bigga eftir að hafa vandræðast eitthvað yfir þessu og við skutlum Ásdísi í skólann (9:45) og reddum dekkjunum. Svo fer ég til læknis og næ svo í Ásdísi sem segir mér einn nokkuð fyndinn brandara sem fjallaði um það að í raun hefði hún ekki þurft að mæta fyrr en klukkan 10:15 það væri á föstudögum sem hún þyrfti að mæta klukkan 9:15. Ég sem stressaði mig svo mikið en það var bara ágætt. Kannski var þetta áminning um að maður eigi að leggja tímanlega af stað.
laugardagur, 19. janúar 2002
Hitt og þetta
Eins og kom fram í síðustu færlsu drifum við okkur á Jalla! Jalla! en þar sem við eru nú búin að sjá hana þá getum við mælt með henni við alla.
Á miðvikudaginn fór ég svo til læknis vegna þess hve slappur ég var í bakinu og við nánari athugun kom í ljós að ég hafði tognað rækilega föstudaginn síðasta í vinnunni ég tók mér frí þann daginn en sökum anna er hálfómögulegt að taka frí nema maður missi fót þannig að ég mætti fimmtudag og föstudag en í staðinn tók ég veikindafrí hjá mogganum þessa helgi.
Á miðvikudaginn ætluðum við að horfa á Braveheart á dvd en hún var hvergi fáanleg þannig að við sleppum hetjuglápi í bili. En við munum horfa á umrædda mynd bráðlega. Ásdís er nefnilega í áfanga í skólanum sem heitir gelískar þjóðsögur og siðir og eru allir alltaf að vitna í þessa frábæru mynd en gallin við það er sá að Ásdís hefur ekki séð hana.
Á fimmtudagsmorgun vorum við ógeðlega dugleg og fórum í sund fyrir klukkan sjö. Það var nú barasta frábært maður var eitthvað svo ferskur allan daginn. Ég hef að vísu prófað að stunda sund á öllum tímum sólarhringsins í gegnum tíðina og verið mishress eftir þær ferðir. Sundæfing og sundferð eru nefnilega ekki það sama.
Áðan gerðist eitt alveg voðalegt. Ég veit nú ekki hvort maður ætti að útlista slíku á hérna en ég ætla að kýla á það svo að fólk geti sýnt viðeigandi nærgætni. Þannig er mál með vexti að ég var að lesa um múmínálfana áðan fyrir Ásdísi og hvað haldið þið að hafi gerst. BÓKIN KLÁRAÐIST! Sökum þess þá treysti ég mér ekki til að skrifa meira í dag.
Á miðvikudaginn fór ég svo til læknis vegna þess hve slappur ég var í bakinu og við nánari athugun kom í ljós að ég hafði tognað rækilega föstudaginn síðasta í vinnunni ég tók mér frí þann daginn en sökum anna er hálfómögulegt að taka frí nema maður missi fót þannig að ég mætti fimmtudag og föstudag en í staðinn tók ég veikindafrí hjá mogganum þessa helgi.
Á miðvikudaginn ætluðum við að horfa á Braveheart á dvd en hún var hvergi fáanleg þannig að við sleppum hetjuglápi í bili. En við munum horfa á umrædda mynd bráðlega. Ásdís er nefnilega í áfanga í skólanum sem heitir gelískar þjóðsögur og siðir og eru allir alltaf að vitna í þessa frábæru mynd en gallin við það er sá að Ásdís hefur ekki séð hana.
Á fimmtudagsmorgun vorum við ógeðlega dugleg og fórum í sund fyrir klukkan sjö. Það var nú barasta frábært maður var eitthvað svo ferskur allan daginn. Ég hef að vísu prófað að stunda sund á öllum tímum sólarhringsins í gegnum tíðina og verið mishress eftir þær ferðir. Sundæfing og sundferð eru nefnilega ekki það sama.
Áðan gerðist eitt alveg voðalegt. Ég veit nú ekki hvort maður ætti að útlista slíku á hérna en ég ætla að kýla á það svo að fólk geti sýnt viðeigandi nærgætni. Þannig er mál með vexti að ég var að lesa um múmínálfana áðan fyrir Ásdísi og hvað haldið þið að hafi gerst. BÓKIN KLÁRAÐIST! Sökum þess þá treysti ég mér ekki til að skrifa meira í dag.
þriðjudagur, 15. janúar 2002
Jalla! Jalla!
Jæja, þá er skólinn byrjaður eina ferðina enn. Nú er þó öldin önnur, öll skyldunámskeið að baki og nú hef ég frjálsar hendur til að velja þau námskeið sem ég hef áhuga á. Ég fór í gær í tíma í þjóðernishópum, lofar góðu. Í dag fór ég síðan í Gelískar þjóðsögur og siði í þjóðfræðinni hjá Terry Gunnell og það er ferlega spennandi. Annars verð ég svo stressuð þegar ég sæki tíma hjá þjóðfræðinni, þetta er einhvernveginn svo ólíkt mannfræðinni, þá meina ég sko uppsetningu námsefnis en ekki endilega innihald þess.
Annars erum við á leiðinni í bíó núna, 10 mínútur í sýningu að sjá Jalla! Jalla!, sænsk mynd sem Balli heimtar að sjá. Eftir að hafa séð eina góða sænska mynd þá er hann bara húkkt, einu sinni smakkað, þú getur ekki hætt.
Annars erum við á leiðinni í bíó núna, 10 mínútur í sýningu að sjá Jalla! Jalla!, sænsk mynd sem Balli heimtar að sjá. Eftir að hafa séð eina góða sænska mynd þá er hann bara húkkt, einu sinni smakkað, þú getur ekki hætt.
sunnudagur, 13. janúar 2002
Börnin okkar óþekku
Þetta er nú búinn að vera meiri dagurinn. Hann byrjaði ansi sakleysislega, við sváfum vel og komum okkur síðan af stað upp úr eitt leytinu. Við skiluðum bílnum hans Bigga og vorum aftur komin á Skjóna. Þegar við vorum búin að ræsa bílinn og keyra spottakorn tókum við eftir því að bensínnálin steig ekkert, stefnuljósin voru óvirk og blikkpungurinn var þögull sem gröfinn. Þá fattaði Baldur að öryggið væri farið þannig við upp á næstu bensínstöð að skipta um það.
Eftir þá smávægilegu viðgerð vildi bílinn einfaldlega ekki í gang, sprengingar heyrðust og Baldur hefði eflaust haldið áfram að þrjóskast með að starta druslunni hefði starfsmaður Olís ekki komið hlaupandi með angistarsvip til að tilkynna okkur að neistaflug og eldglæðingar stæðu undan bílnum. Svekkt í bragði ýttum við bílnum í næsta stæði og löbbuðum heim. Óþekki Skjóni!
En við höfðum ákveðið að heimsækja Stellu ömmu í dag og því kom Pétur afi að sækja okkur. Hjá þeim fengum við þessar líka fínu rjómabollur, namm. Eftir spjall og kósýheit keyrðu þau okkur út í Hamraborg þar sem Skjóni stóð einmana, Baldur var núna með nokkur heilræði frá Kalla afa í farteskinu, nú skildi bílinn í gang. Kraftaverk, hann fór í gang við þriðju tilraun og við brunuðum í mat til Ólafar og Jóa, cous-cous upp á afríska vísu, svakalega gott. Eftir heitan tebolla héldum við heim á leið, en aðeins til að verða fyrir öðru áfalli....
Þannig er mál með vexti að þegar við komum inn eftir að hafa verið að heiman í einhvern tíma kíkjum við á Fríðu Sól, ertu með nógan mat, ertu með nóg vatn, ertu lifandi, þú ert þvílíkt kríli, slíkar ástæður höfum við fyrir þessu. Í kvöld brá okkur þó heldur betur í brún, ekki sást tangur né tetur af Fríðu! Búrið var harðlæst, engin útgönguleið héldum við.
Við erum greinilega ekki nógu forsjál, Fríða Sól hafði nefnilega nagað sig í gegnum varnagarðinn sem við höfðum sett upp seinast þegar henni tókst að sleppa. Við tók taugastekkt leit þar sem Baldur tönglaðist á frasanum "vertu róleg, vertu róleg" en í raun var hann sá stressaði. Við náðum í vasaljós og allar græjur og byrjuðum á því að kíkja undir allar mublur en engin Fríða.
Sem ég stend fyrir framan hillurnar þar sem búrið hennar er heyri ég smá þrusk og hamstrahljóð. Ég kalla í Baldur: " Ég heyri eitthvað". Baldur: "Vertu róleg, vertu róleg, hlustaðu" en áður en hann náði að klára þennan frasa hafði ég séð lítið snjáldur gægjast út um einn blaðakassann sem er tveimur hillum fyrir neðan búrið. Hún hafði sem sagt nagað sig í gegnum allt, fleygt sér síðan niður að aftanverðu við hilluna og einhvernveginn náð taki á þessum blaðakassa, hysjað sig upp í hann en ekki komist upp aftur. Óþekka Fríða!
Eftir þá smávægilegu viðgerð vildi bílinn einfaldlega ekki í gang, sprengingar heyrðust og Baldur hefði eflaust haldið áfram að þrjóskast með að starta druslunni hefði starfsmaður Olís ekki komið hlaupandi með angistarsvip til að tilkynna okkur að neistaflug og eldglæðingar stæðu undan bílnum. Svekkt í bragði ýttum við bílnum í næsta stæði og löbbuðum heim. Óþekki Skjóni!
En við höfðum ákveðið að heimsækja Stellu ömmu í dag og því kom Pétur afi að sækja okkur. Hjá þeim fengum við þessar líka fínu rjómabollur, namm. Eftir spjall og kósýheit keyrðu þau okkur út í Hamraborg þar sem Skjóni stóð einmana, Baldur var núna með nokkur heilræði frá Kalla afa í farteskinu, nú skildi bílinn í gang. Kraftaverk, hann fór í gang við þriðju tilraun og við brunuðum í mat til Ólafar og Jóa, cous-cous upp á afríska vísu, svakalega gott. Eftir heitan tebolla héldum við heim á leið, en aðeins til að verða fyrir öðru áfalli....
Þannig er mál með vexti að þegar við komum inn eftir að hafa verið að heiman í einhvern tíma kíkjum við á Fríðu Sól, ertu með nógan mat, ertu með nóg vatn, ertu lifandi, þú ert þvílíkt kríli, slíkar ástæður höfum við fyrir þessu. Í kvöld brá okkur þó heldur betur í brún, ekki sást tangur né tetur af Fríðu! Búrið var harðlæst, engin útgönguleið héldum við.
Við erum greinilega ekki nógu forsjál, Fríða Sól hafði nefnilega nagað sig í gegnum varnagarðinn sem við höfðum sett upp seinast þegar henni tókst að sleppa. Við tók taugastekkt leit þar sem Baldur tönglaðist á frasanum "vertu róleg, vertu róleg" en í raun var hann sá stressaði. Við náðum í vasaljós og allar græjur og byrjuðum á því að kíkja undir allar mublur en engin Fríða.
Sem ég stend fyrir framan hillurnar þar sem búrið hennar er heyri ég smá þrusk og hamstrahljóð. Ég kalla í Baldur: " Ég heyri eitthvað". Baldur: "Vertu róleg, vertu róleg, hlustaðu" en áður en hann náði að klára þennan frasa hafði ég séð lítið snjáldur gægjast út um einn blaðakassann sem er tveimur hillum fyrir neðan búrið. Hún hafði sem sagt nagað sig í gegnum allt, fleygt sér síðan niður að aftanverðu við hilluna og einhvernveginn náð taki á þessum blaðakassa, hysjað sig upp í hann en ekki komist upp aftur. Óþekka Fríða!
laugardagur, 12. janúar 2002
Popplag í g-dúr, Gaggó vest og Der bor en bager på...
Í dag fórum við í heillangan bíltúr austur fyrir fjall. Til þessarar veigamiklu farar fengum við lánaðan nýja bílinn hans Bigga og færum við honum mestu þakkir fyrir. Við keyrðum upp að Geysi þar sem við áðum og snæddum pizzasnúða og malt. Á leiðinni heim rembdumst við síðan við að muna texta á hinum ýmsu íslensku lögum og sungum þau hástöfum.
Annars er það helst að frétta að Stella amma á afmæli í dag. Til hamingju með daginn elsku amma!
Í dag kvöddum við líka Pétur frænda en hann er aftur farinn í víking til Fjarskanistan eða Langtíburtistan eftir vikustopp hér á Íslandi. Góða ferð.
ásdís og baldur
Annars er það helst að frétta að Stella amma á afmæli í dag. Til hamingju með daginn elsku amma!
Í dag kvöddum við líka Pétur frænda en hann er aftur farinn í víking til Fjarskanistan eða Langtíburtistan eftir vikustopp hér á Íslandi. Góða ferð.
ásdís og baldur
föstudagur, 11. janúar 2002
Ætli múmínálfarnir stundi jóga?
Í gær var ég aldeilis duglega að rækta á mér kroppinn. Við fengum nefnilega í gegnum lúguna bækling frá líkamsræktarstöðinni Betrunarhúsið þar sem manni er boðið að mæta frítt til þeirra í opna tíma og tækjasal í heila viku gegn því að maður framvísi þessum bæklingi. Ég hringdi því strax í mömmu og í gær fórum við í fyrsta tímann, taibo. Úff, ferlega erfitt, ég hélt það myndi líða yfir mig í lok tímans, það var svo ferlega loftlaust þarna inni og maður þurfti svo sannarlega á fersku lofti að halda.
Um kvöldið mættum við síðan aftur til leiks, en núna til að leggja stund á jógafræði. Sá tíma fólst í því að sitja á risastórri dínu í lótusstellingunni og anda djúpt inn og blása út. Síðan fórum við að gera ýmsar skrítnar æfingar sem allar hétu dýranöfnum, íkorninn, svanurinn, fiðrildið o.s.frv.
Það kom mér skemmtilega á óvart að ég kannaðist við nokkrar stellingarnar því ég gerði þær þegar ég var yngri, t.d. stellingin þar sem maður situr ekki á rassinum heldur á hálsinum og herðunum með fætur beint upp í loft og heldur undir mjöðmunum. Ég horfði nefnilega oft á sjónvarpið frá þessu sjónarhorni þegar ég var lítil.
Í heildina litið fannst mér jógað ósköp þægilegt og áreynslulítið en í dag finn ég fyrir heiftarlegum harðsperrum í mjóbakinu, en kennarinn benti einmitt á það að flestar þessara æfinga reyndu mjög á það. Ég veit þá allavega að ég stóð mig í stykkinu.
Undanfarin þrjú kvöld höfum við Baldur verið að lesa um múmínálfana í Múmíndal í bókinni Pípuhattur galdrakarlsins. Ég held ég hafi sjaldan lesið eins fyndna bók, við hlæjum svo mikið að tárin streyma niður kinnarnar og Baldur rétt kemur upp úr sér orðunum milli hláturkviða. Ég mæli eindregið með þessum snilldar bókmenntum.
Um kvöldið mættum við síðan aftur til leiks, en núna til að leggja stund á jógafræði. Sá tíma fólst í því að sitja á risastórri dínu í lótusstellingunni og anda djúpt inn og blása út. Síðan fórum við að gera ýmsar skrítnar æfingar sem allar hétu dýranöfnum, íkorninn, svanurinn, fiðrildið o.s.frv.
Það kom mér skemmtilega á óvart að ég kannaðist við nokkrar stellingarnar því ég gerði þær þegar ég var yngri, t.d. stellingin þar sem maður situr ekki á rassinum heldur á hálsinum og herðunum með fætur beint upp í loft og heldur undir mjöðmunum. Ég horfði nefnilega oft á sjónvarpið frá þessu sjónarhorni þegar ég var lítil.
Í heildina litið fannst mér jógað ósköp þægilegt og áreynslulítið en í dag finn ég fyrir heiftarlegum harðsperrum í mjóbakinu, en kennarinn benti einmitt á það að flestar þessara æfinga reyndu mjög á það. Ég veit þá allavega að ég stóð mig í stykkinu.
Undanfarin þrjú kvöld höfum við Baldur verið að lesa um múmínálfana í Múmíndal í bókinni Pípuhattur galdrakarlsins. Ég held ég hafi sjaldan lesið eins fyndna bók, við hlæjum svo mikið að tárin streyma niður kinnarnar og Baldur rétt kemur upp úr sér orðunum milli hláturkviða. Ég mæli eindregið með þessum snilldar bókmenntum.
miðvikudagur, 9. janúar 2002
Bækur, bækur og aftur bækur
Sælt veri fólkið. Þá loksins rís maður úr jóladoðanum og sest aftur við skriftir. Vonandi hafið þið haft það gott yfir jólin og ég óska ykkur öllum farsældar á nýja árinu.
Eins og Baldur hefur fjálglega lýst hér að neðan voru jólin yndisleg, mikið af pökkum og afslöppun í gæðaflokki. Svo var náttúrulega afmælið mitt og nú er ég orðin heilla 22 vetra gömul að mér lifandi. Ég fékk slatta af bókum í pakkaflóðinu góða enda fátt annað sem lýðst á þessu heimili (allavega frá mínum bæjardyrum séð). Ætli maður hafi ekki fengið um 7 bækur í jólagjöf og 13 í afmælisgjafir (NB þar af voru 9 frá Baldri brjálaða).
Af þessari hrúgu er ég búin með 9 bækur og er núna með 2 í takinu. Sex bókum þarf ég að skipta og vangaveltur eru hvað gera skuli við þá seinustu, 2 eru í biðstöðu. Úff, þá er þeirri greinargerð lokið. Venjulega eru mín jól bara bókajól en ég man þó ekki eftir svona gríðarlegu magni. Aðrar gjafir (non-books) voru myndarammi, súkkulaði, konfekt, klukka höggvin í álfastein, ilmvatn, baðolíur og lotion. Síðan má ekki gleyma því sem við fengum í búið, vöfflujárn og hnífaparasett úr "þýsku eðalstáli" (svo maður vitni í pabba).
Eftir slíkt maraþon í bókalestir mætti halda að ég gæti mælt með einhverjum gripum. Kannski að Harry Potter standi upp úr, spenna, drama og gaman. Artemis Fowl var líka skemmtileg lesning, best væri e.t.v. að lýsa henni sem blöndu af James Bond og Harry Potter eins og einn gagnrýnandi komst að orði. Nýja bókin hennar Amy Tan stóð vel fyrir sínu en það sama er kannski ekki hægt að segja um bókina hennar Isabel Allende. Engin bóka hennar kemst í hálfkvist við þá fyrstu, Hús andanna.
Þær bækur sem voru hræðilegar einfaldlega af innihaldsástæðum en ekki vegna þess að þær væru illa skrifaðar, eru t.d. bókin um stríðið á Balkanskaga, þ.e. bókin hennar Leilu. Mikið leið manni illa eftir að lesa lýsingar á þeirri grimmd sem ríkir í stríðum, það er eins og menn klæði sig úr öllu því sem þeim hefur verið kennt og afmennskist. Þetta er ekki bók fyrir viðkvæmar sálir eins og mig en einhver verður að láta í sér heyrast og það dugir víst ekki að skella skolleyrum við slíku. Bókin Hann var kallaður Þetta er af svipuðum toga, hræðilegar lýsingar barns á ofbeldi sem það varð fyrir af hendi móður sinni. Sú frásögn er þó full af von og trú um að allt fari vel og endar á góðum nótum.
Af dýragarðinum er þetta helst: Mamma kanínustrákanna Bjarts og Rúdólfs, Kaníka kanína, hefur verið gefin annarri fjölskyldu og býr því ekki lengur við Digranesveg. Kanínustrákarnir hafa einnig flutt aðsetur sitt og búa nú í stóra bláa og hvíta kanínubúrinu en ekki litla gráa og svarta hamstrabúrinu. Þeir eru enn sprækir sem lækir og líður að vonum vel í nýju heimkynnunum.
Kisan Stjarna, sem öll börn ættu að þekkja, er við hestaheilsu og kúrir eins og er ofan á blómum prýddu rúmteppi. Hún hafði það gott um jólin, fékk fisk til tilbreytingar og varð ekkert alltof skelkuð á gamlárskvöld enda orðin gömul og reynd kempa. Hamsturinn Fríða Sól virðist hafa verið eilítið slöpp yfir hátíðirnar ef tekið er mark á svefnmagni og þess hve ódugleg hún var að mæta í earobic tíma (hamstrahjólið). Hún virðist þó hafa braggst og er orðin hress sem aldrei fyrr.
Eins og Baldur hefur fjálglega lýst hér að neðan voru jólin yndisleg, mikið af pökkum og afslöppun í gæðaflokki. Svo var náttúrulega afmælið mitt og nú er ég orðin heilla 22 vetra gömul að mér lifandi. Ég fékk slatta af bókum í pakkaflóðinu góða enda fátt annað sem lýðst á þessu heimili (allavega frá mínum bæjardyrum séð). Ætli maður hafi ekki fengið um 7 bækur í jólagjöf og 13 í afmælisgjafir (NB þar af voru 9 frá Baldri brjálaða).
Af þessari hrúgu er ég búin með 9 bækur og er núna með 2 í takinu. Sex bókum þarf ég að skipta og vangaveltur eru hvað gera skuli við þá seinustu, 2 eru í biðstöðu. Úff, þá er þeirri greinargerð lokið. Venjulega eru mín jól bara bókajól en ég man þó ekki eftir svona gríðarlegu magni. Aðrar gjafir (non-books) voru myndarammi, súkkulaði, konfekt, klukka höggvin í álfastein, ilmvatn, baðolíur og lotion. Síðan má ekki gleyma því sem við fengum í búið, vöfflujárn og hnífaparasett úr "þýsku eðalstáli" (svo maður vitni í pabba).
Eftir slíkt maraþon í bókalestir mætti halda að ég gæti mælt með einhverjum gripum. Kannski að Harry Potter standi upp úr, spenna, drama og gaman. Artemis Fowl var líka skemmtileg lesning, best væri e.t.v. að lýsa henni sem blöndu af James Bond og Harry Potter eins og einn gagnrýnandi komst að orði. Nýja bókin hennar Amy Tan stóð vel fyrir sínu en það sama er kannski ekki hægt að segja um bókina hennar Isabel Allende. Engin bóka hennar kemst í hálfkvist við þá fyrstu, Hús andanna.
Þær bækur sem voru hræðilegar einfaldlega af innihaldsástæðum en ekki vegna þess að þær væru illa skrifaðar, eru t.d. bókin um stríðið á Balkanskaga, þ.e. bókin hennar Leilu. Mikið leið manni illa eftir að lesa lýsingar á þeirri grimmd sem ríkir í stríðum, það er eins og menn klæði sig úr öllu því sem þeim hefur verið kennt og afmennskist. Þetta er ekki bók fyrir viðkvæmar sálir eins og mig en einhver verður að láta í sér heyrast og það dugir víst ekki að skella skolleyrum við slíku. Bókin Hann var kallaður Þetta er af svipuðum toga, hræðilegar lýsingar barns á ofbeldi sem það varð fyrir af hendi móður sinni. Sú frásögn er þó full af von og trú um að allt fari vel og endar á góðum nótum.
Af dýragarðinum er þetta helst: Mamma kanínustrákanna Bjarts og Rúdólfs, Kaníka kanína, hefur verið gefin annarri fjölskyldu og býr því ekki lengur við Digranesveg. Kanínustrákarnir hafa einnig flutt aðsetur sitt og búa nú í stóra bláa og hvíta kanínubúrinu en ekki litla gráa og svarta hamstrabúrinu. Þeir eru enn sprækir sem lækir og líður að vonum vel í nýju heimkynnunum.
Kisan Stjarna, sem öll börn ættu að þekkja, er við hestaheilsu og kúrir eins og er ofan á blómum prýddu rúmteppi. Hún hafði það gott um jólin, fékk fisk til tilbreytingar og varð ekkert alltof skelkuð á gamlárskvöld enda orðin gömul og reynd kempa. Hamsturinn Fríða Sól virðist hafa verið eilítið slöpp yfir hátíðirnar ef tekið er mark á svefnmagni og þess hve ódugleg hún var að mæta í earobic tíma (hamstrahjólið). Hún virðist þó hafa braggst og er orðin hress sem aldrei fyrr.
fimmtudagur, 3. janúar 2002
Gleðilegt ár!
Jæja þá er ég aftur sestur við tölvuna. Hvar á ég að byrja? Hmmm... Jólin voru frábær og ekkert smá gott að taka svona frí til að hlaða batteríið aftur. Aðfangadagskvöldi eyddum við með Elfari og Andra þar var mikið hlegið og margir pakkar opnaðir. Daginn eftir var aftur pakkadagur en í þetta sinn var það bara Ásdís sem opnaði pakka það vildi nefnilega svo skemmtilega til að afmælið hennar bar upp á jóladag að þessu sinni. Ég tók mér frí á mogganum til þess að fríið yrði algjört. Mér fannst líka frábært að ná að byrja að lesa bók sem ég fékk í afmælisgjöf frá Ásdísi í fyrra um píramídana, svo er ég að lesa eina sem hún gaf mér í jólagjöf nefnilega Silmerillinn eftir Tolkien. Enn sem komið er er ég bara búinn með eina af bókunum sem ég fékk í jólagjöf það er bókin um flissarana eftir Roddy Doyle, skemmtileg bók sem Ásdís gaf mér. Ég er líka að lesa kennslubók í nuddi sem Stella og Kristján gáfu mér og gengur vel með hana.
Þessa dagana er ég að koma skikki á hlutina aftur lyfta, synda, sofa, vakna og éta venjulega. Það gengur ágætlega og ég fór með Bigga að lyfta áðan og tókum við bak og tvíhöfða sem eru ákaflega skemmtilegar æfingar og þrátt fyrir mikið át og litla hreyfingu um jólin þá var maður nú barasta ekkert slæmur. Reyndar bara langflottastur.
Um áramótin skutum við ekki upp einni rakettu en í staðinn átum við massamikið af pizzu ala pabbi sem er eitthvað það besta sem hægt er að hugsa sér og það ótrúlega er að hún verður betri með hverju árinu sem líður. Eftir mat ætluðum við svo að labba á næstu brennu með mömmu og pabba og lögðum af stað vígreif með kyndla og stjörnuljós en sökum mikillar rigningar og roks snerum við aftur eftir korterslabb og bjuggum bara til okkar eigin brennu úr kyndlunum þannig að í raun fórum við langa leið að næstu brennu. Svo var bara farið inn í hlýjuna að horfa á skaupið og éta meira og þannig hafa hátíðarnar verið éta og éta meira en fyrir mér er þetta hátíð ljóss, friðar og matar.
Þessa dagana er ég að koma skikki á hlutina aftur lyfta, synda, sofa, vakna og éta venjulega. Það gengur ágætlega og ég fór með Bigga að lyfta áðan og tókum við bak og tvíhöfða sem eru ákaflega skemmtilegar æfingar og þrátt fyrir mikið át og litla hreyfingu um jólin þá var maður nú barasta ekkert slæmur. Reyndar bara langflottastur.
Um áramótin skutum við ekki upp einni rakettu en í staðinn átum við massamikið af pizzu ala pabbi sem er eitthvað það besta sem hægt er að hugsa sér og það ótrúlega er að hún verður betri með hverju árinu sem líður. Eftir mat ætluðum við svo að labba á næstu brennu með mömmu og pabba og lögðum af stað vígreif með kyndla og stjörnuljós en sökum mikillar rigningar og roks snerum við aftur eftir korterslabb og bjuggum bara til okkar eigin brennu úr kyndlunum þannig að í raun fórum við langa leið að næstu brennu. Svo var bara farið inn í hlýjuna að horfa á skaupið og éta meira og þannig hafa hátíðarnar verið éta og éta meira en fyrir mér er þetta hátíð ljóss, friðar og matar.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)