Já nú eru kögglarnir Baldur og Ásdís búin að finna sér fastan dvalarstað fyrir utan lögheimilið. Í dag mættum við í fyrsta skipti saman í gymmið og keyptum okkur kort. Þess ber að geta að valið var langt frá því að vera handahófskennt þar sem ég hef stundað ákveðnar vettvangsrannsóknir meðan Ásdís var á dönskunámskeiði.
Ég hef skoðað allnokkrar stöðvar hér í grenndinni og bar þessi af hvað varðar staðsetningu og aðstöðu, hún var reyndar sú langlangbesta. Stöðin er á tveimur hæðum og er neðri hæðin eins og sniðin að okkar þörfum, gúmmímottur um öll gólf, fullt af stöngum, lóðum og handlóðum.
Æfing dagsins var nú svona almenns eðlis og meira notuð til að kynnast gymminu og ná grúvinu á staðnum. Grúvið reyndist vera í góðu lagi og lóðin voru þung þ.a. við erum þrælsátt. Ekki spillir að kortin okkar eru einhvers konar stúdentakort og gilda í allar Hard Work stöðvarnar.
mánudagur, 22. ágúst 2005
föstudagur, 19. ágúst 2005
Rölt um Amager
Í skólanum hjá mér í dag var myndin Okay eftir Jesper W. Nielsen sýnd. Þar sem hún kvað vera gott sýnishorn af dönskum kaldhæðnishúmor fannst okkur Baldri tilvalið að kíkja á hana og sáum alls ekki eftir því enda eðalmynd á ferð.
Að myndinni lokinni röltum við frá KUA (Københavns Universitet Amager) og tókum smá hring um Amager. Við kíktum m.a. í Amager Centret og pikknikkuðum í Lergravsparken.
Þaðan héldum við síðan í átt til Amagerstrandar en hún hafði daginn áður verið vígð af Frederik krónprinsi og Mary. Margt var um manninn á ströndinni þótt liðið væri á daginn og greinilegt að margur heimamaðurinn var að taka út nýju ströndina. Einhverjir flatmöguðu í sandinum, nokkrir hugdjarfir syntu í sjónum en flestir röltu bara um í rólegheitunum og gæddu sér á einhverju góðgæti.
Við óðum í flæðamálinu og létum það duga enda ekki búin fyrir sjóbað. Við hjóluðum síðan heim úr strandparadísinni alveg í skýjunum yfir því að búa í borg sem býður upp á strönd í bakgarði manns.
Að myndinni lokinni röltum við frá KUA (Københavns Universitet Amager) og tókum smá hring um Amager. Við kíktum m.a. í Amager Centret og pikknikkuðum í Lergravsparken.
Þaðan héldum við síðan í átt til Amagerstrandar en hún hafði daginn áður verið vígð af Frederik krónprinsi og Mary. Margt var um manninn á ströndinni þótt liðið væri á daginn og greinilegt að margur heimamaðurinn var að taka út nýju ströndina. Einhverjir flatmöguðu í sandinum, nokkrir hugdjarfir syntu í sjónum en flestir röltu bara um í rólegheitunum og gæddu sér á einhverju góðgæti.
Við óðum í flæðamálinu og létum það duga enda ekki búin fyrir sjóbað. Við hjóluðum síðan heim úr strandparadísinni alveg í skýjunum yfir því að búa í borg sem býður upp á strönd í bakgarði manns.
fimmtudagur, 18. ágúst 2005
Vestbad
Veðrið hefur leikið við borgarbúa þessa vikuna. Okkur fannst kjörið að nota alla þessa skínandi sól til að fá smá lit á föla kroppa. Þegar við dvöldum í Kaupmannahöfn árið 2001 fórum við nokkrum sinnum í sundlaugina Vestbad, sem var rétt hjá tjaldstæðinu, og vorum mjög hrifin. Við ákváðum að endurnýja kynni okkar við hana og eyða einum sólríkum degi þar. Við héldum snemma af stað á hjólfákum okkar og komum við í bakaríinu og Netto búðinni sem við versluðum svo oft við á sínum tíma.
Þegar í Vestbad var komið breiddum við úr strandmottunni okkar og tókum til við að flatmaga. Við vorum hvort um sig með sína dönsku bókina og reyndum að sannfæra okkur um að þetta væri ekki algjör letidagur þar sem við værum nú að lesa danskar bókmenntir og þar með á einhvers konar dönskunámskeiði, bara utandyra.
Við entumst þó ekki lengi við lesturinn enda er hægt að finna sér margt annað til dundurs í Vestbad. Í innilauginni er hægt að synda eða leika sér með sundleikföng. Í útisundlauginni er hægt að fara í rennibrautina og ofurhugar geta stokkið af háu bretti ofan í djúpa laugina. Þá er að sjálfsögðu hægt að fara í frisbí, eltingaleik og boltakast en skemmtilegast af öllu er þó að reyna fyrir sér á trampólínunum.
Síðla dags snérum við heim á leið, rjóð og sælleg - jafnvel pínu sólbrennd.
Þegar í Vestbad var komið breiddum við úr strandmottunni okkar og tókum til við að flatmaga. Við vorum hvort um sig með sína dönsku bókina og reyndum að sannfæra okkur um að þetta væri ekki algjör letidagur þar sem við værum nú að lesa danskar bókmenntir og þar með á einhvers konar dönskunámskeiði, bara utandyra.
Við entumst þó ekki lengi við lesturinn enda er hægt að finna sér margt annað til dundurs í Vestbad. Í innilauginni er hægt að synda eða leika sér með sundleikföng. Í útisundlauginni er hægt að fara í rennibrautina og ofurhugar geta stokkið af háu bretti ofan í djúpa laugina. Þá er að sjálfsögðu hægt að fara í frisbí, eltingaleik og boltakast en skemmtilegast af öllu er þó að reyna fyrir sér á trampólínunum.
Síðla dags snérum við heim á leið, rjóð og sælleg - jafnvel pínu sólbrennd.
þriðjudagur, 16. ágúst 2005
Musteri heimilisins
Í dag gerðum við svolítið sem hvorugt okkar hefur nokkurn tímann á ævinni gert áður. Við keyptum okkur ódýrt dönskunámsskeið: sjónvarp og dvd-spilara. Ég man eftir skemmtilegri konu sem kallaði græjur af þessu tagi musteri heimilisins.
Þegar við vorum búin að setja musterið upp og tengja það við orkustöðvar sínar komumst við að því að við vorum ekki bara með ríkisstöðvarnar heldur nokkra tugi af alls konar stöðvum, dönskum, sænskum, norskum, þýskum, frönskum, enskum og amerískum. Þetta er líka í fyrsta skipti sem sem við höfum margar stöðvar og heitir þetta víst kabeltv meðal heimamanna.
Við horfðum á fræðsluþætti á Animal Planet, National Geographic og Discovery, allt með dönskum texta. Þó ber að varast textann því stundum ráfar maður inn á norsku eða sænsku stöðvarnar.
Þegar við vorum búin að setja musterið upp og tengja það við orkustöðvar sínar komumst við að því að við vorum ekki bara með ríkisstöðvarnar heldur nokkra tugi af alls konar stöðvum, dönskum, sænskum, norskum, þýskum, frönskum, enskum og amerískum. Þetta er líka í fyrsta skipti sem sem við höfum margar stöðvar og heitir þetta víst kabeltv meðal heimamanna.
Við horfðum á fræðsluþætti á Animal Planet, National Geographic og Discovery, allt með dönskum texta. Þó ber að varast textann því stundum ráfar maður inn á norsku eða sænsku stöðvarnar.
sunnudagur, 14. ágúst 2005
Absalon Camping
Fyrir fjórum árum vorum við Ásdís að túristast hér í Kaupmannahöfn og vorum á tjaldstæði í Rødovre sem heitir Absalon Camping. Í dag lögðum við land undir hjól og heimsóttum tjaldstæðið til að athuga hvort fjarlægðin gerði fjöllin blá eða hvort þau væru bara bleik eða eitthvað.
Við lögðum af stað héðan í svona-alltílagi-veðri en komumst að því að Absalon Camping er, eins og í minningunni, sólríkur og hlýr staður. Heimsóknin tókst með afbrigðum vel og öllum að óvörum drógum við fram frisbídisk og létum öllum illum látum, príluðum í trjám, vógum salt og ég veit ekki hvað og hvað.
Við lögðum af stað héðan í svona-alltílagi-veðri en komumst að því að Absalon Camping er, eins og í minningunni, sólríkur og hlýr staður. Heimsóknin tókst með afbrigðum vel og öllum að óvörum drógum við fram frisbídisk og létum öllum illum látum, príluðum í trjám, vógum salt og ég veit ekki hvað og hvað.
laugardagur, 13. ágúst 2005
Zoologisk Have
Í dag hjóluðum við í dýragarðinn. Þegar þangað var komið sáum við að verð á árskorti samsvaraði þremur heimsóknum í garðinn. Við rukum því til og keyptum okkur sitthvort árskortið og heimsóttum nokkur dýr. Garðurinn er stór og við vorum sein á ferð þannig að við náðum ekki að skoða hann allan en það er allt í lagi, við eigum árskort.
Garðurinn hentar til fleiri hluta en að skoða bavíana, tígrisdýr, fíla og ferðamenn því þarna er kjörið að spássera í rólegheitunum og fá sér t.d. ís með árskortshafaafslætti. Við nýttum okkur þetta heita tilboð að sjálfsögðu og keyptum að auki dýrindis popp sem síðar reynist sannkallaður penguin-magnet.
Eftir þessa ævintýralegu ferð í dýragarðinn gengum við um Frederiksberg Have og fundum þar einhvers konar snuddutré. Hvað er nú það? Jú, það er tré sem foreldrar nota til að fá krakka til að hætta að nota snuddur. En hvernig fær tré barn til að hætta að nota snuddu? Börnin gefa trénu snudduna svo tréð geti gefið þær börnum sem þurfa á þeim að halda.
Af þessu má læra að foreldrum finnst eðlilega þægilegra að ljúga að börnunum sínum heldur en að segja að þau séu orðin stór og að snuddan skuli í ruslið.
Garðurinn hentar til fleiri hluta en að skoða bavíana, tígrisdýr, fíla og ferðamenn því þarna er kjörið að spássera í rólegheitunum og fá sér t.d. ís með árskortshafaafslætti. Við nýttum okkur þetta heita tilboð að sjálfsögðu og keyptum að auki dýrindis popp sem síðar reynist sannkallaður penguin-magnet.
Eftir þessa ævintýralegu ferð í dýragarðinn gengum við um Frederiksberg Have og fundum þar einhvers konar snuddutré. Hvað er nú það? Jú, það er tré sem foreldrar nota til að fá krakka til að hætta að nota snuddur. En hvernig fær tré barn til að hætta að nota snuddu? Börnin gefa trénu snudduna svo tréð geti gefið þær börnum sem þurfa á þeim að halda.
Af þessu má læra að foreldrum finnst eðlilega þægilegra að ljúga að börnunum sínum heldur en að segja að þau séu orðin stór og að snuddan skuli í ruslið.
fimmtudagur, 11. ágúst 2005
Ikea túr 4
Það hljómar ótrúlega en á þeim 11 dögum, sem liðnir eru síðan við komum, höfum við nú náð því að fara fjórum sinnum í Ikea. Þetta hlýtur að vera einhvers konar met en hvað sem því líður erum við komin með nóg af Ikea í bili.
Í þetta sinn fórum við til að ljúka því sem eftir var og efst á blaði var rúmið sem okkur hafði ekki bara einu sinni heldur tvisvar mistekist að kaupa. Við höfðum fengið veður af því að rúmið okkar góða væri loksins til á lager svo við biðum ekki boðanna heldur fórum á staðinn og gátum loks keypt Sultan Storfors boxerdýnu með 25 ára ábyrgð.
Í leiðinni keyptum við einnig hægindastól, hornborð, auka eldhússtól og drekaplöntu (Dracaena Margin). Í þetta sinn ruglaðist ég ekki á stigagöngum þegar ég hljóp upp til að opna fyrir Baldri og sendibílsstjóranum sem roguðust með rúmdýnuna þessar fjórar hæðir.
Okkar fyrsta verk var að sjálfsögðu að pakka niður vindsænginni, þakka henni gott samstarf og setja upp nýja rúmið. Fram eftir kvöldi skemmtum við okkur síðan við að setja saman borð og stóla og koma þessum mublum haganlega fyrir í íbúðinni. Fundum einnig góðan stað fyrir drekaplöntuna og appelsínugula lampann sem við keyptum.
Þegar allt var komið á sinn stað litum við yfir stofuna og áttum ekki til orð yfir hversu notaleg og skemmtileg hún var orðin. Hápunktur dagsins var þó óneitanlega að fá að leggjast til hvílu í nýja 160 sentimetra rúminu okkar.
Í þetta sinn fórum við til að ljúka því sem eftir var og efst á blaði var rúmið sem okkur hafði ekki bara einu sinni heldur tvisvar mistekist að kaupa. Við höfðum fengið veður af því að rúmið okkar góða væri loksins til á lager svo við biðum ekki boðanna heldur fórum á staðinn og gátum loks keypt Sultan Storfors boxerdýnu með 25 ára ábyrgð.
Í leiðinni keyptum við einnig hægindastól, hornborð, auka eldhússtól og drekaplöntu (Dracaena Margin). Í þetta sinn ruglaðist ég ekki á stigagöngum þegar ég hljóp upp til að opna fyrir Baldri og sendibílsstjóranum sem roguðust með rúmdýnuna þessar fjórar hæðir.
Okkar fyrsta verk var að sjálfsögðu að pakka niður vindsænginni, þakka henni gott samstarf og setja upp nýja rúmið. Fram eftir kvöldi skemmtum við okkur síðan við að setja saman borð og stóla og koma þessum mublum haganlega fyrir í íbúðinni. Fundum einnig góðan stað fyrir drekaplöntuna og appelsínugula lampann sem við keyptum.
Þegar allt var komið á sinn stað litum við yfir stofuna og áttum ekki til orð yfir hversu notaleg og skemmtileg hún var orðin. Hápunktur dagsins var þó óneitanlega að fá að leggjast til hvílu í nýja 160 sentimetra rúminu okkar.
miðvikudagur, 10. ágúst 2005
Frisbí í Frederiksberg Have
Í dag hjóluðum við niður í Frederiksberg Have, tjilluðum aðeins og fórum í frisbí. Þetta er skemmtilegur garður og á leiðinni þangað hjólar maður framhjá Frederiksberg Hospital, þar sem mamma fæddist, og skólanum mínum.
Eftir rækilegt frisbíflipp og árásir á einkalíf snigla hjóluðum við glorsoltin heim á leið en þar sem við vorum orðin svo svöng að magar okkar voru við það að falla saman og breytast í svarthol, sogaðist ein Nettóbúð skuggalega nálægt okkur en endaði sem betur fer í körfu á hjólinu hennar Ásdísar.
Eftir rækilegt frisbíflipp og árásir á einkalíf snigla hjóluðum við glorsoltin heim á leið en þar sem við vorum orðin svo svöng að magar okkar voru við það að falla saman og breytast í svarthol, sogaðist ein Nettóbúð skuggalega nálægt okkur en endaði sem betur fer í körfu á hjólinu hennar Ásdísar.
Á leiðinni að garðinum hjóluðum við framhjá Frederiksberg Hospital.
Ásdís og nýi fákurinn hennar.
Vænghaf.
Ef ég bara teygi mig örlítið lengra...
Hippi í grænni laut.
Spásserað við höllina.
Persónunjósnir.
Netto komst í körfuna.
mánudagur, 8. ágúst 2005
Dönskunámskeið
Ég byrjaði í þriggja vikna dönskunámskeiði í dag sem er ætlað skiptinemum við Kaupmannahafnarháskóla. Ég tók metróið (M1) frá Nørreport Station að Islands Brygge og leitaði þar að byggingum 22-24 á Njalsgade 120. Ég rambaði inn í byggingu hugvísindadeildar en fann þar aðeins aðra týnda skiptinema. Saman tókst okkur að síðan að finna rétta staðinn sem var spölkorn frá. Þar skildu leiðir því ég sem manneskja með dönskunám að baki fór beint í stöðupróf á meðan þau hin, sem ég hafði verið samferða, fóru í byrjendahópinn.
Stöðuprófið samanstóð af skriftaræfingu og stuttu munnlegu prófi og að því loknu var ég skráð í einn af efri bekkjunum. Að kynningarfundi loknum söfnuðust síðan allir nemendurnir í sína bekki og komst ég þá að því að af tíu nemendum í mínum bekk voru fimm frá Þýskalandi og fimm frá Íslandi.
Nana, kennslukonan okkar, kynnti fyrir okkur helstu samræðufrösunum á dönsku og hvernig eigi að svara þeim. Það kom mér til dæmis á óvart að sjá hve mikið Danir nota sögnina gøre. Undir lok tímans leyfði Nana okkur síðan að spreyta okkur sjálf tvö og tvö. Du hedder Ásdís, ikke? Jo, det gør jeg.
Stöðuprófið samanstóð af skriftaræfingu og stuttu munnlegu prófi og að því loknu var ég skráð í einn af efri bekkjunum. Að kynningarfundi loknum söfnuðust síðan allir nemendurnir í sína bekki og komst ég þá að því að af tíu nemendum í mínum bekk voru fimm frá Þýskalandi og fimm frá Íslandi.
Nana, kennslukonan okkar, kynnti fyrir okkur helstu samræðufrösunum á dönsku og hvernig eigi að svara þeim. Það kom mér til dæmis á óvart að sjá hve mikið Danir nota sögnina gøre. Undir lok tímans leyfði Nana okkur síðan að spreyta okkur sjálf tvö og tvö. Du hedder Ásdís, ikke? Jo, det gør jeg.
föstudagur, 5. ágúst 2005
Heimilisbakstur
Síðan kassarnir komu höfum við verið upptekin að taka upp úr þeim og gleðjast yfir innihaldi þeirra. Hver hefði trúað því hve gaman það er að taka dagblöð utan af leirtaui og finna því sinn stað í eldhúsinnréttingunni? Eða brjóta saman handklæði og sængurföt og velta fyrir sér hvar best sé að koma því fyrir?
Nú erum við búin að taka upp úr öllum kössunum og íbúðin er ekki bara orðin heimilislegri, hún er orðin okkar heimili með okkar smáhlutum sem við þekkjum og finnst gott að hafa í kringum okkur.
Í dag ákvað ég svo að stíga skrefið til fulls og beita einu besta vopni hreiðurgerðar: bakstri. Að baka gefur manni tilfinningu fyrir eldhúsinu og færir heimilinu dýrindis ilm. Bananabrauðið var ekki aðeins gagnlegt vopn í hreiðurgerðinni heldur einnig gómsætt miðdegissnarl með smjöri og osti.
Ásdís og Baldur - baka ekki vandræði, baka bara heimili :)
Nú erum við búin að taka upp úr öllum kössunum og íbúðin er ekki bara orðin heimilislegri, hún er orðin okkar heimili með okkar smáhlutum sem við þekkjum og finnst gott að hafa í kringum okkur.
Í dag ákvað ég svo að stíga skrefið til fulls og beita einu besta vopni hreiðurgerðar: bakstri. Að baka gefur manni tilfinningu fyrir eldhúsinu og færir heimilinu dýrindis ilm. Bananabrauðið var ekki aðeins gagnlegt vopn í hreiðurgerðinni heldur einnig gómsætt miðdegissnarl með smjöri og osti.
Ásdís og Baldur - baka ekki vandræði, baka bara heimili :)
Á góðum stað
Jæja, þá er komið að skýrslunni. Nú erum við flutt til Danmerkur og búin að koma okkur fyrir. Ferðin hingað gekk eins og í góðri lygasögu að því undanskyldu að okkur hefur ekki tekist að koma kveðjum til Margrétar Þórhildar eins og við vorum beðin um. Maður verður þá bara að notast við Andfax 3000 MasterFx+ hugskeytagræjuna sem allir eru víst með innbyggða.
Við erum rosalega ánægð með íbúðina og staðsetninguna, strætó stoppar beint fyrir utan, grænmetissalar á báða bóga, ódýrir veitingastaðir úti um allt og matvöruverslanir svo langt sem augað eygir.
Við erum rosalega ánægð með íbúðina og staðsetninguna, strætó stoppar beint fyrir utan, grænmetissalar á báða bóga, ódýrir veitingastaðir úti um allt og matvöruverslanir svo langt sem augað eygir.
fimmtudagur, 4. ágúst 2005
Lína Langsokkur reddar deginum
Okkur var farið að lengja eftir kössunum okkar í gær svo við hringdum í Samskip til að taka púlsinn. Þar var okkur tjáð að farmurinn væri nýkominn í bæinn og að við mættum búast við kössunum okkar milli 16 og 18. Það stóðst og mætti flutningabíll á svæðið rétt fyrir sex.
Í honum voru tveir litríkir kappar sem hjálpuðu okkur að koma dótinu inn í gang. Þrátt fyrir hamaganginn tókst okkur nú að halda uppi smá samtali þar sem fram kom að þeir væru að flýta sér þar sem þeir þyrftu að fara að leika í uppfærslu á Línu Langsokk. Ég náði því nú ekki hvaða hlutverk þeir léku en kannski voru þetta Tommi og Anna eða Lína og Níels - nema þeir hafi sameiginlega séð um hestinn.
Þegar tekið var upp úr kössunum kom í ljós að allir hlutir voru í góðu lagi. Eftir þó nokkuð puð kom að verðskuldaðri hvíld, nefnilega Lostglápi.
Í honum voru tveir litríkir kappar sem hjálpuðu okkur að koma dótinu inn í gang. Þrátt fyrir hamaganginn tókst okkur nú að halda uppi smá samtali þar sem fram kom að þeir væru að flýta sér þar sem þeir þyrftu að fara að leika í uppfærslu á Línu Langsokk. Ég náði því nú ekki hvaða hlutverk þeir léku en kannski voru þetta Tommi og Anna eða Lína og Níels - nema þeir hafi sameiginlega séð um hestinn.
Þegar tekið var upp úr kössunum kom í ljós að allir hlutir voru í góðu lagi. Eftir þó nokkuð puð kom að verðskuldaðri hvíld, nefnilega Lostglápi.
Baldur hendist upp stigann frár á fæti.
Búslóðin í kössum.
Loksins fengum við koddana okkar.
Tekið upp úr kössunum.
miðvikudagur, 3. ágúst 2005
Ferðalag í Ikea
Mér finnst með réttu að tala um ferðalag þegar ég tala um verslunarferð okkar í Ikea í gær. Við vorum eldsnemma á fótum enda langur dagur frammundan og vissara að taka hann snemma. Þar sem ferð okkar í Ikea í Gentofte kvöldið áður hafði ekki skilað þeim árangri sem vænst var eftir (þ.e. rúmi) höfðum við sofið á hörðu trégólfinu þessa nóttina - það útskýrir nú að mestu leyti hve árrisul við vorum þennan annan dag okkar í stórborginni.
Við höfðum því einsett okkur að fara í Ikea í Tåstrup sem okkur virtist ekki vera svo ýkja lengra frá okkur en sú í Gentofte. Við komumst fljótlega að því að það var misskilningur. Við urðum til að mynda að taka lest út til Tåstrup og taka þaðan innanbæjarvagn að versluninni.
Þegar við vorum komin á áfangastað tók við strangur vinnudagur sem fólst í að prufa sófa og stóla, borð og lampa. Okkur til mikillar gleði var okkur tjáð að rúmið, sem við höfðum mætur á, væri til á lager og fengum við þar til gert plagg sem við áttum að vísa við kassann. Þegar við komum drekkhlaðin þangað var okkur þó tjáð að síðasta rúmið hafði verið selt svo við sáum fram á aðra nótt á beru gólfinu. En heimsókn í Jysk reddaði okkur þessari líka fínu vindsæng, við það léttist brún okkar töluvert.
Við fengum að fljóta með sendibílnum og þegar heim var komið tóku Baldur og bílstjórinn að henda úr bílnum á stéttina á meðan ég hljóp upp í íbúð til að opna fyrir þeim og ryðja því litla sem var fyrir gangveginum burt.
Ég hljóp upp stigana hvern á fætur öðrum en aldrei sá ég okkar hurð. Þar sem rökhugsun náði aldrei í skottið á mér (ég hljóp svo hratt) hélt ég bara áfram upp stigana þangað til ég var komin á efstu hæð. Þá var ég orðin virkilega ringluð og taldi mér trú um að ég hefði hlaupið framhjá okkar hurð. Svo ég hljóp niður og sá þá að ég kannaðist ekki við nein af nöfnum nágrannanna. Í eitt augnablik fannst mér ég vera stödd í annarri vídd þar sem möguleikinn á því að íbúðin okkar hefði færst til eða allt breyst meðan við vorum í Ikea var raunverulegur. Þegar ég var aftur komin á jarðhæð fékk ég þó útskýringu á þessari dularfullu upplifun, ég hafði hlaupið upp stigaganginn hjá Frederikssundsvej 60 B en ekki 60 A!
Fegnust var ég þó að Baldur og bílstjórinn voru ekki farnir að bera sófann upp vitlausan stigagang. Bílstjóranum hefur eflaust fundist þetta furðuleg uppákoma en hann lét ekki á því bera og þegar við afsökuðum okkur með því að segjast hafa flutt inn í gær virtist hann taka því sem gildu.
Þegar allur varningurinn hafði verið borinn upp í íbúð tóku við klukkustundir af húsgagnasamanskrúfi: sófi, sófaborð, skrifborð og skrifborðsstóll, kollur og náttborð. Undir lok dags voru híbýli okkar farin að taka á sig mynd íbúðar þar sem sófi var kominn upp og í hann gátum við hlammað okkur. Það var góður endir á degi.
Við höfðum því einsett okkur að fara í Ikea í Tåstrup sem okkur virtist ekki vera svo ýkja lengra frá okkur en sú í Gentofte. Við komumst fljótlega að því að það var misskilningur. Við urðum til að mynda að taka lest út til Tåstrup og taka þaðan innanbæjarvagn að versluninni.
Þegar við vorum komin á áfangastað tók við strangur vinnudagur sem fólst í að prufa sófa og stóla, borð og lampa. Okkur til mikillar gleði var okkur tjáð að rúmið, sem við höfðum mætur á, væri til á lager og fengum við þar til gert plagg sem við áttum að vísa við kassann. Þegar við komum drekkhlaðin þangað var okkur þó tjáð að síðasta rúmið hafði verið selt svo við sáum fram á aðra nótt á beru gólfinu. En heimsókn í Jysk reddaði okkur þessari líka fínu vindsæng, við það léttist brún okkar töluvert.
Við fengum að fljóta með sendibílnum og þegar heim var komið tóku Baldur og bílstjórinn að henda úr bílnum á stéttina á meðan ég hljóp upp í íbúð til að opna fyrir þeim og ryðja því litla sem var fyrir gangveginum burt.
Ég hljóp upp stigana hvern á fætur öðrum en aldrei sá ég okkar hurð. Þar sem rökhugsun náði aldrei í skottið á mér (ég hljóp svo hratt) hélt ég bara áfram upp stigana þangað til ég var komin á efstu hæð. Þá var ég orðin virkilega ringluð og taldi mér trú um að ég hefði hlaupið framhjá okkar hurð. Svo ég hljóp niður og sá þá að ég kannaðist ekki við nein af nöfnum nágrannanna. Í eitt augnablik fannst mér ég vera stödd í annarri vídd þar sem möguleikinn á því að íbúðin okkar hefði færst til eða allt breyst meðan við vorum í Ikea var raunverulegur. Þegar ég var aftur komin á jarðhæð fékk ég þó útskýringu á þessari dularfullu upplifun, ég hafði hlaupið upp stigaganginn hjá Frederikssundsvej 60 B en ekki 60 A!
Fegnust var ég þó að Baldur og bílstjórinn voru ekki farnir að bera sófann upp vitlausan stigagang. Bílstjóranum hefur eflaust fundist þetta furðuleg uppákoma en hann lét ekki á því bera og þegar við afsökuðum okkur með því að segjast hafa flutt inn í gær virtist hann taka því sem gildu.
Þegar allur varningurinn hafði verið borinn upp í íbúð tóku við klukkustundir af húsgagnasamanskrúfi: sófi, sófaborð, skrifborð og skrifborðsstóll, kollur og náttborð. Undir lok dags voru híbýli okkar farin að taka á sig mynd íbúðar þar sem sófi var kominn upp og í hann gátum við hlammað okkur. Það var góður endir á degi.
Sófinn sem okkur leist svo vel á og keyptum.
Reyndum en gátum ekki keypt hálfa búðina eins og til stóð.
Hálfnað verk þá hafið er.
Ta-da: Sófinn tilbúinn til notkunar.
þriðjudagur, 2. ágúst 2005
Flug og flutningar
Flugið hingað út gekk eins og í sögu. Eftir að hafa eytt seinasta deginum okkar á klakanum í að kveðja og pakka niður í töskur skriðum við seint upp í og eftir aðeins þriggja tíma svefn vorum við vakin upp af eldhressri Öldu frænku. Hún heimtaði að útbúa staðgóðan morgunverð handa okkur, þ.e. hrærð egg, en þar sem ég hafði enganveginn list á þvílíku svona ósofin hurfu þau ofan í Baldur.
Ferðin út á flugvöll tók rúman hálftíma svo við höfðum nógan tíma til að sitja og bíða í fríhöfninni. Okkur fannst við hæfi að taka eitthvað séríslenskt með okkur út, einhvers sem við myndum eflaust sakna, svo við fórum á stúfana og leituðum að bláum ópal. Því miður var hann hvergi fáanlegur í fríhöfninni og því urðum við að sætta okkur við næstbesta kostinn: rauðan ópal.
Með þetta nesti í farteskinu héldum við síðan út í flugvél og eftir tíðindalaust flug lentum við loks á Kaupmannahafnarflugvelli. Þá tók við stutt lestarferð yfir í Nørreport Station þar sem við stigum af lestinni og upp í vagn 5A sem vagnstjórinn kvað stoppa við Glasvej.
Þegar við næst stigum úr vagninum stóðum við beint fyrir framan Frederikssundsvej 60 C og vorum þar með aðeins örfáum metrum frá nýja heimilinu okkar. Við hliðina á innganginum að okkar stigagangi er búðin Sonofon og þangað urðum við að fara til að nálgast lyklana að íbúðinni en svo hafði leigusali okkar skipað fyrir.
Eftir smá misskilning og nokkrar taugatrekktar mínútur, þar sem við ímynduðum okkur ráfandi um götur Kaupmannahafnar heimilislaus og með tárrákir í andliti, var lykilinn okkar og þar með íbúðin. Við vorum búin undir hið versta, búin að brynja okkur fyrir því að íbúðin væri kuldaleg, óhrjáleg, sóðaleg, lek og óþétt.
Það kom okkur því þægilega á óvart hvað íbúðin var frábær. Hún er björt og skemmtileg, lítil og hugguleg, nútímaleg og gamaldags. Strokið hafði verið úr hverju horni, ísskápurinn íslaus og tandurhreinn. Sem sagt alveg til fyrirmyndar eða eins og við hefðum sjálf átt hönd í bagga ;)
Við hófumst strax handa við að taka upp úr töskum og henda inn í skápa og í þann mund er því verki var lokið kom vinur leigusalans yfir til að fara yfir íbúðina með okkur og sýna okkur sameignina. Hann var hinn besti leiðsögumaður og sýndi okkur þvottahúsið, hjólageymslurnar og aðsetur blessaðs vice værtsins.
Við fengum einnig ómetanleg tips frá heimamanninum. Hann sagði okkur t.d. að í húsinu okkar byggi almennilegt fólk og því væri okkur óhætt að hengja þvottinn okkar til þerris í sameiginlega þurrkherberginu, honum yrði örugglega ekkert stolið.
Að þessari kynningu lokinni var ekki seinna vænna en að drífa sig í Ikea enda íbúðin rúmlaus með öllu. Þegar í Ikea var komið var okkur hins vegar tjáð að rúmið, sem við vorum búin að ákveða að kaupa, væri uppselt en að þau væru enn til á lager í Ikea búðinni hinu meginn við borgina.
Þannig varð hið óhugsanlega allt í einu að veruleika, við vorum rúmlaus og urðum að gera það besta úr því sem við höfðum. Við höfðum föt og handklæði svo við útbjuggum okkur beð úr þeim og sváfum á þeim fyrstu nóttina okkar í Kaupmannahöfn.
Ferðin út á flugvöll tók rúman hálftíma svo við höfðum nógan tíma til að sitja og bíða í fríhöfninni. Okkur fannst við hæfi að taka eitthvað séríslenskt með okkur út, einhvers sem við myndum eflaust sakna, svo við fórum á stúfana og leituðum að bláum ópal. Því miður var hann hvergi fáanlegur í fríhöfninni og því urðum við að sætta okkur við næstbesta kostinn: rauðan ópal.
Með þetta nesti í farteskinu héldum við síðan út í flugvél og eftir tíðindalaust flug lentum við loks á Kaupmannahafnarflugvelli. Þá tók við stutt lestarferð yfir í Nørreport Station þar sem við stigum af lestinni og upp í vagn 5A sem vagnstjórinn kvað stoppa við Glasvej.
Þegar við næst stigum úr vagninum stóðum við beint fyrir framan Frederikssundsvej 60 C og vorum þar með aðeins örfáum metrum frá nýja heimilinu okkar. Við hliðina á innganginum að okkar stigagangi er búðin Sonofon og þangað urðum við að fara til að nálgast lyklana að íbúðinni en svo hafði leigusali okkar skipað fyrir.
Eftir smá misskilning og nokkrar taugatrekktar mínútur, þar sem við ímynduðum okkur ráfandi um götur Kaupmannahafnar heimilislaus og með tárrákir í andliti, var lykilinn okkar og þar með íbúðin. Við vorum búin undir hið versta, búin að brynja okkur fyrir því að íbúðin væri kuldaleg, óhrjáleg, sóðaleg, lek og óþétt.
Það kom okkur því þægilega á óvart hvað íbúðin var frábær. Hún er björt og skemmtileg, lítil og hugguleg, nútímaleg og gamaldags. Strokið hafði verið úr hverju horni, ísskápurinn íslaus og tandurhreinn. Sem sagt alveg til fyrirmyndar eða eins og við hefðum sjálf átt hönd í bagga ;)
Við hófumst strax handa við að taka upp úr töskum og henda inn í skápa og í þann mund er því verki var lokið kom vinur leigusalans yfir til að fara yfir íbúðina með okkur og sýna okkur sameignina. Hann var hinn besti leiðsögumaður og sýndi okkur þvottahúsið, hjólageymslurnar og aðsetur blessaðs vice værtsins.
Við fengum einnig ómetanleg tips frá heimamanninum. Hann sagði okkur t.d. að í húsinu okkar byggi almennilegt fólk og því væri okkur óhætt að hengja þvottinn okkar til þerris í sameiginlega þurrkherberginu, honum yrði örugglega ekkert stolið.
Að þessari kynningu lokinni var ekki seinna vænna en að drífa sig í Ikea enda íbúðin rúmlaus með öllu. Þegar í Ikea var komið var okkur hins vegar tjáð að rúmið, sem við vorum búin að ákveða að kaupa, væri uppselt en að þau væru enn til á lager í Ikea búðinni hinu meginn við borgina.
Þannig varð hið óhugsanlega allt í einu að veruleika, við vorum rúmlaus og urðum að gera það besta úr því sem við höfðum. Við höfðum föt og handklæði svo við útbjuggum okkur beð úr þeim og sváfum á þeim fyrstu nóttina okkar í Kaupmannahöfn.
mánudagur, 1. ágúst 2005
Nýtt heimilisfang
Í tilefni því að við erum flutt til Kaupmannahafnar fengum við okkur nýtt heimilisfang. Endilega leggið það á minnið og sendið okkur svo póstkort, við elskum að fá póstkort.
Heimilisfangið okkar í Kaupmannahöfn:
Frederikssundsvej 60A, 3 th.
2400 København NV
Danmark
þriðjudagur, 19. júlí 2005
Bloggað í húmi nætur
Ekki hefur mikið verið bloggað að undanförnu þó ýmislegt hafi verið brallað enda eru blogg og brall sitthvor hluturinn. Undanfarið höfum við stússað mikið í kringum flutningana til Danmerkur og erum við núna að reka smiðshöggið á það sem fer í gám á eftir.
Á sunnudaginn bauð Pétur afi okkur í mat og svignaði borðið undan indverskum kræsingum. Í þann mund sem matmálum lauk bar froska þá er við net eru kenndir að garði og var mikil gleði á bænum. Þó nokkrir hrekkir voru viðhafðir og eru upptök þeirra með öllu ókunn þó svo að máltækið, ungur nemur - gamall temur, þyki varpa ljósi á atburði kvöldsins.
Á sunnudaginn bauð Pétur afi okkur í mat og svignaði borðið undan indverskum kræsingum. Í þann mund sem matmálum lauk bar froska þá er við net eru kenndir að garði og var mikil gleði á bænum. Þó nokkrir hrekkir voru viðhafðir og eru upptök þeirra með öllu ókunn þó svo að máltækið, ungur nemur - gamall temur, þyki varpa ljósi á atburði kvöldsins.
miðvikudagur, 6. júlí 2005
Allt að gerast
Gærdagurinn var einstaklega ánægjulegur fyrir okkur skötuhjú. Við undirrituðum leigusamning fyrir íbúð í Kaupmannahöfn og sendum hann af stað, greiddum fyrirframleigu og tryggingar og keyptum flugmiðana til Danaveldis.
Við fljúgum út þann 1. ágúst sem er vel að merkja frídagur verslunarmanna og það sem meira er, dagurinn rennur upp eftir rétt rúmar þrjár vikur! Það mætti ljúga því að mér að nú væri rétti tíminn fyrir panik þar sem heilt fjall af verkefnum stendur frammi fyrir okkur.
Ég get þó huggað mig við að gærdagurinn var líka ánægjulegur kassalega séð þar sem við erum nú búin að pakka niður í átta kassa. Ætli ég hendi ekki einhverju í kassa 9 og 10 núna svo gátlistinn fari eitthvað að styttast.
Við fljúgum út þann 1. ágúst sem er vel að merkja frídagur verslunarmanna og það sem meira er, dagurinn rennur upp eftir rétt rúmar þrjár vikur! Það mætti ljúga því að mér að nú væri rétti tíminn fyrir panik þar sem heilt fjall af verkefnum stendur frammi fyrir okkur.
Ég get þó huggað mig við að gærdagurinn var líka ánægjulegur kassalega séð þar sem við erum nú búin að pakka niður í átta kassa. Ætli ég hendi ekki einhverju í kassa 9 og 10 núna svo gátlistinn fari eitthvað að styttast.
þriðjudagur, 5. júlí 2005
Jæja þá
Þessa dagana stendur yfir undirbúningur Danmerkurreisu og fórum við í gegnum fataskápa heimilisins í dag með góðum árangri. Vinnan gengur sinn vanagang og er óneitanlega skemmtilegra að hamast í arfanum í fallegu veðri eins og var í dag.
föstudagur, 1. júlí 2005
Óskin rættist
Ég minntist á það fyrir skömmu að í Öskjuhlíðinni myndu kanínuungar vonandi koma í staðinn fyrir andarungana við Tjörnina. Í vinnunni í dag og á heimleiðinni rættist rækilega úr því og ekki var það ein kanína heldur fimm og þar af nokkrir ungar. Það má vera að fólk hafi ólíkar skoðanir á þessum dýrum en það er óumdeilanleg staðreynd að þær eru sætar.
mánudagur, 27. júní 2005
Á milli lífs og dauða
Í dag var fyrsti dagurinn minn á nýjum stað í vinnunni. Ekki sá ég nú kanínuunga en þarna er friðsælt og gott að vera enda staðsetningin góð. Það má eiginlega segja að maður sé staddur milli lífs og dauða bróðurpart dagsins.
sunnudagur, 26. júní 2005
Útskriftarpartý í dönskum stíl
Í gær útskrifaðist Stella Soffía systir mín og er hún nú orðin bókmenntafræðingur. Í korti til hennar skrifaði ég: Kæri bókmenntafræðingur til hamingju með að vera Stella Soffía.
Í tilefni af þessu bauð pabbi henni og okkur á Jómfrúna og snæddum við þar dýrindismat. Ekki slæm upphitun að fara á danska smurbrauðsstofu svona mánuði fyrir brottför okkar til Danaveldis.
Í tilefni af þessu bauð pabbi henni og okkur á Jómfrúna og snæddum við þar dýrindismat. Ekki slæm upphitun að fara á danska smurbrauðsstofu svona mánuði fyrir brottför okkar til Danaveldis.
laugardagur, 25. júní 2005
Er ég drekinn?
Í gær urðu miklar sviptingar á vinnustað mínum. Mér var reyndar aldrei sagt að ég væri drekinn en hópurinn sem ég stjórnaði var leystur upp og ég settur sem leiðbeinandi í Öskjuhlíðinni. Þessu fylgja vissulega kostir, gallar, tregi og tilhlökkun en hvernig sem allt fer þá tel ég að kanínuungar komi í staðinn fyrir andarungana semsagt hvorki betra né verra, bara öðruvísi.
laugardagur, 18. júní 2005
17. júní
Í morgun gengum við frá Hólavallakirkjugarði niður á Austurvöll og fylgdumst með setningu hátíðarhalda dagsins með tilheyrandi ræðum og tónlistaratriðum. Þegar það allt var búið hittum við ansi skemmtilegan mann frá Isle of Man. Hann hafði meðferðis þjóðfána Manxverja og fræddi okkur heilmikið um land og þjóð. Síðan var gengið um hátíðarsvæðið í allan dag, sólin sleikt og svo legið á Arnarhóli undir dillandi tónlist fram á kvöld.
sunnudagur, 12. júní 2005
Rusl og illgresi í miðborginni
Á fimmtudaginn hætti ég á lagernum, mætti á síðustu námskeiðin hjá Vinnuskólanum og byrjaði að vinna úti á föstudaginn. Ég vinn í Kvosinni sem er svæðið í kringum Tjörnina. Það mættu nú bara fjórir til mín á fyrsta degi en ég á von á fleirum á mánudag. Það er mjög gaman að vera þarna niðri við Tjörnina innan um sætu andarungana auk þess sem maður rekst á fullt af skemmtilegu fólki.
laugardagur, 4. júní 2005
Kvöld í Hveró
Í gærkvöldi drifum við okkur á tónleika í Hveragerðiskirkju hjá ekki ómerkari hljómsveit heldur en sjálfum Hjálmum. Ég hef hlustað þónokkuð á diskinn sem Hjálmar gáfu út á dögunum en að vera svona á staðnum og upplifa grúvið er alveg rosalega gaman, auk þess sem þéttleiki hljómsveitarinnar skilar sér rosalega vel live. Þeir spiluðu lög af plötunni, ný lög auk þess sem þeir tóku sögu úr sveitinni eftir meistara Megas. Það kom ótrúlega vel út að bæta öflugum reggíryþma við verk meistarans. Upphitari á tónleikunum var Helgi Valur Ásgeirsson trúbador og var hann fantagóður og ég spái því að þjóðin eigi eftir að heyra meira í honum. Það fylgdi sögunni að móðir hans hefði farið á Dylan-tónleika á meðgöngunni og er ég ekki frá því að það hafi verið heillaráð.
þriðjudagur, 31. maí 2005
Líf og fjör
Í gær byrjaði ég að vinna hjá Þjónustumiðstöð Vinnuskóla Reykjavíkur, öðru nafni lagernum. Ég hef fengist við ýmislegt á þessum stutta tíma eins og að mála og setja saman hjólbörur, raða í verkfærakistur og svona altmúlígt. Gott að vera svona mikið úti.
þriðjudagur, 24. maí 2005
Hörkutól
Síðustu daga hef ég verið að stússast svona ýmislegt út af Danmerkurreisunni og að sjálfsögðu að lyfta. Á sunnudaginn fórum við Ásdís í sund og Grasið í Hveragerði ásamt Stellu Soffíu og Pétri afa. Þótt ótrúlegt megi virðast þá hefur mér gengið mjög vel að aðlagast hinum erfiðu aðstæðum að vera ekki í prófum. Það var stór biti að kyngja að sætta sig við að prófin væru búin en ég þrauka þetta einn dag í einu.
föstudagur, 20. maí 2005
All out of luck
Forkeppni Eurovision var haldin í gær og horfðum við á hana heima hjá mömmu hennar Ásdísar. Ég þarf nú varla að kynna úrslitin en Íslendingum virðist svíða það sárt að komast ekki áfram og hafa verið á lofti alls konar misheimskulegar samsæriskenningar. Ég held að málið sé einfalt, aðeins fjórum sinnum (að mig minnir) hafa Íslendingar verið í fyrstu tíu sætunum og þá var Eurovision mun minni keppni og lagið sem við sendum núna var bara ekki eins gott og hin lögin. Kannski Ísland hafi verið all out of luck í þetta sinn og kannski þarf meira til en heppni. Mér finnst leitt að fylgjast með samsærislágmenningarumræðunni og mæli með því að fólk hætti henni strax því annars verður þjóðin þekkt fyrir sterkustu karlmennina, fallegustu konurnar og leiðinlegustu væluskjóðurnar!
þriðjudagur, 17. maí 2005
Grill
Í dag kom pabbi heim frá Frakklandi og í tilefni af því héldum ég, Ásdís og Stella smá grillteiti með honum. Það var mikil stemning og spjallað um margt. Ég held þó að það sé komið þögult samkomulag meðal viðstaddra að láta mig ekki sjá um grillvökvann aftur þar sem ég er svo sérstaklega örlátur að eðlisfari (hehe). Ég held að ég sé bara líka með í þessu samkomulagi, ekki láta mig sjá um grillvökvann aftur og heyriði það.
sunnudagur, 15. maí 2005
Prófalok
Í gær tók ég síðasta próf annarinnar og er því kominn í sumarfrí. Eftir prófið fór ég og fagnaði gullbrúðkaupi Kalla afa og Ólafar ömmu ásamt góðum hópi fólks á BSÍ. Þar hitti ég systur mína í fyrsta sinn síðan hún kom til landsins sem var mjög gaman. Í framhaldi af brúðkaupsafmælinu fórum við Stella heim og sóttum Ásdísi og var farið í sund, út að borða og í bíó á myndina Diarios de motocicleta.
föstudagur, 6. maí 2005
Eurovision rokkar!
Já ég ætla sko að horfa á söngvakeppni Evrópskra sjónvarpsstöðva. Ég geri mér fyllilega ljóst að þessi játning kann að koma flatt upp á landann en þannig er mál með vexti að fulltrúar Noregs eru með slíkt gæðaglysrokkslag að ekki verður hjá því komist að horfa á þann sögulega viðburð þegar rokklag vinnur keppnina. Lagið er svo töff glys að Bon Jovi þarf að fara í felur þar sem hljómsveitin sameinar hæfileika hans í mátulegum skammti af AC/DC ásamt klæðskiptingsfílíng Kiss (þó ívið hóflegri). Já þetta er sko alvöru glys og ekkert múður! Ég hvet því alla glysrokkhneigða menn með snefil af sjálfsvirðingu að greiða Noregi atkvæði sitt og auka þannig menningargildi keppninnar. Vissulega var Húbbahúlle-lagið gott á sínum tíma en Wig Wam er málið í ár.
mánudagur, 2. maí 2005
Afmælisdagur
Í dag á annar af eigendum heimasíðunnar hjólkoppar, nánar tiltekið Kalli afi, afmæli og óska ég honum alls hins besta í tilefni af því. Dagurinn í dag er líka silfurbrúðkaupsafmælisdagur (náði bara ekki að búa til lengra orð úr þessu án þess að bulla) mömmu og pabba og fá þau líka opinberar hamingjuóskir hér með. Einhverjir velta því fyrir sér hvort þau hafi þá verið 5 ára þegar þau giftust. Sú tilgáta er röng, þau voru bæði orðin 7 ára.
Ég var í prófi í morgun og skýrir það nú kannski efnislega uppbyggingu bloggsins. Eftir prófið fór ég í hádegismat með pabba hjá manni nokkurum sem lifandi er, þar sem við fengu þetta fína baunadal.
Ég var í prófi í morgun og skýrir það nú kannski efnislega uppbyggingu bloggsins. Eftir prófið fór ég í hádegismat með pabba hjá manni nokkurum sem lifandi er, þar sem við fengu þetta fína baunadal.
laugardagur, 30. apríl 2005
Í sólkskinsskapi
Ég held mér gangi vel að vera 26 ára. Undanfarna daga hef ég eytt miklum tíma í kennslubækur í ýmsum viðskiptagreinum og sé fram á að halda því áfram. Það vill svo skemmtilega til að ég hef mjög gaman af slíkum bókum þ.a. næstu tvær vikur ættu að vera ansi skemmtilegar. Þið sem hafið msn-ið mitt megið búast við að það verði stillt á busy á þeim tíma.
þriðjudagur, 26. apríl 2005
Amli
Í fréttum er þetta helst: Í gær var ég 25 ára, í dag er ég ekki 25 ára, í dag er ég 26 ára. Vá, en gaman! Allar fyrirsagnirnar á þessum virta fréttavef fjalla um mig og einmitt á afmælisdaginn minn! Ætli þetta sé tilviljun? Ég kýs að trúa að svo sé ekki.
sunnudagur, 24. apríl 2005
Bíó
Tvo síðustu daga hef ég endað með því að fara á kvikmyndahátíðina. Í fyrrakvöld bauð Ásdís mér á Beautiful Boxer og í gærkvöldi bauð pabbi mér á Darkness. Myndirnar eru báðar mjög góðar en eiga ekki aðra hluti sameiginlega. Ég mæli með þeim báðum.
fimmtudagur, 21. apríl 2005
Gleðilegt sumar allir saman!
Já nú þýðir ekkert annað en að taka fram sandalana og strandmottuna, eða ekki :Þ Að minnsta kosti þýðir ekkert að vera á þessum fábjánalegu nagladekkjum út um allt, burt með þau. Það er kominn tími fyrir sumarskap og hreint loft.
miðvikudagur, 20. apríl 2005
Verkefnaskilum lokið
Í gær skilaði ég síðasta verkefni annarinnar inn og hélt fyrirlestur um það. Þvílíkt gott að vera laus við alla verkefnavinnu auk þess sem kennslan er líka búin. Ahhhh, þá byrjar bara hinn ljúfi próflestur.
mánudagur, 18. apríl 2005
Gleðifréttir
Í dag barst mér bréf frá Viðskiptaháskólanum í Kaupmannahöfn sem sagði að ég gæti stundað nám þar námsárið 2005-2006. Jibbíííí! Þá er bara að vona að maður fái svipað bréf varðandi íbúðamálin fljótlega strax í gær (hehe).
sunnudagur, 17. apríl 2005
Föndur
Já, ég hef hlustað nánast stöðugt á Hjálmana síðan síðast var bloggað. Í dag var ég að fínísera ritgerð í nýsköpun og vöruþróun. Í fíníseringum fólst meðal annars að finna myndir og rakst ég þá á verk eftir snillinginn Mark Tansey. Ef einhver lesenda minn vill kynna sér hann betur er hægt að kíkja neðst á þessa síðu.
Þessa dagana er annars nokkuð þétt dagskrá enda þrammar prófatíðin í einhverja garða. Það er alltaf ákveðin stemning sem grípur háskólaumhverfið í þessu ágæta amstri, svolítið eins og smitandi einbeiting/vinnubrjálæði grípi um sig. Það finnst mér gaman.
Þessa dagana er annars nokkuð þétt dagskrá enda þrammar prófatíðin í einhverja garða. Það er alltaf ákveðin stemning sem grípur háskólaumhverfið í þessu ágæta amstri, svolítið eins og smitandi einbeiting/vinnubrjálæði grípi um sig. Það finnst mér gaman.
sunnudagur, 10. apríl 2005
tja...
Mæli eindregið með reggíhljómsveitinni Hjálmum. Ef einhvern langar að fá smá sálaryl þá er gott að smella þeim á fóninn. Ef þið viljið tóndæmi skulið þið smella hér.
Fyrirsögnin er sett inn til að hrekkja leikara sem mér finnst vera ansi sniðugur. Kíkið bara á myndskeiðin sem hann er með þarna, þau eru frábær.
Fyrirsögnin er sett inn til að hrekkja leikara sem mér finnst vera ansi sniðugur. Kíkið bara á myndskeiðin sem hann er með þarna, þau eru frábær.
þriðjudagur, 5. apríl 2005
Grunsemdir knýja dyra
Í gær bauð pabbi okkur og froskunum út að borða á ban thai. Það var rosagott og svakasterkt. Í morgun flugu froskarnir svo yfir hafið til Lundúna á leið sinni í Sápuóperuland. Ég hef áðurnefnd froskdýr grunuð um að hafa tekið heldur meira með en nauðsynlegt var, nefnilega góða veðrið. Áðan þegar ég kvaddi Þjóðarbókhlöðuna vissi ég að ég hefði verið lengi en ekki að ég hefði misst af sumrinu...
fimmtudagur, 17. mars 2005
Allir á kjörstað!
Jæja þá er maður búinn að kjósa. Ef einhverjir stúdentar lesa þetta þá hvet ég þá eindregið til þess að drífa sig á kjörstað og reyna að hafa einhver áhrif á framtíð Háskólans. Miðað við kjörsókn í fyrri umferð er ég ansi hræddur um að þessi kynslóð menntamanna sé einhvers konar afþvíbaraæmérersamahópur. Guð forði okkur frá því að þannig fólk stjórni Íslandi framtíðarinnar.
þriðjudagur, 8. mars 2005
Hafið kveikt á hljóðinu
Við Ásdís vorum eitthvað að gaufa saman á netinu og fundum þessa snilld. Þar sem ég hef ekki bloggað um nokkurt skeið ætla ég ekki að fara nákvæmlega yfir allt sem ég hef gert síðan síðast. Í staðinn byrja ég smátt og opinbera hér með að í morgun át ég appelsínu með eðalsteinum. Hver er það annars sem ákveður hvaða steinar skulu kallaðir eðalsteinar?
Ef enginn gefur sig fram þá hef ég ákveðið að þeir steinar sem hægt er að eta manni að skaðlausu skuli kallaðir eðalsteinar ef hægt er að gróðursetja þá þannig að upp komi blóm eða tré. Þeir sem ekki höfðu kveikt á hljóðinu meðan færslan var lesin geta bætt sér það upp með því að hlusta á plötuna Silver & Gold með Neil Young.
Ef enginn gefur sig fram þá hef ég ákveðið að þeir steinar sem hægt er að eta manni að skaðlausu skuli kallaðir eðalsteinar ef hægt er að gróðursetja þá þannig að upp komi blóm eða tré. Þeir sem ekki höfðu kveikt á hljóðinu meðan færslan var lesin geta bætt sér það upp með því að hlusta á plötuna Silver & Gold með Neil Young.
miðvikudagur, 23. febrúar 2005
Allt gott að frétta
Undanfarna daga hefur fiskbúðin í JL-húsinu selt fiskinn á óvenjulega hagstæðu verði. Fyrir vikið hef ég borðað fisk svo að segja í hvert mál. Hádegismaturinn í dag var t.d. smjörsteiktur koli en í gærkveldi prufaði ég þessa frábæru uppskrift.
Hvað er annað í fréttum? Jú, ég hef flett ofan af grunsamlegum samtökum Borgarholta. Ég komst nýverið að því að hin glaðbeitta sendinefnd mín í Englandi á sér nöfnu sem er pínu krípí...
Hvað er annað í fréttum? Jú, ég hef flett ofan af grunsamlegum samtökum Borgarholta. Ég komst nýverið að því að hin glaðbeitta sendinefnd mín í Englandi á sér nöfnu sem er pínu krípí...
miðvikudagur, 16. febrúar 2005
Skólaferðalag
Í gær fór ég í skólaferðalag lengst uppí sveit. Já, bekknum mínum í nýsköpun og vöruþróun var boðið í heimsókn í Iðntæknistofnun. Ég hef einhvern veginn aldrei pælt neitt sérstaklega í þessari stofnun en oft séð húsið þegar ég hef verið á heimleið úr sumarferðalögum. Mér virðist margt sniðugt brallað þarna og hver veit nema maður þiggi aðstoð þeirra við að ýta einhverri nýjung úr vör.
Í gær skilaði ég líka ritgerð í markaðsfræði 2. Við vorum fimm sem skrifuðum hana saman og verð ég að játa að verkið sóttist ótrúlega vel. Það er nefnilega ekki það sama að skila bara ritgerð og ritgerð sem maður er virkilega ánægður með. Þessi fellur í seinni flokkinn.
Í gær skilaði ég líka ritgerð í markaðsfræði 2. Við vorum fimm sem skrifuðum hana saman og verð ég að játa að verkið sóttist ótrúlega vel. Það er nefnilega ekki það sama að skila bara ritgerð og ritgerð sem maður er virkilega ánægður með. Þessi fellur í seinni flokkinn.
mánudagur, 14. febrúar 2005
Óformlegur Valentínus
Síðasta pólóæfing var eina æfingin í síðustu viku. Það var nefnilega þannig að ég byrjaði að fá örlítið í hálsinn á mánudaginn en hélt það væri ekki neitt. Þetta smotterí jókst svo smátt og smátt þar til ég var kominn með einhverskonar pirrandi hálfveikindi. Ég komst s.s. í tíma en var að öðru leyti ekki til stórræðanna. Hins vegar finn ég að ég er byrjaður að sækja allverulega í mig veðrið og ætla að halda því áfram.
Nóg af armæðu og voli. Í dag er víst Valentínusardagur og á þeim degi fögnum við Ásdís óformlegu sambúðarafmæli okkar og er þetta í fjórða sinn. Góðar stundir...
Nóg af armæðu og voli. Í dag er víst Valentínusardagur og á þeim degi fögnum við Ásdís óformlegu sambúðarafmæli okkar og er þetta í fjórða sinn. Góðar stundir...
miðvikudagur, 9. febrúar 2005
Fjölskylduhittingur
Í kvöld fengum við mömmu og pabba í heimsókn. Hér var mikið hlegið, spjallað og etið. Eftir matinn fengum við okkur tebolla og hlustuðum á tónlist. Það vill svo skemmtilega til að við hlustuðum meðal annars á rapparann Eminem og þegar mamma og pabbi voru nýfarin rákum við augun í þetta. Það er nú meira hvað þessir kanar eru miklir hræsnarar. Þeir eru alltaf að gera grín að þjóðum sem banna fólki að skerða hár sitt og þar sem konum er gert að ganga í ákveðnum fötum. Hvað gera þeir? Jú, nákvæmlega það sama!
þriðjudagur, 8. febrúar 2005
Tilkynningaskyldan
Í dag er þriðjudagur, bara svona að láta vita af því. Á sunnudaginn fórum við Ásdís í mat til Kristjönu og Braga. Maturinn stóðst allar kröfur matgæðinga enda er Bragi hörkukokkur. Eftir matinn spiluðum við Leonardo og co sem ég vann í (hehe). Þegar ég var við það að líða út af í sigurvímu var mér kippt snarlega niður á jörðina því Kristjana svoleiðis burstaði okkur í spili sem kallast Hættuspilið. Ég mæli með því, það er svona ekta spil þar sem maður tjúnast allur upp af æsingi og fjöri.
Í kvöld ætla ég svo að skella mér aftur á pólóæfingu. Nú mega æfingafélagarnir vara sig því ég hefi þegar hlotið viðurnefnið Prins Póló!
Í kvöld ætla ég svo að skella mér aftur á pólóæfingu. Nú mega æfingafélagarnir vara sig því ég hefi þegar hlotið viðurnefnið Prins Póló!
fimmtudagur, 3. febrúar 2005
Sundknattleikur og nágrenni
Í fyrradag fór ég á sundknattleiksæfingu sem var hörkustuð og hörkupuð. Þegar ég var að setja á mig sérstakt sundknattleikshöfuðfat rifjaði félagi minn upp að Ingjaldsfíflið í myndinni um Gísla Súrsson hefði verið með svipað pottlok. Ef einhver lesandi dagbókarinnar kann að synda og langar til að koma sér í brjálað form þá mæli ég með þessu, þriðjudaga og fimmtudaga klukkan 20:30 í nýju innilauginni í Laugardal.
Í gær fórum við Pétur afi svo á góðan rúnt um Reykjavík og nágrenni í víðum skilningi orðsins nágrenni. Eftir að hafa staldrað í Hveragerði og kíkt á gott kaffihús þar brunuðum við hingað á Eggertsgötuna og fengum heita súpu og brauð hjá Ásdísi.
Í gær fórum við Pétur afi svo á góðan rúnt um Reykjavík og nágrenni í víðum skilningi orðsins nágrenni. Eftir að hafa staldrað í Hveragerði og kíkt á gott kaffihús þar brunuðum við hingað á Eggertsgötuna og fengum heita súpu og brauð hjá Ásdísi.
þriðjudagur, 1. febrúar 2005
Jæja best að blogga eitthvað
Í gær var veisla hjá hinu alræmda ýsugengi. Matseðillin var sá sami og venjulega enda engin ástæða til þess að breyta því sem gott er. Það vill líka svo heppilega til að klúbbsmeðlimir eiga það sameiginlegt að uppáhaldsmaturinn er einmitt soðin ýsa og kartöflur.
Að undanförnu höfum við Ásdís nýtt okkur skype í samskiptum okkar við umheiminn. Þetta er það þægilegt apparat að ég fæ ekki betur séð en að símar séu í rólegheitunum að detta upp fyrir.
Að undanförnu höfum við Ásdís nýtt okkur skype í samskiptum okkar við umheiminn. Þetta er það þægilegt apparat að ég fæ ekki betur séð en að símar séu í rólegheitunum að detta upp fyrir.
mánudagur, 24. janúar 2005
Bara svona að pæla
Í gær fórum við á Næstu grös með Pétri afa, mömmu og pabba. Eftir að allir voru orðnir saddir og sælir var haldið á Súfistann til að sötra, fletta og kjafta. Í dag hef ég svo bara verið að læra hérna á hlöðunni og ákvað að blogga aðeins þar sem ég nennti að setjast við tölvu og úr því að ég var kominn á netið var allt eins gott að lesa helstu fyrirsagnir.
Ég rakst meðal annars á þetta og líst illa á. Ætli þessi vélmenni dreymi rafeindarollur. Þetta hljómar svolítið eins og þeir séu hræddir við að hermennirnir átti sig á því að stríð sé raunverulegt og að fólk deyi í alvörunni. Til þess að koma í veg fyrir slíkan skilning er best að láta það líta út eins og tölvuleik þar sem maður stýrir þykjustuskriðdreka sem skýtur vonda kalla. Æ, maður er bara kominn með svo nóg af þessu kjaftæði.
Ég rakst meðal annars á þetta og líst illa á. Ætli þessi vélmenni dreymi rafeindarollur. Þetta hljómar svolítið eins og þeir séu hræddir við að hermennirnir átti sig á því að stríð sé raunverulegt og að fólk deyi í alvörunni. Til þess að koma í veg fyrir slíkan skilning er best að láta það líta út eins og tölvuleik þar sem maður stýrir þykjustuskriðdreka sem skýtur vonda kalla. Æ, maður er bara kominn með svo nóg af þessu kjaftæði.
föstudagur, 21. janúar 2005
Gleðileg jól
Áðan kom Heiðar Þór til mín og skiptumst við á jólapökkum. Ég fékk snilldardisk með skosku bræðrunum í The Proclaimers. Fyrir þá sem ekki vita í hverju snilldin felst þá er þekktasta lagið líklega þetta. Eftir pakkaskiptin var slakað á í Vesturbæjarlauginni og farið í ísbúðina við Hagamel og keyptur gamaldags ís. Ákaflega gott kombó. Þegar ég svo kom heim var Ásdís búin að gera allt voða, voða fínt. Það var líka vel við hæfi að vígja diskinn í snyrtilegu umhverfi. Dæs :)
mánudagur, 17. janúar 2005
Labbilabbi
Í gær fengum við okkur labbitúr niður í miðbæ til þess að fara í Bónus. Á leiðinni hittum við mömmu og pabba tvisvar og Gústa frænda einu sinni. Þegar við svo komum að Bónus þá var sjoppan ekki opin á sunnudögum svo við gengum aftur heim. Um kvöldið fórum við út að borða og í bíó með Elfari, Andra og Snjólaugu og sáum þessa mynd. Þeir sem þekkja til leikstjórans vita að ekki er við öðru að búast en meistaraverki. Ég er viss um að vinir mínir í salnum gefa henni góða dóma.
Dagurinn í dag hófst á því að ég svaf yfir mig. Fyndið hvað það er gott að sofa þegar maður á ekki að vera sofandi. Eftir morgunmat (sem var eiginlega hádegismatur) og almennt súnn fórum við Ásdís gangandi í Bónus á Laugaveginum og keyptum í matinn. Að innkaupum loknum röltum við svo á Hlemm. Þar rákumst við á Einar frænda en náðum ekkert að spjalla því vagninn hans kom eiginlega strax. Eftir það biðum við smá stund og tókum strætó númer 5 heim. Þetta var mjög skemmtilegt ferðalag þrátt fyrir að ég væri með tvær torfur af pírönufiskum fastar við lappirnar á mér, ég tók nefnilega ansi vel á kálfunum í gymminu á laugardaginn og harðsperrunum verður ekki lýst öðruvísi en hér að ofan.
Dagurinn í dag hófst á því að ég svaf yfir mig. Fyndið hvað það er gott að sofa þegar maður á ekki að vera sofandi. Eftir morgunmat (sem var eiginlega hádegismatur) og almennt súnn fórum við Ásdís gangandi í Bónus á Laugaveginum og keyptum í matinn. Að innkaupum loknum röltum við svo á Hlemm. Þar rákumst við á Einar frænda en náðum ekkert að spjalla því vagninn hans kom eiginlega strax. Eftir það biðum við smá stund og tókum strætó númer 5 heim. Þetta var mjög skemmtilegt ferðalag þrátt fyrir að ég væri með tvær torfur af pírönufiskum fastar við lappirnar á mér, ég tók nefnilega ansi vel á kálfunum í gymminu á laugardaginn og harðsperrunum verður ekki lýst öðruvísi en hér að ofan.
sunnudagur, 16. janúar 2005
Hjólasnjór
Þá er hjólasnjórinn kominn. Ég kalla hann þetta af því að undanfarna daga hefur ekki verið sérlega hjólfært vegna klakahryggja á götum og ísbreiðu á gangstéttum. Koma hinnar ágætu mjallar gerir það að verkum að hjólreiðar verða öruggari en á klakanum. Undanfarna daga hef ég gengið og hjólað það sem þarf að komast og kanna því vel. Ég hef alltaf verið hlynntur hreyfingu en fyrst eftir bílmissinn fannst mér ég eitthvað innilokaður í vesturbænum. Nú hefur hins vegar rifjast upp fyrir mér að maður kemst ansi víða á tveimur jafnfljótum ásamt smá hjálp frá ættingjum og vinum.
föstudagur, 14. janúar 2005
Að ýmsu að huga
Jæja nú er skólinn kominn á fullt og stefnir allt í skemmtilega önn. Kúrsarnir sem ég tek eru rekstrarhagfræði 2, markaðsfræði 2, stjórnun 2, markaðsrannsóknir 1 og nýsköpun og vöruþróun. Sá síðastnefndi er kenndur á ensku en það ætti nú ekki að vefjast fyrir manni, hehe.
Undanfarna daga hefur bíllinn verið bilaður og hef ég með hjálp góðra manna unnið að hagkvæmum lausnum í því máli. Allt bendir til þess að viðgerð á greyinu geti orðið ærið kostnaðarsöm. Sjáum þó hvað setur.
Undanfarna daga hefur bíllinn verið bilaður og hef ég með hjálp góðra manna unnið að hagkvæmum lausnum í því máli. Allt bendir til þess að viðgerð á greyinu geti orðið ærið kostnaðarsöm. Sjáum þó hvað setur.
laugardagur, 8. janúar 2005
Hvurslags eiginlega egóisti er ég eiginlega orðinn? Í dag er áttundi janúar og ég tala um stundatöfluna mína. Í dag á fjölskylduvinurinn David Bowie afmæli og deilir hann deginum með ekki ómerkari manni en sjálfum Elvis Aaron Presley! Ekki nóg með það heldur valdi Biggi vinur minn þennan dag til þess að fljúga til Ítalíu á vit söngsins. Ég óska afmælisbörnum innilega til hamingju með daginn (kannski lesa þau bloggið) og Bigga góðrar ferðar.
Byrjar vel
Í gær fór ég á vef háskólans og púslaði saman stundatöflunni minni. Ég vona að ráðamenn flytji ekki tímana og breyti eftir á því taflan er sú besta sem ég hef fengið síðan ég byrjaði í háskólanum. Það má því segja að skólinn hjá mér hefjist ekki fyrr en þann 11. þar sem ég er ekki í neinum tímum á mánudögum, hehe :D
miðvikudagur, 5. janúar 2005
Áfram jólafrí!
Það sem af er ári hef ég notið þess að vera í jólafríi og leyft mér að vaka fram á nætur með bók í hönd eða yfir góðri mynd. Varla þarf að minnast á það en morgnunum er varið í iðju sem samræmist vökunum, nefnilega að sofa. Um daginn horfðum við á myndina Tootsie og grenjuðum úr hlátri. Ef einhver vill sjá Dustin Hoffman fara á kostum í góðum hópi þá mæli ég með þessari.
laugardagur, 1. janúar 2005
Gleðilegt ár!
Í kvöld bökuðum við fjórar alræmdar spelt pizzur og snæddum þær með fullt af öflugri hvítlauksolíu. Eftir að hafa horft á skaupið fórum við út í Holtagerði og djömmuðum þar fram á nýja árið. Þaðan fórum við svo til Atla frænda hennar Ásdísar í framhaldspartý. Nú erum við heima að skjóta úr svona litlum flöskuknöllum yfir allt, svo við höfum eitthvað til að þrífa upp árið 2005.
Gleðilegt ár kæru vinir og takk fyrir það sem var að líða!
Gleðilegt ár kæru vinir og takk fyrir það sem var að líða!
miðvikudagur, 29. desember 2004
Þetta finnst mér kúl!
Hafið þið velt fyrir ykkur um hvað hið frábæra lag majahímajahamajahíhí er um? Já ég veit um hvað það er og ég get meira að segja sungið með á rúmensku, geri aðrir betur! Eins og svo margir er ég ekki júrópoppari en þetta lag er þess eðlis að það er ekki hægt að hafa neitt á móti því þar sem það er eitthvað svo ofsalega glaðlegt. Eftir smá rannsóknir á netinu fann ég myndbandið og link á textann þar sem lausleg þýðing á ensku fylgir með svo fólk er öruggt um að það er ekki að syngja eitthvað ljótt.
sunnudagur, 26. desember 2004
Skemmtileg afmælisveisla!
Í dag átti Ásdís afmæli og héldum við kaffiboð í tilefni af því. Hér var því glatt á hjalla í allan dag og fram á kvöld. Í boðinu gerðist kraftaverk sem ekki á sér nein fordæmi og langar mig að deila því með lesendum. Þannig var að við undirbúning veislunnar voru keyptir nokkrir mygluostar þar sem stór hluti gestalistans er af þeim kynstofni er til ostaunnenda telst. Ostarnir hurfu ofan í gesti en þó aðallega mig! Ég bara skil ekki hvað hefur gerst, ég hef alla tíð álitið mygluosta skemmdan mat en nú er öldin aldeilis önnur. Kannski útslagið hafi verið að bæta rifsberjasultunni við eða kannski var bara svona ofboðslega gaman að allir fordómar fuku út í bláinn og osturinn bráðnaði í harmóní við hina mögnuðu stemningu. Hvað sem það var þá ætla ég að prufa aftur.
laugardagur, 25. desember 2004
fimmtudagur, 23. desember 2004
Nostradamus
Spádómur minn um að ég yrði búinn þegar prófin væru búin rættist. Í gærkvöldi ákvað ég að stilla ekki vekjaraklukku og svaf til hálfþrjú í dag. Það var gott. Síðan þá hefur jólaundirbúningurinn verið aðalverkefnið og erum við Ásdís búin að skúra, skrúbba og bóna alla íbúðina. Það er svo fínt hérna að ég held að Monica úr þáttunum um vini mætti hafa sig alla við til að slá þessu við.
mánudagur, 20. desember 2004
Geispigeispi
Nú er svo komið að áhrifa ofurkaffisins gætir ekki lengur, tel ég því að mál til komið að leggjast til hvílu. Myndi þannig mál kallast beðmál? Bara að pæla, alltaf gaman að því. En hvað sem það kallast þá er kominn tími á að sooofa, það er gott að sofa.
sunnudagur, 19. desember 2004
Ef einhver skyldi hafa hikstað á því hvað það er að vera stuðmaður þá er fín mynd hérna á stuðmenn.com auk skilgreiningar.
Stuðmaður
Ég sit hérna í VR2 og læri og læri. Á morgun í hádeginu eru prófin búin. Ég sem ætlaði að gera svo margt eftir prófin en þegar það var þá vissi ég ekki að þegar þau væru búin þá yrði ég það líka. Nú man ég hvers vegna námsmenn eru sendir í jólafrí, af því að þeir eru ógeðslega þreyttir.
Lesendur eru nú vafalítið farnir að undra sig á því hve hrífandi og orkumikill titill fylgir jafn þreyttri færslu. Ástæðan er sú að í hausnum á mér hringlar gamalt lag með Stuðmönnum og textinn í viðlaginu er: hann er kominn að niðurlotum.
Nú er kaffið mitt reyndar farið að kikka inn svo heilinn á mér hefur skipt um lag og nú er það: Íslenskir karlmenn eru sko alls engar gungur, íslenskum karlmönnum vefst ekki tunga um tönn. Því fer sem fer!
Hehe! Nú hef ég ekki meiri tíma í blogg bara meira kaffi og meira reikningshald... Bring it on!
Lesendur eru nú vafalítið farnir að undra sig á því hve hrífandi og orkumikill titill fylgir jafn þreyttri færslu. Ástæðan er sú að í hausnum á mér hringlar gamalt lag með Stuðmönnum og textinn í viðlaginu er: hann er kominn að niðurlotum.
Nú er kaffið mitt reyndar farið að kikka inn svo heilinn á mér hefur skipt um lag og nú er það: Íslenskir karlmenn eru sko alls engar gungur, íslenskum karlmönnum vefst ekki tunga um tönn. Því fer sem fer!
Hehe! Nú hef ég ekki meiri tíma í blogg bara meira kaffi og meira reikningshald... Bring it on!
laugardagur, 18. desember 2004
Segðu mér brandara!
Leigubílstjóri tók farþega uppí og átti að aka honum á ónefndan stað. Þeir voru komnir eitthvað áleiðis þá pikkaði farþegin í öxlina á leigubílstjóranum og ætlaði að segja eitthvað, nema hvað bílstjórin missti stjórn á bílnum keyrði utaní strætó og endaði uppá gangstétt hríðskjálfandi.
Farþeginn var svo miður sín og afsakaði sig í bak og fyrir og þá segir leigubílstjórinn þetta er ekki þér að kenna þetta er fyrsti dagurinn minn sem leigubílstjóri. Nú og hvað vannstu við áður spurði farþeginn. Leigubílsstjórinn: ég keyrði líkbíl í 20 ár.
Farþeginn var svo miður sín og afsakaði sig í bak og fyrir og þá segir leigubílstjórinn þetta er ekki þér að kenna þetta er fyrsti dagurinn minn sem leigubílstjóri. Nú og hvað vannstu við áður spurði farþeginn. Leigubílsstjórinn: ég keyrði líkbíl í 20 ár.
***
Ameríkani var í heimsókn í London, hann stendur og horfir upp á heljarinnar háhýsi. Einn af heimamönnum gengur framhjá og kaninn gat ekki stillt sig um að grobba sig svolítið, hann segir: Í USA höfum við líka svona háhýsi, bara 3x stærra. Hinn svarar: Það kemur mér svosem ekkert á óvart, þetta er geðveikraspítalinn.
***
Kona nokkur kemur inn í apotek og biður um Arsenik. Og hvað ætlaru að gera við það ?"spyr apotekarinn. Ég ætla að gefa manninum mínum það því hann er byrjaður að halda framhjá mér". Ég get ekki selt þér Arsenik til þess" segir apotekarinn jafnvel þó hann sé farinn að halda fram hjá þér. Þá dregur konan upp mynd af manninum sínum í miðjum samförum við konu apótekarans. Ó" segir apotekarinn "ég gerði mér ekki grein fyrir því að þú værir með lyfseðil!
***
Siggi litli fékk að vita það hjá einum vini sínum í skólanum að allt fullorðið fólk hefði eitthvert stórt og mikið leyndarmál og það væri mjög auðvelt að nota það til að kúga úr því fé bara með því að segja: Ég veit allan sannleikann! Siggi litli ákvað að fara heim og prófa þetta. Þegar hann kom heim hitti hann móður sína og sagði við: Ég veit allan sannleikann! Móðir hans rétti honum tvöþúsundkall og sagði: Ekki segja pabba þínum.
Siggi var mjög ánægður og gat varla beðið eftir að pabbi hans kæmi heim. Þegar Jónas kom heim dró Siggi litli hann afsíðis og sagði: Ég veit allan sannleikann! Jónasi varð hverft við, rétti syni sínum tvo þúsundkalla og sagði: Ekki segja mömmu þinni.
Nú var Siggi litli svakalega ánægður með sjálfan sig og ákvað að reyna þetta aftur á næsta fullorðna sem hann hitti. Rétt í þann mund kom bréfberinn með nokkra reikninga og Siggi litli sagði við hann: Ég veit allan sannleikann! Bréfberinn lagði umsvifalaust frá sér töskuna, breiddi út faðminn og sagði: Komdu þá og knúsaðu hann pabba þinn!
Siggi var mjög ánægður og gat varla beðið eftir að pabbi hans kæmi heim. Þegar Jónas kom heim dró Siggi litli hann afsíðis og sagði: Ég veit allan sannleikann! Jónasi varð hverft við, rétti syni sínum tvo þúsundkalla og sagði: Ekki segja mömmu þinni.
Nú var Siggi litli svakalega ánægður með sjálfan sig og ákvað að reyna þetta aftur á næsta fullorðna sem hann hitti. Rétt í þann mund kom bréfberinn með nokkra reikninga og Siggi litli sagði við hann: Ég veit allan sannleikann! Bréfberinn lagði umsvifalaust frá sér töskuna, breiddi út faðminn og sagði: Komdu þá og knúsaðu hann pabba þinn!
***
Tveir hommar voru á rölti í hljómskálagarðinum um miðja nótt. Þeir sáu gamla konu og réðust á hana. Á meðan einn hélt henni niðri lagaði hinn á henni hárið.
***
Það voru einu sinni tvær appelsínur að labba meðfram á þegar önnur þeirra datt út í ána. Þá kallaði hún á hina appelsínuna: "Fljót, fljót, skerðu þig í báta."
***
Síðasta vetur, þegar hráslegalegt hafði verið um hríð, ákváðu hjón ein að flýja vetur konung í viku og pöntuðu sér ferð suður um höf. Þannig atvikaðist að konan þurfti að fljúga degi síðar en ætlað var en eiginmaðurinn flaug á undan. Þegar karlinn er kominn á hótelið rífur hann upp ferðatölfuna og skrifar strax tölvupóst til konu sinnar. Ekki vildi betur til en svo að hann misritaði einn staf í addressunni og lenti bréfið hjá ekkju einni sem nýbúin var að jarðsetja sinn heittelskaða. Ekkjan, sem rétt var búin að jafna sig eftir athöfnina, var í þann mund að líta yfir samúðarkveðjur þegar bréfið barst. Þegar sonur ekkjunar kom heim lá hún í yfirliði fyrir framan tölvuna og þetta stóð ritað á skjáinn: Elskan, Er kominn heill á húfi. Er búinn að kynna mér allar aðstæður og gera allt klárt fyrir komu þína á morgun. Óska þér góðrar ferðar og bíð þín með óþreyju. Ástarkveðja, Þinn eiginmaður.
P.S. Fjandi heitt hérna niður frá.
***
Kona nokkur hélt fram hjá manni sínum á daginn meðan hann var í vinnu. Dag einn er konan í rúminu með elskhuganum þegar húsbóndinn á heimilinu kemur óvænt akandi heim að húsinu. Konunni brá að sjálfsögðu í brún og skipar elskhuganum að grípa fötin sín og hoppa út um gluggann. Elskhuginn lítur út um gluggann og segist ekki geta farið út því það sé grenjandi rigning. Ef maðurinn minn sér okkur hérna drepur hann okkur bæði, segir konan. Elskhuginn hefur því engin önnur ráð en að hoppa út um gluggann og hraða sér á brott frá húsinu. Þegar hann kemur út á götu lendir hann í flasinu á hóp af skokkurum. Hann ákveður að slást í hópinn þótt hann sé nakinn því hann vill ólmur komast óséður frá húsinu. Hinum hlaupurunum var að sjálfsögðu starsýnt á nakta manninn og einn þeirra spurði hvort hann hlypi alltaf nakinn. "Já," sagði hann, "það er svo notalegt að láta ferskt loftið leika um hann meðan maður er að hlaupa." "En hleypur þú alltaf með fötin undir hendinni?" spurði skokkarinn. "Já, svo ég geti klætt mig þegar ég er búinn að hlaupa, áður en ég tek strætó heim," sagði sá nakti. "En hleypur þú alltaf með smokk?" spurði hlauparinn. "Nei, nei, bara þegar það er rigning."
***
Og einn í lokin sem er viðeigandi svo rétt fyrir jólahátíðina: Tveir prestar eru að tala saman. Nr. 1: Það er svo rosalegur músagangur í kirkjunni okkar að þetta er orðið feiknarlegt vandamál. Nr. 2: Svona var þetta líka hjá okkur þangað til að ég fann upp á því að skíra allar mýsnar og urðu þær þar með aðilar að þjóðkirkjunni... núna koma þær bara í messu á aðfangadagskvöld.
föstudagur, 17. desember 2004
Sögustund
Í nútímanum kannast fjölmargir við að hafa einhvern tíma átt í vandræðum með tölvur. Hættið nú að væla yfir því og kíkið á þessa sagnfræðilegu heimildarmynd um það hvernig mannskepnan hefur alltaf átt í vandræðum með tæknina.
Nú líða dagarnir hratt
Undanfarna daga hef ég hreinlega legið í bókum um lögfræði og hagfræði. Að vísu hef ég tekið stöku hlé til að nærast og ekki spillir að gera það í góðum félagsskap. Nánar tiltekið fórum við Ásdís á miðvikudaginn með pabba og Pétri afa á Næstu grös og fengum okkur hnetusteik með öllu tilheyrandi. Svona smá jólaþjófstart. Ég er ekki frá því að ég sé ennþá saddur eða skyldi það vera síðan í gær þegar ég fór úr Holtó eins og stríðalinn jólagrís eftir að veisluföng höfðu verið borin í mig í lange baner. Já ef einhver skyldi ekki vera með það á hreinu þá er mjög gott að vera ég :)
mánudagur, 13. desember 2004
Þetta er ekki stúfur
Ég hefði gaman af því að sjá hvernig sá sem teiknaði þennan fíl myndi gera úlfalda úr mýflugu. Bara svona að pæla.
Menningarleg markaðsfræði
Enn sit ég og les markaðsfræði, er að rifja upp kafla þar sem komið er inn á vægi menningar í samskiptum fyrirtækja. Í þessum kafla er sagt frá vestrænni fulltrúanefnd sem var gerð út af örkinni til þess að koma á samningum við Tævan. Þegar þangað var komið færðu meðlimir hennar þarlendum kollegum sínum grænar derhúfur.
Þeir komust fljótlega að því að móttökunefndin var ekki sú líflegasta en kannski var það af því að mánuði síðar áttu að vera kosningar og einkennislitur mótframbjóðendanna var einmitt grænn. Sjálfsagt hefði slík móðgun verið afsakanleg þar sem um óviljaverk var að ræða og ekki hægt að ætlast til þess að fulltrúanefndin vissi að Framsókn væri illa séð um allan heim.
Þó hefur tævönsku nefndinni sjálfsagt reynst erfiðara að horfa framhjá þeirri rótgrónu hefð meðal Tævanskra karlmanna að klæðast grænu ef eiginkonan hefur verið þeim ótrú. Í skýrslu fulltrúanefndarinnar kom fram að ekki væri vitað hvað varð af grænu derhúfunum og að ferðin hefði aukið mjög á skilning þeirra á hve ólíkir menningarheimar geta verið.
Þeir komust fljótlega að því að móttökunefndin var ekki sú líflegasta en kannski var það af því að mánuði síðar áttu að vera kosningar og einkennislitur mótframbjóðendanna var einmitt grænn. Sjálfsagt hefði slík móðgun verið afsakanleg þar sem um óviljaverk var að ræða og ekki hægt að ætlast til þess að fulltrúanefndin vissi að Framsókn væri illa séð um allan heim.
Þó hefur tævönsku nefndinni sjálfsagt reynst erfiðara að horfa framhjá þeirri rótgrónu hefð meðal Tævanskra karlmanna að klæðast grænu ef eiginkonan hefur verið þeim ótrú. Í skýrslu fulltrúanefndarinnar kom fram að ekki væri vitað hvað varð af grænu derhúfunum og að ferðin hefði aukið mjög á skilning þeirra á hve ólíkir menningarheimar geta verið.
sunnudagur, 12. desember 2004
Smá moli
Hér koma skemmtilegar skammstafanir fyrir nokkra þjóðfélagshópa úr markaðsfræðinni.
1. yuppies = young urban professionals
2. sloppies = slightly older urban professionals
3. yummies = young upwardly mobile mommies
3. DINKY = dual income, no kids yet
4. DEWK's = dual earners with kids
Mér finnst leiðinlegt fyrir grey yuppies hópinn að verða sloppies, hlýtur bara að vera lífsstíllinn.
1. yuppies = young urban professionals
2. sloppies = slightly older urban professionals
3. yummies = young upwardly mobile mommies
3. DINKY = dual income, no kids yet
4. DEWK's = dual earners with kids
Mér finnst leiðinlegt fyrir grey yuppies hópinn að verða sloppies, hlýtur bara að vera lífsstíllinn.
Öðruvísi mér áður brá
Undanfarna daga hefur lærdómur verið í hávegum hafður og jafnvel svo mjög að svefntími hefur hliðrast meira en góðu hófi gegnir. Núna er ég að fara að sofa og kalla ég þetta snemmt en hefði einhver spurt mig fyrir tveimur vikum hefði mér þótt þetta seint. Það er nú einu sinni svona í upplestrarfríinu þegar ringulreiðin ríður rækjum og stúdentarnir ríða í böðum eftir að þreyja prófin.
fimmtudagur, 9. desember 2004
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)