Um helgina barst okkur tölvupóstur frá Sigrúnu þess efnis að okkur væri boðið í heimsókn til Puttapartí og sótti hún okkur á mánudagsmorgun með einkabílstjóra sér til fulltingis. Á leiðinni ræddum við heima og geima, meðal annars áfangastaðinn.
Puttaparti og tilvera þess snýst öll um mann að nafni Sai Baba sem ku vera mikill kraftaverkakarl og hafa margir lagt leið sína til hans í þeim tilgangi að styrkja sig andlega eða jafnvel fá bót við meinum af ýmsu tagi.
Ekki er hann alveg tengslalaus við efnisheiminn því hann hefur þá skemmtilegu skoðun að byggingar eigi að færa fólki gleði. Þegar ég barði sumar bygginganna augum byrjaði ég ósjálfrátt að brosa svo þetta plan hans virðist virka.
Á göngum okkar um bæinn settum við allt á annan endann með myndatökum, sáum leðurblökuger um hábjartan dag, lásum spakmæli Sai Baba á ótal tungumálum og heimsóttum óskatré. Óskatréð virkar þannig að maður skrifar ósk á blað og hengir á tréð sem við auðvitað gerðum og nú er bara að sjá hvort það virki.
Þessir tveir dagar í Puttapartí voru æðislegir og sýndi Sigrún okkur allt sem hægt er að sjá á svo þeim tíma í þessum litríka bæ. Eins og venjulega átti hið fornkveðna ÖRNK spakmæli við: Time is fun when you're having flies.
Hér eru myndir úr ferðinni.
miðvikudagur, 17. janúar 2007
mánudagur, 15. janúar 2007
Jólalautarferð Ashanilaya
Í gær var haldið í árlega jólalautarferð Ashanilaya og við skötuhjú flutum með. Ferðin skiptist í fernt: rútuferðin úteftir, pikk-nikk í fuglafriðlandi, heimsókn í hindúa hof og rútuferðin til baka. Með í för voru spariklædd og skælbrosandi börn frá munaðarleysingjahælinu og fátækrahverfum í kring, soðin grjón í stórum stömpum, þrjátíu vatnsmelónur, starfsmenn og tveir útlendir draugar.
Ferðinni var fyrst heitið í fuglafriðlandið Ranganathittu. Á leiðinni þangað sungu börnin hástöfum og kepptu sín á milli í nýjustu Bollywood dönsunum. Þegar við áðum hentust þau út og héldu rakleitt að sölubásunum til að kaupa gos, snakk og tyggigúmmí. Við Baldur fengum hins vegar kókoshnetuvatn að drekka og masala dosa að borða.
Þegar við komum á áfangastað stukku börnin á melónurnar og tóku að bera þær niður í skuggsæla laut þar sem við pikk-nikkuðum. Við fórum líka í bátsferð um vatnið og sáu þar fugla og einn stilltan krókódíl. Í hvert sinn sem við munduðum myndavélina kváðu við köll: Aunty, aunty, take picture! Oncle, oncle me, me!
Eftir fuglaparadísina héldum við að hindúa hofinu Sri Ranganathaswamy. Á meðan við skötuhjú skiptumst á að fara inn í hofið (annað þurfti að passa skó og töskur), hlupu krakkarnir inn í hofið og út aftur og tóku eftir það til við að prútta við sölumennina um póstkort, útskorna muni og leikföng.
Á leiðinni heim sátum við í síðan í forsælunni og nutum þess að finna svalann sem fylgir sólsetrinu. Til að drepa tímann lékum við við krakkana (þeim fannst skemmtilegast að beina rauðum laser geisla á nefið á Baldri) og virtum fyrir okkur sveitir og landsbyggð Indlands. Þannig urðum við til að mynda vitni að upphafi hátíðarinnar Pongal þar sem beljur eru skreyttar (máluð horn með bjöllum) og fólk safnast í kringum þær, ber trommur og syngur þeim til heiðurs. Mér finnst við ættum að gera eitthvað svipað við okkar beljur, þær eru svo sætar og blíðar að þær eiga það alveg skilið.
Ferðinni var fyrst heitið í fuglafriðlandið Ranganathittu. Á leiðinni þangað sungu börnin hástöfum og kepptu sín á milli í nýjustu Bollywood dönsunum. Þegar við áðum hentust þau út og héldu rakleitt að sölubásunum til að kaupa gos, snakk og tyggigúmmí. Við Baldur fengum hins vegar kókoshnetuvatn að drekka og masala dosa að borða.
Á leiðinni heim sátum við í síðan í forsælunni og nutum þess að finna svalann sem fylgir sólsetrinu. Til að drepa tímann lékum við við krakkana (þeim fannst skemmtilegast að beina rauðum laser geisla á nefið á Baldri) og virtum fyrir okkur sveitir og landsbyggð Indlands. Þannig urðum við til að mynda vitni að upphafi hátíðarinnar Pongal þar sem beljur eru skreyttar (máluð horn með bjöllum) og fólk safnast í kringum þær, ber trommur og syngur þeim til heiðurs. Mér finnst við ættum að gera eitthvað svipað við okkar beljur, þær eru svo sætar og blíðar að þær eiga það alveg skilið.
Myndir úr ferðinni má finna hér.
föstudagur, 12. janúar 2007
Robertson House
Ég bý í húsi sem gengur undir nafninu Robertson House, sennilega af því að það stendur við Robertson Road í Frasertown. Húsinu deili ég með strákum frá eftirfarandi stöðum: Bandaríkjunum, Frakklandi, Hollandi, Hong Kong, Kanada, Tyrklandi og Þýskalandi.
Herbergisfélagi minn er frá Frakklandi og gengur sambúðin ákaflega vel. Hann sagði mér um daginn að hann hefði kviðið því að fá herbergisfélaga en þegar smáreynsla var komin á dæmið sá hann að ég er ekki ropandidrekkabjórprumputýpan og var hann því feginn.
Stemningin í húsinu er almennt mjög góð og er svolítið fyndið að sjá hvað piltarnir eru orðnir góðu vanir. Það kemur nefnilega kona daglega og vaskar allt upp, þurrkar af, sópar, skúrar og setur allt á sinn stað. Ljóst er að sumir munu eiga erfitt með að láta þessi aukalífsgæði lönd og leið þegar þeir flytja frá Indlandi aftur.
Húsið er rúmgott og á þakinu eru svalir þar sem mér gefst færi á að stunda mína líkamsrækt í friði, sippa eins og ég eigi lífið að leysa, gaman af því.
Herbergisfélagi minn er frá Frakklandi og gengur sambúðin ákaflega vel. Hann sagði mér um daginn að hann hefði kviðið því að fá herbergisfélaga en þegar smáreynsla var komin á dæmið sá hann að ég er ekki ropandidrekkabjórprumputýpan og var hann því feginn.
Stemningin í húsinu er almennt mjög góð og er svolítið fyndið að sjá hvað piltarnir eru orðnir góðu vanir. Það kemur nefnilega kona daglega og vaskar allt upp, þurrkar af, sópar, skúrar og setur allt á sinn stað. Ljóst er að sumir munu eiga erfitt með að láta þessi aukalífsgæði lönd og leið þegar þeir flytja frá Indlandi aftur.
Húsið er rúmgott og á þakinu eru svalir þar sem mér gefst færi á að stunda mína líkamsrækt í friði, sippa eins og ég eigi lífið að leysa, gaman af því.
miðvikudagur, 10. janúar 2007
Bókaormar
Eins og flestir vita erum við Ásdís bókaormar í meira lagi og vill svo til að í Bangalore eru flottar bókabúðir. Ein þeirra selur notaðar bækur og heitir einmitt Bookworm. Það er að mínu mati draumabúð bókaorma. Þar er að finna stafla af bókum upp um alla veggi í akkúrat mátulega reglulegri óreiðu.
Bækur eru hlutfallslega dýrar miðað við annað hér en það skiptir okkur ekki sérlega miklu máli þar sem við höfum það markmið að þyngja töskur ekki um of. Algengt verð eru 250-400 rúpíur eða 400-600 krónur. Þrátt fyrir dæmalausan sjálfsaga og fögur fyrirheit lúta bókaormar nú bara ákveðnum náttúrulögmálum sem seint verður breytt og því slæðist alltaf ein og ein bók með heim.
Bækur eru hlutfallslega dýrar miðað við annað hér en það skiptir okkur ekki sérlega miklu máli þar sem við höfum það markmið að þyngja töskur ekki um of. Algengt verð eru 250-400 rúpíur eða 400-600 krónur. Þrátt fyrir dæmalausan sjálfsaga og fögur fyrirheit lúta bókaormar nú bara ákveðnum náttúrulögmálum sem seint verður breytt og því slæðist alltaf ein og ein bók með heim.
þriðjudagur, 9. janúar 2007
Heimilið er þar sem sængin er
Eins og kom í ljós á fyrsta degi okkar í Bangalore tíðkast ekki að kynin gisti í sama húsi, hvað þá sama herbergi. Aiesec í Bangalore gerði víst tilraun með það á sínum tíma en kvartanir frá nágrönnum, sem kváðust fá fyrir brjóstið við að sjá pör kyssast á svölunum, urðu til þess að bundinn var endir á þá tilraun. Fyrir vikið búum við Balduro mio í sitthvoru lagi í fyrsta skipti í tæp sex ár.
Ég verð nú að viðurkenna að ég varð frekar pirruð þegar þetta kom í ljós enda höfðum við pakkað niður með rýmissparnað í huga og í þeirri trú að við byggjum saman allan tímann. Þannig vorum við aðeins með einn sjampóbrúsa, eina kroppasápu, eina túpu af body lotion og einn tannbursta (nei djók).
Núna aftur á móti er ég farin að hafa lúmst gaman af þessum sporum sem við skötuhjú erum í. Húsið sem ég bý í hefur öryggisvörð sem hleypir engum inn nema leigendum sem eru allt stelpur, herbergið mitt hefur sturtu sem ekki virkar og heita krana sem hleypir út óheitu vatni. Herbergisfélagar eru tveir: ein indversk stelpa sem kemur heim um miðjar nætur og sefur um miðjan daginn og svo indversk stelpa sem róterast, á fjórum dögum hafa þrjár mismunandi stelpur gist í herberginu. Þess fyrir utan eru allir leigendur mjög einangraðir í sínum herbergjum og aldrei hræðu að finna í sameiginlega rýminu.
Af þessum sökum eyði ég öllum frítíma mínum heima hjá Baldri. Eftir vinnu fer ég rakleitt til Baldurs, þar borðum við og sósjalíserum við aðra Aiesecera og þegar kominn er háttatími fylgir Baldur mér heim eins og sönnum herramanni sæmir. Þar býður mín síðan það eina sem skiptir mig máli: sængurverið mitt sem ég get bómullarperrast með og rósótta teppið sem ég prúttaði niður í 250 rúpíur.
Ég verð nú að viðurkenna að ég varð frekar pirruð þegar þetta kom í ljós enda höfðum við pakkað niður með rýmissparnað í huga og í þeirri trú að við byggjum saman allan tímann. Þannig vorum við aðeins með einn sjampóbrúsa, eina kroppasápu, eina túpu af body lotion og einn tannbursta (nei djók).
Núna aftur á móti er ég farin að hafa lúmst gaman af þessum sporum sem við skötuhjú erum í. Húsið sem ég bý í hefur öryggisvörð sem hleypir engum inn nema leigendum sem eru allt stelpur, herbergið mitt hefur sturtu sem ekki virkar og heita krana sem hleypir út óheitu vatni. Herbergisfélagar eru tveir: ein indversk stelpa sem kemur heim um miðjar nætur og sefur um miðjan daginn og svo indversk stelpa sem róterast, á fjórum dögum hafa þrjár mismunandi stelpur gist í herberginu. Þess fyrir utan eru allir leigendur mjög einangraðir í sínum herbergjum og aldrei hræðu að finna í sameiginlega rýminu.
Af þessum sökum eyði ég öllum frítíma mínum heima hjá Baldri. Eftir vinnu fer ég rakleitt til Baldurs, þar borðum við og sósjalíserum við aðra Aiesecera og þegar kominn er háttatími fylgir Baldur mér heim eins og sönnum herramanni sæmir. Þar býður mín síðan það eina sem skiptir mig máli: sængurverið mitt sem ég get bómullarperrast með og rósótta teppið sem ég prúttaði niður í 250 rúpíur.
mánudagur, 8. janúar 2007
Fyrsti vinnudagurinn
Ég mætti til fyrsta indverska vinnudagsins í dag og virðist hafa lifað það af :0)
Sami bílstjórinn og sótti okkur Baldur á rútustöðina koma og skutlaði mér í vinnuna. Það er reyndar hefð fyrir því að fulltrúi frá Aiesec komi með þennan fyrsta dag en mér stóð það einhverra hluta vegna ekki til boða. Ég grét það nú reyndar ekki mjög sárt.
Ég er að vinna hjá frjálsum félagasamtökum (NGO) sem kallast MASARD. Þau hafa á sínum snærum munaðarleysingjahælið Ashanilaya, styðja fátæk börn úr slömmunum og veita fólki smálán til að koma sér upp smáviðskiptum eins og götusölu. Stofnandi og aðalsprautan er Dr. J.L. Fernandes sem einmitt er nýi yfirmaðurinn minn.
Á þessum fyrsta degi bauð Fernandes mér í hádegismat á hóteli í grennd við skrifstofuna, en MASARD er með aðsetur í Mittel Towers á M.G. Road, háhýsi sem hefur enga 13. hæð. Mér leið eins og Hollywood stjörnu í þessum hádegismati því ég var sérstaklega beðin um að skrifa ummæli um upplifunina í þartilgerða bók.
Eftir hádegismat sat ég á spjalli við samstarfskonur mínar tvær, önnur er Elizabeth og hin er Asha. Þær vinna á skrifstofunni við að svara í síma og fara í sendiferðir og þess á milli kíkja þær í slömmin og að huga að börnum þar. Mitt starf verður að safna styrkjum fyrir samtökin, uppfæra heimasíðuna, útbúa fréttabréf og heimsækja munaðarleysingjahælið. Ég vona að nái að gera þetta allt, bæði er þetta stuttur tími og síðan er ég þegar búin að fá nasaþef af hægaganginum sem indverskar stofnanir eru þekktar fyrir.
Sami bílstjórinn og sótti okkur Baldur á rútustöðina koma og skutlaði mér í vinnuna. Það er reyndar hefð fyrir því að fulltrúi frá Aiesec komi með þennan fyrsta dag en mér stóð það einhverra hluta vegna ekki til boða. Ég grét það nú reyndar ekki mjög sárt.
Ég er að vinna hjá frjálsum félagasamtökum (NGO) sem kallast MASARD. Þau hafa á sínum snærum munaðarleysingjahælið Ashanilaya, styðja fátæk börn úr slömmunum og veita fólki smálán til að koma sér upp smáviðskiptum eins og götusölu. Stofnandi og aðalsprautan er Dr. J.L. Fernandes sem einmitt er nýi yfirmaðurinn minn.
Á þessum fyrsta degi bauð Fernandes mér í hádegismat á hóteli í grennd við skrifstofuna, en MASARD er með aðsetur í Mittel Towers á M.G. Road, háhýsi sem hefur enga 13. hæð. Mér leið eins og Hollywood stjörnu í þessum hádegismati því ég var sérstaklega beðin um að skrifa ummæli um upplifunina í þartilgerða bók.
Eftir hádegismat sat ég á spjalli við samstarfskonur mínar tvær, önnur er Elizabeth og hin er Asha. Þær vinna á skrifstofunni við að svara í síma og fara í sendiferðir og þess á milli kíkja þær í slömmin og að huga að börnum þar. Mitt starf verður að safna styrkjum fyrir samtökin, uppfæra heimasíðuna, útbúa fréttabréf og heimsækja munaðarleysingjahælið. Ég vona að nái að gera þetta allt, bæði er þetta stuttur tími og síðan er ég þegar búin að fá nasaþef af hægaganginum sem indverskar stofnanir eru þekktar fyrir.
laugardagur, 6. janúar 2007
Lent í Bangalore
Þá erum við komin á áfangastaðinn okkar, Bangalore, og hér verðum við næstu átta vikurnar. Við komum hingað í fyrradag ferðaþreytt og rykug eftir 13 tíma skrölt í næturrútu. Í svona næturrútum er hvorki klósett né farangursrými en þar eru kojur og kakkalakkar, æði.
Það þýddi að við sváfum með farangurinn til fóta og urðum að sofa laust til að missa ekki af pissustoppunum. Í einu þeirra náðum við að vakna og hlaupa í runna við veginn til að pissa. Það gekk reyndar ekki þrautarlaust því lífsglaður hundur vildi endilega leika og gerði ekki annað en ráðast á lappirnar okkar. Ekki nóg með að það var mið nótt og við nývöknuð og alveg á leiðinni í háttinn aftur heldur dundi viðvörun í höfðinu á mér: hundaæði. Ég var í fyrsta og eflaust ekki seinasta skiptið þakklát fyrir að hafa spreðað í bólusetningu gegn hundaæði.
Annað sem gerði þessa næturferð eftirminnilega var kuldinn. Ég hafði búið mig undir svefnleysi af völdum hristings en þegar til kastanna kom var það kuldinn sem nísti inn að beini. Um miðja nótt þegar hvað kaldast var varð ég að gjöra svo vel og klæða mig í alla boli og peysur sem ég fann, breiða yfir mig handklæði, binda slæðu um höfuðið og kúra mig þétt að Baldri.
Þegar við komum svo til Bangalore tók á móti okkur bílstjóri sem keyrði okkur á gistiheimilið sem Aiesec hafði reddað okkur. Það kom í ljós að öll gistiheimili sem Aiesec hefur yfir að ráða eru kynjaskipt enda lítið um að pör komi í starfaskipti á þeirra vegum. Svo við gistum á sitthvoru heimilinu í nokkurra mínútna göngufjarlægð frá hvort öðru.
Restin af þessum fyrsta degi fór í að hitta fulltrúa frá Aiesec, Archie, sem fór með okkur í auto (léttivagni) niður í bæ, sýndi okkur M.G. Road og helstu verslunarmiðstöðvar, bestu bókabúðina og útvegaði okkur kortabók og símanúmer.
Indversku símanúmerin gilda meðan við erum í Bangalore.
Ásdís: +91 99 86 60 96 30
Baldur: +91 99 86 60 96 31
Það þýddi að við sváfum með farangurinn til fóta og urðum að sofa laust til að missa ekki af pissustoppunum. Í einu þeirra náðum við að vakna og hlaupa í runna við veginn til að pissa. Það gekk reyndar ekki þrautarlaust því lífsglaður hundur vildi endilega leika og gerði ekki annað en ráðast á lappirnar okkar. Ekki nóg með að það var mið nótt og við nývöknuð og alveg á leiðinni í háttinn aftur heldur dundi viðvörun í höfðinu á mér: hundaæði. Ég var í fyrsta og eflaust ekki seinasta skiptið þakklát fyrir að hafa spreðað í bólusetningu gegn hundaæði.
Annað sem gerði þessa næturferð eftirminnilega var kuldinn. Ég hafði búið mig undir svefnleysi af völdum hristings en þegar til kastanna kom var það kuldinn sem nísti inn að beini. Um miðja nótt þegar hvað kaldast var varð ég að gjöra svo vel og klæða mig í alla boli og peysur sem ég fann, breiða yfir mig handklæði, binda slæðu um höfuðið og kúra mig þétt að Baldri.
Þegar við komum svo til Bangalore tók á móti okkur bílstjóri sem keyrði okkur á gistiheimilið sem Aiesec hafði reddað okkur. Það kom í ljós að öll gistiheimili sem Aiesec hefur yfir að ráða eru kynjaskipt enda lítið um að pör komi í starfaskipti á þeirra vegum. Svo við gistum á sitthvoru heimilinu í nokkurra mínútna göngufjarlægð frá hvort öðru.
Restin af þessum fyrsta degi fór í að hitta fulltrúa frá Aiesec, Archie, sem fór með okkur í auto (léttivagni) niður í bæ, sýndi okkur M.G. Road og helstu verslunarmiðstöðvar, bestu bókabúðina og útvegaði okkur kortabók og símanúmer.
Indversku símanúmerin gilda meðan við erum í Bangalore.
Ásdís: +91 99 86 60 96 30
Baldur: +91 99 86 60 96 31
fimmtudagur, 4. janúar 2007
Þægileg aðlögun
Þá er dvölin okkar hér í Goa að renna sitt skeið, í kvöld tökum við næturrútuna til Bangalore. Þó vissulega sé spennandi kafli framundan er ég treg til að yfirgefa Goa því hér höfum við haft það svo gott. Við erum búin að njóta þess að slappa af, lesa góðar bækur og borða góða matinn en Goa er einmitt rómuð fyrir sérstaklega gómsæta matseld, blöndu af portúgölskum og indverskum áhrifum (enda Goa fyrrum portúgölsk nýlenda).
Ekki nóg með að við höfum notið þess að vera í fríi upp á hvern einasta dag heldur hafa þessar tvær vikur verið ansi þægileg aðlögun að Indlandi. Nú er maður búinn að venjast því að úða á sig flugnafælu við sólsetur, taka alltaf með sér klósettpappír hvert sem maður fer, þurfa að prútta um verð á flestu og vera alltaf með starandi augnráð föst við sig. Þó svo að Goa sé vissulega mild útgáfa af Indlandi vona ég að þessi lærdómur sem við höfum dregið komi að góðum notum í Bangalore.
Ég minni á myndaalbúmið, myndir frá Palolem eru komnar á netið og þær má nálgast hér.
Ekki nóg með að við höfum notið þess að vera í fríi upp á hvern einasta dag heldur hafa þessar tvær vikur verið ansi þægileg aðlögun að Indlandi. Nú er maður búinn að venjast því að úða á sig flugnafælu við sólsetur, taka alltaf með sér klósettpappír hvert sem maður fer, þurfa að prútta um verð á flestu og vera alltaf með starandi augnráð föst við sig. Þó svo að Goa sé vissulega mild útgáfa af Indlandi vona ég að þessi lærdómur sem við höfum dregið komi að góðum notum í Bangalore.
Ég minni á myndaalbúmið, myndir frá Palolem eru komnar á netið og þær má nálgast hér.
þriðjudagur, 2. janúar 2007
Water from cock
Í morgun kom Ayurveda nuddari hótelbúðanna og spurði hvort við vildum ekki fá nudd. Þegar við sögðum honum að við treystum okkur ekki í það vegna nýliðinna veikinda tók hann að gefa okkur góð ráð við niðurgangi.
Hann mælti t.d. með því að fasta heilan dag og drekka aðeins vökva eins og svart te með sítrónu eða mjólkina úr kókoshnetu. Þetta síðastnefnda vafðist eitthvað fyrir Baldri því hann kinkaði bara undrandi kolli á meðan ég lét í ljós ánægju við tilhugsunina (enda um að ræða sætari drykk en svart te með sítrónu).
Þegar nuddarinn góði var á braut sat Baldur dágóða stund þögull og hugsi. Þegar við fórum síðan að ræða ráð nuddarins gat hann ekki orða bundist og fór að velta fyrir sér upphátt af hverju maðurinn hefði mælt með við okkur að drekka vatnið úr krananum. "Water from coconut" varð í meðförum Baldurs að "water from cock", og þó honum þætti skrýtið að ráðleggja útlendingum að drekka kranavatnið fannst honum enn skrýtnar að vísa í það sem water from cock.
Hann mælti t.d. með því að fasta heilan dag og drekka aðeins vökva eins og svart te með sítrónu eða mjólkina úr kókoshnetu. Þetta síðastnefnda vafðist eitthvað fyrir Baldri því hann kinkaði bara undrandi kolli á meðan ég lét í ljós ánægju við tilhugsunina (enda um að ræða sætari drykk en svart te með sítrónu).
Þegar nuddarinn góði var á braut sat Baldur dágóða stund þögull og hugsi. Þegar við fórum síðan að ræða ráð nuddarins gat hann ekki orða bundist og fór að velta fyrir sér upphátt af hverju maðurinn hefði mælt með við okkur að drekka vatnið úr krananum. "Water from coconut" varð í meðförum Baldurs að "water from cock", og þó honum þætti skrýtið að ráðleggja útlendingum að drekka kranavatnið fannst honum enn skrýtnar að vísa í það sem water from cock.
Tíbeskar strætóstoppustöðvar
Bók bókanna þessa daganna er að sjálfsögðu Indlandsbókin góða sem við keyptum í fyrrasumar. Þó við höfum gott úrval af öðrum bókum hér á Palolem strönd kíkjum við nær daglega í Indlandsbókina, ýmist til að fá upplýsingar um staðinn sem við erum á eða til að skipuleggja seinni tíma ferðir.
Eitt einkenni svona ferðabóka er að pappírinn í þeim er mjög þunnur. Yfirleitt eru þær nefnilega upp á þúsund blaðsíður og mega ekki vera of þungar í bakboka ferðalanga. Fyrir vikið vilja blaðsíðurnar gjarnan halda hópinn í þeim skilningi að maður flettir oft yfir heila opnu án þess að gera sér grein fyrir því.
Áðan var Baldur til að mynda að lesa mjög háfleygan texta um tíbeska hugleiðslu og lækningaaðferðir og var orðinn mjög uppnuminn. Hins vegar varð honum ansi hverft við þegar hann fletti og hélt lestrinum áfram því textinn hafði skyndilega tapað hátíðleika sínum, misst marks og valdið Baldri vonbrigðum. Það sem Baldur las var: India, with its large Tibetan diaspora, has become a major centre for those wanting to study Tibetan (flett yfir á nýja síðu) bus station.
Ég vildi að allir dagar byrjuðu á svona fyndnum mislestri, ég skellihló nefnilega vel og lengi.
Eitt einkenni svona ferðabóka er að pappírinn í þeim er mjög þunnur. Yfirleitt eru þær nefnilega upp á þúsund blaðsíður og mega ekki vera of þungar í bakboka ferðalanga. Fyrir vikið vilja blaðsíðurnar gjarnan halda hópinn í þeim skilningi að maður flettir oft yfir heila opnu án þess að gera sér grein fyrir því.
Áðan var Baldur til að mynda að lesa mjög háfleygan texta um tíbeska hugleiðslu og lækningaaðferðir og var orðinn mjög uppnuminn. Hins vegar varð honum ansi hverft við þegar hann fletti og hélt lestrinum áfram því textinn hafði skyndilega tapað hátíðleika sínum, misst marks og valdið Baldri vonbrigðum. Það sem Baldur las var: India, with its large Tibetan diaspora, has become a major centre for those wanting to study Tibetan (flett yfir á nýja síðu) bus station.
Ég vildi að allir dagar byrjuðu á svona fyndnum mislestri, ég skellihló nefnilega vel og lengi.
mánudagur, 1. janúar 2007
Fall er fararheill
Ég heilsaði nýju ári skjálfandi úr kulda undir þykku lagi af teppum. Pestin sem Baldur talaði um náði loks í skottið á mér og gerði það að verkum að ég gat ekki farið út að borða munkakvöldverðinn á gamlárskvöld. Til útskýringar þá var munkakvöldverðurinn hugmynd sem var til komin af því hve listarlaus við vorum á gamlársdag og höfðum við hugsað okkur að borða bara hrísgrjón og dahl til að espa ekki magann.
Þrátt fyrir fyrrgreind veikindi get ég þó upplýst að á Palolem strönd var skotið upp miklu af flugeldum, og það löngu fyrir miðnætti og löngu eftir. Mér tókst reyndar að sofna upp úr níu um kvöldið (skjálfandi að kulda) og að vakna rétt fyrir miðnætti til að óska Baldri gleðilegs nýs árs (þá stiknandi úr hita). Ég svaf því áramótin sjálf ekki af mér, bara for- og eftirréttinn.
Í dag er ég öll að koma til og sé fram á að geta fengið mér munkakvöldverð að þessu sinni. Gleðilegt nýtt ár elsku allir!
Þrátt fyrir fyrrgreind veikindi get ég þó upplýst að á Palolem strönd var skotið upp miklu af flugeldum, og það löngu fyrir miðnætti og löngu eftir. Mér tókst reyndar að sofna upp úr níu um kvöldið (skjálfandi að kulda) og að vakna rétt fyrir miðnætti til að óska Baldri gleðilegs nýs árs (þá stiknandi úr hita). Ég svaf því áramótin sjálf ekki af mér, bara for- og eftirréttinn.
Í dag er ég öll að koma til og sé fram á að geta fengið mér munkakvöldverð að þessu sinni. Gleðilegt nýtt ár elsku allir!
sunnudagur, 31. desember 2006
Uppgjör ársins 2006
Fyrir ári síðan gerði ég uppgjör fyrir árið 2005 til að súmmera það upp í nokkrum meginþáttum, mismikilvægum en þó aðallega skemmtilegum. Ég ætla mér núna að endurtaka leikinn, mér til gamans og vonandi öðrum líka.
Afrek ársins: Klára meistaranámið og stökkva út í djúpu laugina, nefnilega djúpa Indland.
Bók ársins: Sumarljós, og svo kemur nóttin eftir Jón Kalman Stefánsson.
Plata ársins: Piece by piece með Katie Melua.
Kvikmynd ársins: Jafntefli milli Spirited away, Ferðalag keisaramörgæsarinnar og Corpse Bride.
Lag ársins: Sorry og Hung up með Madonnu (hækkaði alltaf vel í græjunum þegar þessi tvö heyrðust í útvarpinu í sumar, ég vona að Tine sé búin að fyrirgefa mér).
Mesta gleðin: Standa á sviðinu í stóra sal Háskólabíós og taka á móti prófskírteininu við lófaklapp.
Mestu vonbrigðin: Komast ekki með pabba til Spánar í sumar.
Besta gjöfin: Framkvæmdagleðin.
Skemmtilegasta uppgötvunin: Að enduruppgötva hve mannfræðin eru skemmtileg fræði og hve eigindleg rannsóknaraðferð er spennandi. Líka nýja matarræðið okkar B. Og Kraká að sjálfsögðu.
Skondnasta atvikið: Þegar ég lét piltinn sem vísaði okkur vegar í Kraká fá að launum seðill sem reyndist tilheyra tíma kommúnismans og ekki vera gjaldgengur lengur. Vandræðagangurinn í stráknum var ekkert á borð við minn þegar ég uppgötvaði hvers lags var.
Einkennusdýr ársins: Fálki.
Litur ársins: Rústrauður (eins og allir nýju bílarnir sem mér leist vel á og eins og Asíu bakpokinn minn).
Ljósmynd ársins: Af okkur kærustuparinu við útskriftina.
Afrek ársins: Klára meistaranámið og stökkva út í djúpu laugina, nefnilega djúpa Indland.
Bók ársins: Sumarljós, og svo kemur nóttin eftir Jón Kalman Stefánsson.
Plata ársins: Piece by piece með Katie Melua.
Kvikmynd ársins: Jafntefli milli Spirited away, Ferðalag keisaramörgæsarinnar og Corpse Bride.
Lag ársins: Sorry og Hung up með Madonnu (hækkaði alltaf vel í græjunum þegar þessi tvö heyrðust í útvarpinu í sumar, ég vona að Tine sé búin að fyrirgefa mér).
Mesta gleðin: Standa á sviðinu í stóra sal Háskólabíós og taka á móti prófskírteininu við lófaklapp.
Mestu vonbrigðin: Komast ekki með pabba til Spánar í sumar.
Besta gjöfin: Framkvæmdagleðin.
Skemmtilegasta uppgötvunin: Að enduruppgötva hve mannfræðin eru skemmtileg fræði og hve eigindleg rannsóknaraðferð er spennandi. Líka nýja matarræðið okkar B. Og Kraká að sjálfsögðu.
Skondnasta atvikið: Þegar ég lét piltinn sem vísaði okkur vegar í Kraká fá að launum seðill sem reyndist tilheyra tíma kommúnismans og ekki vera gjaldgengur lengur. Vandræðagangurinn í stráknum var ekkert á borð við minn þegar ég uppgötvaði hvers lags var.
Einkennusdýr ársins: Fálki.
Litur ársins: Rústrauður (eins og allir nýju bílarnir sem mér leist vel á og eins og Asíu bakpokinn minn).
Ljósmynd ársins: Af okkur kærustuparinu við útskriftina.
Desemberannáll
Þá er komið að síðasta mánaðarannál þessa árs, mér til mikillar gleði. Þetta hefur verið skemmtileg tilraun en hér með gerist það heyrikunnugt að þeirri tilraun líkur hér og nú. Komi ég til með að sakna þessara samantekta get ég alltaf tekið upp á að gera fjórðungsannálla á borð vor-, haust-, sumar- og vetrarannála.
Núnú, desember var svolítill mánuður óvissu og öfga. Ýmist vorum við á leið til Indlands eða sáum fram á notaleg jól á klakanum. Framan af gat ég þó gefið mér tíma í smá lestur og las með mikilli ánægju tvær bækur úr jólabókaflóðinu: Nótt úlfanna og Sér grefur gröf. Eftir miðjan mánuðinn fór hins vegar mest lítið fyrir nefi mínu í bókum. Sömu sögu var að segja af kvikmyndum mánaðarins sem voru aðeins þrjár talsins, hver annari ólíkar og skemmtilegri: V for Vendetta, Casino Royal og Borat. Mæli með þeim öllum.
Fyrirferðast í mánuðinn var undirbúningur fyrir Indlandsferð sem náði hámarki eftir að við fengum vegabréfsáritun í hús. Þá keyptum við flugmiðana til Mumbai, kláruðum síðustu bólusetningarnar og fórum í að redda ýmsustu hlutum sem þarf í svona bakpokaferðalag.
Seinni hluta mánaðarins eyddum við svo á Indlandi. Eftir að hafa upplifað dag í Mumbai tókum við af stað til Goa þar sem við fundum okkur fullkomna strönd og áðum þar. Þar fékk annað okkar fínan rakstur fyrir jólin en haldið var upp á þau í skreyttri strákofabyggð innan um svín, hænsn og trumbusláttur. Til að bæta í dýrsafnið fórum við að sjá höfrunga stökkva úr sjónum á jóladag og þannig held ég að desember hafi verið mánuður dýralífs.
Núnú, desember var svolítill mánuður óvissu og öfga. Ýmist vorum við á leið til Indlands eða sáum fram á notaleg jól á klakanum. Framan af gat ég þó gefið mér tíma í smá lestur og las með mikilli ánægju tvær bækur úr jólabókaflóðinu: Nótt úlfanna og Sér grefur gröf. Eftir miðjan mánuðinn fór hins vegar mest lítið fyrir nefi mínu í bókum. Sömu sögu var að segja af kvikmyndum mánaðarins sem voru aðeins þrjár talsins, hver annari ólíkar og skemmtilegri: V for Vendetta, Casino Royal og Borat. Mæli með þeim öllum.
Fyrirferðast í mánuðinn var undirbúningur fyrir Indlandsferð sem náði hámarki eftir að við fengum vegabréfsáritun í hús. Þá keyptum við flugmiðana til Mumbai, kláruðum síðustu bólusetningarnar og fórum í að redda ýmsustu hlutum sem þarf í svona bakpokaferðalag.
Seinni hluta mánaðarins eyddum við svo á Indlandi. Eftir að hafa upplifað dag í Mumbai tókum við af stað til Goa þar sem við fundum okkur fullkomna strönd og áðum þar. Þar fékk annað okkar fínan rakstur fyrir jólin en haldið var upp á þau í skreyttri strákofabyggð innan um svín, hænsn og trumbusláttur. Til að bæta í dýrsafnið fórum við að sjá höfrunga stökkva úr sjónum á jóladag og þannig held ég að desember hafi verið mánuður dýralífs.
laugardagur, 30. desember 2006
Magi í uppnámi
Einhvern tíma skrifaði ég um ólgusjó lífsins og tjáði Pétur frændi mér að sú pest væri góður undirbúningur fyrir Indland og í raun ekki annað en æfingabúðir.
Það reyndist hverju orði sannara því í nótt byrjaði einhver ókyrrð í maganum á mér og fór ég það oft á kamarinn að ekki tók því að fara upp í rúm aftur svo ég sat úti á verönd og las Flugdrekahlauparann á milli ferða, mjög góð bók.
Svo þegar Ásdís vaknaði las hún upphátt fyrir mig og átti ég þá hægara með að hlaupa í einu hendingskasti á kamarinn. Eins og Beggi vinur minn orðar það: Indland er frábært en það kýlir mann alltaf í magann!
Það reyndist hverju orði sannara því í nótt byrjaði einhver ókyrrð í maganum á mér og fór ég það oft á kamarinn að ekki tók því að fara upp í rúm aftur svo ég sat úti á verönd og las Flugdrekahlauparann á milli ferða, mjög góð bók.
Svo þegar Ásdís vaknaði las hún upphátt fyrir mig og átti ég þá hægara með að hlaupa í einu hendingskasti á kamarinn. Eins og Beggi vinur minn orðar það: Indland er frábært en það kýlir mann alltaf í magann!
fimmtudagur, 28. desember 2006
Jógalíf
Að stunda jóga er góð skemmtun hvort sem leikfimin er af andlegum eða líkamlegum toga. Við höfum mætt í Hathajógaleikfimi á tveimur stöðum, annars vegar hjá Indverja, sem kennir á ströndinni, og hins vegar hjá austurrískri konu, sem er búsett hér í bæ og kennir í sérstökum jógasal.
Boðið er upp á tíma kvölds og morgna hirst og her um svæðið svo ekki vantar úrvalið. Ef ég ætti að kveða upp einhvern dóm í málinu þá kunni ég mun betur við indverska jógatímann og þykir bastmotta á gullsandi vera hin fullkomna jógaaðstaða.
Boðið er upp á tíma kvölds og morgna hirst og her um svæðið svo ekki vantar úrvalið. Ef ég ætti að kveða upp einhvern dóm í málinu þá kunni ég mun betur við indverska jógatímann og þykir bastmotta á gullsandi vera hin fullkomna jógaaðstaða.
þriðjudagur, 26. desember 2006
Höfrungar og boðflenna
Á 27 ára afmælinu öðlaðist ég þroska til að umgangast skepnur hafsins, harhar. Afmælisgjöfin frá Baldri var að þessu sinni sjóferð út á Arabíuhaf að skoða höfrunga en Palolem strönd er einmitt þekkt fyrir að státa af mörgum slíkum.
Við sigldum út á eintrjáningi með hliðarskíði og sáum ansi marga höfrunga. Það er þó ómögulegt að segja hve margir þeir voru því kannski var alltaf um sama parið að ræða að dilla sporðinum. Við urðum að elta þá út um allan hafflötin svo í hvert sinn sem einhver sá glitta í gráan ugga, sporð eða bak þeyttust allir litlu eintrjáningarnir þangað með spennta ferðamenn um borð.
Afmæliskvöldverðurinn var síðan á tælenska vísu og er óhætt að segja að það hafi verið í fyrsta sinn. Afmælisveigar samanstóðu m.a. af mildu thai karrýi og avocado shake. Við sem héldum að þetta yrði í fyrsta sinn sem við héldum upp á afmælið mitt tvö ein urðum að sætta okkur við loðna boðflennu að þessu sinni. Hundspott frá veitingastaðnum hringaði sig nefnilega undir borðið okkar og haggaðist ekki sama hvað. Ég vil ekki vera dómhörð en að mæta óboðinn í afmælisboðið mitt sem ferfætlingur er frekar sérkennilegt.
Við sigldum út á eintrjáningi með hliðarskíði og sáum ansi marga höfrunga. Það er þó ómögulegt að segja hve margir þeir voru því kannski var alltaf um sama parið að ræða að dilla sporðinum. Við urðum að elta þá út um allan hafflötin svo í hvert sinn sem einhver sá glitta í gráan ugga, sporð eða bak þeyttust allir litlu eintrjáningarnir þangað með spennta ferðamenn um borð.
Afmæliskvöldverðurinn var síðan á tælenska vísu og er óhætt að segja að það hafi verið í fyrsta sinn. Afmælisveigar samanstóðu m.a. af mildu thai karrýi og avocado shake. Við sem héldum að þetta yrði í fyrsta sinn sem við héldum upp á afmælið mitt tvö ein urðum að sætta okkur við loðna boðflennu að þessu sinni. Hundspott frá veitingastaðnum hringaði sig nefnilega undir borðið okkar og haggaðist ekki sama hvað. Ég vil ekki vera dómhörð en að mæta óboðinn í afmælisboðið mitt sem ferfætlingur er frekar sérkennilegt.
sunnudagur, 24. desember 2006
Jólakveðja
Það er kominn aðfangadagur!
Svínin í bakgarðinum ríta, hundarnir gjamma, trumbusláttur frá nágrannanum, annar nágranni liggur í hengirúmi, við sitjum á veröndinni og stiknum. Ekki beint hátíðleg stemmning en við höfum hugsað okkur að bæta úr því með því að versla praktískar jólagjafir, fara á góðan veitingastað og kíkja síðan í kirkju Móður Teresu í nágrannabænum Chaudi til að hlýða á miðnæturmessu.
Annars eru margir í kringum okkur búnir að skreyta kofana sína með ljósaseríum, blómakrönsum, jólastjörnum og englahárum. Við ætlum að skreyta eftir miðnætti þegar jólum er hringt inn heima, þá ætlum við að kveikja á kertum og myrru á veröndinni, hlusta á plötu Páls Óskar og Moniku, skiptast á pökkum og vonandi narta í súkkulaði (ef við finnum það einhversstaðar!).
Gleðileg jól öll sömul, við söknum ykkar nú alveg pínulítið sko.
Svínin í bakgarðinum ríta, hundarnir gjamma, trumbusláttur frá nágrannanum, annar nágranni liggur í hengirúmi, við sitjum á veröndinni og stiknum. Ekki beint hátíðleg stemmning en við höfum hugsað okkur að bæta úr því með því að versla praktískar jólagjafir, fara á góðan veitingastað og kíkja síðan í kirkju Móður Teresu í nágrannabænum Chaudi til að hlýða á miðnæturmessu.
Annars eru margir í kringum okkur búnir að skreyta kofana sína með ljósaseríum, blómakrönsum, jólastjörnum og englahárum. Við ætlum að skreyta eftir miðnætti þegar jólum er hringt inn heima, þá ætlum við að kveikja á kertum og myrru á veröndinni, hlusta á plötu Páls Óskar og Moniku, skiptast á pökkum og vonandi narta í súkkulaði (ef við finnum það einhversstaðar!).
Gleðileg jól öll sömul, við söknum ykkar nú alveg pínulítið sko.
laugardagur, 23. desember 2006
Indverskur Þorlákur
Óhætt er að segja að þessi Þorlákur sé öðruvísi en nafnar hans úr fortíðinni. Ekki aðeins hvað Laugarvegsleysi varðar, né hita, sól og sjó.
Í dag fór ég á rakarastofu og þá meina ég RAKARAstofu. Fékk þvílíka meðferð á allt andlitið, olíur, krem og hvaðeina. Er að sjálfsögðu eins og nýr á eftir.
Herlegheitin kostuðu mig 45 krónur en þetta er náttúrulega frekar dýrt þar sem Goa er ferðamannastaður.
Í dag fór ég á rakarastofu og þá meina ég RAKARAstofu. Fékk þvílíka meðferð á allt andlitið, olíur, krem og hvaðeina. Er að sjálfsögðu eins og nýr á eftir.
Herlegheitin kostuðu mig 45 krónur en þetta er náttúrulega frekar dýrt þar sem Goa er ferðamannastaður.
fimmtudagur, 21. desember 2006
Palolem
Komum til Margao í Goa nálægt hádegi í dag, eftir langa en ljúfa ferð í næturlest, og byrjuðum strax að reyna að komast að því hvernig auðveldast væri að koma sér á Palolem strönd. Okkur til mikillar ánægju kom til okkar áströlsk stelpa og spurði hvort við værum á leið til Palolem, við kváðum svo vera. Reyndust hún kærasti hennar á sömu leið og voru að leita að einhverjum til að slá saman í leigara, heppilegt.
Bílferðin var praktísk í alla staði, kom okkur til Palolem meðan við yfirheyrðum Ástralina sem höfðu einmitt bakpokast um svipuð svæði og við stefnum á síðar í þessari ferð. Það var líka skemmtilegt að hitta vestrænt fólk á okkar reki.
Hér í Palolem leigðum við okkur svo sætan kofa innan um pálmatré á ströndinni, ljúft. Umhverfið er allt mun afslappaðra en Mumbai og maður sker sig ekki lengur eins brjálæðislega úr þar sem mikið er um evrópska ferðamenn. Ég veit eiginlega ekki hvar ég ætti að hefja dásemdarlýsinguna. Kókospálmar, blíður andvari, heiður himinn, sól, öldugjálfur, heitur sjór og fleiri og fleiri atriði sem lýsa draumaströnd.
Bílferðin var praktísk í alla staði, kom okkur til Palolem meðan við yfirheyrðum Ástralina sem höfðu einmitt bakpokast um svipuð svæði og við stefnum á síðar í þessari ferð. Það var líka skemmtilegt að hitta vestrænt fólk á okkar reki.
Hér í Palolem leigðum við okkur svo sætan kofa innan um pálmatré á ströndinni, ljúft. Umhverfið er allt mun afslappaðra en Mumbai og maður sker sig ekki lengur eins brjálæðislega úr þar sem mikið er um evrópska ferðamenn. Ég veit eiginlega ekki hvar ég ætti að hefja dásemdarlýsinguna. Kókospálmar, blíður andvari, heiður himinn, sól, öldugjálfur, heitur sjór og fleiri og fleiri atriði sem lýsa draumaströnd.
miðvikudagur, 20. desember 2006
Magnað í Mumbai
Við erum komin til Indlands!
Mér finnst það sjálfri hálf ótrúlegt en svo lít ég í kringum mig og fæ það staðfest. Hér er heitt og rakt, mannmergðin mikil og áreitið líka, allir vilja selja manni eitthvað. Enn sem komið er höfum við þó aðeins séð tvær beljur á götunni en mér skilst að í Delhi séu þær fleiri en hér í Mumbai.
Við lentum í gærkvöld í Mumbai og tókum pre-paid taxa niður í bæinn. Umferðin hér er algjört brjálæði. Hér ægir saman ýmsum sortum af bifreiðum, bifhjólum, reiðhjólum, en líka strætisvagnar og fólk ýtandi kerrum á undan sér. Þrátt fyrir að stundum sé merkt fyrir akbrautum á götunum virða ökumenn það að vettugi og keyra svo þétt upp við hvorn annan að við á Íslandi myndum móðgast ef einhver legði bíl sínum svo nálægt í stæði.
Svo er svínað og flautað út í eitt, menn keyra óhikað á fullri ferð í átt að konu með barni og sem betur fer sveigir hún frá á síðustu stundu. Við lá að maður lokaði augunum á köflum. Við vegakantinn gat svo að líta allt heimilislausa fólkið. Í rökkrinu var auðvelt að koma auga á eldana sem loguðu í ólíkustu eldstæðum og við bjarmann frá bálinu sá maður börn sitja saman, borðandi, kjaftandi, sofandi.
Við vorum búin undir allt þetta en ekki að þurfa að leita að hóteli seint um kvöld eftir að bókunin sem við gerðum á flugvellinum reyndist, þegar til kastanna kom, vera loforð upp í ermina. Við enduðum í litlum kústaskáp ef svo má segja, Baldur gat varla staðið uppréttur og ég svaf lítið um nóttina af svalanum frá loftkælingunni! Skemmtilegasta reynslan var að baða sig: við þurftum að sitja á hækjum okkar og ausa yfir okkur vatni úr stórri fötu. Það besta var að vatnið var heitt og gott og við gátum skriðið upp í rúm, laus við ferðarykið.
Núna erum við á einhverju uppa-kaffihúsi og bíðum eftir að taki að kvölda. Þá ætlum við að finna okkur einhvern veitingastað til að nasla á (borðuðum bara súkkulaði og möndlur í kvöldmat í gær) og síðan tökum við næturlestina til Goa í kvöld. Á sínum tíma fannst okkur sniðugt að fá farrými með loftkælingu en af fenginni reynslu veit ég að mér verður kalt í nótt.
Mér finnst það sjálfri hálf ótrúlegt en svo lít ég í kringum mig og fæ það staðfest. Hér er heitt og rakt, mannmergðin mikil og áreitið líka, allir vilja selja manni eitthvað. Enn sem komið er höfum við þó aðeins séð tvær beljur á götunni en mér skilst að í Delhi séu þær fleiri en hér í Mumbai.
Við lentum í gærkvöld í Mumbai og tókum pre-paid taxa niður í bæinn. Umferðin hér er algjört brjálæði. Hér ægir saman ýmsum sortum af bifreiðum, bifhjólum, reiðhjólum, en líka strætisvagnar og fólk ýtandi kerrum á undan sér. Þrátt fyrir að stundum sé merkt fyrir akbrautum á götunum virða ökumenn það að vettugi og keyra svo þétt upp við hvorn annan að við á Íslandi myndum móðgast ef einhver legði bíl sínum svo nálægt í stæði.
Svo er svínað og flautað út í eitt, menn keyra óhikað á fullri ferð í átt að konu með barni og sem betur fer sveigir hún frá á síðustu stundu. Við lá að maður lokaði augunum á köflum. Við vegakantinn gat svo að líta allt heimilislausa fólkið. Í rökkrinu var auðvelt að koma auga á eldana sem loguðu í ólíkustu eldstæðum og við bjarmann frá bálinu sá maður börn sitja saman, borðandi, kjaftandi, sofandi.
Við vorum búin undir allt þetta en ekki að þurfa að leita að hóteli seint um kvöld eftir að bókunin sem við gerðum á flugvellinum reyndist, þegar til kastanna kom, vera loforð upp í ermina. Við enduðum í litlum kústaskáp ef svo má segja, Baldur gat varla staðið uppréttur og ég svaf lítið um nóttina af svalanum frá loftkælingunni! Skemmtilegasta reynslan var að baða sig: við þurftum að sitja á hækjum okkar og ausa yfir okkur vatni úr stórri fötu. Það besta var að vatnið var heitt og gott og við gátum skriðið upp í rúm, laus við ferðarykið.
Núna erum við á einhverju uppa-kaffihúsi og bíðum eftir að taki að kvölda. Þá ætlum við að finna okkur einhvern veitingastað til að nasla á (borðuðum bara súkkulaði og möndlur í kvöldmat í gær) og síðan tökum við næturlestina til Goa í kvöld. Á sínum tíma fannst okkur sniðugt að fá farrými með loftkælingu en af fenginni reynslu veit ég að mér verður kalt í nótt.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)