Á föstudaginn eftir vinnu fórum við beinustu leið upp í Munaðarnes ásamt Elfari, í samfloti voru Andri og Sigrún. Strax og þangað var komið var kveikt í kolum og byrjað að elda. Útkoman var vægast sagt frábær: salat, smjörsteiktur silungur, grillaðar bakaðar kartöflur og frábær smjör og rjómasósa. Lítið man ég hvað gerðist meira það kvöld sökum matarvímu.
Á laugardeginum var sofið út og farið í smá gönguferð + sundferð (ég synti 1000 m), svo var slappað af eins og lög gera ráð fyrir. Eftir slökun gerðum við svo það sem allt fólk í sveitasæluslökunarsumarbústaðarferðum gerir, við fórum niður í bæ og fylgdumst með menningarnótt Reykjavíkurborgar.
Vingsuðumst í gegnum bæinn, droppuðum í Fóu feykirófu og héldum svo á afmælistónleika Rásar 2 þar sem við sáum Sálina hans Jóns míns og Stuðmenn. Hljómsveitir sem klikka ekki. Eftir flugeldasýninguna fórum við aftur í sveitasæluna.
Sunnudagurinn lofaði góðu strax um morguninn með glampandi sól og dúnalogni. Ekki dugði að hanga inni á slíkum degi. Við ókum c.a. 9 mínútna frá Munaðarnesi þar til við komum að skilti sem á stóð Glanni Paradís. Þar beygði ég og við skoðuðum fossinn Glanna, lögðumst í bláberjaát og reyndum að finna Paradísarlaut. Það mistókst, að ég held. Að lokinni göngunni var svo byrjað að undirbúa enn aðra veislu og var hún ekki síðri en sú fyrri.
Ég gleymi aðalatriðinu! Agh! Það var ekki eitt heldur allt með því að við dveldum þarna. Það var nefnilega hægt að hækka og lækka alla eldhúsinnréttinguna (komplett með skápum og allegræ) með rafmagnsstýringarjúniti, ég legg ekki meira á þig lagsmaður.
þriðjudagur, 19. ágúst 2003
föstudagur, 15. ágúst 2003
Af bein- og sjálfskiptingum
Þessar þrjár vikur sem Nolli var á verkstæði voru Kalli afi og Ólöf amma svo góð að lána okkur Suzuki jeppann sinn.Venjuleg lét ég Baldur um að keyra hann þar sem hann er frekar þungur í stýri en ég gat þó ekki alltaf verið slík prinsessa og stundum keyrði ég jeppann sjálf.
Þetta er beinskiptur bíll sem mér finnst gaman að keyra og eftir þrjár vikur af slíkrum akstri var maður orðinn ansi vanur því að notast við beinskiptingu.
Fyrir viku síðan þegar við náðum í Nolla brá mér hins vegar ansimikið í brún. Ekki nóg með að stýrið væri eins og úr baðmull heldur vantaði alveg kúplingu og gírana! Ég byrjaði á því að þreyfa fyrir mér með vinstri fæti í leit að kúplingunni en þá rann upp fyrir mér þessi staðreynd.
Fólk segir yfirleitt við mann að passa sig að hætta ekki að keyra beinskipta bíla því það sé svo erfitt að venja sig aftur á gírana. Í mínu tilviki er því hinsvegar öfugt farið, ég á ekki í neinum vandræðum með það en hins vegar finnst mér ansi erfitt að venja mig af gírunum. Ég hef t.d. lentí því að ætla að kúpla en í staðinn þrusað á bremsuna! Og þá man ég alltaf: Ó, ég er á sjálfskiptum.
Þetta er beinskiptur bíll sem mér finnst gaman að keyra og eftir þrjár vikur af slíkrum akstri var maður orðinn ansi vanur því að notast við beinskiptingu.
Fyrir viku síðan þegar við náðum í Nolla brá mér hins vegar ansimikið í brún. Ekki nóg með að stýrið væri eins og úr baðmull heldur vantaði alveg kúplingu og gírana! Ég byrjaði á því að þreyfa fyrir mér með vinstri fæti í leit að kúplingunni en þá rann upp fyrir mér þessi staðreynd.
Fólk segir yfirleitt við mann að passa sig að hætta ekki að keyra beinskipta bíla því það sé svo erfitt að venja sig aftur á gírana. Í mínu tilviki er því hinsvegar öfugt farið, ég á ekki í neinum vandræðum með það en hins vegar finnst mér ansi erfitt að venja mig af gírunum. Ég hef t.d. lentí því að ætla að kúpla en í staðinn þrusað á bremsuna! Og þá man ég alltaf: Ó, ég er á sjálfskiptum.
Yatze anyone?
Um daginn keyptum við Baldur yatze spilið í Bónus og hugsuðum okkur gott til glóðarinnar, sáum fram á margar góðar kvöldstundir þar sem við spiluðum af lífi og sál.
Einn galli er þó á gjöf Njarðar sem við sáum ekki fyrir, hvorugt okkar man leikreglurnar svo illt er í efni. Ég hef reynt að leita að þeim á netinu en enn ekki orðið ágengt.
Svo ef þú lesandi góður (sem ert væntanlega líka ættingi eða vinur) manst þessar reglur eða veist hvar er hægt að nálgast þær þá væri mjög vel þegið að fá smá emil um það. Oft var nebbla þörf en nú er nauðsyn, við ætlum sko í bústað á morgun.
Einn galli er þó á gjöf Njarðar sem við sáum ekki fyrir, hvorugt okkar man leikreglurnar svo illt er í efni. Ég hef reynt að leita að þeim á netinu en enn ekki orðið ágengt.
Svo ef þú lesandi góður (sem ert væntanlega líka ættingi eða vinur) manst þessar reglur eða veist hvar er hægt að nálgast þær þá væri mjög vel þegið að fá smá emil um það. Oft var nebbla þörf en nú er nauðsyn, við ætlum sko í bústað á morgun.
fimmtudagur, 14. ágúst 2003
Af stífstraujuðum sængurfötum og miðnæturbakstri
Gærdagurinn gekk vonum framar og komum við öllu í verk sem á tékklistanum var og gott betur. Með gott betur á ég við að í straujárnsleiðangrinum mundum við eftir öðru apparati sem við höfum lengi ætlað að festa kaupa á, það er eggjasuðutæki.
Við keyptum sem sagt straujárn frá Philips í Heimilistækjum ásamt eggjasuðutæki frá Melissa. Þá keyptum við hvít/græn röndótt straubretti í Rúmfatalagernum og fórum með filmurnar í framköllun í Bónus. Skólataskan mín fór í viðgerð hjá skóara í Smáralind og ætlaði sá að skipta um sleðann á rennilásnum. Svo má ekki gleyma yfirdýnunni sem við sóttum í hreinsun.
Þegar heim var komið drifum við okkur í að rífa allt upp úr pakkningum sínum eins og óðir krakkar á jólum. Forgangsverk var að koma yfirdýnunni á rúmið og þegar það var búið og gert fannst okkur tilvalið að setja hreint á rúmið. Þá fannst okkur enn tilvaldara að prufukeyra straujárnið og straubrettið svo við gerðum okkur lítið fyrir og straujuðum hreinu sængurfötin. Þegar við vorum síðan búin að búa um rúmið var það svo girnilegt að mann langaði strax upp í rúm að kúra.
En dagur var ekki að kveldi kominn enn þrátt fyrir þessa ofangreindu iðjusemi. Við skutumst nebbla í sund með pater meus þar sem við syntum tilskylda 500 m. Ég fór þrjár ferðir flug og var ansi ánægð með framfarirnar á því sviði. Ég er alltaf að ná betri tökum á þessum stíl sem Baldur er alltaf að tala um :)
Við buðum síðan pabba í tebolla eftir sund til að plana helgina og þá fékk ég þá brjálæðislegu hugmynd að baka möffins. Sem ég og gerði og man ég ekki eftir að hafa bakað um miðnætti áður. Muffurnar smökkuðust mjög vel.
Á tékklista dagsins í dag er m.a. að kaupa batterí í úrin okkar beggja. Mitt hefur verið batteríslaust í nokkra mánuði en Baldurs í nokkur ár! Þá ætlum við að kíkja til Péturs afa en svo vill til að hann á afmæli í dag. Heppilegt að ég skuli hafa bakað í gær.
Við keyptum sem sagt straujárn frá Philips í Heimilistækjum ásamt eggjasuðutæki frá Melissa. Þá keyptum við hvít/græn röndótt straubretti í Rúmfatalagernum og fórum með filmurnar í framköllun í Bónus. Skólataskan mín fór í viðgerð hjá skóara í Smáralind og ætlaði sá að skipta um sleðann á rennilásnum. Svo má ekki gleyma yfirdýnunni sem við sóttum í hreinsun.
Þegar heim var komið drifum við okkur í að rífa allt upp úr pakkningum sínum eins og óðir krakkar á jólum. Forgangsverk var að koma yfirdýnunni á rúmið og þegar það var búið og gert fannst okkur tilvalið að setja hreint á rúmið. Þá fannst okkur enn tilvaldara að prufukeyra straujárnið og straubrettið svo við gerðum okkur lítið fyrir og straujuðum hreinu sængurfötin. Þegar við vorum síðan búin að búa um rúmið var það svo girnilegt að mann langaði strax upp í rúm að kúra.
En dagur var ekki að kveldi kominn enn þrátt fyrir þessa ofangreindu iðjusemi. Við skutumst nebbla í sund með pater meus þar sem við syntum tilskylda 500 m. Ég fór þrjár ferðir flug og var ansi ánægð með framfarirnar á því sviði. Ég er alltaf að ná betri tökum á þessum stíl sem Baldur er alltaf að tala um :)
Við buðum síðan pabba í tebolla eftir sund til að plana helgina og þá fékk ég þá brjálæðislegu hugmynd að baka möffins. Sem ég og gerði og man ég ekki eftir að hafa bakað um miðnætti áður. Muffurnar smökkuðust mjög vel.
Á tékklista dagsins í dag er m.a. að kaupa batterí í úrin okkar beggja. Mitt hefur verið batteríslaust í nokkra mánuði en Baldurs í nokkur ár! Þá ætlum við að kíkja til Péturs afa en svo vill til að hann á afmæli í dag. Heppilegt að ég skuli hafa bakað í gær.
miðvikudagur, 13. ágúst 2003
Gott form
Í blíðviðri gærdagsins átti sér stað mikill íþróttaviðburður. Hann tók u.þ.b. 90 mínútur og ég var alveg búinn á eftir. Við drifum okkur í Breiðholtslaugina og tókum skemmtilega sundæfingu. Æfingin samanstóð af 90 mínútna frjálsri upphitun í letipottinum þar sem ég náði meira að segja að dotta. Eftir þessa miklu æfingu nenntum við ekki að teygja en það kom ekki að sök ég finn ekki neinar harðsperrur, líklega af því að ég er svo vanur sundmaður.
Tékklistinn og frestunarárátta
Við Baldur höfum átta vanda til að fresta hlutunum fram í hið óendanlega. Var svo komið að okkur ofbauð framtaksleysi okkar og tókum við á það ráð að skipuleggja betur hvern dag. Á hverju kvöldi áður en gengið er til náða eyðum við því nokkrum mínútum í að gera lista yfir það sem við viljum koma í verk daginn eftir og númerum atriðin eftir mikilvægi, mikilvægasta er nr. 1 o.s.frv. Þetta er hinn svokallaði tékklisti.
Með þessari aðferð höfum við nú þegar komið ýmsu í verk sem hefur verið í biðstöðu ansi lengi. Um daginn fórum við t.d. með yfirdýnuna á rúminu okkar í hreinsun en sú dýna hefur mátt dúsa upp á skáp í rúmt ár núna eða frá því við fluttum í Hrauntunguna.
Við vorum til að byrja með svo bjartsýn að við töldum okkur trú um að hún kæmist í litlu smáþvottavélina okkar. Það var hins vegar borin von svo í staðinn reyndum við bara að gleyma henni upp á skáp. Yfirdýnan á því tékklistanum hreinsun að launa.
Með þessu skipulagi tókst mér líka að kaupa afmælisgjöf fyrir mömmu í tæka tíð en ég hef verið svolítið gjörn á að draga slíkt alveg fram á síðustu stundu og jafnvel gefa afmælisgjafirnar eftir afmælisdaginn sjálfan. En ekki lengur. Ég er meira að segja búin að kaupa afmælisgjöf fyrir brósa og hann á ekki afmæli fyrr en í lok september!
Dagurinn í dag er ekkert öðruvísi en undanfarnir dagar að því leyti að nóg er af atriðum á tékklistanum. Þessu ætlum við að koma í verk:
1. Fara í Bóksölu stúdenta og kaupa þar dagbók og pennaveski.
2. Fara með skólatöskuna mína (faktískt séð á Baldur hana) í viðgerð, láta laga rennilásinn.
3. Ná í yfirdýnu úr hreinsun.
4. Fara með þrjár filmur í framköllun sem beðið hafa þess síðan í maí 2001!
5. Senda myndir til Frónfjarlægra ættingja gegnum svokallaðan tölvupóst eða emil.
6. Kaupa straujárn á útsölu og straubretti.
Mikið verður gaman að koma öllu þessu í verk. Mest hlakka ég til að skoða straujárn (hef aldrei farið í svoleiðis leiðangur áður) og auðvitað að fá myndirnar úr framköllun. Af hverju vorum við eiginlega að taka myndir? Það kemur í ljós.
Með þessari aðferð höfum við nú þegar komið ýmsu í verk sem hefur verið í biðstöðu ansi lengi. Um daginn fórum við t.d. með yfirdýnuna á rúminu okkar í hreinsun en sú dýna hefur mátt dúsa upp á skáp í rúmt ár núna eða frá því við fluttum í Hrauntunguna.
Við vorum til að byrja með svo bjartsýn að við töldum okkur trú um að hún kæmist í litlu smáþvottavélina okkar. Það var hins vegar borin von svo í staðinn reyndum við bara að gleyma henni upp á skáp. Yfirdýnan á því tékklistanum hreinsun að launa.
Með þessu skipulagi tókst mér líka að kaupa afmælisgjöf fyrir mömmu í tæka tíð en ég hef verið svolítið gjörn á að draga slíkt alveg fram á síðustu stundu og jafnvel gefa afmælisgjafirnar eftir afmælisdaginn sjálfan. En ekki lengur. Ég er meira að segja búin að kaupa afmælisgjöf fyrir brósa og hann á ekki afmæli fyrr en í lok september!
Dagurinn í dag er ekkert öðruvísi en undanfarnir dagar að því leyti að nóg er af atriðum á tékklistanum. Þessu ætlum við að koma í verk:
1. Fara í Bóksölu stúdenta og kaupa þar dagbók og pennaveski.
2. Fara með skólatöskuna mína (faktískt séð á Baldur hana) í viðgerð, láta laga rennilásinn.
3. Ná í yfirdýnu úr hreinsun.
4. Fara með þrjár filmur í framköllun sem beðið hafa þess síðan í maí 2001!
5. Senda myndir til Frónfjarlægra ættingja gegnum svokallaðan tölvupóst eða emil.
6. Kaupa straujárn á útsölu og straubretti.
Mikið verður gaman að koma öllu þessu í verk. Mest hlakka ég til að skoða straujárn (hef aldrei farið í svoleiðis leiðangur áður) og auðvitað að fá myndirnar úr framköllun. Af hverju vorum við eiginlega að taka myndir? Það kemur í ljós.
þriðjudagur, 12. ágúst 2003
Váááhh
Ég er á Bókhlöðunni eins og stendur í vinnutengdu erindi. Ég gat þó ekki staðist freistinguna og varð að prófa nýju tölvurnar hérna í Bókhlöðunni. Þeir sem til þekkja vita hvað þarft var orðið að skipta um græjur og það hefur nú verið gert með stæl. Lítil borðtölva, flatur skjár, mús með geisla og skrolltakka og stíft og gott, nýtt lyklaborð. Uhh, hvad jeg er lykkelig:)
Óprúttnir náungar
Þegar við komum heim úr útlandaferðinni um daginn þurftum við að fara með bílinn okkar Nolla í viðgerð til að skipta um einhvern skynjara. Sú viðgerð tók lengri tíma en við var búist þar sem panta þurfti varahlut frá Bandaríkjunum og það tók sinn tíma.
Nú, nú hvað um það, við biðum sem sagt í þrjár vikur eftir bílnum okkar og á föstudaginn kom loksins þessi blessaði skynjari til landsins. Þeir í Ræsi hræddu okkur síðan með einhverju tali um að þeir kæmust ekki að til að setja skynjarann í fyrr en eftir helgi svo við urðum ósköp súr. Þeir hringdu hins vegar seinna um daginn með þær gleðifréttir að bílinn væri kominn í lag og biði nú eftir foreldrum sínum. Þannig að þegar við sóttum hann var það langþráð stund enda ekki sést í þrjár vikur.
Nolli var hins vegar ekki alveg eins og hann á að sér að vera, eitthvað vantaði... Ah, nýja, rauða skoðunarmiðann fyrir 2004, hann var horfinn! Einhverjir óprúttnir náungar höfðu séð sér leik á borði og ákveðið að skrapa af honum alla skoðunarmiða undanfarinna ára eða alveg niður í einn ljótan, grænan endurskoðunarmiða. Og við sem vissu ekki einu sinni að Nolli hefði einhvern tímann þurft að fara í endurskoðun fyrir okkar tíma.
Auðvitað var skoðunarstöðin svo lokuð þegar við komum þar askvaðandi á Nolla þennan föstudagseftirmiðdag svo alla helgina við urðum að keyra Nolla um allan bæ með þessu græna ferlíki, Nolla til háborinnar skammar og hneisu.
Í gær fórum við hins vegar og fengum eldrauðan og splunkunýjan 04 miða svo Nolli getur varpað öndinni léttar. Hjúkket!
Nú, nú hvað um það, við biðum sem sagt í þrjár vikur eftir bílnum okkar og á föstudaginn kom loksins þessi blessaði skynjari til landsins. Þeir í Ræsi hræddu okkur síðan með einhverju tali um að þeir kæmust ekki að til að setja skynjarann í fyrr en eftir helgi svo við urðum ósköp súr. Þeir hringdu hins vegar seinna um daginn með þær gleðifréttir að bílinn væri kominn í lag og biði nú eftir foreldrum sínum. Þannig að þegar við sóttum hann var það langþráð stund enda ekki sést í þrjár vikur.
Nolli var hins vegar ekki alveg eins og hann á að sér að vera, eitthvað vantaði... Ah, nýja, rauða skoðunarmiðann fyrir 2004, hann var horfinn! Einhverjir óprúttnir náungar höfðu séð sér leik á borði og ákveðið að skrapa af honum alla skoðunarmiða undanfarinna ára eða alveg niður í einn ljótan, grænan endurskoðunarmiða. Og við sem vissu ekki einu sinni að Nolli hefði einhvern tímann þurft að fara í endurskoðun fyrir okkar tíma.
Auðvitað var skoðunarstöðin svo lokuð þegar við komum þar askvaðandi á Nolla þennan föstudagseftirmiðdag svo alla helgina við urðum að keyra Nolla um allan bæ með þessu græna ferlíki, Nolla til háborinnar skammar og hneisu.
Í gær fórum við hins vegar og fengum eldrauðan og splunkunýjan 04 miða svo Nolli getur varpað öndinni léttar. Hjúkket!
mánudagur, 11. ágúst 2003
Frábær helgi
Helgin leið ansi hratt enda höfðum við margt fyrir stafni. Á laugardaginn fórum við að sjálfsögðu í Gay Pride skrúðgönguna sem var með litríkasta móti.
Þar sem það rigndi eins og hellt væri úr fötu áður en gangan hófst tókum við Baldur með okkur regnhlífar (eða parachute eins og Baldur kallaði það í London!). Til að vera í stíl við daginn voru regnhlífarnar okkar bleikar og bláar. Þar að auki lánaði Pétur afi Baldri regngallann sinn svo hann var varinn í hólf og gólf ef svo má að orði komast.
Þegar við komum að Laugaveginum var gangan hafin og eftir að hafa fylgst með vögnunum líða hjá gengum við til liðs við hana. Þrátt fyrir að varla væri þverfótandi fyrir barnavögnum og regnhlífum var þetta svaka gaman og mikil stemmning. Göngunni lauk síðan á Lækjagötu frammi fyrir sviði sem sett hafði verið upp beint fyrir neðan MR.
Margir söfnuðust í brekkuna við MR til að sjá betur á sviðið en við létum okkur nægja að dúsa á miðri umferðargötunni. Þarna var bæði fjölmennt og góðmennt (fer ekki alltaf saman) og ég verð svei mér þá að segja að ég vissi ekki að Íslendingar ættu allar þessar regnhlífar til. Skemmtiatriðin voru síðan alveg frábær og ögraði mannskapurinn rigningunni með því að taka lagið og syngja: Mér finnst rigningin góð, trallallallalla, oho!
Eftir Gay Pride kíktum við síðan til mömmu því hún átti 45 ára afmæli. Það var alveg æðislega gaman og sátum við og kjöftuðum langt fram á nótt og hræddum hvort annað með skuggalegum sögum. Til hamingju með daginn um daginn elsku mamma!
Gærdagurinn var síðan allur með rólegra sniði. Tókum því rólega fram eftir degi og fórum síðan Á næstu grös með afa, Degi og Stellu. Síðan fórum við unga fólkið í keilu sem ég hef ekki gert í mörg herrans ár. Mér gekk samt sæmilega, allavega vann ég hin þrjú!
Þar sem það rigndi eins og hellt væri úr fötu áður en gangan hófst tókum við Baldur með okkur regnhlífar (eða parachute eins og Baldur kallaði það í London!). Til að vera í stíl við daginn voru regnhlífarnar okkar bleikar og bláar. Þar að auki lánaði Pétur afi Baldri regngallann sinn svo hann var varinn í hólf og gólf ef svo má að orði komast.
Þegar við komum að Laugaveginum var gangan hafin og eftir að hafa fylgst með vögnunum líða hjá gengum við til liðs við hana. Þrátt fyrir að varla væri þverfótandi fyrir barnavögnum og regnhlífum var þetta svaka gaman og mikil stemmning. Göngunni lauk síðan á Lækjagötu frammi fyrir sviði sem sett hafði verið upp beint fyrir neðan MR.
Margir söfnuðust í brekkuna við MR til að sjá betur á sviðið en við létum okkur nægja að dúsa á miðri umferðargötunni. Þarna var bæði fjölmennt og góðmennt (fer ekki alltaf saman) og ég verð svei mér þá að segja að ég vissi ekki að Íslendingar ættu allar þessar regnhlífar til. Skemmtiatriðin voru síðan alveg frábær og ögraði mannskapurinn rigningunni með því að taka lagið og syngja: Mér finnst rigningin góð, trallallallalla, oho!
Eftir Gay Pride kíktum við síðan til mömmu því hún átti 45 ára afmæli. Það var alveg æðislega gaman og sátum við og kjöftuðum langt fram á nótt og hræddum hvort annað með skuggalegum sögum. Til hamingju með daginn um daginn elsku mamma!
Gærdagurinn var síðan allur með rólegra sniði. Tókum því rólega fram eftir degi og fórum síðan Á næstu grös með afa, Degi og Stellu. Síðan fórum við unga fólkið í keilu sem ég hef ekki gert í mörg herrans ár. Mér gekk samt sæmilega, allavega vann ég hin þrjú!
föstudagur, 8. ágúst 2003
Páfagaukur rak þjófa á flótta
Þessa skemmtilegu frétt fann ég á mbl.is:
"Páfagaukurinn Matilda, sem býr nálægt Middlesbrough á Englandi, reyndist betri en enginn þegar hún stökkti innbrotsþjófum á flótta. Jacki Burnett, eigandi Mathildu, sem fékk fuglinn í afmælisgjöf fyrir fjórum árum, hefur hefur kennt gauksa að spyrja gesti spjörunum úr. Þegar Mathilda varð innbrotsþjófanna var spurði hún: Halló, hver ert þú? Þegar ekkert svar barst spurði fuglinn og byrsti sig: Halló, þú þarna. Komdu hingað strax! Þetta dugði til að þjófarnir lögðu á flótta."
Mér líst mjög vel á þetta pakkatilboð, gæludýr og þjófavörn í senn. Einnig hefur verið hægt að gera slík reyfarakaup með hunda en svo ég segi eins og er þá er ég ekki svo mikið fyrir hunda og líst mun betur á að fá mér varðkött eða páfagauk. Hamstra er aftur á móti ekki hægt að fá á slíkum kjarakaupum, þeir eru ekkert sérlega ógnvekjandi.
Ef ég fengi mér páfagauk myndi ég sko pottþétt kalla hann Kíkí.
"Páfagaukurinn Matilda, sem býr nálægt Middlesbrough á Englandi, reyndist betri en enginn þegar hún stökkti innbrotsþjófum á flótta. Jacki Burnett, eigandi Mathildu, sem fékk fuglinn í afmælisgjöf fyrir fjórum árum, hefur hefur kennt gauksa að spyrja gesti spjörunum úr. Þegar Mathilda varð innbrotsþjófanna var spurði hún: Halló, hver ert þú? Þegar ekkert svar barst spurði fuglinn og byrsti sig: Halló, þú þarna. Komdu hingað strax! Þetta dugði til að þjófarnir lögðu á flótta."
Mér líst mjög vel á þetta pakkatilboð, gæludýr og þjófavörn í senn. Einnig hefur verið hægt að gera slík reyfarakaup með hunda en svo ég segi eins og er þá er ég ekki svo mikið fyrir hunda og líst mun betur á að fá mér varðkött eða páfagauk. Hamstra er aftur á móti ekki hægt að fá á slíkum kjarakaupum, þeir eru ekkert sérlega ógnvekjandi.
Ef ég fengi mér páfagauk myndi ég sko pottþétt kalla hann Kíkí.
miðvikudagur, 6. ágúst 2003
Ég mæli með...
... að horfa á norsku myndina Elling. Hún er alveg þrælfyndin og yndisleg.
... að fara í Breiðholtslaug á góðviðrisdegi eins og í dag, synda nokkur hundruð metra og leggjast svo á einn fjölmargra sólbekkja á sundlaugarbakkanum og slappa af.
... að fara á Grænan kost í dag því réttur dagsins er hnetusteik með hrísgrjónum og sveppasósu. Namm :)
... að fara í Alvöru Álfheimabúðina (Erluís) og fá sér ítalskan sorbet ís, helst með sítrónubragði.
Að lokum mæli ég eindregið með dönsku þáttunum Nikolaj og Julie, hágæðaafþreying (orðalag Baldurs) á miðvikudagskvöldum. Hej, hej!
... að fara í Breiðholtslaug á góðviðrisdegi eins og í dag, synda nokkur hundruð metra og leggjast svo á einn fjölmargra sólbekkja á sundlaugarbakkanum og slappa af.
... að fara á Grænan kost í dag því réttur dagsins er hnetusteik með hrísgrjónum og sveppasósu. Namm :)
... að fara í Alvöru Álfheimabúðina (Erluís) og fá sér ítalskan sorbet ís, helst með sítrónubragði.
Að lokum mæli ég eindregið með dönsku þáttunum Nikolaj og Julie, hágæðaafþreying (orðalag Baldurs) á miðvikudagskvöldum. Hej, hej!
sunnudagur, 3. ágúst 2003
Höfuðpaur allra innipúka
Til mótvægis við allar útihátíðir er haldin hátíð í Reykjavík sem heitir Innipúkinn. Ég er hins vegar sannfærður um að enginn af þessum innipúkamönnum sé jafn mikill innipúki og ég um þessa helgi. Ef einhver þeirra rambar inn á síðuna þá getur sá hinn sami gert samanburð hér með.
Prógramm hins sanna innipúka:
Laugardagur: Vakna um 6:45, et þjóðlegan morgunverð, er svo úti í korter og svo inni í 14 tíma.
Sunnudagur: Vakna um 6:45, et fjölþjóðlegan morgunverð, er svo úti í korter og svo inni í 14 tíma.
Mánudagur: Vakna um 6:45, et einhvern slatta, er svo úti í korter og svo inni í 9 tíma af því að verslunarmannahelgin er að verða búin og maður aðeins byrjaður að linast.
Ég vona að þetta bloggerí mitt teljist til samráðs við aðra innipúka (sem vissulega myndi ýta undir slaka samkeppni) og bið Samkeppnisráð að halda að sér höndum í a.m.k. tíu ár en þá skal ég setja símanúmerið mitt á heimasíðuna.
Prógramm hins sanna innipúka:
Laugardagur: Vakna um 6:45, et þjóðlegan morgunverð, er svo úti í korter og svo inni í 14 tíma.
Sunnudagur: Vakna um 6:45, et fjölþjóðlegan morgunverð, er svo úti í korter og svo inni í 14 tíma.
Mánudagur: Vakna um 6:45, et einhvern slatta, er svo úti í korter og svo inni í 9 tíma af því að verslunarmannahelgin er að verða búin og maður aðeins byrjaður að linast.
Ég vona að þetta bloggerí mitt teljist til samráðs við aðra innipúka (sem vissulega myndi ýta undir slaka samkeppni) og bið Samkeppnisráð að halda að sér höndum í a.m.k. tíu ár en þá skal ég setja símanúmerið mitt á heimasíðuna.
laugardagur, 2. ágúst 2003
Horft á jarðlíf
Mikið er veðrið hér í Reykjavík dýrðlegt. Nú er ég fegin að hafa ekki átt annað val en að vera í bænum yfir helgina. Reyndar á Baldur ekki eins gott og ég, hann þarf nebbla að hanga inni í Mogga í allan dag.
Ég ætla að vera honum til samlætis svona í morgunskimunni en ef veðrið heldur áfram á þessari braut get ég engan veginn verið svo kurteis til lengdar.
En núna ætlum við að snúa okkur að David Attenborough og horfa á þáttinn Life on Earth. Hann er frá 1979 svo hann ætti að renna ljúft áfram eins og allt frá því ári.
Ég ætla að vera honum til samlætis svona í morgunskimunni en ef veðrið heldur áfram á þessari braut get ég engan veginn verið svo kurteis til lengdar.
En núna ætlum við að snúa okkur að David Attenborough og horfa á þáttinn Life on Earth. Hann er frá 1979 svo hann ætti að renna ljúft áfram eins og allt frá því ári.
föstudagur, 1. ágúst 2003
Af bíói og bæjarferð
Myndin í gær var alveg frábær og við grenjuðum úr hlátri. Svona er að vera Woody Allen aðdáandi, það er ljúft.
Í dag höfum við hins vegar snúið okkur að öðrum og alvarlegri málefnum. Smá útréttingar í bankanum og allt þetta hefðbundna sem klára þarf þann 1. hvers mánaðar. Að því loknu töltum við niður í miðbæ til að kíkja á bókasafnið en festumst í köngurlóarvef á leið þangað, nefnilega geggjuðu ljósmyndasýningunni á Austurvelli.
Við vorum þegar búin að skoða slatta af myndum í einu horni Austurvallar og fórum því núna í annað horn þar sem við sáum m.a. sláturhús í Indlandi, litunarker í Marokkó, baðmullarsnepla lagða til þerris í Indlandi og íbúðarblokk í fátækrahverfi í Brasilíu.
Mettuð af fegurð náttúru og mannkyns losuðum við okkur úr vefnum og komumst loks á bókasafnið. Tilgangur ferðar okkar þangað var að birgja sig upp af góðum og velvöldum kvikmyndum fyrir helgina.
Við ætlum nefnilega ekki út úr bænum heldur ætlum við ósmeik að nýta okkur myndbandstæki saklausra ættingja og sjónvarpstæki þeirra til að geta glápt á Italiensk for begyndere, The Cider House Rules og Malena. Núna erum við á leiðinni upp í Gerðuberg og Foldasafn til að ná í Elling og, auðvitað, eina frábæra Woody Allen mynd - Manhattan Murder Mystery.
Góða helgi góðir hálsar :)
Í dag höfum við hins vegar snúið okkur að öðrum og alvarlegri málefnum. Smá útréttingar í bankanum og allt þetta hefðbundna sem klára þarf þann 1. hvers mánaðar. Að því loknu töltum við niður í miðbæ til að kíkja á bókasafnið en festumst í köngurlóarvef á leið þangað, nefnilega geggjuðu ljósmyndasýningunni á Austurvelli.
Við vorum þegar búin að skoða slatta af myndum í einu horni Austurvallar og fórum því núna í annað horn þar sem við sáum m.a. sláturhús í Indlandi, litunarker í Marokkó, baðmullarsnepla lagða til þerris í Indlandi og íbúðarblokk í fátækrahverfi í Brasilíu.
Mettuð af fegurð náttúru og mannkyns losuðum við okkur úr vefnum og komumst loks á bókasafnið. Tilgangur ferðar okkar þangað var að birgja sig upp af góðum og velvöldum kvikmyndum fyrir helgina.
Við ætlum nefnilega ekki út úr bænum heldur ætlum við ósmeik að nýta okkur myndbandstæki saklausra ættingja og sjónvarpstæki þeirra til að geta glápt á Italiensk for begyndere, The Cider House Rules og Malena. Núna erum við á leiðinni upp í Gerðuberg og Foldasafn til að ná í Elling og, auðvitað, eina frábæra Woody Allen mynd - Manhattan Murder Mystery.
Góða helgi góðir hálsar :)
fimmtudagur, 31. júlí 2003
Bíó
Bjartsýnin borgar sig. Það er nefnilega enn verið að sýna Hollywood Ending svo við ætlum að skella okkur í bíó núna. Góðar stundir.
miðvikudagur, 30. júlí 2003
Morgunkúr
Og meira af morgunbrölti okkar kópanna. Vorum harðákveðin í gærkvöldi að vakna á sama tíma og í fyrramorgun, þ.e. 06:30, til að fara í kraftgöngu.
Ég er þó hrædd um að eitthvað hafi skolast til þegar sú ákvörðun var vistuð því þegar við vöknuðum fyrst í morgun vorum við svo hryllilega þreytt að halda mætti að einhver hefði lætt svefnlyfi í drykkjarvatnið (t.d. flóaðri mjólk með hunangi og bananabita!).
Við sváfum sem sagt yfir okkur og áttum fullt í fangi með að mæta á réttum tíma í vinnuna. Í staðinn erum við enn ákveðnari en ella að vakna snemma í fyrramálið og kraftganga meðfram sjónum. Við skulum!
Ég er þó hrædd um að eitthvað hafi skolast til þegar sú ákvörðun var vistuð því þegar við vöknuðum fyrst í morgun vorum við svo hryllilega þreytt að halda mætti að einhver hefði lætt svefnlyfi í drykkjarvatnið (t.d. flóaðri mjólk með hunangi og bananabita!).
Við sváfum sem sagt yfir okkur og áttum fullt í fangi með að mæta á réttum tíma í vinnuna. Í staðinn erum við enn ákveðnari en ella að vakna snemma í fyrramálið og kraftganga meðfram sjónum. Við skulum!
þriðjudagur, 29. júlí 2003
Morgunhringurinn
Hreyfing dagsins í dag fólst í kraftgöngu í morgunsárið. Við gengum meðfram sjávarsíðunni á Kársnesinu og áðum síðan á stað sem kjörinn er til að pústa því þar er bekkur og aðstaða til upphífinga. Nenni maður hins vegar engu slíku er hægt að dunda sér við að lesa á skilti með fróðleik um fuglalífið sem þarna er að finna.
Við nenntum hins vegar alveg og gerðum magabeygjur áður en við kraftgengum heim á leið. Þetta er alveg frábær líkamsrækt sem ég mæli með við alla.
Núna er ég hins vegar mætt í vinnuna og ætti með réttu að vera að vinna en mér finnst þó alltaf best að byrja vinnudaginn á því að fara "morgunhringinn" á netinu, þ.e. athuga allan póst og fréttir og slúður ættingja og vina.
Ég álpaðist reyndar inn á vefinn kvikmyndir.is og sá þá mér til mikillar ánægju að sýningar á Woody Allen myndinni Hollywood Ending væru hafnar. Við nánari athugun sá ég líka að seinasta sýningin var í gær :(
Soddan bömmer.
Ég ætla nú samt að hringja og athuga til öryggis hvort svo sé því tilhugsunin um að þurfa að bíða eftir að hún komi út á spólu setur daginn alveg úr skorðum. Og dramaverðlaun ársins hlýtur...
Við nenntum hins vegar alveg og gerðum magabeygjur áður en við kraftgengum heim á leið. Þetta er alveg frábær líkamsrækt sem ég mæli með við alla.
Núna er ég hins vegar mætt í vinnuna og ætti með réttu að vera að vinna en mér finnst þó alltaf best að byrja vinnudaginn á því að fara "morgunhringinn" á netinu, þ.e. athuga allan póst og fréttir og slúður ættingja og vina.
Ég álpaðist reyndar inn á vefinn kvikmyndir.is og sá þá mér til mikillar ánægju að sýningar á Woody Allen myndinni Hollywood Ending væru hafnar. Við nánari athugun sá ég líka að seinasta sýningin var í gær :(
Soddan bömmer.
Ég ætla nú samt að hringja og athuga til öryggis hvort svo sé því tilhugsunin um að þurfa að bíða eftir að hún komi út á spólu setur daginn alveg úr skorðum. Og dramaverðlaun ársins hlýtur...
föstudagur, 25. júlí 2003
Skrælinginn snýr aftur!!!(24)
Já nú er maður kominn heim frá útlöndum. Undanfarnir dagar hafa farið í að skræla mig eins og appelsínu og er það sérdeilis sniðugt sport, í það minnsta hentar það vel sem hliðaráhugamál ef manni finnst gaman að snorkla við franskar strendur í hitabylgjum.
Það er nú alveg þrælgaman að snorkla þarna úti og hefi ég ákveðið að leggja drög að bókinni Synt með sardínum og má búast við að hún veiti bókinni Dansar við úlfa harða samkeppni í njólabókaflóðinu sem er væntanlegt seinna.
En þó svo að það sé gaman á erlendri grund með folöldum, sardínum, úlföldum, hekkmorðingjum, uppstoppuðum hundum, Geirmundi Heljarskinni og öllu því ágæta sem þarna er að finna þá finnst mér alltaf yndislegt að komast aftur í kexverksmiðjuna.
Það er nú alveg þrælgaman að snorkla þarna úti og hefi ég ákveðið að leggja drög að bókinni Synt með sardínum og má búast við að hún veiti bókinni Dansar við úlfa harða samkeppni í njólabókaflóðinu sem er væntanlegt seinna.
En þó svo að það sé gaman á erlendri grund með folöldum, sardínum, úlföldum, hekkmorðingjum, uppstoppuðum hundum, Geirmundi Heljarskinni og öllu því ágæta sem þarna er að finna þá finnst mér alltaf yndislegt að komast aftur í kexverksmiðjuna.
miðvikudagur, 23. júlí 2003
Tilraun
Strax eftir að ég postaði seinustu færslu fór ég að sjálf að prófa að laga heimasíðuna enda þaulvön þeirri hugsun að neyðin kenni nöktum að spinna. Mér virðist hafa tekist að koma íslenskum stöfum aftur inn á heimasíðuna og þar var í sjálfu sér mjög einfalt.
Hins vegar tekst mér ómögulega að fá nafnið mitt til að birtast með íslenskum stöfum, mér til mikillar gremju svo ekki verði meira sagt (svona klassískur úrdráttur eins og í Íslendingasögunum, haha). Nú hefur SOS kallið sem sagt breyst og aðlagast að nýjum aðstæðum og hljóðar nú svona: Ef einhver kann að breyta nafni meðlima um hverja blogger síðu má sá hinn sami senda mér línu, takk.
Annars er það að frétta af mér að ég sit hér í Odda og hef ekkert annað að gera en flakka um netið. Mig langar hins vegar heil ósköp að komast í vinnunna en það er aftur á móti ómögulegt.
Svo er mál með vexti að þegar ég fór utan lét ég Önju (sem er aðstoðarmaður eins og ég) fá lykilinn minn að skrifstofunni á meðan ég væri í burtu. Í gær sendi ég henni síðan póst og sagðst mæta til vinnu í dag og bað um lykilinn en enn hef ég ekkert svar fengið.
Ég næ ekki einu sinni í Unni, vinnuveitandann, til að komast inn á skrifstofuna svo nú er illt í ári. Örugglega eitthvert samsæmir huxa ég bitur. Já, samsæri um að gefa mér færi á að slappa af og vinna upp næstum þriggja vikna netleysi :)
Hins vegar tekst mér ómögulega að fá nafnið mitt til að birtast með íslenskum stöfum, mér til mikillar gremju svo ekki verði meira sagt (svona klassískur úrdráttur eins og í Íslendingasögunum, haha). Nú hefur SOS kallið sem sagt breyst og aðlagast að nýjum aðstæðum og hljóðar nú svona: Ef einhver kann að breyta nafni meðlima um hverja blogger síðu má sá hinn sami senda mér línu, takk.
Annars er það að frétta af mér að ég sit hér í Odda og hef ekkert annað að gera en flakka um netið. Mig langar hins vegar heil ósköp að komast í vinnunna en það er aftur á móti ómögulegt.
Svo er mál með vexti að þegar ég fór utan lét ég Önju (sem er aðstoðarmaður eins og ég) fá lykilinn minn að skrifstofunni á meðan ég væri í burtu. Í gær sendi ég henni síðan póst og sagðst mæta til vinnu í dag og bað um lykilinn en enn hef ég ekkert svar fengið.
Ég næ ekki einu sinni í Unni, vinnuveitandann, til að komast inn á skrifstofuna svo nú er illt í ári. Örugglega eitthvert samsæmir huxa ég bitur. Já, samsæri um að gefa mér færi á að slappa af og vinna upp næstum þriggja vikna netleysi :)
Fregnir
Erum komin heim eftir thriggja vikna sumarfri. Vorum fimm naetur i London og sidan tvaer vikur a Bretagne skaga. Lentum i hitabylju sem endadi med thvi ad sla oll hitamet tharna a Skaganum. Hefur vist ekki ordid eins heitt i einhver 45 ar. Erum nuna solbrunin og hofum bratt hamskipti :)
Vid skiljum hvorki upp ne nidur hvad gengur a hja blogger med thessi blessudu ???? Ef einhver hefur hugmynd um hvernig ber ad laga thetta thaetti okkur vaent um ad fa leidbeiningar. Thangad til efast eg um ad mikid verdi bloggad a thessum bae.
Nanari og betri lysing a ferdinni verdur gefin sidar asamt thvi sem servaldar myndir verda birtar. Annars man eg eftir ad hafa sagt thad sama um Graenlandsferdina og enn er ekkert komid um hana. Spark i rassinn. Laet thetta duga i bili.
Vid skiljum hvorki upp ne nidur hvad gengur a hja blogger med thessi blessudu ???? Ef einhver hefur hugmynd um hvernig ber ad laga thetta thaetti okkur vaent um ad fa leidbeiningar. Thangad til efast eg um ad mikid verdi bloggad a thessum bae.
Nanari og betri lysing a ferdinni verdur gefin sidar asamt thvi sem servaldar myndir verda birtar. Annars man eg eftir ad hafa sagt thad sama um Graenlandsferdina og enn er ekkert komid um hana. Spark i rassinn. Laet thetta duga i bili.
mánudagur, 23. júní 2003
Mannfræðingurinn sem eldar ítalska grænmetissúpu
Ég hef látið hjá líða að skrifa um atburði liðinna daga sem er synd því hver dagur hefur verið öðrum skemmtilegri.
Á föstudaginn förum við Baldur til að mynda til pabba eins og við höfum gert undanfarna svona hundrað föstudaga til að gæða okkur á pizzu. Nema í þessu tilviki var slíkt ekki á döfinni enda ég búin að ákveða að elda ofan í mannskapinn ítalska grænmetissúpu sem er algjört lostæti (uppskriftina má finna í matreiðslubókinni okkar hér á netinu).
Andri var eins og venjulega búinn að loka sig af inn í herbergi á fullu að lesa undir þessi inntökupróf í læknisfræðinni. Við þá tilhugsun sætti ég mig fullkomlega við minn hlut og undi mér vel í eldhúsinu við að saxa niður grænmetið sem þarf í súpuna. Á meðan skutust pabbi og Baldur niðrí vinnu pabba, Baldur þurfti nebbla að staðfesta bókun á gistingu í London (jei!).
Þrátt fyrir að brósi hafi látið sig vanta tókst mér að plata Sigrúnu kærustu hans til að smakka og allir virtust ægilega ánægðir með súpuna. Pabbi sagðist einfaldlega ekki geta hætt að borða og það rifjaði upp fyrir mér eitthvað sem Óli afi sagði víst oft í denn: Ég vildi að ég væri búinn að borða, farinn að sofa, vaknaður og aftur byrjaður að borða!
Jæja, nóg um þessa súpu því ég iða í skinninu eftir að lýsa laugardeginum, útskriftardeginum góða. Nú, nú við Balduro mio fórum í sund til að slaka smá á fyrir athöfnina og telja í okkur kjark til að mæta. Þegar til kastanna kom var þetta þó hvergi nándar nærri eins slæmt og mér hafði verið tjáð né það sem mbl.is gaf í skyn.
Athöfnin var tæplega tveir og hálfur tími, sem þýðir að hún var á undan áætlun og mér leiddist satt að segja ekki neitt fyrr en undir lokin þegar rektor virtist aldrei ætla að ljúka máli sínu. Ég verð að viðurkenna að ég varð pínu taugastrekkt að standa uppi á sviði frammi fyrir mörg hundruð manns til að fá skírteinið afhent en það tók svo fljótt af að fiðrildið í maganum komst aldrei á flug.
Ég var nú ekki ein um að vera útskrifst þennan dag (779 stykki munið!), Heiddi vinur Baldurs kláraði BS í eðlisfræði og Tinna hans Óla Þórs frænda kláraði jarðeðlisfræði. Ég hins vegar kláraði BA í mannfræði og er því orðin að mannfræðingi. Og gerið það fyrir mig að rugla því ekki saman við sálfræði og segja sposk á svip: Nú, mannfræðingur, ætlarðu þá að sálgreina mig?
Að athöfninni lokinni fórum við Baldur með mömmu og Sigga út að borða á veitingastaðinn Á næstu grösum. Um kvöldið kíktum við tvö síðan í bíó á myndina En la puta vida sem mér þótti ansi góð, þó helst fyrir það að fjalla um hliðar hnattvæðingarinnar sem ég hef nokkurn áhuga á.
Á leiðinni heim úr bíóinu sáum við svo dýrðlegt sólarlag að við gátum ekki fengið okkur til að fara heim strax. Við mundum þá að það voru sumarsólstöður svo við brunuðum út á Gróttu til að upplifa herlegheitin. Við vorum greinilega ekki ein um þessa hugdettu því þarna voru heilu fjölskyldurnar í hjólatúr með hunda sína auk fjölda kærustupara. Einstaklega viðeigandi endir á góðum degi.
P.s. Frá atburðum sunnudagsins greini ég frá síðar.
Á föstudaginn förum við Baldur til að mynda til pabba eins og við höfum gert undanfarna svona hundrað föstudaga til að gæða okkur á pizzu. Nema í þessu tilviki var slíkt ekki á döfinni enda ég búin að ákveða að elda ofan í mannskapinn ítalska grænmetissúpu sem er algjört lostæti (uppskriftina má finna í matreiðslubókinni okkar hér á netinu).
Andri var eins og venjulega búinn að loka sig af inn í herbergi á fullu að lesa undir þessi inntökupróf í læknisfræðinni. Við þá tilhugsun sætti ég mig fullkomlega við minn hlut og undi mér vel í eldhúsinu við að saxa niður grænmetið sem þarf í súpuna. Á meðan skutust pabbi og Baldur niðrí vinnu pabba, Baldur þurfti nebbla að staðfesta bókun á gistingu í London (jei!).
Þrátt fyrir að brósi hafi látið sig vanta tókst mér að plata Sigrúnu kærustu hans til að smakka og allir virtust ægilega ánægðir með súpuna. Pabbi sagðist einfaldlega ekki geta hætt að borða og það rifjaði upp fyrir mér eitthvað sem Óli afi sagði víst oft í denn: Ég vildi að ég væri búinn að borða, farinn að sofa, vaknaður og aftur byrjaður að borða!
Jæja, nóg um þessa súpu því ég iða í skinninu eftir að lýsa laugardeginum, útskriftardeginum góða. Nú, nú við Balduro mio fórum í sund til að slaka smá á fyrir athöfnina og telja í okkur kjark til að mæta. Þegar til kastanna kom var þetta þó hvergi nándar nærri eins slæmt og mér hafði verið tjáð né það sem mbl.is gaf í skyn.
Athöfnin var tæplega tveir og hálfur tími, sem þýðir að hún var á undan áætlun og mér leiddist satt að segja ekki neitt fyrr en undir lokin þegar rektor virtist aldrei ætla að ljúka máli sínu. Ég verð að viðurkenna að ég varð pínu taugastrekkt að standa uppi á sviði frammi fyrir mörg hundruð manns til að fá skírteinið afhent en það tók svo fljótt af að fiðrildið í maganum komst aldrei á flug.
Ég var nú ekki ein um að vera útskrifst þennan dag (779 stykki munið!), Heiddi vinur Baldurs kláraði BS í eðlisfræði og Tinna hans Óla Þórs frænda kláraði jarðeðlisfræði. Ég hins vegar kláraði BA í mannfræði og er því orðin að mannfræðingi. Og gerið það fyrir mig að rugla því ekki saman við sálfræði og segja sposk á svip: Nú, mannfræðingur, ætlarðu þá að sálgreina mig?
Að athöfninni lokinni fórum við Baldur með mömmu og Sigga út að borða á veitingastaðinn Á næstu grösum. Um kvöldið kíktum við tvö síðan í bíó á myndina En la puta vida sem mér þótti ansi góð, þó helst fyrir það að fjalla um hliðar hnattvæðingarinnar sem ég hef nokkurn áhuga á.
Á leiðinni heim úr bíóinu sáum við svo dýrðlegt sólarlag að við gátum ekki fengið okkur til að fara heim strax. Við mundum þá að það voru sumarsólstöður svo við brunuðum út á Gróttu til að upplifa herlegheitin. Við vorum greinilega ekki ein um þessa hugdettu því þarna voru heilu fjölskyldurnar í hjólatúr með hunda sína auk fjölda kærustupara. Einstaklega viðeigandi endir á góðum degi.
P.s. Frá atburðum sunnudagsins greini ég frá síðar.
fimmtudagur, 19. júní 2003
Brautskráning
Nú styttist í að ég brautskráist frá HÍ þar sem ég lauk BA náminu nú í vor. Ég hef fengið að heyra alls kyns hryllingssögur af þessari athöfn, m.a. að hún geti tekið allt að fimm tímum, að þetta sé óbærilega leiðinlegt og að það sé svo heitt að ekki sé líft þarna inni nema á nærbuxunum. Ég ætla ekki að útskrifast á nærbuxunum svo ég býst fastlega við að kafna. Þá hefur mér verið ráðlagt að mæta með bók, ef ekki bara bækur.
En svo ég tali í alvöru þá leiddi ég þetta að mestu hjá mér og lagði lítinn trúnað í slíkar ýkur. Nú hins vegar er ég orðin verulega kvíðin því ég las þetta á mbl.is:
Stærsta brautskráning HÍ
Alls munu 779 kandídatar útskrifast frá Háskóla Íslands næstkomandi laugardag. Þetta er stærsti hópur sem brautskráðst hefur frá skólanum. Athöfnin fer fram í Laugardalshöll. Flestir útskrifast úr félagsvísindadeild, eða 210, en 113 útskrifast úr verkfræðideild. Hvorug deildanna hefur áður brautskráð svo marga að vori. Úr heimspekideild útskrifast 113, 141 úr heilbrigðisgreinum, 91 úr viðskipta- og hagfræðideild og 87 úr raungreinadeild. Konur eru í miklum meirihluta þeirra sem útskrifast. Þær eru 497, eða tæplega 64%, en karlar einungis 282, eða rúmlega 36%. Aldrei fyrr hefur munurinn verið jafnmikill. Karlar eru þó mun fleiri í útskriftarhópi verkfræðideildar, eða 87. Konurnar eru 26.
Munurinn á kynjunum er langmestur í hjúkrunarfræðideild. Þar útskrifast 77 konur en enginn karl. Úr heimspekideild verða 72 konur brautskráðar en 28 karlar og frá félagsvísindadeild útskrifast 150 konur og 60 karlar.
Vegna mikillar fjölgunar brautskráninga í júní-útskrift Háskóla Íslands hefur umræða skapast um það hvort leita þurfi að stærra húsnæði en Laugardalshöll til þess að hýsa athöfnina. Búast má við að húsfyllir verði á laugardag. Á síðustu árum hefur nokkuð verið kvartað yfir þrengslum og hita og eru þess dæmi að fólk hafi fallið í yfirlið.
Ó, mig auma :(
En svo ég tali í alvöru þá leiddi ég þetta að mestu hjá mér og lagði lítinn trúnað í slíkar ýkur. Nú hins vegar er ég orðin verulega kvíðin því ég las þetta á mbl.is:
Stærsta brautskráning HÍ
Alls munu 779 kandídatar útskrifast frá Háskóla Íslands næstkomandi laugardag. Þetta er stærsti hópur sem brautskráðst hefur frá skólanum. Athöfnin fer fram í Laugardalshöll. Flestir útskrifast úr félagsvísindadeild, eða 210, en 113 útskrifast úr verkfræðideild. Hvorug deildanna hefur áður brautskráð svo marga að vori. Úr heimspekideild útskrifast 113, 141 úr heilbrigðisgreinum, 91 úr viðskipta- og hagfræðideild og 87 úr raungreinadeild. Konur eru í miklum meirihluta þeirra sem útskrifast. Þær eru 497, eða tæplega 64%, en karlar einungis 282, eða rúmlega 36%. Aldrei fyrr hefur munurinn verið jafnmikill. Karlar eru þó mun fleiri í útskriftarhópi verkfræðideildar, eða 87. Konurnar eru 26.
Munurinn á kynjunum er langmestur í hjúkrunarfræðideild. Þar útskrifast 77 konur en enginn karl. Úr heimspekideild verða 72 konur brautskráðar en 28 karlar og frá félagsvísindadeild útskrifast 150 konur og 60 karlar.
Vegna mikillar fjölgunar brautskráninga í júní-útskrift Háskóla Íslands hefur umræða skapast um það hvort leita þurfi að stærra húsnæði en Laugardalshöll til þess að hýsa athöfnina. Búast má við að húsfyllir verði á laugardag. Á síðustu árum hefur nokkuð verið kvartað yfir þrengslum og hita og eru þess dæmi að fólk hafi fallið í yfirlið.
Ó, mig auma :(
fimmtudagur, 12. júní 2003
Þúsund eikur
Í vinnunni þarf ég mikið að vinna með forritið EndNote sem geymir helstu upplýsingar um bækur og greinar sem maður er að vinna með. Þetta forrit auðveldar manni alveg svakalega vinnuna þegar kemur að greinaskrifum þar sem maður þarf aldrei sjálfur að skrifa aftur og aftur tilvitnanir eins og t.d. (Bowser, 1995).
Eina sem maður þarf að gera er að fara inn í þetta forrit og velja þá bók, grein, kafla eða hvaða heimild sem vitnað er í og þá kemur sjálfkrafa tilvísun. Rúsínan í pylsuendanum er að maður þarf síðan ekkert að vesenast við að búa til heimildaskrá sjálfur því EndNote sér um það fyrir mann þegar maður hefur lagt lokahönd á greinina sína.
Unnur Dís (sem ég vinn hjá) á alveg fullt af bókum og það hefur komið í minn hlut, sem aðstoðarmaður hennar, að taka hverja og eina bók og skrá hana nákvæmlega inní EndNote forritið. Þar koma fram upplýsingar eins og t.d. höfundur, titill, ritstjóri, útgáfuár, blaðsíðutal, útgáfufyrirtæki og síðast en ekki síst borg útgáfufyrirtækisins.
Og þá er ég komin að því sem mig langaði virkilega að tala um, þ.e. eina ákveðna borg. Flest þau útgáfufyrirtæki sem ég hef rekið augun í hafa útibú sín víðs vegar um heiminn og London er ansi vinsæl. Sú borg sem ég hef þó nokkru sinnum rekist á er borgin Thousand Oaks, sem útlagst gæti sem borg hinna þúsund eika.
Ef það er eitthvað sem heillar mig þá er það nafnið á þessari borg og er ég staðráðin í að heimsækja hana í framtíðinni.
Eina sem maður þarf að gera er að fara inn í þetta forrit og velja þá bók, grein, kafla eða hvaða heimild sem vitnað er í og þá kemur sjálfkrafa tilvísun. Rúsínan í pylsuendanum er að maður þarf síðan ekkert að vesenast við að búa til heimildaskrá sjálfur því EndNote sér um það fyrir mann þegar maður hefur lagt lokahönd á greinina sína.
Unnur Dís (sem ég vinn hjá) á alveg fullt af bókum og það hefur komið í minn hlut, sem aðstoðarmaður hennar, að taka hverja og eina bók og skrá hana nákvæmlega inní EndNote forritið. Þar koma fram upplýsingar eins og t.d. höfundur, titill, ritstjóri, útgáfuár, blaðsíðutal, útgáfufyrirtæki og síðast en ekki síst borg útgáfufyrirtækisins.
Og þá er ég komin að því sem mig langaði virkilega að tala um, þ.e. eina ákveðna borg. Flest þau útgáfufyrirtæki sem ég hef rekið augun í hafa útibú sín víðs vegar um heiminn og London er ansi vinsæl. Sú borg sem ég hef þó nokkru sinnum rekist á er borgin Thousand Oaks, sem útlagst gæti sem borg hinna þúsund eika.
Ef það er eitthvað sem heillar mig þá er það nafnið á þessari borg og er ég staðráðin í að heimsækja hana í framtíðinni.
sunnudagur, 8. júní 2003
Nota bene
Ég vil bara vekja athygli á einu hér ef ske kynni að einhver hafi misskilið færsluna hér að neðan. Sumarfríið verður ekki á netinu ef einhverjum skyldi hafa dottið það í hug og vísa ég þar í orð mín "fyrir sumarfríið okkar á netinu." Við einfaldlega keyptum flugmiðana í gegnum netið. Ha, maður getur verið svo skemmtilega ruglaður.
föstudagur, 6. júní 2003
Sumarfríið skipulagt
Í gærkvöldi keyptum við flugmiðana fyrir sumarfríið okkar á netinu. Það tók okkur lengri tíma en við bjuggumst við að kaupa miðana þar sem við erum svo rosalega vandvirka og samviskusöm að við vorum alltaf að tvítékka og sjá hvort allt væri ekki í ordnung.
Svo þurfti ég auðvitað að lesa öll plögg um hin ýmsu skilyrði og reglur flugfélaganna svo vel að Baldur sagði að ég ætti að gerast lögfræðingur. Mér líst reyndar ekkert svo illa á þá hugmynd :)
Þetta gerðum við tvisvar því við þurftum að kaupa flugmiða á tveimur stöðum, frá Keflavík til London með Iceland Express og síðan frá London til Dinard í Frakklandi með Ryanair.
Þetta verður ansi gott og langt frí; við ætlum að vera fimm nætur í London og síðan einhverjar tvær vikur á Bretagne skaganum. Ég er ansi hrædd um að þetta verði hið ljúfa líf.
Svo þurfti ég auðvitað að lesa öll plögg um hin ýmsu skilyrði og reglur flugfélaganna svo vel að Baldur sagði að ég ætti að gerast lögfræðingur. Mér líst reyndar ekkert svo illa á þá hugmynd :)
Þetta gerðum við tvisvar því við þurftum að kaupa flugmiða á tveimur stöðum, frá Keflavík til London með Iceland Express og síðan frá London til Dinard í Frakklandi með Ryanair.
Þetta verður ansi gott og langt frí; við ætlum að vera fimm nætur í London og síðan einhverjar tvær vikur á Bretagne skaganum. Ég er ansi hrædd um að þetta verði hið ljúfa líf.
fimmtudagur, 5. júní 2003
Fáliðuð kröfuganga gæsa á hraðferð
Fyrir skömmu var borinn í hús bæklingur frá ÍSÍ um hreyfingu fyrir almenning. Eftir að hafa skoðað bæklinginn ákváðum við Ásdís að skella okkur í kraftgöngu sem við gerðum strax klukkan sjö í morgun.
Göngutúrinn tók okkur um hálftíma og var þessi hálftími drulluerfiður en þrælskemmtilegur enda líktumst við líklega fáliðaðri kröfugöngu gæsa á hraðferð. Ég mæli eindregið með þessu kraftgangelsi fyrir þá sem eru að pæla í að koma sér í form á ódýran hátt án þess þó að skaða hnén.
Göngutúrinn tók okkur um hálftíma og var þessi hálftími drulluerfiður en þrælskemmtilegur enda líktumst við líklega fáliðaðri kröfugöngu gæsa á hraðferð. Ég mæli eindregið með þessu kraftgangelsi fyrir þá sem eru að pæla í að koma sér í form á ódýran hátt án þess þó að skaða hnén.
þriðjudagur, 3. júní 2003
Hjólatúr í blíðviðri
Úr varð á sunnudaginn að við fórum í hjólatúr enda veðrið dásamlegt og ekki hægt að eyða drjúgum hluta dagsins inn í bíl að keyra Hvalfjörðinni, sama hversu fallegur hann getur verið í sól og sumari. Við pökkuðum léttu nesti, fórum í okkar sumarlegustu föt sem voru annars vegar pils og hins vegar stuttbuxur. Þið megið giska hvort okkar var í hverju :)
Við þurftum reyndar að byrja á því að fara með hjólið mitt á bensínstöðina og pumpa í dekkin og smyrja keðjuna og bremsurnar. Ég varð að sætta mig við að hjólið mitt sem ég keypti í Flórída eftir fermingu er ekki lengur eins splunkunýtt og ég hef fram að þessu haldið fram. Það er t.d. óhemjuþungt svo það er engin furða að ég hef verið rög við að stíga á það.
Ég fór nokkra prufuhringi á hjólinu áður en ferðin hófst þar sem ég hef ekki brúkað hjólið núna í tæp tvö ár. Það gekk fremur brösulega þar sem bremsan festist alltaf eða þá að hjólið gíraði sig upp og niður af sjálfu sér. Baldur, sá herramaður sem hann er, tók ekki annað í mál en að ég fengi hans hjól og hann færi á mitt. Og ég, eins tækifærissinnuð og ég er, sagði bara já takk og hjólaði ánægð á brott.
Ferðinni var fyrst heitið til Nauthólsvíkur þar sem við lágum og flatmöguðum á ströndinni í stutta stund. Okkur leiddist hins vegar ógurlega svo við tókum bara hjólin og fórum upp í Öskjuhlíð þar sem við fundum fullt af sætum lundum og skoðuðum Strók.
Ferðin lá síðan að Fossvogskirkjugarði þar sem við fórum að leiðum ættingja okkar. Eftir það héldum við að Fossvogsdal og hjóluðum hann endilangan og enduðum við Elliðaárnar þar sem við pikknikkuðum við Ullarfoss og Þvottaklöpp ef ég man þessi staðarheiti rétt.
Þegar þar var komið sögu var hjólatúrinn búinn að standa í tæpa fimm tíma svo við brunuðum heim af krafti sem ég vissi ekki að við ættum eftir. Allra skemmtilegast var að bruna niður Digranesheiði. Ferðinni lauk síðan í garðinum okkar í Hrauntungunni. Sem sagt frábær dagur.
Við þurftum reyndar að byrja á því að fara með hjólið mitt á bensínstöðina og pumpa í dekkin og smyrja keðjuna og bremsurnar. Ég varð að sætta mig við að hjólið mitt sem ég keypti í Flórída eftir fermingu er ekki lengur eins splunkunýtt og ég hef fram að þessu haldið fram. Það er t.d. óhemjuþungt svo það er engin furða að ég hef verið rög við að stíga á það.
Ég fór nokkra prufuhringi á hjólinu áður en ferðin hófst þar sem ég hef ekki brúkað hjólið núna í tæp tvö ár. Það gekk fremur brösulega þar sem bremsan festist alltaf eða þá að hjólið gíraði sig upp og niður af sjálfu sér. Baldur, sá herramaður sem hann er, tók ekki annað í mál en að ég fengi hans hjól og hann færi á mitt. Og ég, eins tækifærissinnuð og ég er, sagði bara já takk og hjólaði ánægð á brott.
Ferðinni var fyrst heitið til Nauthólsvíkur þar sem við lágum og flatmöguðum á ströndinni í stutta stund. Okkur leiddist hins vegar ógurlega svo við tókum bara hjólin og fórum upp í Öskjuhlíð þar sem við fundum fullt af sætum lundum og skoðuðum Strók.
Ferðin lá síðan að Fossvogskirkjugarði þar sem við fórum að leiðum ættingja okkar. Eftir það héldum við að Fossvogsdal og hjóluðum hann endilangan og enduðum við Elliðaárnar þar sem við pikknikkuðum við Ullarfoss og Þvottaklöpp ef ég man þessi staðarheiti rétt.
Þegar þar var komið sögu var hjólatúrinn búinn að standa í tæpa fimm tíma svo við brunuðum heim af krafti sem ég vissi ekki að við ættum eftir. Allra skemmtilegast var að bruna niður Digranesheiði. Ferðinni lauk síðan í garðinum okkar í Hrauntungunni. Sem sagt frábær dagur.
sunnudagur, 1. júní 2003
Útivist og engiferöl
Helgin fram að þessu hefur verið alveg frábær og mér hefur svo sannarlega tekist að vinda ofan af mér margra mánaða þreytu og stressi. Veðrið í gær, skúr og skýjað, fór afskaplega vel í mig, svo vel að ég kom heilmiklu í verk.
Ég lagði til að mynda í að fara niður í Kringlu og þar fann ég mér föt til útskriftarinnar (sem ég er annars farin að kvíða nokkuð þar sem ég hef heyrt hryllingssögur á borð við að athöfnin geti tekið allt að fimm tímum!).
Þegar við komum heim í Kópavoginn okkar röltum við niður á hlaupabraut og hlupum/skokkuðum/gengum dágóðan spotta. Eftir það var haldið í sund og farið eina 500 m. Ég var óskaplega stolt af mér því ég fór 75 m. flugsund þrátt fyrir að vera uppgefin. Það þarf nefnilega soddan sprengikraft til að synda flugsund eða fiðrildasund eins og enskumælandi menn kalla það. Verðlaunin fyrir þessa hreyfingu og útivist voru heldur ekki af verri endanum, engiferöl og karamellusnakk :)
Þegar við vöknuðum í morgun var þessi líka veðurblíðan. Við vorum með tvenn plön í gangi fyrir daginn í dag, 1. ef rigning: bíltúr upp á Akranes og sund þar eða 2. ef sól: hjólatúr niður á Seltjarnarnes og síðan í Nauthólsvík og pikknikk þar.
Við virðumst hins vegar hafa fengið smá mix af hvoru tveggja svo ég veit ekki alveg hvernig við snúum okkur í þessu. Kannski maður blandi þessu aðeins, keyri niður í Nauthólsvík og taki sundsprett þar (burrr, líst ekki vel á það), keyri upp á Akranes og pikknikki á ströndinni þar eða hjóli upp á Akranes og fari í sund þar. Mér líst verst á síðasta liðinn.
Ég lagði til að mynda í að fara niður í Kringlu og þar fann ég mér föt til útskriftarinnar (sem ég er annars farin að kvíða nokkuð þar sem ég hef heyrt hryllingssögur á borð við að athöfnin geti tekið allt að fimm tímum!).
Þegar við komum heim í Kópavoginn okkar röltum við niður á hlaupabraut og hlupum/skokkuðum/gengum dágóðan spotta. Eftir það var haldið í sund og farið eina 500 m. Ég var óskaplega stolt af mér því ég fór 75 m. flugsund þrátt fyrir að vera uppgefin. Það þarf nefnilega soddan sprengikraft til að synda flugsund eða fiðrildasund eins og enskumælandi menn kalla það. Verðlaunin fyrir þessa hreyfingu og útivist voru heldur ekki af verri endanum, engiferöl og karamellusnakk :)
Þegar við vöknuðum í morgun var þessi líka veðurblíðan. Við vorum með tvenn plön í gangi fyrir daginn í dag, 1. ef rigning: bíltúr upp á Akranes og sund þar eða 2. ef sól: hjólatúr niður á Seltjarnarnes og síðan í Nauthólsvík og pikknikk þar.
Við virðumst hins vegar hafa fengið smá mix af hvoru tveggja svo ég veit ekki alveg hvernig við snúum okkur í þessu. Kannski maður blandi þessu aðeins, keyri niður í Nauthólsvík og taki sundsprett þar (burrr, líst ekki vel á það), keyri upp á Akranes og pikknikki á ströndinni þar eða hjóli upp á Akranes og fari í sund þar. Mér líst verst á síðasta liðinn.
föstudagur, 30. maí 2003
Búin á því
Þetta verður stutt og laggóð færsla. Ég var að skila BA ritgerðinni minni rétt í þessu. Það þýðir að ég get aftur farið að lifa lífinu, látið sjá mig á götum úti og hætt að hugsa um fólksflutninga og innflytjendur!
Jeremías hvað ég er fegin að þessu er lokið. Nú verð ég glöð og sæl til æviloka :)
Jeremías hvað ég er fegin að þessu er lokið. Nú verð ég glöð og sæl til æviloka :)
mánudagur, 19. maí 2003
Vorprófum lokið
Já nú eru þau búin vorprófin og er það vissulega léttir. Það dugar þó ekki að slá slöku við því þannig verða menn aumingjar.
Þar sem ég get ómögulega hugsað mér að tilheyra áðurnefndum hópi er ég byrjaður að lesa fyrir sumarprófin, enda ekki seinna vænna ef maður ætlar að leggja Bretagne undir fót í sumar.
Þar sem ég get ómögulega hugsað mér að tilheyra áðurnefndum hópi er ég byrjaður að lesa fyrir sumarprófin, enda ekki seinna vænna ef maður ætlar að leggja Bretagne undir fót í sumar.
þriðjudagur, 6. maí 2003
Seinasta próf BA námsins
Þá er seinasta prófinu mínu í BA náminu lokið og ég er því frjáls eins og fuglinn minn.
Þetta var próf í námskeiðinu Þjóðernishyggja og þjóðernisátök innan stjórnmálafræðinnar þar sem við lærðum um kenningar um þjóðernishyggju og átakakenningar ásamt því að lesa um átökin í N-Írlandi, fyrrum Júgóslavíu og Tétsníu. Það var ansi fróðlegt að átta sig loksins á því hvað er að gerast á þessum vígstöðum.
Ég kveið reyndar prófinu lítillega því ég hef ekki tekið próf í stjórnmálafræði áður en þetta gekk ljómandi vel. Ég er þó ekki alveg komin í sumarfrí enn því ég á eftir að leggja lokahönd á BA ritgerðina sjálfa.
Þetta var próf í námskeiðinu Þjóðernishyggja og þjóðernisátök innan stjórnmálafræðinnar þar sem við lærðum um kenningar um þjóðernishyggju og átakakenningar ásamt því að lesa um átökin í N-Írlandi, fyrrum Júgóslavíu og Tétsníu. Það var ansi fróðlegt að átta sig loksins á því hvað er að gerast á þessum vígstöðum.
Ég kveið reyndar prófinu lítillega því ég hef ekki tekið próf í stjórnmálafræði áður en þetta gekk ljómandi vel. Ég er þó ekki alveg komin í sumarfrí enn því ég á eftir að leggja lokahönd á BA ritgerðina sjálfa.
sunnudagur, 27. apríl 2003
Afmæli
Í gær var haldið afmæliskaffi heima og var mikill viðbúnaður lögreglu af því tilefni og kallast dagurinn víst lögregludagurinn. Það kom þó ekki til óeirða og fór veislan öll fram á hinn virðulegasta máta og ber húsfreyjan allan heiður af því.
Eins og allir vita fylgir hverju afmæli aukinn aldur afmælisbarns og ég hef meira að segja heyrt að sumir fái þroska í kaupbæti. Það er sosum gott og blessað en mér líst nú ekki á blikuna þegar fólk er farið að stinga upp á ruggustól sem næstu afmælisgjöf. Eru það skilaboð um aukinn þroska eða hvað? Ég veit ekki, það er erfitt að segja... En dagurinn í gær var frábær, takk fyrir mig!
Eins og allir vita fylgir hverju afmæli aukinn aldur afmælisbarns og ég hef meira að segja heyrt að sumir fái þroska í kaupbæti. Það er sosum gott og blessað en mér líst nú ekki á blikuna þegar fólk er farið að stinga upp á ruggustól sem næstu afmælisgjöf. Eru það skilaboð um aukinn þroska eða hvað? Ég veit ekki, það er erfitt að segja... En dagurinn í gær var frábær, takk fyrir mig!
fimmtudagur, 24. apríl 2003
Gleðilegt sumar!
Ég (ef mig skyldi kalla) vil fylgja eftir svokallaðri fyrirsögn og óska öllum um heima og geima gleðilegs sumars og þakka fyrir veturinn (ef vetur skyldi kalla). Ég ákvað að eyða þessum fyrsta degi sumars í vinnunni og nýta tímann í lærdóm. Það er þó eins og oft áður erfitt að gera tvennt í einu og lærdómur víkur fyrir vinnu og almennu amstri.
mánudagur, 14. apríl 2003
Stutt yfirlit
Núna er ég í tíma en ákvað að skreppa aðeins til að kíkja á póstinn og svoleiðis.
Á laugardaginn var ég að vinna, í gær skutlaði ég mömmu upp á flugvöll og söng svo í tveimur fermingum, í dag er ég búinn. Fyrir utan það sem ég hefi talið upp nú þegar þá reyni ég að læra við öll tækifæri. Jæja þá er það komið, ég er farinn aftur í tíma.
Á laugardaginn var ég að vinna, í gær skutlaði ég mömmu upp á flugvöll og söng svo í tveimur fermingum, í dag er ég búinn. Fyrir utan það sem ég hefi talið upp nú þegar þá reyni ég að læra við öll tækifæri. Jæja þá er það komið, ég er farinn aftur í tíma.
miðvikudagur, 9. apríl 2003
Mættarmót
Í dag fór ég í bíltúr með Pétri afa. Við keyrðum sem leið lá út á Keflavíkurflugvöll, svona eins og maður gerir, og náðum í mömmu. Mikið ferlega var gaman að hitta mömmu, nú þarf maður bara líka að fá pabbaskammtinn sinn. Við fórum svo og heimsóttum Stellu ömmu og vorum hjá henni dágóða stund.
Svo úr því að allir voru í svona góðum fíling þá ákvað afi að slá upp mini-ættarmóti (mættarmóti) á á á Á næstu grösum og svoleiðis ættarmót getur ekki orðið annað en ljúffengt.
Svo úr því að allir voru í svona góðum fíling þá ákvað afi að slá upp mini-ættarmóti (mættarmóti) á á á Á næstu grösum og svoleiðis ættarmót getur ekki orðið annað en ljúffengt.
þriðjudagur, 8. apríl 2003
Skammturinn kominn
Eftir rúmlega hálftíma tímasóun á þessum stað þá er ég kominn með endorfínbyrgðir fyrir krúttulega dæmið sem bíður mín í ofvæni.
Endorfínfráhvörf
Nú verð ég að gera eitthvað annað en að reikna í smá stund. Ekki það að ég hafi reiknað svona mikið, þvert á móti reyndar. Málið er að dæmin sem ég ákvað að glíma við í dag eru í þyngri kantinum og ganga fremur hægt fyrir sig. Það þýðir einfaldlega að endorfínfíkillinn í mér fær færri verðlaun en ella.
Þegar ég tala um verðlaun þá á ég við losun endorfíns út í líkamann sem gefur manni þessa sælutilfinningu sem fylgir því að sigra stærðfræðiþrautir og reyndar líka líkamlegri áreynslu. Á eðlilegu mannamáli þá var ég barastabara orðinn svo pirraður á ákveðnu dæmi að ég ákvað að gera bara eitthvað allt annað í smá stund.
Þegar ég tala um verðlaun þá á ég við losun endorfíns út í líkamann sem gefur manni þessa sælutilfinningu sem fylgir því að sigra stærðfræðiþrautir og reyndar líka líkamlegri áreynslu. Á eðlilegu mannamáli þá var ég barastabara orðinn svo pirraður á ákveðnu dæmi að ég ákvað að gera bara eitthvað allt annað í smá stund.
laugardagur, 5. apríl 2003
Veðurfréttir á bókasafninu
Í gær þegar við komum heim úr föstudagspizzu, sundi og rabbi tókum við eftir því hve kalt það var í íbúðinni. Við komumst fljótt að því að allir ofnarnir í íbúðinni voru ískaldir sem veitti ekki á gott því framundan var vetrarnótt.
Jæja, klukkan var reyndar langt gengin í tvö þessa nóttina en við létum okkur samt hafa það að tappa af nokkrum ofnum. Við vorum dauðþreytt og mér var orðið ansi kalt svo vonbrigðin voru ekki lítil þegar ofnarnir héldu sínu striki og kældu íbúðina.
Við brutum heilann nokkra stund og veltum fyrir okkur hvernig stæði á því að loft kæmi af ofnunum en samt hitnuðu þeir ekkert eftir aðgerðirnar. Við fengum síðan ljósaperu (!) og tékkuðum á heitavatninu. Það var við manninn mælt, ekki deigur dropi sem kom þegar skrúfað var frá krananum.
Við ypptum þá öxlum, skriðum upp í rúm og bættum á okkur flísteppi til vonar og vara. Undir morgun rumskuðum við síðan við læti í pípunum sem var kærkomin vísbending um að heita vatnið væri á leiðinni. Þetta var samt sko allt í lagi að gista svona í óupphitaðri íbúð eina nótt, sko.
Að lokum, er það bara ég eða finnst öðrum súrrealískt að heyra tilkynnt í kallkerfi Bókhlöðunnar að nú sé korter til lokunnar og fá jafnframt beint í æð nýjustu veðurspána? Ég held að starfsmenn safnsins séu að flippa því lesin var upp veðurspá sunnudagsins og síðan rétt í þessu var tilkynnt að samkvæmt veðurspánni sem var lesin upp hér áðan væri okkur óhætt að fara út í veðrið! Ég sé ekki betur en það sé sól og blíða, ja allavega enginn stormur. Hvað er eiginlega í gangi?
Jæja, klukkan var reyndar langt gengin í tvö þessa nóttina en við létum okkur samt hafa það að tappa af nokkrum ofnum. Við vorum dauðþreytt og mér var orðið ansi kalt svo vonbrigðin voru ekki lítil þegar ofnarnir héldu sínu striki og kældu íbúðina.
Við brutum heilann nokkra stund og veltum fyrir okkur hvernig stæði á því að loft kæmi af ofnunum en samt hitnuðu þeir ekkert eftir aðgerðirnar. Við fengum síðan ljósaperu (!) og tékkuðum á heitavatninu. Það var við manninn mælt, ekki deigur dropi sem kom þegar skrúfað var frá krananum.
Við ypptum þá öxlum, skriðum upp í rúm og bættum á okkur flísteppi til vonar og vara. Undir morgun rumskuðum við síðan við læti í pípunum sem var kærkomin vísbending um að heita vatnið væri á leiðinni. Þetta var samt sko allt í lagi að gista svona í óupphitaðri íbúð eina nótt, sko.
Að lokum, er það bara ég eða finnst öðrum súrrealískt að heyra tilkynnt í kallkerfi Bókhlöðunnar að nú sé korter til lokunnar og fá jafnframt beint í æð nýjustu veðurspána? Ég held að starfsmenn safnsins séu að flippa því lesin var upp veðurspá sunnudagsins og síðan rétt í þessu var tilkynnt að samkvæmt veðurspánni sem var lesin upp hér áðan væri okkur óhætt að fara út í veðrið! Ég sé ekki betur en það sé sól og blíða, ja allavega enginn stormur. Hvað er eiginlega í gangi?
föstudagur, 4. apríl 2003
Ert'að grínast?
Stundum held ég að grínfréttavefir á borð við baggalút séu óþarfir því svo virðist vera að raunveruleikinn sé oft á tíðum mun klikkaðri og hafi ríkara hugmyndaflug til að skapa furðufréttir. Eða hvað finnst ykkur um að stinga af með son og átta ljón sirkusstjóra?
Tæplega fimmtug kona, sem starfað hefur sem ljónatemjari hjá svissneska farandsirkusnum Hinum fljúgandi sveppum, hefur hlaupist á brott með tvítugum syni sirkusstjórans, átta ljónum og tveimur tígrisdýrum. Konan var að þjálfa sirkusstjórasoninn í þeirri list að temja villidýr. Talsmaður þýska bæjarins Melle, þar sem sirkusinn var við sýningar, segir að þau tvö hafi orðið nánir vinir og ákveðið að hlaupast á brott.
Sirkusinn býður þeim, sem endurheimtir dýrin, jafnvirði nærri 13 milljóna króna í fundarlaun.
Nú þegar stúdentar sjá fram á frekar óspennandi sumarstörf sökum skorts á störfum væri ekki vitlaust að íhuga sumarstarf hjá Hinum fljúgandi sveppum. Ég hef heyrt að þar sé verið að leita að ljónatemjara og tíu vitleysingum sem tilbúnir eru að leika ljón eða tígrisdýr.
Tæplega fimmtug kona, sem starfað hefur sem ljónatemjari hjá svissneska farandsirkusnum Hinum fljúgandi sveppum, hefur hlaupist á brott með tvítugum syni sirkusstjórans, átta ljónum og tveimur tígrisdýrum. Konan var að þjálfa sirkusstjórasoninn í þeirri list að temja villidýr. Talsmaður þýska bæjarins Melle, þar sem sirkusinn var við sýningar, segir að þau tvö hafi orðið nánir vinir og ákveðið að hlaupast á brott.
Sirkusinn býður þeim, sem endurheimtir dýrin, jafnvirði nærri 13 milljóna króna í fundarlaun.
Nú þegar stúdentar sjá fram á frekar óspennandi sumarstörf sökum skorts á störfum væri ekki vitlaust að íhuga sumarstarf hjá Hinum fljúgandi sveppum. Ég hef heyrt að þar sé verið að leita að ljónatemjara og tíu vitleysingum sem tilbúnir eru að leika ljón eða tígrisdýr.
fimmtudagur, 3. apríl 2003
Fiðraður gestur
Þessa stórskemmtilegu frétt fann ég á netsíðu Moggans:
Það kemur fyrir að furðufuglar reki inn nefið á lögregluvarðstöðum landsmanna. Þeim, jafnt og öðrum gestum, er vel tekið og veitt úrlausn í samræmi við erindi sín. Um kvöldmatarleytið í gær lagði páfagaukur, á ferð um Ólafsvík, leið sína inn á lögregluvarðstofuna. Lögreglumönnum fannst hann vera illa til reika og nokkuð kaldur. Var honum því boðin vist á öxlum þeirra á meðan hann safnaði kröftum og fékk yl í kroppinn. Þegar komið var fram yfir útivistartíma hafði ung stúlka samband við lögreglu og kvaðst sakna páfagauks. Stúlkunni létti að vonum þegar hún frétti að páfagaukurinn væri í höndum lögreglu.
Þegar gengið var til náða í Ólafsvík í gær var páfagaukurinn því kominn í öruggt skjól hjá ungu stúlkunni.
Það kemur fyrir að furðufuglar reki inn nefið á lögregluvarðstöðum landsmanna. Þeim, jafnt og öðrum gestum, er vel tekið og veitt úrlausn í samræmi við erindi sín. Um kvöldmatarleytið í gær lagði páfagaukur, á ferð um Ólafsvík, leið sína inn á lögregluvarðstofuna. Lögreglumönnum fannst hann vera illa til reika og nokkuð kaldur. Var honum því boðin vist á öxlum þeirra á meðan hann safnaði kröftum og fékk yl í kroppinn. Þegar komið var fram yfir útivistartíma hafði ung stúlka samband við lögreglu og kvaðst sakna páfagauks. Stúlkunni létti að vonum þegar hún frétti að páfagaukurinn væri í höndum lögreglu.
Þegar gengið var til náða í Ólafsvík í gær var páfagaukurinn því kominn í öruggt skjól hjá ungu stúlkunni.
þriðjudagur, 1. apríl 2003
Að hlaupa apríl
Í dag er 1. apríl og því alþjóðlegur plat- og gabbdagur. Sjálfri hefur mér bara einu sinni tekist að plata einhvern og það allverulega. Það var þegar ég var svona 6-7 ára og bjó í Miðtúni. Pabbi lá í makindum upp í sófa að glápa á fréttir þegar ég kem inn í stofu og segi að það sé einhver maður úti sem vilji hafa tal af honum. Hann neyddist því til að standa á fætur og fara fram á gang en viti menn, þar var ekki hræða. Ég man mér fannst þetta það allra fyndnasta og skemmilegasta og mér finnst það eiginlega ennþá því pabbi man svo vel eftir þessu prakkarastriki. Haha :)
Ég fann smá fróðleik um þennan merkadag á netinu, á vísindavefnum. Þar segir:
Fyrsti apríl er haldinn ?hátíðlegur“ um allan heim með tilheyrandi glettum og hrekkjum. Upprunann má að öllum líkindum rekja til miðalda en þá tíðkaðist í Evrópu að halda upp á nýtt ár á vorjafndægri 25. mars. Fyrsti apríl var áttundi og síðasti dagurinn í nýárshátíðinni, en samkvæmt fornri hefð Rómverja og Gyðinga skyldu merkilegar hátíðir standa í átta daga. Karl mikli (Karlamagnús) innleiddi þennan nýárssið á 8. öld en Gregoríus páfi 13. færði nýárið aftur til 1. janúar seint á 16. öld. Víða hélst þó áfram hefð miðalda, til dæmis var haldið upp á nýtt ár um vorjafndægur á Englandi allt til ársins 1752.
Ærsl voru mikil þennan dag á miðöldum og fólk vildi halda í þau þótt ekki væri lengur um nýárshátíð að ræða. Öllu kristilegri bragur var kominn á 1. janúar sem áttunda dag jóla og því tilvalið að halda áfram gleðinni fyrsta apríl. Hér á landi staðfesta heimildir að gabbleikir hafi farið fram þennan dag á síðari hluta 19. aldar en Íslendingar þekktu siðinn áður og skrifuðu gabbbréf, svokölluð „aprílbréf“ á 17. öld. Ekki ómerkari menn en Árni Magnússon geta þessarar venju og Jón Þorláksson á Bægisá samdi gamankvæði, „Fyrsti aprílis“, þar sem beinlínis er talað um að hlaupa apríl.
Fjölmiðlar hafa lengi tekið að sér að gabba almenning fyrsta apríl. Lundúnablaðið Evening Standard plataði lesendur sína á mikla asnasýningu árið 1846, ljóst er hverjir voru hafðir til sýnis þar. Fyrsta aprílgabbið sem vitað er um í íslenskum fjölmiðli, er frá árinu 1957. Þá létu fréttamenn Ríkisútvarpsins sem að fljótaskip sigldi á Ölfusá á leið til Selfoss og sögðu frá í beinni útsendingu. Nú til dags er samkeppni meðal íslenskra fjölmiðla um hver á besta aprílgabbið, þekktar eru til dæmis fréttir um miklar verðlækkanir á ýmsum vörum, kjöti, bílum eða tölvum, sem ekki hafa átt sér neina stoð í raunveruleikanum. Best er því að hafa varann á í dag (1. apríl 2003) og taka ekki allt trúanlegt!
Ég fann smá fróðleik um þennan merkadag á netinu, á vísindavefnum. Þar segir:
Fyrsti apríl er haldinn ?hátíðlegur“ um allan heim með tilheyrandi glettum og hrekkjum. Upprunann má að öllum líkindum rekja til miðalda en þá tíðkaðist í Evrópu að halda upp á nýtt ár á vorjafndægri 25. mars. Fyrsti apríl var áttundi og síðasti dagurinn í nýárshátíðinni, en samkvæmt fornri hefð Rómverja og Gyðinga skyldu merkilegar hátíðir standa í átta daga. Karl mikli (Karlamagnús) innleiddi þennan nýárssið á 8. öld en Gregoríus páfi 13. færði nýárið aftur til 1. janúar seint á 16. öld. Víða hélst þó áfram hefð miðalda, til dæmis var haldið upp á nýtt ár um vorjafndægur á Englandi allt til ársins 1752.
Ærsl voru mikil þennan dag á miðöldum og fólk vildi halda í þau þótt ekki væri lengur um nýárshátíð að ræða. Öllu kristilegri bragur var kominn á 1. janúar sem áttunda dag jóla og því tilvalið að halda áfram gleðinni fyrsta apríl. Hér á landi staðfesta heimildir að gabbleikir hafi farið fram þennan dag á síðari hluta 19. aldar en Íslendingar þekktu siðinn áður og skrifuðu gabbbréf, svokölluð „aprílbréf“ á 17. öld. Ekki ómerkari menn en Árni Magnússon geta þessarar venju og Jón Þorláksson á Bægisá samdi gamankvæði, „Fyrsti aprílis“, þar sem beinlínis er talað um að hlaupa apríl.
Fjölmiðlar hafa lengi tekið að sér að gabba almenning fyrsta apríl. Lundúnablaðið Evening Standard plataði lesendur sína á mikla asnasýningu árið 1846, ljóst er hverjir voru hafðir til sýnis þar. Fyrsta aprílgabbið sem vitað er um í íslenskum fjölmiðli, er frá árinu 1957. Þá létu fréttamenn Ríkisútvarpsins sem að fljótaskip sigldi á Ölfusá á leið til Selfoss og sögðu frá í beinni útsendingu. Nú til dags er samkeppni meðal íslenskra fjölmiðla um hver á besta aprílgabbið, þekktar eru til dæmis fréttir um miklar verðlækkanir á ýmsum vörum, kjöti, bílum eða tölvum, sem ekki hafa átt sér neina stoð í raunveruleikanum. Best er því að hafa varann á í dag (1. apríl 2003) og taka ekki allt trúanlegt!
föstudagur, 28. mars 2003
Áðan rakst ég á skemmtilega klausu á mbl.is. Þar sem sagt er frá manni sem líklega var eitthvað ósáttur við ólaunaða kaffitíma. Sjá nánar um kauða hér. Nú er þessi fugl kominn í fjögurra ára kaffipásu, líklega ólaunaða.
Annars stefnir allt í venjulegan föstudag hjá mér. Skóli klukkan átta, skonsur í nesti og kannski kleina ef heppnin er með mér.
Annars stefnir allt í venjulegan föstudag hjá mér. Skóli klukkan átta, skonsur í nesti og kannski kleina ef heppnin er með mér.
fimmtudagur, 27. mars 2003
Eru slöngur ekki dýr?
Frétt af mbl.is: "Sex ára gömul áströlsk stúlka hefur fengið sérstök heiðursverðlaun dýraverndarsamtaka, en henni tókst að bjarga lífi kettlingsins síns þegar kyrkislanga réðist á hann. Marlie Coleman, sem býr í Cairns í Ástralíu, bjóst til varnar þegar kyrkislangan beit kettlinginn Sóta fyrr á þessu ári. Slangan sleppti Sóta en réðist þess í stað á stúlkuna og beit hana í vörina og hékk þar þangað til móðir stúlkunnar kom og tókst að losa hana. „Snákurinn reyndi að éta Sóta," var það eina sem Marlie gat sagt þar sem hún stóð grátandi blóðug í framan með slönguna hangandi á vörinni. „Mark Townend, formaður konunglegu dýraverndarsamtakanna í borginni, sagði í yfirlýsingu, að samtökin vilji ekki að börn leggi sig í hættu, en þessi litla stúlka, sem var aðeins 5 ára gömul þegar þetta gerðist, hefði sýnt afburða hugrekki og sýnt hinn sanna dýraverndaranda. Talið er að slangan, sem slapp, hafi verið 2,5-3 metra löng."
Mér finnst þessi frétt svolítið kaldhæðin að því leyti að dýraverndarsamtök veittu verðlaun fyrir að bjarga kisulóru úr klóm slöngunnar. Einhvern veginn virðist svo vera að litið sé á kisur sem dýr sem ber að verja en ekki slöngur því hvað vitum við nema að slangan hafi verið að farast úr hungri. Það er jú bara náttúrulegt að slík dýr veiði og éti önnur dýr.
Mér virðast þessi samtök frekar vera gæludýraverndarsamtök. Ég hefði þó gert það sama í sporum stelpunnar ef ég hefði haft hugrekki til þess. Það getur nefnilega ekkert dýr keppt við kisur hvað varðar fríðleik og yndisþokka og því hefði slangan fengið að finna á því :)
Mér finnst þessi frétt svolítið kaldhæðin að því leyti að dýraverndarsamtök veittu verðlaun fyrir að bjarga kisulóru úr klóm slöngunnar. Einhvern veginn virðist svo vera að litið sé á kisur sem dýr sem ber að verja en ekki slöngur því hvað vitum við nema að slangan hafi verið að farast úr hungri. Það er jú bara náttúrulegt að slík dýr veiði og éti önnur dýr.
Mér virðast þessi samtök frekar vera gæludýraverndarsamtök. Ég hefði þó gert það sama í sporum stelpunnar ef ég hefði haft hugrekki til þess. Það getur nefnilega ekkert dýr keppt við kisur hvað varðar fríðleik og yndisþokka og því hefði slangan fengið að finna á því :)
Hjónabönd og samskipti kynjanna
Börn eru alveg frábærar manneskjur. Vissulega eru þau með staðlaðar myndir af kynjunum oft á tíðum en það breytir því ekki að maður getur hlegið sig máttlausan yfir hreinskilni þeirra. Nokkur bandarísk börn voru spurð spurninga um hjónabandið og samskipti kynjanna. Hér koma nokkur gullkorn.
Hvernig veit maður hverjum maður á að giftast?
"Maður verður að finna einhvern sem hefur gaman af því sama og maður sjálfur. Ef maður til dæmis hefur gaman af íþróttum verður hún að hafa gaman af því að þú hafir gaman af þeim og sjá um snakkið og dýfuna." - Alan, 10 ára.
"Það ákveður það enginn áður en hann verður fullorðinn hverjum hann ætlar að giftast. Guð ákveður það allt löngu áður og maður kemst ekki að því fyrr en það er orðið of seint." - Kirsten, 10 ára.
Á hvaða aldri er best að ganga í hjónaband?
"Það er best að vera 23 ára því þá er fólkið búið að þekkjast í heila eilífð." - Camille, 10 ára.
"Maður þarf ekki að vera á neinum sérstökum aldri, maður þarf bara að vera bjáni." - Freddie, 6 ára.
Hvernig sér maður hvort ókunnugt fólk sé gift?
"Maður verður bara giska út frá því hvort manni sýnist þau vera að æpa á sömu krakkana." - Derrick, 8 ára.
Hvað eiga foreldrar þínir sameiginlegt?
"Bæði vilja ekki eignast fleiri börn." - Lori, 8 ára.
Hvað gerir fólk á stefnumótum?
"Á stefnumótum á að vera gaman því fólkið er að kynnast hvort öðru. Meira að segja strákar geta haft eitthvað að segja ef maður hlustar nógu lengi. - Lynnette, 8 ára.
"Á fyrsta stefnumótinu lýgur fólk bara hvort að öðru og það er yfirleitt nóg til að það hafi áhuga á að hittast aftur." - Martin, 10 ára.
Hvað myndirðu gera ef þú færir á stefnumót sem endaði illa?
"Ég myndi hlaupa heim og þykjast vera dauður. Daginn eftir myndi ég hringja í öll blöðin og láta þau skrifa um mig í andlátsfréttunum." - Craig, 9 ára.
Hvenær er óhætt að kyssa einhvern?
"Ef hann er ríkur." - Pam, 7 ára.
"Það er bannað með lögum ef maður er ekki orðinn átján ára og það er ekki sniðugt að lenda í einhverju veseni út af því." - Curt, 7 ára.
"Reglan er sú að ef maður kyssir einhvern á maður að giftast honum og eignast með honum börn. Þannig á maður að gera." - Howard, 8 ára
Hvort er betra að vera einhleyp(ur) eða í hjónabandi?
"Það er betra fyrir stelpur að vera einhleypar en það er verra fyrir stráka. Það verður einhver að taka til eftir stráka." - Anita, 9 ára.
Hvernig væri heimurinn ef enginn giftist? (uppáhaldssvarið mitt)
"Það væri alla vega erfitt að útskýra alla þessa krakka." - Kelvin, 8 ára.
Hvernig á að viðhalda ástinni í hjónabandinu?
"Maður á að segja konunni sinni að hún sé falleg, jafnvel þótt hún líti út eins og vörubíll." - Ricky, 10 ára.
Hvernig veit maður hverjum maður á að giftast?
"Maður verður að finna einhvern sem hefur gaman af því sama og maður sjálfur. Ef maður til dæmis hefur gaman af íþróttum verður hún að hafa gaman af því að þú hafir gaman af þeim og sjá um snakkið og dýfuna." - Alan, 10 ára.
"Það ákveður það enginn áður en hann verður fullorðinn hverjum hann ætlar að giftast. Guð ákveður það allt löngu áður og maður kemst ekki að því fyrr en það er orðið of seint." - Kirsten, 10 ára.
Á hvaða aldri er best að ganga í hjónaband?
"Það er best að vera 23 ára því þá er fólkið búið að þekkjast í heila eilífð." - Camille, 10 ára.
"Maður þarf ekki að vera á neinum sérstökum aldri, maður þarf bara að vera bjáni." - Freddie, 6 ára.
Hvernig sér maður hvort ókunnugt fólk sé gift?
"Maður verður bara giska út frá því hvort manni sýnist þau vera að æpa á sömu krakkana." - Derrick, 8 ára.
Hvað eiga foreldrar þínir sameiginlegt?
"Bæði vilja ekki eignast fleiri börn." - Lori, 8 ára.
Hvað gerir fólk á stefnumótum?
"Á stefnumótum á að vera gaman því fólkið er að kynnast hvort öðru. Meira að segja strákar geta haft eitthvað að segja ef maður hlustar nógu lengi. - Lynnette, 8 ára.
"Á fyrsta stefnumótinu lýgur fólk bara hvort að öðru og það er yfirleitt nóg til að það hafi áhuga á að hittast aftur." - Martin, 10 ára.
Hvað myndirðu gera ef þú færir á stefnumót sem endaði illa?
"Ég myndi hlaupa heim og þykjast vera dauður. Daginn eftir myndi ég hringja í öll blöðin og láta þau skrifa um mig í andlátsfréttunum." - Craig, 9 ára.
Hvenær er óhætt að kyssa einhvern?
"Ef hann er ríkur." - Pam, 7 ára.
"Það er bannað með lögum ef maður er ekki orðinn átján ára og það er ekki sniðugt að lenda í einhverju veseni út af því." - Curt, 7 ára.
"Reglan er sú að ef maður kyssir einhvern á maður að giftast honum og eignast með honum börn. Þannig á maður að gera." - Howard, 8 ára
Hvort er betra að vera einhleyp(ur) eða í hjónabandi?
"Það er betra fyrir stelpur að vera einhleypar en það er verra fyrir stráka. Það verður einhver að taka til eftir stráka." - Anita, 9 ára.
Hvernig væri heimurinn ef enginn giftist? (uppáhaldssvarið mitt)
"Það væri alla vega erfitt að útskýra alla þessa krakka." - Kelvin, 8 ára.
Hvernig á að viðhalda ástinni í hjónabandinu?
"Maður á að segja konunni sinni að hún sé falleg, jafnvel þótt hún líti út eins og vörubíll." - Ricky, 10 ára.
þriðjudagur, 25. mars 2003
Skin og skúrir
Veðrið hefur vægast sagt látið furðulega við landsmenn undanfarna daga. Eina stundina er sól og blíða en næst þegar manni verður litið út um skjáinn eru hvít snjókorn á þeytingi um loftin blá. Eða þá blanda af hvoru tveggja eins og akkúrat núna, heiðskýrt og skýjað, glampandi sól og snjókoma.
Gott dæmi um íslenskt veðurfar undanfarna daga kemur frá Pésa, frænda Baldurs. Hann settist út í blíðviðrið að morgni til með moggann og kaffi og var víst frjálslega klæddur. Þegar kaffið var uppurið fór hann inn að fylla á' ann (kaffibollann alt svo) og þegar hann kom til baka var skollinn á hríð! Án efa smá fært í stílinn en samt sem áður góð saga.
Ég held að þetta sé einmitt tækifærið til að grafa upp úr gömlum skruddum orðatiltæki á borð við: Það skiptast á skin og skúrir.
Gott dæmi um íslenskt veðurfar undanfarna daga kemur frá Pésa, frænda Baldurs. Hann settist út í blíðviðrið að morgni til með moggann og kaffi og var víst frjálslega klæddur. Þegar kaffið var uppurið fór hann inn að fylla á' ann (kaffibollann alt svo) og þegar hann kom til baka var skollinn á hríð! Án efa smá fært í stílinn en samt sem áður góð saga.
Ég held að þetta sé einmitt tækifærið til að grafa upp úr gömlum skruddum orðatiltæki á borð við: Það skiptast á skin og skúrir.
laugardagur, 22. mars 2003
Veðmál
Fimmtudaginn síðasta veðjaði ég í fyrsta skipti á ævinni að ég held, þ.e.a.s. fyrir peninga alla vega. Ég dró Baldur snemma heim um kvöldið til að geta fylgst með lokaþættingum af The Bachelor (skömm af því ég veit) og á leiðinni heim vorum við að velta því fyrir okkur hver myndi hreppa "hnossið", þ.e. piparsveininn sjálfan.
Ég var þess fullviss að Helene myndi verða fyrir valinu og þrátt fyrir að Baldur hafi verið sömu skoðunar vildi hann endilega gera þetta að veðmáli. Ég tók því og veðjuðum við upp á 1500 kall sem ég fengi í minn hlut myndi Helene vinna en Baldur ef Brooke yrði hlutskörpust. Og sjá, ég hafði rétt fyrir mér og nú er ég 1500 kalli ríkari sem ég má nota í hvað sem er. Þetta minnir mann bara á manns eigin piparsveinkutíð þegar ekki þurfti að leggja eyðslu manns undir einhvern annan :)
P.s. Mér finnst reyndar svolítið svindl að taka við þessum fjármunum því Aaron og Helene hættu víst saman fyrir áramót svo faktíst séð voru þau ekki saman þegar við vorum að fylgjast með rómantíkinni blómstra þeirra í millum. En ahh, ég læt mig samt hafa það.
Ég var þess fullviss að Helene myndi verða fyrir valinu og þrátt fyrir að Baldur hafi verið sömu skoðunar vildi hann endilega gera þetta að veðmáli. Ég tók því og veðjuðum við upp á 1500 kall sem ég fengi í minn hlut myndi Helene vinna en Baldur ef Brooke yrði hlutskörpust. Og sjá, ég hafði rétt fyrir mér og nú er ég 1500 kalli ríkari sem ég má nota í hvað sem er. Þetta minnir mann bara á manns eigin piparsveinkutíð þegar ekki þurfti að leggja eyðslu manns undir einhvern annan :)
P.s. Mér finnst reyndar svolítið svindl að taka við þessum fjármunum því Aaron og Helene hættu víst saman fyrir áramót svo faktíst séð voru þau ekki saman þegar við vorum að fylgjast með rómantíkinni blómstra þeirra í millum. En ahh, ég læt mig samt hafa það.
fimmtudagur, 20. mars 2003
Rop
Fór að lyfta í dag með Ásdísi og tókum við handleggina. Þetta var pump æfing, þ.e.a.s. margar lyftur og tiltölulega létt lóð. Þegar lyftingarnar voru búnar hlupum við smá á bretti. Ég nýbúinn að uppgötva níu mínútna prógramm sem líkir eftir brekku og eykst hallinn stöðugt. Það er ómannúðlegt prógramm og skemmtilegt.
Einn fróðleiksmoli. Að rembast eins og rjúpan við staurinn, hvað þýðir það? Eða hvað er átt við? Það sagði Valgeir kunningi minn hér í skólanum mér. Þannig var nefnilega í fyrndinni að menn vildu veiða fálka og festu þeir rjúpur (lifandi) við staura sem beitu fyrir fálkann. Í nútímanum sleppir fólk þessu veseni (oftast) og étur rjúpuna bara sjálft eftir að hafa veitt hana (ef það nennir því þá). Svo eru það aðrir og enn gáfaðri sem sleppa því að veiða rjúpuna og éta hana og fara bara út í búð að kaupa gulrót :)
Einn fróðleiksmoli. Að rembast eins og rjúpan við staurinn, hvað þýðir það? Eða hvað er átt við? Það sagði Valgeir kunningi minn hér í skólanum mér. Þannig var nefnilega í fyrndinni að menn vildu veiða fálka og festu þeir rjúpur (lifandi) við staura sem beitu fyrir fálkann. Í nútímanum sleppir fólk þessu veseni (oftast) og étur rjúpuna bara sjálft eftir að hafa veitt hana (ef það nennir því þá). Svo eru það aðrir og enn gáfaðri sem sleppa því að veiða rjúpuna og éta hana og fara bara út í búð að kaupa gulrót :)
miðvikudagur, 12. mars 2003
Supplies
Hér sit ég uppi á bókasafni í VR2 og hlusta á dýrlega tónlist og er að hugsa um að læra líka. Morguninn hjá mér fór nefnilega að miklu leiti í kjaftagang. Hvern haldiðið að ég hafi hitt? Ég hitti Kristleif vin minn og félaga sem er mjög skemmtilegur og því var mjög skemmtilegt að hitta hann. Þannig að kjaftagangur var í góðu lagi.
Svo hef ég líka verið í beinu sambandi við bretónska garðyrkjubændur. Þaðan var allt gott að frétta, ég talaði við mömmu í þetta sinn og var mjög gott í henni hljóðið. Við Ásdís ætlum að heimsækja Bretanníufolöldin í sumar og hlökkum vægast sagt mikið til.
Kenavo!
Svo hef ég líka verið í beinu sambandi við bretónska garðyrkjubændur. Þaðan var allt gott að frétta, ég talaði við mömmu í þetta sinn og var mjög gott í henni hljóðið. Við Ásdís ætlum að heimsækja Bretanníufolöldin í sumar og hlökkum vægast sagt mikið til.
Kenavo!
fimmtudagur, 20. febrúar 2003
Ritgerðarskrif
Þessi önn fer í það að skrifa B.A. ritgerðina mína og hef ég nú þegar hafist handa. Reyndar hefur undirbúningur staðið yfir frá því í sumar því þá byrjaði ég á fullu að safna heimildum. Hins vegar gengur ekki eins vel að skrifa og að safna heimildum, ég þreytist mjög fljótt og missi áhugann enda gerir maður fátt annað en að sitja við tölvuna allan daginn. Ég myndi þó ekki segja að mér miði ekkert áfram því á þriðjudaginn skilaði ég inn uppkasti að fyrsta kafla en hann er um sögu fólksflutninga til Evrópu.
Eftir þessa törn var kominn tími á smá verðlaun og þar sem ég átti inneignarnótu í Mál og menningu fór ég rakleitt þangað enda er það uppáhaldsbókabúðin mín. Þessa dagana er afsláttur af enskum bókum en ég nýtti mér það þó ekki í þetta skiptið heldur keypti ég bókina um Fridu Kahlo á helmingsafslætti og las hana á augabragði. Mæli pottþétt með henni, sérstaklega fyrir þá sem hafa gaman af suður amerísku sögusviði.
Eftir þessa törn var kominn tími á smá verðlaun og þar sem ég átti inneignarnótu í Mál og menningu fór ég rakleitt þangað enda er það uppáhaldsbókabúðin mín. Þessa dagana er afsláttur af enskum bókum en ég nýtti mér það þó ekki í þetta skiptið heldur keypti ég bókina um Fridu Kahlo á helmingsafslætti og las hana á augabragði. Mæli pottþétt með henni, sérstaklega fyrir þá sem hafa gaman af suður amerísku sögusviði.
föstudagur, 14. febrúar 2003
Pennaleti
Það er alveg ótrúlegt hvað maður getur verið latur við dagbókarskrif, en hér kemur smá öppdeit. Undanfarna daga hef ég verið að læra og lyfta. Lyftingarnar ganga mjög vel en lærdómurinn er ekki alveg á sama kalíberi. Þannig er nú það... Annars er allt alveg ágætt að frétta, bæ.
föstudagur, 7. febrúar 2003
Matarboð
Í gærkvöldi var stórt og veglegt matarboð í Hrauntungunni. Sem lystauka (forrétt) notuðum við matarlykt þar sem hún tekur ekkert pláss í maga, í aðalrétt var einfaldur pottréttur frá Asíu ásamt eggjum og að lokum var snæddur evrópskur eftirréttur. Svaka fínt! Það sem gerðist samt í raunveruleikanum var að við buðum Kjartani vini vorum í soðin hrísgrjón og egg og snæddum vínber í desert.
föstudagur, 31. janúar 2003
Miðnæturblogg
Hvað á það að þýða að blogga svona seint? Eru Baldur og Ásdís komin með nettengingu heima eða er opið upp í skóla? Nei ástæðan fyrir því að ég blogga svona seint er sú að ég sit sem vaktmaður á fornum slóðum og fíla mig bara vel...
laugardagur, 25. janúar 2003
Froskapartý
Við Ásdís vorum að koma úr tvöföldu afmælisboði frá Stellu og Kristjáni. Stella á afmæli í dag en Kristján átti afmæli fyrir fimm dögum. Til hamingju með afmælin kæru hjón!
Í morgun var ég í verklegri eðlisfræði að gera ljóstilraunir og að þeim loknum lagði ég af stað heim en komst ekki alla leið sökum yfirþyrmandi einmanaleikatilfinningar. Ég veit ekki hvernig ég á að segja það en ég læsti einn af mínum bestu vinum inni á tilraunastofu og lagði svo af stað heim.
Umræddur vinur losnaði svo ekki úr prísundinni fyrr en núna rétt áðan. Það er þó engin ástæða til að örvænta um vinskapinn því kaffibollar virðast vera fljótir að fyrirgefa.
Í morgun var ég í verklegri eðlisfræði að gera ljóstilraunir og að þeim loknum lagði ég af stað heim en komst ekki alla leið sökum yfirþyrmandi einmanaleikatilfinningar. Ég veit ekki hvernig ég á að segja það en ég læsti einn af mínum bestu vinum inni á tilraunastofu og lagði svo af stað heim.
Umræddur vinur losnaði svo ekki úr prísundinni fyrr en núna rétt áðan. Það er þó engin ástæða til að örvænta um vinskapinn því kaffibollar virðast vera fljótir að fyrirgefa.
föstudagur, 24. janúar 2003
Megavika
Það er greinilegt að enn einu sinni er skollin á svokölluð megavika hjá Dominos. Og hvernig veit ég það?
Jú, sjáðu til, í gærkvöld fórum við upp í VR til að lesa og þegar við gengum inn í bygginguna var pizzafnykurinn svo stækur að við lág að maður snérist á hæl og læsi frekar úti í slyddunni og myrkrinu.
En við hörkuðum af okkur, mér tókst að kasta ekki upp og Baldri tókst að hemja garnagaulið. Það versta var að því ofar sem dróg varð lyktin stækari og stafar það af því að fólk borðar iðulega á efstu hæðinni fyrir utan bókasafnið.
Þegar heim var komið fórum við á smá kvöldrölt um hverfið þar sem við náðum ekki í sund. Við komum við í lítilli sjoppu til að kaupa mjólk og er þá ekki þessi sama pizzastybba þar og var í VR.
Ég hef sterkan grun um að starfsmenn sjoppunnar hafi falið nokkur tonn af mega pizzum í skonsunni bakatil en lyktinni héldu engin bönd og þannig komst upp um átveisluna. Við stoppuðum stutt við í sjoppunni og ég held ég borði ekki dominos á næstunni.
Jú, sjáðu til, í gærkvöld fórum við upp í VR til að lesa og þegar við gengum inn í bygginguna var pizzafnykurinn svo stækur að við lág að maður snérist á hæl og læsi frekar úti í slyddunni og myrkrinu.
En við hörkuðum af okkur, mér tókst að kasta ekki upp og Baldri tókst að hemja garnagaulið. Það versta var að því ofar sem dróg varð lyktin stækari og stafar það af því að fólk borðar iðulega á efstu hæðinni fyrir utan bókasafnið.
Þegar heim var komið fórum við á smá kvöldrölt um hverfið þar sem við náðum ekki í sund. Við komum við í lítilli sjoppu til að kaupa mjólk og er þá ekki þessi sama pizzastybba þar og var í VR.
Ég hef sterkan grun um að starfsmenn sjoppunnar hafi falið nokkur tonn af mega pizzum í skonsunni bakatil en lyktinni héldu engin bönd og þannig komst upp um átveisluna. Við stoppuðum stutt við í sjoppunni og ég held ég borði ekki dominos á næstunni.
fimmtudagur, 23. janúar 2003
Popp og kók
Nei, nei við fórum ekki í bíó í gær nema þá heimabíó í besta falli. Við erum nebbla enn að horfa á 8 seríu af Friends og eigum bara fjóra þætti eftir.
Nú, nú gærkvöldið var ekkert öðruvísi en önnur undanfarin kvöld að því leyti að við gláptum á 2-3 þætti af ofangreindri syrpu. Hins vegar tókum við upp á svolitlu sem við höfum, að ég held, aðeins einu sinni reynt áður, við poppuðum.
Og nú er ég ekki að tala um örbylgjupopp því ég held ég hafi klárað minn kvóta af því á unglingsárunum, heldur á ég við poppkorn að hætti 9. áratugarins, þegar við Baldur vorum enn pjakkar. Við poppuðum sem sagt í potti og sjá, það tókst!
Og svo átti ég hálfslítra kók inni í skáp sem Vífilfell gaf okkur stelpunum í styrk þegar við fórum til Grænlands (svolítið glatað ég veit haha) svo ég skellti henni bara í frystinn í hálftíma og viola: popp og kók.
P.s. Ég veit þetta hljómar furðulega en kókin var faktískt útrunnin, best fyrir 1. janúar 2003. En hver tekur svo sem mark á því, þetta er bara sykurleðja uppleyst í vatni, haha :)
Nú, nú gærkvöldið var ekkert öðruvísi en önnur undanfarin kvöld að því leyti að við gláptum á 2-3 þætti af ofangreindri syrpu. Hins vegar tókum við upp á svolitlu sem við höfum, að ég held, aðeins einu sinni reynt áður, við poppuðum.
Og nú er ég ekki að tala um örbylgjupopp því ég held ég hafi klárað minn kvóta af því á unglingsárunum, heldur á ég við poppkorn að hætti 9. áratugarins, þegar við Baldur vorum enn pjakkar. Við poppuðum sem sagt í potti og sjá, það tókst!
Og svo átti ég hálfslítra kók inni í skáp sem Vífilfell gaf okkur stelpunum í styrk þegar við fórum til Grænlands (svolítið glatað ég veit haha) svo ég skellti henni bara í frystinn í hálftíma og viola: popp og kók.
P.s. Ég veit þetta hljómar furðulega en kókin var faktískt útrunnin, best fyrir 1. janúar 2003. En hver tekur svo sem mark á því, þetta er bara sykurleðja uppleyst í vatni, haha :)
mánudagur, 20. janúar 2003
Vinir
Gærdagurinn var fremur vinalegur. Sunnudagar eru nú oft vinalegir en þessi var meira svona Friends-legur.
Eftir að hafa tekið ágætis tiltektartörn þá lögðumst við upp í sófa og horfðum á vini í tölvunni. Stella systir mín kom okkur nefnilega upp á lagið með þetta vinadót um daginn og nú er ég bara kominn svo vel inn í þetta allt saman að ég bara verð að verða vinsælli (þ.e. eignast fleiri þætti).
Ég segi nú bara eins og Bjarni vinur minn sagði: Hver þarf vini þegar hann á Vini? Nei heyrðu mig nú ég er ekki svo forfallinn.
Eftir að hafa tekið ágætis tiltektartörn þá lögðumst við upp í sófa og horfðum á vini í tölvunni. Stella systir mín kom okkur nefnilega upp á lagið með þetta vinadót um daginn og nú er ég bara kominn svo vel inn í þetta allt saman að ég bara verð að verða vinsælli (þ.e. eignast fleiri þætti).
Ég segi nú bara eins og Bjarni vinur minn sagði: Hver þarf vini þegar hann á Vini? Nei heyrðu mig nú ég er ekki svo forfallinn.
mánudagur, 13. janúar 2003
Hörkudjamm
Í gær fórum við Ásdís í fyrsta afmælispartý ársins. Það var haldið á Borginni og var afmælisbarnið Stella amma. Mætingin var góð, stemninging var góð og síðast en ekki síst voru snitturnar góðar.
Nú er ég staddur upp í skóla og ákvað að kíkja aðeins á vanræktu bloggsíðuna þar sem ég komst ekki í tímann sem ég á að vera í. Hvers vegna komst ég ekki? Það var einfaldlega ekki pláss í stofunni, en það á eftir að fækka í hópnum hvort sem er þannig að þetta er í orden. Af fenginni reynslu eru margir af fyrirlestrunum settir í of litlar stofur þar sem reglan er sú að færri sitja áfangana en skrá sig.
Nú er ég staddur upp í skóla og ákvað að kíkja aðeins á vanræktu bloggsíðuna þar sem ég komst ekki í tímann sem ég á að vera í. Hvers vegna komst ég ekki? Það var einfaldlega ekki pláss í stofunni, en það á eftir að fækka í hópnum hvort sem er þannig að þetta er í orden. Af fenginni reynslu eru margir af fyrirlestrunum settir í of litlar stofur þar sem reglan er sú að færri sitja áfangana en skrá sig.
fimmtudagur, 2. janúar 2003
Gleðilegt ár allir saman og takk fyrir gamla!
Síðan ég opinberaði mig sem möndlugrís þá hefur ýmislegt gerst, t.d. komu áramót og ég hef legið í leti heima að lesa ævisögu Tolkiens sem Ásdís gaf mér í jólagjöf :)
Í gær sáum við svo myndina Tveggja turna tal sem var mjög jákvætt. Við höfum nefnilega ætlað að fara áður en þá var uppselt.
Í gær sáum við svo myndina Tveggja turna tal sem var mjög jákvætt. Við höfum nefnilega ætlað að fara áður en þá var uppselt.
fimmtudagur, 26. desember 2002
Ég er möndlugrísinn
Amma býr alltaf til svo góðan mat... Jahá!
Fyrir þá sem þekkja til þá er þetta einhver sannasti málsháttur í sögu mannkyns.
Ég og Ásdís erum í heimsókn hjá Pétri afa og Stellu ömmu, búin að borða og erum nú södd og sæl uppi í baðstofu að kjafta við afa. Á meðan sitja ærslafullir spilagrísir niðri og spila manna. Spilagrísirnir eru: amma, Stella Soffía og Kristján. En ég er ekki spilagrís í dag, ég er möndlugrís og möndlugrísir fá alltaf verðlaun þegar þeir eru búnir með grautinn sinn. :)
Fyrir þá sem þekkja til þá er þetta einhver sannasti málsháttur í sögu mannkyns.
Ég og Ásdís erum í heimsókn hjá Pétri afa og Stellu ömmu, búin að borða og erum nú södd og sæl uppi í baðstofu að kjafta við afa. Á meðan sitja ærslafullir spilagrísir niðri og spila manna. Spilagrísirnir eru: amma, Stella Soffía og Kristján. En ég er ekki spilagrís í dag, ég er möndlugrís og möndlugrísir fá alltaf verðlaun þegar þeir eru búnir með grautinn sinn. :)
mánudagur, 23. desember 2002
Hjá Stellu og Stjána
Nú er ég ásamt Ásdísi í heimsókn hjá ofangreindum froskum. Það er alltaf gaman að heimsækja þetta fólk. Við komum hingað beint úr bæjartrafíkinni og hvað er þá betra en að sitja og sötra gott kaffi í góðum félagsskap.
Jólastress á Þorláksmessu
Það er allt búið að vera á fullu síðan prófunum lauk. Við erum búin að kaupa jólatré, baða það og skreyta, búin að kaupa fullt af pökkum og versla inn allan jólamatinn. Síðan vann ég tvo miða á nýjustu Lord of the Rings myndina, The Two Towers.
Ég tók nebblega þátt í einhverjum netleik hjá Landsbankanum og síðan á laugadaginn fékk ég sent heim umslag með tveimur boðsmiðum og derhúfu. Baldur má eiga húfuna. En hann fær líka að koma með á myndina, hann er lukkunarpamfíllinn minn.
Í dag er planið að klára þessar örfáu gjafir sem eftir eru, pakka þeim inn og heimsækja síðan ættingja með það fyrir augum að láta þá fá pakkana fyrir jólin, það er svona skemmtilegra :) Þetta verður sem sagt svona skemmtilegt jólastress þar sem eina stressið snýst í raun um hvort við náum í laugarnar fyrir klukkan 18.
Gleðileg jól og takk fyrir hárið sem fer að svíða!
Ég tók nebblega þátt í einhverjum netleik hjá Landsbankanum og síðan á laugadaginn fékk ég sent heim umslag með tveimur boðsmiðum og derhúfu. Baldur má eiga húfuna. En hann fær líka að koma með á myndina, hann er lukkunarpamfíllinn minn.
Í dag er planið að klára þessar örfáu gjafir sem eftir eru, pakka þeim inn og heimsækja síðan ættingja með það fyrir augum að láta þá fá pakkana fyrir jólin, það er svona skemmtilegra :) Þetta verður sem sagt svona skemmtilegt jólastress þar sem eina stressið snýst í raun um hvort við náum í laugarnar fyrir klukkan 18.
Gleðileg jól og takk fyrir hárið sem fer að svíða!
laugardagur, 21. desember 2002
Búinn í prófum
Fór í próf í nám og störf (klám og sörf) í rafmagns og tölvuverkfræði og nú get ég sagt að mér hafi gengið vel í prófinu. Trikkið var einfaldlega að sleppa allri fullkomnunaráráttu, læra mátulega mikið fyrir prófið og fara svo í prófið. Vildi að ég hefði fattað þetta fyrr. Anda inn, anda út, slaka á í öxlum og setja hendur á hnakka. Svo spennum við rasskinnarnar saman og lyftum okkur upp á tábergið og halda.......svoona og slaka.
Hérna er heimasíða með tilvitnunum í fyndna stelpu.
Kannski ég ætti bara að fara heim núna.
Hérna er heimasíða með tilvitnunum í fyndna stelpu.
Kannski ég ætti bara að fara heim núna.
mánudagur, 16. desember 2002
Eðlisfræði
Gærdagurinn og dagurinn í dag eru helgaðir eðlisfræði, ég á nefnilega að fara í próf í henni í fyrramálið.
miðvikudagur, 11. desember 2002
Afslöppun
Við tókum því rólegar en við ætluðum í dag sem er kannski ekki það sniðugasta í prófvertíðinni. Það var samt ósköp ljúft að gera eitthvað annað en að rýna í fræðiskruddur, t.d. að rýna í Hringadróttinssögu. Ég er komin á annað bindi og er rúmlega hálfnuð með söguna. Svo er bara að klára áður en myndin kemur í bíó því ég er nokkuð viss um að Baldur ætli að draga mig með í þetta skiptið fyrst það tókst ekki í það fyrra.
Afslöppunin fóls þó ekki einungis í fagurbókalestri og táfettingum því Baldur kláraði að setja upp jólaseríuna sem ég vanrækti að gera í gær (þar slapp ég auðveldlega). Nú ljómar stofan af marglitri ljósaseríunni og íbúðin er hægt og bítandi að færast í jólabúning.
Á meðan hann dundaði sér við þetta saxaði ég niður smá grænmeti og útbjó mexíkanskan kvöldverð. Reyndar eldum við bara mexíkanskt á laugardögum en þar sem síðustu laugardagskvöldum hefur verið eytt upp í Odda eða VR II hefur ekkert orðið að neinni eldamennsku umfram það að ná í skyr eða jógúrt úr ísskápnum.
Afslöppunin fóls þó ekki einungis í fagurbókalestri og táfettingum því Baldur kláraði að setja upp jólaseríuna sem ég vanrækti að gera í gær (þar slapp ég auðveldlega). Nú ljómar stofan af marglitri ljósaseríunni og íbúðin er hægt og bítandi að færast í jólabúning.
Á meðan hann dundaði sér við þetta saxaði ég niður smá grænmeti og útbjó mexíkanskan kvöldverð. Reyndar eldum við bara mexíkanskt á laugardögum en þar sem síðustu laugardagskvöldum hefur verið eytt upp í Odda eða VR II hefur ekkert orðið að neinni eldamennsku umfram það að ná í skyr eða jógúrt úr ísskápnum.
Fyrsta prófið að baki
Nú línulega algebru prófið er liðið í aldanna skaut og (vonandi) aldrei það kemur til baka.
Miðnætti
Ég er núna stödd upp í tölvuverinu í Odda og það líður senn að miðnætti. Það er frekar skrýtið að vera upp í skóla á þessum tíma sólarhrings, einhvern veginn er það ekki sú mynd sem maður hefur af skólahaldi í huga sér, hangandi þar fram eftir nóttu. Ég er að bíða eftir litla Baldrinum mínum, hann er að gera lokaatlögu að línulegri algebru fyrir prófið á morgun.
Loftið þarna frammi er lævi blandin og þar sitja nokkrir sveittir yfir power point glærum og maður veltir óneitanlega fyrir sér hvort þetta fólk sé svona rosalega samviskusamt eða bara svona svakalegir tossar sem ætlar sér síðan að vaka alla nóttina og reyna að koma einhverju inn í hausinn. Ég gerði það að hluta til fyrir stúdentsprófin, undir lokin var maður farinn að sofa ansi lítið en það er líka leiðinlegasta tímabil sem ég hef upplifað og mæli ekki með þessari lærdómsaðferð við neinn.
Ég var að koma af kveðjukvöldinu og það var mjög skemmtilegt. Það var mikið slúðrað um ákveðna aðila frá Grænlandi, Pamela neitaði að segja okkur svæsna sögu af einum Dana og einum Finna (sitthvort kynið) en þegar hún skrapp á klóið sætti Cyril færis og slúðraði í okkur öllum soranum.
Það var mikið um "oooooohh" og "jiiii", allt í innsoginu vitaskuld og einhverra hluta vegna var mikið rætt um Ástrali og þá staðreynd að ástralskir surfers hefðu lægstu greindarvísistölu heims. Uppi eru plön um að hittast næsta laugardagskvöld en það er nú spurning hversu upplagður maður verður í slíkt og annað eins. Til vonar og varar kvöddumst við því öll og nú er bara spurning að halda sambandi við þetta fólk.
Loftið þarna frammi er lævi blandin og þar sitja nokkrir sveittir yfir power point glærum og maður veltir óneitanlega fyrir sér hvort þetta fólk sé svona rosalega samviskusamt eða bara svona svakalegir tossar sem ætlar sér síðan að vaka alla nóttina og reyna að koma einhverju inn í hausinn. Ég gerði það að hluta til fyrir stúdentsprófin, undir lokin var maður farinn að sofa ansi lítið en það er líka leiðinlegasta tímabil sem ég hef upplifað og mæli ekki með þessari lærdómsaðferð við neinn.
Ég var að koma af kveðjukvöldinu og það var mjög skemmtilegt. Það var mikið slúðrað um ákveðna aðila frá Grænlandi, Pamela neitaði að segja okkur svæsna sögu af einum Dana og einum Finna (sitthvort kynið) en þegar hún skrapp á klóið sætti Cyril færis og slúðraði í okkur öllum soranum.
Það var mikið um "oooooohh" og "jiiii", allt í innsoginu vitaskuld og einhverra hluta vegna var mikið rætt um Ástrali og þá staðreynd að ástralskir surfers hefðu lægstu greindarvísistölu heims. Uppi eru plön um að hittast næsta laugardagskvöld en það er nú spurning hversu upplagður maður verður í slíkt og annað eins. Til vonar og varar kvöddumst við því öll og nú er bara spurning að halda sambandi við þetta fólk.
þriðjudagur, 10. desember 2002
Fyrsta prófinu lokið
Þá er ég búin með fyrsta próf þessa vetrar og það næsta er ekki fyrr en þann 16. Ég hef því nægan tíma til að láta mér leiðast að lesa undir próf í eigindlegum en þess á milli verð ég að vinna í ritgerð sem ég á eftir að skila fyrir leskúrsinn.
Í kvöld ætla ég hins vegar að slappa af og hitta stelpurnar ásamt krökkunum frá Grænlandi. Þessir krakkar eru allt skiptinemar hér og eru að fara heim fyrir jólin svo þetta er svona kveðjuhóf.
Annars langar mig líka ósköp mikið að fara heim og klára að setja jólaseríuna í stofugluggann. Við Baldur gerðum heiðarlega tilraun til þess í síðustu viku en gáfust upp þegar við vorum farin að æpa á hvort annað í pirring okkar og vonsku. Aldrei að reyna að festa jólaseríu með límbandi, það er ekki góðs vísir. Ég ætla því að fara í Rúmfatalagerinn, kaupa þessa glæru tappa sem þeir eru sí og æ að auglýsa, fara síðan heim og festa upp seríuna sem þurft hefur að dúsa í glugganum eins og illa gerður hlutur, hálfuppsett og ekki einu sinni kveikt á greyinu.
Í kvöld ætla ég hins vegar að slappa af og hitta stelpurnar ásamt krökkunum frá Grænlandi. Þessir krakkar eru allt skiptinemar hér og eru að fara heim fyrir jólin svo þetta er svona kveðjuhóf.
Annars langar mig líka ósköp mikið að fara heim og klára að setja jólaseríuna í stofugluggann. Við Baldur gerðum heiðarlega tilraun til þess í síðustu viku en gáfust upp þegar við vorum farin að æpa á hvort annað í pirring okkar og vonsku. Aldrei að reyna að festa jólaseríu með límbandi, það er ekki góðs vísir. Ég ætla því að fara í Rúmfatalagerinn, kaupa þessa glæru tappa sem þeir eru sí og æ að auglýsa, fara síðan heim og festa upp seríuna sem þurft hefur að dúsa í glugganum eins og illa gerður hlutur, hálfuppsett og ekki einu sinni kveikt á greyinu.
Próf, próf, próf...
Nú er Ásdís farin í fyrsta prófið sitt og ég sit upp á bókasafni og undirbý mig fyrir fyrsta prófið mitt. Þetta er ekki bara fyrsta prófið mitt á þessari önn heldur líka fyrsta prófið mitt í verkfræðinni... Jæja upp að reikna. Bæ!
sunnudagur, 8. desember 2002
Jólatónleikarnir
Ég var að koma af tónleikunum og tókust þeir vægast sagt frábærlega vel. Ég þurfti nú ekkert að grennslast fyrir um hvernig þetta tókst því það sást einfaldlega á því hvernig Jón stjórnandi geislaði af ánægju og ágætt að geta sér til um frammistöðu okkar út frá því.
Það er alveg magnað hvað það er alltaf gaman að syngja og sérstaklega á tónleikum. Þó maður sé jafnvel kominn með nett nóg af sumum lögum á æfingum þá eru tónleikar alltaf blast. Það er líka svo gaman á jólatónleikum því þá koma professional einsöngvarar til okkar. Í fyrra var það Ólafur Kjartan og nú var það Diddú. Það er frábært að fá tækifæri til að vinna með söngvurum á þeirra kalíberi.
Það er alveg magnað hvað það er alltaf gaman að syngja og sérstaklega á tónleikum. Þó maður sé jafnvel kominn með nett nóg af sumum lögum á æfingum þá eru tónleikar alltaf blast. Það er líka svo gaman á jólatónleikum því þá koma professional einsöngvarar til okkar. Í fyrra var það Ólafur Kjartan og nú var það Diddú. Það er frábært að fá tækifæri til að vinna með söngvurum á þeirra kalíberi.
laugardagur, 7. desember 2002
Að vera línulega háður
Dagurinn í dag er helgaður fyrirlestrum í línulegri algebru. Það er þó ekki svo að það séu enn fyrirlestrar á vegum verkfræðideildar HÍ, sem kæmi að vísu ekki á óvart. Nei ég hef legið á netinu og horft á myndbandsupptökur úr kennslustundum hjá Gilbert Strang í MIT.
Ég er nú orðinn svolítið kassaður af þessu öllu en það eru nú einu sinni að koma próf!
Áðurauglýstirháæruverðugir tónleikar eru annað kvöld klukkan 20:00 og er aðgangseyrir 100.000.000.000 í núllta veldi sinnum núll deilt með einum krónur. Í styttra máli það er ókeypis á tónleikana.
Ég er nú orðinn svolítið kassaður af þessu öllu en það eru nú einu sinni að koma próf!
Áðurauglýstirháæruverðugir tónleikar eru annað kvöld klukkan 20:00 og er aðgangseyrir 100.000.000.000 í núllta veldi sinnum núll deilt með einum krónur. Í styttra máli það er ókeypis á tónleikana.
föstudagur, 6. desember 2002
Liggaliggalái 2
Myndin var þrælfín. Ekki veit ég hvað hún var löng en hún var að minnsta kosti nógu löng til þess að mér tækist að sofa yfir mig í morgun. Þannig að nú þarf ég að halda vel á spöðunum því ég svaf líka yfir mig í gær...
fimmtudagur, 5. desember 2002
Liggaliggalái
Við erum að fara að sjá Harry Potter 2 og ég hlakka ógesslega mikið til. Vildi bara láta vita, við erum svo öfundsverð af þessu, thí hí :)
Jæja, myndin byrjar eftir 14 mínútur, best að hætta öllu bulli og hlaupa út í Háskólabíó. Ciao.
Jæja, myndin byrjar eftir 14 mínútur, best að hætta öllu bulli og hlaupa út í Háskólabíó. Ciao.
Leiðrétting
Reyndar voru skiladæmi 2. desember.
Ég var sallarólegur og nýbúinn að blogga þegar ég fattaði að ég hafði litið á vitlaust vikublað. Auðvitað eru ekki skiladæmi í næstu viku (nema próf séu skiladæmi). Ég náði með ótrúlegri færni að reykspóla af stað í fimmta gír og klára öll dæmin (af miklu öryggi) og það á þokkalegum tíma.
Ég minni alla á jólatónleikana sem ég man ekki klukkan hvað eru á sunnudaginn í Hjallakirkju. Þar verða stórsöngvarar í massavís t.d. Baldur, Biggi, Hákon og Diddú svo einhverjir séu nefndir.
Ég var sallarólegur og nýbúinn að blogga þegar ég fattaði að ég hafði litið á vitlaust vikublað. Auðvitað eru ekki skiladæmi í næstu viku (nema próf séu skiladæmi). Ég náði með ótrúlegri færni að reykspóla af stað í fimmta gír og klára öll dæmin (af miklu öryggi) og það á þokkalegum tíma.
Ég minni alla á jólatónleikana sem ég man ekki klukkan hvað eru á sunnudaginn í Hjallakirkju. Þar verða stórsöngvarar í massavís t.d. Baldur, Biggi, Hákon og Diddú svo einhverjir séu nefndir.
mánudagur, 2. desember 2002
Engin skiladæmi
Ég vil byrja á því að þakka síðasta ræðumanni fyrir næstnýjustu ræðu sína og taka hraustlega undir það að Veislan hafi verið frábær.
Í dag þarf ég ekki að skila dæmum í línulegri algebru, jibbí! Þannig að það er eins gott að blogga smá. Um helgina kláraði ég lokaskýrsluna í verklegri eðlisfræði, sem er mjög gott. Þá þarf ég ekkert að pæla í eðlisfræðiskýrslum fyrr en eftir áramót.
Til hamingju með gærdaginn Íslendingar!
Í dag hefst formlega (trommuþytur...........drrrrrrrrr...lúðrar.........dadaaaa) prófundirbúningu oooog (meira af lúðraþyt) upprifjun ooog (Monty Python andköf....og smá músíkk úr mynd með Vincent Price....+spangól) smá frumlestur.
Mig langar til að minnast á það strax áður en ég gleymi því að það eru tónleikar hjá mér næsta sunnudag í Hjallakirkju og ég geri fastlega ráð fyrir góðri stemningu.
Í dag þarf ég ekki að skila dæmum í línulegri algebru, jibbí! Þannig að það er eins gott að blogga smá. Um helgina kláraði ég lokaskýrsluna í verklegri eðlisfræði, sem er mjög gott. Þá þarf ég ekkert að pæla í eðlisfræðiskýrslum fyrr en eftir áramót.
Til hamingju með gærdaginn Íslendingar!
Í dag hefst formlega (trommuþytur...........drrrrrrrrr...lúðrar.........dadaaaa) prófundirbúningu oooog (meira af lúðraþyt) upprifjun ooog (Monty Python andköf....og smá músíkk úr mynd með Vincent Price....+spangól) smá frumlestur.
Mig langar til að minnast á það strax áður en ég gleymi því að það eru tónleikar hjá mér næsta sunnudag í Hjallakirkju og ég geri fastlega ráð fyrir góðri stemningu.
sunnudagur, 1. desember 2002
Fyrsti í aðventu
Í dag er fyrsti í aðventu og það hlýtur að þýða að maður sér farinn að venta paa julen. Mér varð það ekki ljóst fyrr en í gærkvöld hvað tíminn hefur flogið hratt og að desembermánuður væri alveg á næsta leiti.
Ég skreið því undir rúm til að ná í jólaboxin góðu en í þau höfðum við troðið öllu jólakyns eftir síðust hátíð. Ég fann þar í jólaföggunum aðventuljós og setti það upp í glugga og tendraði við mikinn hátíðleik. Í morgun hélt ég svo áfram að grúska í þessum kössum og fann þar jólaskraut á ísskápinn og jólakertastjaka. Ég fann þessu viðeigandi stað og lét þar staðar numið.
Ætlunin er að hengja upp smá jólaskraut á hverjum degi en ef ég þekki mig rétt þá mun þetta að öllum líkindum verða skorpuvinna því ég á það til að gleyma þessu og man það síðan þegar komið er fram í miðjan mánuð.
Í dag ætlum við Baldur að taka okkur frí frá skýrslugerð og tölvupikki til að versla inn nokkrar jólagjafir. Við ætlum að kíkja í Kolaportið og ég hlakka mjög til því þangað hef ég ekki komið í háa herrans tíð. Ég ætla líka að draga hann með mér í Blómaval til að kaupa leir, kerti og greni svo ég geti útbúið aðventukrans.
Vá, jólin eru virkilega á leiðinni!
Ég skreið því undir rúm til að ná í jólaboxin góðu en í þau höfðum við troðið öllu jólakyns eftir síðust hátíð. Ég fann þar í jólaföggunum aðventuljós og setti það upp í glugga og tendraði við mikinn hátíðleik. Í morgun hélt ég svo áfram að grúska í þessum kössum og fann þar jólaskraut á ísskápinn og jólakertastjaka. Ég fann þessu viðeigandi stað og lét þar staðar numið.
Ætlunin er að hengja upp smá jólaskraut á hverjum degi en ef ég þekki mig rétt þá mun þetta að öllum líkindum verða skorpuvinna því ég á það til að gleyma þessu og man það síðan þegar komið er fram í miðjan mánuð.
Í dag ætlum við Baldur að taka okkur frí frá skýrslugerð og tölvupikki til að versla inn nokkrar jólagjafir. Við ætlum að kíkja í Kolaportið og ég hlakka mjög til því þangað hef ég ekki komið í háa herrans tíð. Ég ætla líka að draga hann með mér í Blómaval til að kaupa leir, kerti og greni svo ég geti útbúið aðventukrans.
Vá, jólin eru virkilega á leiðinni!
föstudagur, 29. nóvember 2002
Glæsileg Veislan
Eins og ég greindi frá í gær fórum við skötuhjúin að sjá sýninguna Veisluna sem nú er á fjölunum í Þjóðleikhúsinu. Í stuttu mál sagt þá er sýningin alveg glæsileg, fyrirtaksleiksýning sem kom mér svo sannarlega á óvart. Ég hafði í þokkabót ekki séð kvikmyndina og vissi því ekkert við hverju var að búast.
Þar sem sýningin er sýnd á Smíðaverkstæðinu var návígið við leikarana mikið og í raun upplifði maður sig sem hluta af gestunum í veislunni. Það gerði það að verkum að maður lifði sig frekar inn í þessa átakanlegu sögu og á köflum var erfitt að kyngja kökknum í hálsinum. Á öðrum köflum átti maður erfitt um andadrátt þegar mestu hláturrokurnar stóðu yfir.
En mikið svakalega eigum við Íslendingar góða leikara! Ég hvet alla eindregið að drífa sig að sjá þessa sýningu, þetta er alveg einstök upplifun og sérstakasta leiksýning sem ég hef nokkurn tímann farið að sjá.
Þar sem sýningin er sýnd á Smíðaverkstæðinu var návígið við leikarana mikið og í raun upplifði maður sig sem hluta af gestunum í veislunni. Það gerði það að verkum að maður lifði sig frekar inn í þessa átakanlegu sögu og á köflum var erfitt að kyngja kökknum í hálsinum. Á öðrum köflum átti maður erfitt um andadrátt þegar mestu hláturrokurnar stóðu yfir.
En mikið svakalega eigum við Íslendingar góða leikara! Ég hvet alla eindregið að drífa sig að sjá þessa sýningu, þetta er alveg einstök upplifun og sérstakasta leiksýning sem ég hef nokkurn tímann farið að sjá.
fimmtudagur, 28. nóvember 2002
Seinna en vænna
Seinustu jól fengum við tvo miða í Þjóðleikshúsið að gjöf frá Pétri afa og Stellu ömmu. Síðan þá höfum við sífellt verið með hugann við hvað okkur langar að sjá en enn ekki gefið okkur tíma til að fara.
Um daginn vorum við enn sem áður að skoða leikskránna og kíktum á miðana okkar góðu. Þá sáum við okkur til hrellingar að þeir voru komnir hættulega nálægt því að renna út. Þetta var okkur nægilegt spart í rassinn því við hringdum strax og pöntuðum tvo miða á Veisluna.
Í kvöld förum við síðan á sýninguna og ég er farin að hlakka til. Það er nefnilega ekki á hverjum degi sem maður fer í leikhús.
Um daginn vorum við enn sem áður að skoða leikskránna og kíktum á miðana okkar góðu. Þá sáum við okkur til hrellingar að þeir voru komnir hættulega nálægt því að renna út. Þetta var okkur nægilegt spart í rassinn því við hringdum strax og pöntuðum tvo miða á Veisluna.
Í kvöld förum við síðan á sýninguna og ég er farin að hlakka til. Það er nefnilega ekki á hverjum degi sem maður fer í leikhús.
mánudagur, 25. nóvember 2002
Í dag er góður dagur. Ekki bara af því að mér finnst gaman í skólanum eða af því að það er hlýtt úti. Neeeiiij..... Í dag er hvorki meira né minna eeeen..... ...........AFMÆLISDAGUR BESTA PABBA Í HEIMI! Til hamingju með afmælið pabbi og hafðu það gott.
Ég veit ekki hvað ég ætla að bralla í dag en það verður ábyggilega eitthvað sniðugt. :)
Ég veit ekki hvað ég ætla að bralla í dag en það verður ábyggilega eitthvað sniðugt. :)
fimmtudagur, 14. nóvember 2002
B(l)ögger
Ég tek í sama streng og Baldur hvað varðar leti við að blogga. Það er þó ekki alveg bara við leti að sakast heldur er þannig mál með vexti að bloggerinn hefur verið alveg hundleiðinlegur upp á síðkastið, neitar að birta færslur. Það hefur því alveg verið óviðunandi ástand í bloggermálum og manni hafa einfaldlega fallist hendur. Þetta virðist þó vera komið í lag núna og þá er aldrei að vita nema maður fari að reifa sínar skoðanir hér á síðunni.
miðvikudagur, 13. nóvember 2002
Loksins, loksins...
Hér er ég, júhú. Ég hef nú verið frekar latur við bloggið eins og lesendur hafa vafalítið orðið varir við. Síðast þegar ég skrifaði var ég eitthvað að gaspra um próf í stærðfræðigreiningu. Skömmu eftir gasprið varð ég veikur og gat því ekki mætt í prófið.
Næsta mál á dagskrá eftir prófið var tónleikamessa í Hjallakirkju sem ég ætlaði að auglýsa hér, en ég komst ekkert upp í skóla sökum veikinda. En á sunnudagsmorgninum drattaðist ég í kirkjuna og misþyrmdi raddböndunum (var með hálsbólgu) með messu í C eftir Mozart. Það gekk nú furðuvel miðað við sjúkrasöguna hér að ofan.
Það er nú ekki hægt að segja annað en að Mozart hafi verið snillingur og finnst mér það vera vægt orð til að lýsa honum. Þvílíkur gaur! Reyndar skilst mér að hans rétta nafn sé Johannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus Mozart. Til fróðleiks bætti ég inn smá Mozart hlekk
Eftir að lífverðir mínir höfðu komið mér frá trylltum lýðnum í tónleikasalnum buðu Pétur afi og Stella amma mér og Ásdísi út að borða á hótel Sögu. Það var ferlega gaman og af því að ég var í svörtum jakkafötum þá hélt eitthvað fólk að ég væri þjónn og spurði mig hvernig súpa væri á boðstólnum. Ég svaraði eins og þjónn og sagði þeim að það væri humarsúpa. Þá vildu þau vita meira en þá vildi ég ekki vera þjónn lengur og sagði þeim að ég væri gestur og að þau yrðu að tala við þjónana. Af Sögu sneru svo allir saddir og sælir heim á leið í síestu.
Nú síðan þá hef ég verið að læra og svo hef ég reynt að læra smá. En á laugardagskvöldið síðasta lærði ég ekki. Ég glápti á dvd með Ásdísi og borðaði hollan mat. Myndin sem glápt var á heitir Rosemary´s baby og er eftir Polanski. Mæli með henni.
Næsta mál á dagskrá eftir prófið var tónleikamessa í Hjallakirkju sem ég ætlaði að auglýsa hér, en ég komst ekkert upp í skóla sökum veikinda. En á sunnudagsmorgninum drattaðist ég í kirkjuna og misþyrmdi raddböndunum (var með hálsbólgu) með messu í C eftir Mozart. Það gekk nú furðuvel miðað við sjúkrasöguna hér að ofan.
Það er nú ekki hægt að segja annað en að Mozart hafi verið snillingur og finnst mér það vera vægt orð til að lýsa honum. Þvílíkur gaur! Reyndar skilst mér að hans rétta nafn sé Johannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus Mozart. Til fróðleiks bætti ég inn smá Mozart hlekk
Eftir að lífverðir mínir höfðu komið mér frá trylltum lýðnum í tónleikasalnum buðu Pétur afi og Stella amma mér og Ásdísi út að borða á hótel Sögu. Það var ferlega gaman og af því að ég var í svörtum jakkafötum þá hélt eitthvað fólk að ég væri þjónn og spurði mig hvernig súpa væri á boðstólnum. Ég svaraði eins og þjónn og sagði þeim að það væri humarsúpa. Þá vildu þau vita meira en þá vildi ég ekki vera þjónn lengur og sagði þeim að ég væri gestur og að þau yrðu að tala við þjónana. Af Sögu sneru svo allir saddir og sælir heim á leið í síestu.
Nú síðan þá hef ég verið að læra og svo hef ég reynt að læra smá. En á laugardagskvöldið síðasta lærði ég ekki. Ég glápti á dvd með Ásdísi og borðaði hollan mat. Myndin sem glápt var á heitir Rosemary´s baby og er eftir Polanski. Mæli með henni.
föstudagur, 8. nóvember 2002
Fynd
Ég var aðeins að vafra á netinu og rakst á ósköp skemmtilega orðabók. Hér koma nokkur dæmi.
Afdala s.
Sögnin að "afdala" er komin úr mállýskum heimsnúinna vesturfara. Merkir hún að taka alla dali af manni, þ.e. ræna hann fé sínu öllu.
Engilsaxar n. kk.
Skylt kjötsöxum. Sérhæft verkfæri (hnífur eða klippur) til vængafsneiðinga. [heimild: www.eitthvad.is]
Fantasía n. kk.
Dyravörður/útkastari á veitingahúsi, eða hver sá búnaður eða sérfræðingur sem er til þess hannaður að sía burt fanta og fúlmenni.
Höfuðkúba n. sérnafn
Höfuðborg litlu vindlaeynnar Kúbu. Gengur einnig undir nafninu Havana.
Kartafla n. kvk.
Kartafla og kartöfflur eru samsett orð "Car" og "töfflur" og eru cartöfflur sérstakir inniskór eða sandalar sem notaðir eru við akstur.
Legsteinn n. kk.
Læknisfræðilegur aðskotahlutur í ætt við nýrnasteina og gallsteina.
Limlestur n. kk.
Sérkennileg tegund forlagalesturs. Þekktur meðal spákerlinga á vestfjörðum. Ekki er lesið í bolla, lófa, eða annað algengt, heldur er notast við líkamshluta sem hefur fram að þessu lítið verið notaður við þessa iðn. [heimild: www.eitthvad.is]
Maður með mönnum orðasamb.
að vera -. Lauslátur samkynhneigður karlmaður.
Tíundaður a.
Að vera tíundaður. Að ganga í sértrúarfélag og vera krafinn þar um "félagsgjöld".
Vanviti n. kk.
Maður sem sérlega þekkingu hefur á sendi-, eða léttabifreiðum ýmiskonar.
vera Önnum kafinn orðasamb.
Orðasambandið að vera Önnum kafinn lýsir karlmanni sem hreinlega veður í kvenpeningi.
Öryrki n. kk.
Hagyrðingur eða maður sá er yrkir ljóð af miklum móð (hraða).
Afdala s.
Sögnin að "afdala" er komin úr mállýskum heimsnúinna vesturfara. Merkir hún að taka alla dali af manni, þ.e. ræna hann fé sínu öllu.
Engilsaxar n. kk.
Skylt kjötsöxum. Sérhæft verkfæri (hnífur eða klippur) til vængafsneiðinga. [heimild: www.eitthvad.is]
Fantasía n. kk.
Dyravörður/útkastari á veitingahúsi, eða hver sá búnaður eða sérfræðingur sem er til þess hannaður að sía burt fanta og fúlmenni.
Höfuðkúba n. sérnafn
Höfuðborg litlu vindlaeynnar Kúbu. Gengur einnig undir nafninu Havana.
Kartafla n. kvk.
Kartafla og kartöfflur eru samsett orð "Car" og "töfflur" og eru cartöfflur sérstakir inniskór eða sandalar sem notaðir eru við akstur.
Legsteinn n. kk.
Læknisfræðilegur aðskotahlutur í ætt við nýrnasteina og gallsteina.
Limlestur n. kk.
Sérkennileg tegund forlagalesturs. Þekktur meðal spákerlinga á vestfjörðum. Ekki er lesið í bolla, lófa, eða annað algengt, heldur er notast við líkamshluta sem hefur fram að þessu lítið verið notaður við þessa iðn. [heimild: www.eitthvad.is]
Maður með mönnum orðasamb.
að vera -. Lauslátur samkynhneigður karlmaður.
Tíundaður a.
Að vera tíundaður. Að ganga í sértrúarfélag og vera krafinn þar um "félagsgjöld".
Vanviti n. kk.
Maður sem sérlega þekkingu hefur á sendi-, eða léttabifreiðum ýmiskonar.
vera Önnum kafinn orðasamb.
Orðasambandið að vera Önnum kafinn lýsir karlmanni sem hreinlega veður í kvenpeningi.
Öryrki n. kk.
Hagyrðingur eða maður sá er yrkir ljóð af miklum móð (hraða).
sunnudagur, 3. nóvember 2002
Erilsamur dagur
Í dag er allra heilagra messa þegar látinna er minnst og í tilefni þess var haldin tónleikamessa í Hjallakirkju þar sem sungin voru sérvalin stykki eftir Mozart. Eins og góðir menn muna er Baldur í kirkjukór Hjallakirkju og hefur í allt haust verið að æfa sig fyrir þessa tónleika.
Eins og ég hef áður sagt þá er ekkert vit í því að þurfa að kveljast heilu og hálfu dagana við drunur úr barka maka manns ef maður fer síðan ekki og hlustar á kórinn í heild sinni og því mætti ég til messu klukkan 11 í morgun. Pétur afi og Stella amma voru mætt til að dást að drengnum rétt eins og ég. Kórinn stóð sig alveg ljómandi vel og ég fékk meira að segja gæsahúð þegar þegar sungið var Kyrie eleison.
Að messu lokinni fórum við fjórmenningar niður í bæ í leit að opnum veitingarstað þar sem við gætum sest niður og snætt hádegisverð. Því miður var Á næstu grösum og Caruso lokað þannig að við drifum okkur í hlaðborð upp á Hótel Sögu. Það var svona ljómandi fínt og fékk ég mér meira að segja tvíréttaðan forrétt. Við vorum öll svo södd og sæl eftir veigarnar að við drifum okkur heim í síestu.
Þegar heim var komið sá ég þó að María vinkona hafði reynt að ná í mig og þegar ég náði tali af henni var hún að bjóða okkur í innflutningsveislu upp í Mosó. Ég fór að hugsa hvað það væri skrýtið að halda innflutningsveislu strax þegar allt væri enn í steypuryki því varla voru þau búin að gera upp bílskúrinn og þvottahúsið strax eða hvað?
Það sannaðist þó þegar við mættum á svæðið að ekki vantar kraftinn í þau því allt var komið á sinn stað. Eldhúsið er risa flæmi með þessari líka fínu eldhúsinnréttingu sem þau fengu á slikk. Á miðju gólfinu stóð síðan þetta líka stóra eldhúsborð og ég sá bara fyrir mér átt stykki litlar Maríur og Kára sitjandi þar!
Við Baldur áttum varla til orð yfir drifkraftinum í þeim og sérstaklega átti ég bágt með að trúa hve fljótt þetta hafði gengið fyrir sig. Eins og áður var Gabríel feiminn við mig en hann lék þó á alls oddi og heillaði okkur algjörlega. Sérstaklega sjarmerandi var það þegar hann brosi sínu blíðasta framan í frænda sinn og klikkti síðan út með því að blikka hann! Já, hann ætlar að verða svaka sjarmör hann Gabríel, á því leikur enginn vafi.
Eins og ég hef áður sagt þá er ekkert vit í því að þurfa að kveljast heilu og hálfu dagana við drunur úr barka maka manns ef maður fer síðan ekki og hlustar á kórinn í heild sinni og því mætti ég til messu klukkan 11 í morgun. Pétur afi og Stella amma voru mætt til að dást að drengnum rétt eins og ég. Kórinn stóð sig alveg ljómandi vel og ég fékk meira að segja gæsahúð þegar þegar sungið var Kyrie eleison.
Að messu lokinni fórum við fjórmenningar niður í bæ í leit að opnum veitingarstað þar sem við gætum sest niður og snætt hádegisverð. Því miður var Á næstu grösum og Caruso lokað þannig að við drifum okkur í hlaðborð upp á Hótel Sögu. Það var svona ljómandi fínt og fékk ég mér meira að segja tvíréttaðan forrétt. Við vorum öll svo södd og sæl eftir veigarnar að við drifum okkur heim í síestu.
Þegar heim var komið sá ég þó að María vinkona hafði reynt að ná í mig og þegar ég náði tali af henni var hún að bjóða okkur í innflutningsveislu upp í Mosó. Ég fór að hugsa hvað það væri skrýtið að halda innflutningsveislu strax þegar allt væri enn í steypuryki því varla voru þau búin að gera upp bílskúrinn og þvottahúsið strax eða hvað?
Það sannaðist þó þegar við mættum á svæðið að ekki vantar kraftinn í þau því allt var komið á sinn stað. Eldhúsið er risa flæmi með þessari líka fínu eldhúsinnréttingu sem þau fengu á slikk. Á miðju gólfinu stóð síðan þetta líka stóra eldhúsborð og ég sá bara fyrir mér átt stykki litlar Maríur og Kára sitjandi þar!
Við Baldur áttum varla til orð yfir drifkraftinum í þeim og sérstaklega átti ég bágt með að trúa hve fljótt þetta hafði gengið fyrir sig. Eins og áður var Gabríel feiminn við mig en hann lék þó á alls oddi og heillaði okkur algjörlega. Sérstaklega sjarmerandi var það þegar hann brosi sínu blíðasta framan í frænda sinn og klikkti síðan út með því að blikka hann! Já, hann ætlar að verða svaka sjarmör hann Gabríel, á því leikur enginn vafi.
fimmtudagur, 31. október 2002
OK Britney skal það vera. Það er ekki á hverjum degi sem maður kaupir sér poppstjörnu! En ég sá að það var verið að selja eitt stykki kóng á uppboði, kíkið á fréttina.
Pamela vs. Britney
Eftir að Fríða Sól flutti aðsetur sitt frá holinu við eldhúsið, sem hún deildi með ísskápnum okkar, þar sem hún fékk að dvelja ofan á kommóðu, og færði sig inn í forstofu til að fá meira næði hefur litla kommóðan staðið tóm og þjónar engu hlutverki lengur. Þar sem við eigum ekkert í henni ætlum við að skila henni til eigenda sinna nú þegar hún er okkur til óþurftar. Hins vegar veitir okkur ekki af meiri geymslurými undir alls kyns bollastell og hnífaparasett sem okkur hefur áskotnast í gegnum tíðina og því fórum við á stúfana í dag með það í huga að finna einhvers konar mublu sem passaði akkúrat þarna inn í og gæti hýst þessa blessuðu hluti. Við fórum því rakleitt niður í Góða hirðinn því þar er oft hægt að finna eitthvað heillegt á ágætisverði.
Ekki varð okkur þó kápan út því klæðinu að finna okkur lítið skatthol þar sem við sátum sem fastast í bókahorninu með nefið ofan í bókarykinu. Það er nefnilega alltaf hægt að finna eitthvað viturlegt og gagnlegt í þessu bókahorni þeirra og sumar bækur hafa augsjáanlega aldrei verið skoðaðar, svo vel farnar eru þær. Meðal þess sem við fundum voru sagnfræðibækur sem lýsa því hvað var efst á baugi tiltekið ár og keyptum við því auðvitað slíka bók fyrir árið 1979. Ég fann þar að auki tvær mannfræðibækur og er önnur þeirra skrifuða af Gísla Pálssyni. Auðvitað var mikill fengur í þessum bókum en ánægðust var ég þó með einn grip, það er ca. 40 cm há stytta af konu skorin út í tré. Hún er einstaklega falleg og vel gerð og líklegast á hún rætur að rekja til Indlands. Mér finnst óheyrilegt annað en að nefna styttuna en það hefur verið hægara sagt en gert hingað til. Baldur vill kalla hana Pamelu en ég tók þvert fyrir það. Það væri þá skömminni skárra að kalla hana Britney.
Ekki varð okkur þó kápan út því klæðinu að finna okkur lítið skatthol þar sem við sátum sem fastast í bókahorninu með nefið ofan í bókarykinu. Það er nefnilega alltaf hægt að finna eitthvað viturlegt og gagnlegt í þessu bókahorni þeirra og sumar bækur hafa augsjáanlega aldrei verið skoðaðar, svo vel farnar eru þær. Meðal þess sem við fundum voru sagnfræðibækur sem lýsa því hvað var efst á baugi tiltekið ár og keyptum við því auðvitað slíka bók fyrir árið 1979. Ég fann þar að auki tvær mannfræðibækur og er önnur þeirra skrifuða af Gísla Pálssyni. Auðvitað var mikill fengur í þessum bókum en ánægðust var ég þó með einn grip, það er ca. 40 cm há stytta af konu skorin út í tré. Hún er einstaklega falleg og vel gerð og líklegast á hún rætur að rekja til Indlands. Mér finnst óheyrilegt annað en að nefna styttuna en það hefur verið hægara sagt en gert hingað til. Baldur vill kalla hana Pamelu en ég tók þvert fyrir það. Það væri þá skömminni skárra að kalla hana Britney.
þriðjudagur, 29. október 2002
Loggbloggbloggedíloggedí
Hæ, hó! Ég var að logga mig inn á netið og ákvað að láta vita af mér. Ég vil byrja á að þakka öllum fyrir sumarið og óska góðs vetrar. Það voru folöld á faraldsfæti sem hringdu í mig í fyrradag og þökkuðu fyrir sumarið og gerði ég slíkt hið sama, nú geri ég það opinberlega á netinu.
Svo langar mig að óska Söndru Dögg frænku minni til hamingju með þriggja ára afmælið sem hún átti í gær. Ég var í heimsókn hjá Pétri afa og Stellu ömmu í gær og bar á góma hvaða dagur væri en þegar ég kvaddi þau þá var Sandra Dögg líklega löngu farin að sofa enda klukkan orðin margt.
Á föstudaginn er ég að fara í æfingapróf í stærðfræðigreiningu þannig að líklega flyt ég lögheimilið í hausinn á mér um hríð...
Svo langar mig að óska Söndru Dögg frænku minni til hamingju með þriggja ára afmælið sem hún átti í gær. Ég var í heimsókn hjá Pétri afa og Stellu ömmu í gær og bar á góma hvaða dagur væri en þegar ég kvaddi þau þá var Sandra Dögg líklega löngu farin að sofa enda klukkan orðin margt.
Á föstudaginn er ég að fara í æfingapróf í stærðfræðigreiningu þannig að líklega flyt ég lögheimilið í hausinn á mér um hríð...
Úti er alltaf að snjóa
Já, það er farið að snjóa úti, hvít, mjúk snjókorn sem falla til jarðar. Þegar ég sá það gat ég ekki annað en fengið eitt lag á heilann. Ég veit að jólin eru ekki á næsta leiti, það eru alveg tveir mánuðir enn í þau og það er bara fínt en fyrst ég fann nú textann á netinu...
Og allir saman nú:
Úti er alltaf að snjóa
því komið er að jólunum
og kólna fer í Pólunum
En sussum og sussum og róa
-ekki gráta, elskan mín
þó þig vanti vítamín.
Ávexti eigum við nóga
handa litlu krökkunum
sem kúra sig í bröggunum.
Þú færð í magann þinn mjóa
melónur og vínber fín.
Og allir saman nú:
því komið er að jólunum
og kólna fer í Pólunum
En sussum og sussum og róa
-ekki gráta, elskan mín
þó þig vanti vítamín.
Ávexti eigum við nóga
handa litlu krökkunum
sem kúra sig í bröggunum.
Þú færð í magann þinn mjóa
melónur og vínber fín.
mánudagur, 28. október 2002
Lestrarhestur eða bókaormur?
Á föstudaginn fékk ég mína fyrstu einkunn á önninni. Þetta var nú ekkert svaka merkilegt, bara eitt af verkefnunum í eigindlegum. Hvað um það, ég skilaði inn ritdómi og fékk A+ fyrir mjög vönduð vinnubrögð. Mig langaði nú aðeins að halda upp á þetta en þar sem ég var að fara að taka viðtal seinna um daginn varð ég að fresta því aðeins.
Seinna um kvöldið vildi Baldur síðan bjóða mér upp á ís til að halda upp á herlegheitin en ég hafði enga list á ís og sagði því pent nei takk, ég vildi miklu fremur fara bara heim, skríða upp í rúm og lúra með bók. Ég er nefnilega bókaormur fram úr hófi. Eða kannski ég ætti að segja lestrarhestur fyrst ég var að minnast á hóf...
Baldur varð auðvitað við óski minni en eflaust hefur hann verið svolítið súr því hann var örugglega farinn að hlakka til að smjatta á ísnum. Ég hélt síðan uppteknum hætti á laugadeginum og las áfram þangað til ég hafði lesið bókina spjaldanna á milli. Nú voru góð ráð dýr, en ekki svo dýr þó að ég fór bara í bókahilluna og tók þar fram Híbýli vindanna eftir Böðvar Guðmundsson. Ég hafði byrjað á henni áður og klárað fyrstu 20 síðurnar en síðan lagt hana frá mér og hreinlega gleymt greyinu. Annað var þó upp á teninginn núna og ég er alveg að verða búin með bókina. Sem betur fer á ég Lífsins tré því ég er ekkert sátt við að fyrra bindið sé að klárast. Þessi saga er svo skemmtileg og vel skrifuð að bara íslenskunnar vegna ætti maður að lesa söguna. En ég les hana hins vegar sögunnar vegna, þetta er nefnilega svo óskaplega fyndið á köflum. Grey Íslendingarnir, þeir voru nú óttalegir lurar.
Seinna um kvöldið vildi Baldur síðan bjóða mér upp á ís til að halda upp á herlegheitin en ég hafði enga list á ís og sagði því pent nei takk, ég vildi miklu fremur fara bara heim, skríða upp í rúm og lúra með bók. Ég er nefnilega bókaormur fram úr hófi. Eða kannski ég ætti að segja lestrarhestur fyrst ég var að minnast á hóf...
Baldur varð auðvitað við óski minni en eflaust hefur hann verið svolítið súr því hann var örugglega farinn að hlakka til að smjatta á ísnum. Ég hélt síðan uppteknum hætti á laugadeginum og las áfram þangað til ég hafði lesið bókina spjaldanna á milli. Nú voru góð ráð dýr, en ekki svo dýr þó að ég fór bara í bókahilluna og tók þar fram Híbýli vindanna eftir Böðvar Guðmundsson. Ég hafði byrjað á henni áður og klárað fyrstu 20 síðurnar en síðan lagt hana frá mér og hreinlega gleymt greyinu. Annað var þó upp á teninginn núna og ég er alveg að verða búin með bókina. Sem betur fer á ég Lífsins tré því ég er ekkert sátt við að fyrra bindið sé að klárast. Þessi saga er svo skemmtileg og vel skrifuð að bara íslenskunnar vegna ætti maður að lesa söguna. En ég les hana hins vegar sögunnar vegna, þetta er nefnilega svo óskaplega fyndið á köflum. Grey Íslendingarnir, þeir voru nú óttalegir lurar.
laugardagur, 26. október 2002
Hádegi með froskum
Í gærkvöldi bauð Stella Soffía mér í hádegismat. Þar sem hádegið var löngu liðið gerði ég ráð fyrir að hádegismaturinn yrði í dag en hringdi á undan mér til öryggis. Ég hljóp svo heim til froskanna (ég var upp í Háskóla þannig að ég hljóp ekki úr Kópavoginum). Þegar mig bar að garði stóð Stella við eldavélina og matreiddi pastarétt og spældi egg. Maturinn smakkaðist mjög vel og fór samkoman öll vel fram, heimsmálin rædd og hlustað á fréttir. Eftir matinn skutlaði Stella Kristjáni og mér upp í skóla á Batmanbílnum.
Þar sem ég er nú kominn hingað og búinn að blogga þá er best að fara upp á bókasafn og hamra á stærðfræðigreiningunni í allan dag. Mér gengur nefnilega margfalt betur að læra eftir að ég fékk mér bókastandinn því nú þreytist svo miklu minna í bakinu.
Þar sem ég er nú kominn hingað og búinn að blogga þá er best að fara upp á bókasafn og hamra á stærðfræðigreiningunni í allan dag. Mér gengur nefnilega margfalt betur að læra eftir að ég fékk mér bókastandinn því nú þreytist svo miklu minna í bakinu.
miðvikudagur, 23. október 2002
Stefnumót í Hlókböðunni
Við Baldur ætlum að hittast núna í hádeginu og snæða hádegismatinn saman. Við ákváðum að hittast upp í Bókhlöðu kl. 13:15 því ég ætlaði mér að fara þangað eftir tíma. Ég fór hins vegar ekki út í kuldann eftir tímann heldur beint upp í tölvuver. Þar sem ég er núna upp í Lögbergi þýðir það að ég þarf að rífa mig upp úr þessu hlýja sæti, hlaða á mig anorak, húfu og trefli og þramma út í Bókó. Baldur gleymdi sko gemmsanum heima og ég get því ekki hringt bara og sagt honum að koma hingað. Það skiptir samt ekki öllu máli, ég veð sko brennistein fyrir Baldur og smá sól og stilla stoppar mig ekki í að fara út.
Jæja, má ekki vera að þessu, er orðin ansi hungruð og langar í núðlusúpu, hrökkbrauð með papríkusmurosti og rauða, ferska papríku til að bíta í svo safinn sprautist upp á nebbatappann. Bon appetit.
Uppfært: Hádegismaturinn girnilegi reyndist nánast frosinn þegar kom að því að gæða sér á honum. Við geymum nefnilega alltaf nestið í bílnum og hlaupum svo út og náum í það. Með áframhaldandi kólnandi veðri sé ég fram á að þurfa að koma upp öðru og skynsamlegra fyrirkomulagi, ég kæri mig nefnilega ekki um að fá kul í tennurnar af því bíta í papríkuna eða brjóta tennurnar við að narta í gulrót.
Jæja, má ekki vera að þessu, er orðin ansi hungruð og langar í núðlusúpu, hrökkbrauð með papríkusmurosti og rauða, ferska papríku til að bíta í svo safinn sprautist upp á nebbatappann. Bon appetit.
Uppfært: Hádegismaturinn girnilegi reyndist nánast frosinn þegar kom að því að gæða sér á honum. Við geymum nefnilega alltaf nestið í bílnum og hlaupum svo út og náum í það. Með áframhaldandi kólnandi veðri sé ég fram á að þurfa að koma upp öðru og skynsamlegra fyrirkomulagi, ég kæri mig nefnilega ekki um að fá kul í tennurnar af því bíta í papríkuna eða brjóta tennurnar við að narta í gulrót.
Í góðu standi...
Eins og flestir vita þá er ég nýbyrjaður að læra rafmagnsverkfræði og þarf því að bogra yfir bókum daginn út og daginn inn. En hef ég ákveðið að hætta því öllu saman. Það er nefnilega ekkert gott að bogra yfir bókunum. Nei ég er ekki hættur í rafmagnsverkfræði, ég er hættur að bogra yfir bókunum.
Í fyrradag hringdi ég í mann sem heitir Ágúst og smíðar bókastanda og bað um einn svona bókastand og viti menn í gær þá birtist maðurinn heima hjá mér með bókastand. Þannig að dag ætla ég ekki að bogra yfir neinum bókum heldur mun ég sitja með fullri reisn og með bókastand.
Í fyrradag hringdi ég í mann sem heitir Ágúst og smíðar bókastanda og bað um einn svona bókastand og viti menn í gær þá birtist maðurinn heima hjá mér með bókastand. Þannig að dag ætla ég ekki að bogra yfir neinum bókum heldur mun ég sitja með fullri reisn og með bókastand.
þriðjudagur, 22. október 2002
Nýju fötin keisarans
Á sunnudaginn var sá ég fram á að hafa ekkert að gera. Ég hafði enga eirð í mér til að lesa námsbækur eða vinna að rannsókninni minni og því sat ég bara upp í rúmi og las Minningar geisju eftir Arthur Golden í annað sinn. Smá innskot: Það er víst verið að gera kvikmynd eftir sögunni, sjálfur Steven Spielberg þar á bakvið.
Hvað um það, þennan tjáða sunnudag sat ég því og las og hafði mjög gaman af því. Hins vegar langaði mig að nýta tímann og kíkja hvort ég fyndi einhverjar flíkur á mig en þar sem það var sunnudagur afskrifaði ég það og taldi engar líkur á því að einhverjar verslanir væru opnar. En þá rak ég augun í Fréttablaðið þar sem sagði að Kringlukast stæði yfir þessa helgina þannig að ég hringdi í mömmu og saman fórum við í búðarleiðangur.
Það var sannarlega ferð til fjár því ég keypti hvorki meira né minna en tvennar buxur, tvær skyrtur/blússur og einn bol. Í þokkabót fann ég skó á viðráðanlegu verði og úr almennilegu efni sem þar að auki voru smekklegir. En þar sem ég var ekki alveg ákveðin lét ég taka þá frá. Það var eins gott því nógu hlaðin var ég fyrir að mér fannst. Ég held ég hafi barasta aldrei verslað svona mikið í einu af fötum á Íslandi áður, ég segi ekki annað.
Næsta dag fórum við Baldur síðan og keyptum á mig blessaða skóna. Ég mátaði þá, Baldur heimtaði að kaupa þá og ég fór ekkert úr þeim aftur þann daginn, þ.e.a.s. ég gekk í þeim út úr búðinni og alveg yfir í gæludýraverslunina beint á móti. Baldur fékk að halda á gömlu skónum. Í gæludýrabúðinni keyptum við síðan höll, ekki blokk, fyrir hana Fríðu Sól. Hún er nefnilega svolítið eins og Linda í Gauragangi sem segist ekki vera gerð til að búa í blokk, hún vilji frekar búa í höll með þjón og kokk.
Við Fríða Sól erum sem sagt tilbúnar í jólköttinn. Grey Baldur hefur ekkert nýtt fengið, en ef ég bæti gallabuxurnar og staga í sokkana hans, ætli hann sleppi þá?
Hvað um það, þennan tjáða sunnudag sat ég því og las og hafði mjög gaman af því. Hins vegar langaði mig að nýta tímann og kíkja hvort ég fyndi einhverjar flíkur á mig en þar sem það var sunnudagur afskrifaði ég það og taldi engar líkur á því að einhverjar verslanir væru opnar. En þá rak ég augun í Fréttablaðið þar sem sagði að Kringlukast stæði yfir þessa helgina þannig að ég hringdi í mömmu og saman fórum við í búðarleiðangur.
Það var sannarlega ferð til fjár því ég keypti hvorki meira né minna en tvennar buxur, tvær skyrtur/blússur og einn bol. Í þokkabót fann ég skó á viðráðanlegu verði og úr almennilegu efni sem þar að auki voru smekklegir. En þar sem ég var ekki alveg ákveðin lét ég taka þá frá. Það var eins gott því nógu hlaðin var ég fyrir að mér fannst. Ég held ég hafi barasta aldrei verslað svona mikið í einu af fötum á Íslandi áður, ég segi ekki annað.
Næsta dag fórum við Baldur síðan og keyptum á mig blessaða skóna. Ég mátaði þá, Baldur heimtaði að kaupa þá og ég fór ekkert úr þeim aftur þann daginn, þ.e.a.s. ég gekk í þeim út úr búðinni og alveg yfir í gæludýraverslunina beint á móti. Baldur fékk að halda á gömlu skónum. Í gæludýrabúðinni keyptum við síðan höll, ekki blokk, fyrir hana Fríðu Sól. Hún er nefnilega svolítið eins og Linda í Gauragangi sem segist ekki vera gerð til að búa í blokk, hún vilji frekar búa í höll með þjón og kokk.
Við Fríða Sól erum sem sagt tilbúnar í jólköttinn. Grey Baldur hefur ekkert nýtt fengið, en ef ég bæti gallabuxurnar og staga í sokkana hans, ætli hann sleppi þá?
Hvað er ég eiginlega að bralla?
Í gær keyptum við blokk. Já blokk og hún er fjögurra hæða ef kjallarinn er talinn með. Það er bara ein íbúð í blokkinni og hún er strax komin í útleigu. Nú fer fólk að pæla...
Á mannamáli: Við fórum í gær og keyptum nýtt búr undir Snæfríði Íslandssól, hamstur vorn. Gamla búrið var búið að vera enda sá Fríða Sól til þess að botninn eyddist alltaf smátt og smátt og einu vísbendingarnar voru litlir plastspænir hér og þar, hmmmmm... Þessi hamstur var nefnilega skapaður til þess að til væri haldbær og einföld skilgreining á orðinu nagdýr.
nagdýr; þgf. -i, hvorugkynsorð; 1) Hamstur í Kópavogi einkum notaður til að klára gamalt morgunkorn. 2) Snæfríður Íslandssól; sjá hamstur og Halldór Laxness.
Flettið þessu bara upp. :)
Á mannamáli: Við fórum í gær og keyptum nýtt búr undir Snæfríði Íslandssól, hamstur vorn. Gamla búrið var búið að vera enda sá Fríða Sól til þess að botninn eyddist alltaf smátt og smátt og einu vísbendingarnar voru litlir plastspænir hér og þar, hmmmmm... Þessi hamstur var nefnilega skapaður til þess að til væri haldbær og einföld skilgreining á orðinu nagdýr.
nagdýr; þgf. -i, hvorugkynsorð; 1) Hamstur í Kópavogi einkum notaður til að klára gamalt morgunkorn. 2) Snæfríður Íslandssól; sjá hamstur og Halldór Laxness.
Flettið þessu bara upp. :)
föstudagur, 18. október 2002
Hnattvæðing
Ég var að koma af setningu alþjóðaráðstefnu um hnattvæðingu sem Háskólinn stendur fyrir. Ég mætti reyndar 40 mínútum of seint því ég þurfti að klára skýrslu fyrir Gallup en í bjartsýni minni hélt ég að það kæmi ekki að sök, það kæmu hvort eð er ekki svo margir á þessa ráðstefnu.
Þegar ég gekk hins vegar inn í Hátíðarsal Háskólans blasti við mér mannhaf mikið, hvergi var laust sæti að sjá og upp við veggina hafði fólk búið sér tímabundið bæli. Ég fór því að ráði þeirra og hallaðir mér upp að næsta lausa veggplássi. Það var hvorki meira né minna en Zygmunt Bauman sem stóð í pontu og flutti ræðu sína af miklum krafti. Hann er háaldraður en í feiknagóðu formi, með þennan líka fína hvíta hárkraga. Ég náði því miður litlu af því sem hann sagði því varla var ég komin inn fyrir þegar hann sagði máli sínu lokið og settist í sætið sitt. Það sama gerði ég, þ.e.a.s. ég settist í næsta sæti því eftir að ræðu hans lauk fóru margir af fundinum og við veggjalúsirnar gripum þau glóðvolg, í bókstaflegri merkingu.
Eftir setninguna var boðið upp á kleinur og kaffi og þáði ég það fyrrnefnda. Mér til mikillar furðu var þarna ólíklegasta fólk samankomið, fræðimenn, forseti og stúdentar. Á morgun er síðan seinni dagur þessarar ráðstefnu og ætlað ég að nýta tækifærið, hamstra nesti og overdósa af fræðilegum fyrirlestrum.
Þegar ég gekk hins vegar inn í Hátíðarsal Háskólans blasti við mér mannhaf mikið, hvergi var laust sæti að sjá og upp við veggina hafði fólk búið sér tímabundið bæli. Ég fór því að ráði þeirra og hallaðir mér upp að næsta lausa veggplássi. Það var hvorki meira né minna en Zygmunt Bauman sem stóð í pontu og flutti ræðu sína af miklum krafti. Hann er háaldraður en í feiknagóðu formi, með þennan líka fína hvíta hárkraga. Ég náði því miður litlu af því sem hann sagði því varla var ég komin inn fyrir þegar hann sagði máli sínu lokið og settist í sætið sitt. Það sama gerði ég, þ.e.a.s. ég settist í næsta sæti því eftir að ræðu hans lauk fóru margir af fundinum og við veggjalúsirnar gripum þau glóðvolg, í bókstaflegri merkingu.
Eftir setninguna var boðið upp á kleinur og kaffi og þáði ég það fyrrnefnda. Mér til mikillar furðu var þarna ólíklegasta fólk samankomið, fræðimenn, forseti og stúdentar. Á morgun er síðan seinni dagur þessarar ráðstefnu og ætlað ég að nýta tækifærið, hamstra nesti og overdósa af fræðilegum fyrirlestrum.
miðvikudagur, 16. október 2002
Heimsókn í Mosó
Ég tók mér frí frá bókum og Baldri í gær og kíkti til Maríu vinkonu. Ég var nefnilega ekki búin að sjá nýju íbúðina hennar í Mosó. Áður en ég lagði af stað stúderaði ég vel kortið í Gulu bókinni, fann götuheitið og dró stóran, bleikan hring á kortið þar sem götuna var að finna. Síðan lagið ég af stað og leið nokkurn veginn eins og ég væri að fara í ferðalag, með kort og myndavél í framsætinu og Baldur í dyragættinni að óska mér góðrar ferðar.
Ferðin sóttist vel. Eina truflandi var sólin í augun en það flokkast ekki sem vandamál því ekki má hallmæla sólinni eins og við öll vitum. Það var sem sagt dýrindis veður, orðum það frekar þannig, og allt ljómaði af fallegu hausti. Mosfellsbær er óskaplega fallegur svona í haustbirtunni.
Þegar ég var komin ískyggilega nálægt Esjunni og Akranesi og farin að efast um að vera á réttri braut kom loksins að beygjunni sem ég hafði beðið eftir sem leiddi mig síðan að húsinu hennar Maríu. Þegar ég drap á dyr og þeim var upp lokið kom blaðskellandi sá allra krullaðasti hundur sem ég hef séð, sá er við Bangsa er kenndur. Ég var svo upptekin að reyna að fæla hann frá mér að ég hafði varla tíma til að heilsa upp á Maríu, Kára og Gabríel. Hundurinn fékk þó að lokum leið á mér og þá gat ég klipið í kinnarnar á Gabríel sem brást óhress við og kúrði sig enn frekar hjá mömmu sinni. Hann er nefnilega orðinn það stór að vera orðinn feiminn og við mig var hann sannarlega feiminn.
Ég fékk auðvitað sight-seeing tour um húsið og var mest allan tímann gapandi af undrun því þau skötuhjú standa í stórframkvæmdum. Ég fékk m.a. að vita að núverandi baðherbergi þeirra var áður fyrr eldhús, bílskúrinn er verið að gera upp og breyta í eldhús, núverandi eldhús verður að herbergi Gabríels og síðan ætla þau að rífa burt stigann sem tengir hæðirnar saman og útbúa þar aðstöðu fyrir tölvuna. Talandi um framkvæmdagleði.
Við fórum í smá göngutúr öll fjögur þ.e. ég, María, Gabríel og Bangsi og ekki höfðum við gengið langt þegar við komum að slegnum túnum með kindum og hestum á beit. Við heilsuðum upp á hestana og gáfum þeim brauð. Ég var reyndar óttarlega skræfa og ætlaði aldrei að manna mig upp í að rétta brauðsneiðina að hestunum, þeir eru með svo stórar tennur! Á leiðinni heim benti María mér á bóndabæinn sem er steinsnar frá hennar eigin heimili og þar voru m.a. tvær kanínur í mestu makindum í garðinum. Yfir öllu lúrði þessi rómaða sveitaró og friður og auðvitað ferskt loft og sól í heiði.
Ferðin sóttist vel. Eina truflandi var sólin í augun en það flokkast ekki sem vandamál því ekki má hallmæla sólinni eins og við öll vitum. Það var sem sagt dýrindis veður, orðum það frekar þannig, og allt ljómaði af fallegu hausti. Mosfellsbær er óskaplega fallegur svona í haustbirtunni.
Þegar ég var komin ískyggilega nálægt Esjunni og Akranesi og farin að efast um að vera á réttri braut kom loksins að beygjunni sem ég hafði beðið eftir sem leiddi mig síðan að húsinu hennar Maríu. Þegar ég drap á dyr og þeim var upp lokið kom blaðskellandi sá allra krullaðasti hundur sem ég hef séð, sá er við Bangsa er kenndur. Ég var svo upptekin að reyna að fæla hann frá mér að ég hafði varla tíma til að heilsa upp á Maríu, Kára og Gabríel. Hundurinn fékk þó að lokum leið á mér og þá gat ég klipið í kinnarnar á Gabríel sem brást óhress við og kúrði sig enn frekar hjá mömmu sinni. Hann er nefnilega orðinn það stór að vera orðinn feiminn og við mig var hann sannarlega feiminn.
Ég fékk auðvitað sight-seeing tour um húsið og var mest allan tímann gapandi af undrun því þau skötuhjú standa í stórframkvæmdum. Ég fékk m.a. að vita að núverandi baðherbergi þeirra var áður fyrr eldhús, bílskúrinn er verið að gera upp og breyta í eldhús, núverandi eldhús verður að herbergi Gabríels og síðan ætla þau að rífa burt stigann sem tengir hæðirnar saman og útbúa þar aðstöðu fyrir tölvuna. Talandi um framkvæmdagleði.
Við fórum í smá göngutúr öll fjögur þ.e. ég, María, Gabríel og Bangsi og ekki höfðum við gengið langt þegar við komum að slegnum túnum með kindum og hestum á beit. Við heilsuðum upp á hestana og gáfum þeim brauð. Ég var reyndar óttarlega skræfa og ætlaði aldrei að manna mig upp í að rétta brauðsneiðina að hestunum, þeir eru með svo stórar tennur! Á leiðinni heim benti María mér á bóndabæinn sem er steinsnar frá hennar eigin heimili og þar voru m.a. tvær kanínur í mestu makindum í garðinum. Yfir öllu lúrði þessi rómaða sveitaró og friður og auðvitað ferskt loft og sól í heiði.
föstudagur, 11. október 2002
fimmtudagur, 10. október 2002
Immaqa
Þessa dagana hrjáir okkur einhvers konar skrifteppa og við höfum engan veginn staðið okkur vel í blogg-skrifum. Núna hef ég þó riðið á vaðið og rofið þessa tæplega tveggja vikna þögn á síðunni okkar. Ég sá í Kastljósi í gær viðtal við tvo bloggara, kannski það hafi verið spark í rassinn?
Af skiljanlegum ástæðum skrifaði ég ekkert á tímabilinu 26. september til 3. október því þá dvaldist ég meðal Inúíta í smáþorpinu Kulusuk á austurströnd Grænlands. Þar eru engin vatnsklósett né rennandi vatn í hús þannig að ég lét mig ekki dreyma um að þefa uppi nettengingu. Hvað um það, ferðin var frábær í alla staði og sérstaklega skemmtilegt að kynnast svona ólíkum lifnaðarháttum. Af því sem á daga mína dreif var m.a. grænlenskur trommudans, grænlenskt dansi-mik, grænlensk messa (smjög spes), ísjakar og aftur ísjakar, fárviðri, blíðviðri, hvalaskoðun og hvalveiðar (næstum), ganga á Grænlandsjökul, selverkun, hike um grýtta náttúru Kulusuk, spilamennska, hundar og aftur hundar og látinn hvolpur undir húsinu okkar. Ég hef engan tíma til að skýra þetta betur en það er aldrei að vita nema ég komi með ferðasöguna, svo framarlega sem ég man hvað gerðist.
Svo ég útskýri nafnbót þessarar færslu þá er immaqa orð í grænlenskri tungu sem innfæddir nota mikið í daglegu tali. Það þýðir kannski/ef til vill og á að vera vísun í það að Inúítar eru nær algjörlega háðir náttúrunni, þ.e. verðri og vindáttum og því oft erfitt að plana viðburði sökum þessa. Ég vildi að ég hefði vitað af þessu áður en ferðin hófst því þá hefði ég lagt eyrun við og reynt að höggva eftir þessu orði. Það er þó spurning hvort það hefði eitthvað hjálpað því í raun fannst mér tungumál þeirra það óskiljanlegt að ég greindi ekki hvenært eitt orð endaði og það næsta byrjaði, þetta var svona ein heild í mínum eyrum.
Af skiljanlegum ástæðum skrifaði ég ekkert á tímabilinu 26. september til 3. október því þá dvaldist ég meðal Inúíta í smáþorpinu Kulusuk á austurströnd Grænlands. Þar eru engin vatnsklósett né rennandi vatn í hús þannig að ég lét mig ekki dreyma um að þefa uppi nettengingu. Hvað um það, ferðin var frábær í alla staði og sérstaklega skemmtilegt að kynnast svona ólíkum lifnaðarháttum. Af því sem á daga mína dreif var m.a. grænlenskur trommudans, grænlenskt dansi-mik, grænlensk messa (smjög spes), ísjakar og aftur ísjakar, fárviðri, blíðviðri, hvalaskoðun og hvalveiðar (næstum), ganga á Grænlandsjökul, selverkun, hike um grýtta náttúru Kulusuk, spilamennska, hundar og aftur hundar og látinn hvolpur undir húsinu okkar. Ég hef engan tíma til að skýra þetta betur en það er aldrei að vita nema ég komi með ferðasöguna, svo framarlega sem ég man hvað gerðist.
Svo ég útskýri nafnbót þessarar færslu þá er immaqa orð í grænlenskri tungu sem innfæddir nota mikið í daglegu tali. Það þýðir kannski/ef til vill og á að vera vísun í það að Inúítar eru nær algjörlega háðir náttúrunni, þ.e. verðri og vindáttum og því oft erfitt að plana viðburði sökum þessa. Ég vildi að ég hefði vitað af þessu áður en ferðin hófst því þá hefði ég lagt eyrun við og reynt að höggva eftir þessu orði. Það er þó spurning hvort það hefði eitthvað hjálpað því í raun fannst mér tungumál þeirra það óskiljanlegt að ég greindi ekki hvenært eitt orð endaði og það næsta byrjaði, þetta var svona ein heild í mínum eyrum.
fimmtudagur, 26. september 2002
Grasekkill
Nú er Ásdís farin til Grænlands að mannfræðast. Ég verð heima í kotinu og passa upp á að allt sé í lagi þannig að allt verði fínt þegar Dísa skvísa rennir í hlað (og ég hlakka til). Hún verður viku í burtu og ég vona að ísbirnirnir séu enn í sumarfríi. Ég hafði samband við stéttarfélag ísbjarna um daginn og mútaði forbirni þess til að gulltryggja að þeir færu í verkfall eftir sumarfríið þ.a. allt ætti að vera í orden.
Áðan var ég í verklegri eðlisfræði með Þirni Bjór vini mínum að gera tilraun með sveiflusjá okkur gekk sæmilega með tilraunina enda listhneigðir í meira lagi. Listhneigðir, sagði einhver listhneigðir? Já ég sagði fokkinglistgoddemhneigðir. Okkur tókst að fá sveiflusjánna til að tala. Að vísu lánuðum við henni raddir okkar en hún hreyfði munninn og þegar ég var eitthvað að láta hana babbla þá gerði Björn Þór sér lítið fyrir og festi augu fyrir ofan munninn. Með þessu þrekvirki urðum við okkur úti um plúspunkta í kladdann enda var kennarinn mjög hrifinn af uppátækinu.
Áðan var ég í verklegri eðlisfræði með Þirni Bjór vini mínum að gera tilraun með sveiflusjá okkur gekk sæmilega með tilraunina enda listhneigðir í meira lagi. Listhneigðir, sagði einhver listhneigðir? Já ég sagði fokkinglistgoddemhneigðir. Okkur tókst að fá sveiflusjánna til að tala. Að vísu lánuðum við henni raddir okkar en hún hreyfði munninn og þegar ég var eitthvað að láta hana babbla þá gerði Björn Þór sér lítið fyrir og festi augu fyrir ofan munninn. Með þessu þrekvirki urðum við okkur úti um plúspunkta í kladdann enda var kennarinn mjög hrifinn af uppátækinu.
miðvikudagur, 25. september 2002
Kalaallit Nunaat
Þá loksins lætur maður heyra í sér. Það er orðið svo langt um liðið að maður kíkti á bloggerinn að lykilorðið er farið að fölna í minninu. Mér tókst þó að komast inn, svo gleymin er ég í rauninni ekki. Í rauninni tel ég mig alls ekki gleymna manneskju. Hvað um það, það er ekki eins og ég hafi beint tíma til að sitja og blaðra um gleymsku mína. Ég er nefnilega svo á kafi í annríki að annað eins hefur ekki sést langa lengi (smá ýkjur). Ég er á fullu á lokaárinu mínu í mannfræði og er farin að undirbúa skrif á lokaritgerðinni minni. Síðan er ég þar að auki að taka fjóra kúrsa og vinn á tveimur stöðum, þ.e. Háskólanum og Gallup. Er ég geðveik eða er ég geðveik?
Einn kúrsinn, Trú og tákn, er ósköp þægilegur og hefðbundinn. Maður les bókina, mætir í tíma og glósar af lífi og sál, síðan gerir maður eitt stykki fyrirlestur og eitt stykki ritgerð og tekur síðan próf fyrir jól. Sama gamla sagan.
Síðan er ég í lesnámskeiði og það er aðeins nýstárlegra fyrir mér því ég hef aldrei tekið slíkt námskeið áður. Þá er maður algjörlega sjálfs síns herra og velur sitt eigið námsefni sjálfur og jafnvel einingafjöldan líka. Og kennarann líka (það er það góða). Ég valdi mér eina ritstýrða bók sem ég mun án efa nota mikið í BA ritgerðinni og er búin að lesa hana svona ágætlega. Það sem ég geri síðan næst er að velja nokkrar greinar úr bókinni, fjalla um þær og draga úr þeim þær upplýsingar sem mér finnst skipa máli, set það saman í netta ritgerð og skila til kennara. Tvær einingar takk. Ekki svo óhefðbundið en reynir meira á manns eigin sjálfstæðu vinnubrögð.
Þriðji kúrsinn er síðan inngangur að eigindlegum rannsóknaraðferðum en slíkar rannsóknaraðferðir hafa átt vaxandi fylgi að fagna innan félagsvísindanna á undanförunum áratugum. Í þeim kúrs á ég að gera mína eigin rannsókn á því viðfangsefni sem ég hef áhuga á. Ég er nú þegar búin að skila inn rannsóknaráætlun og hafa samband við þrjá aðila sem vonandi verða mínir tengiliðir og hjálpa mér að komast í kynni við viðmælendur. Ég vel síðan þrjá viðmælendur og tek opin viðtöl við þá sem ég síðan afrita og greini. Þetta er þvílík vinna og oft er erfiðast að finna fólk sem viljugt er að taka þátt í rannsókn manns. Ég er þó strax búin að fá svar við einu bréfanna sem ég sendi út og það var mjög jákvætt. Ég ætti því ekki að hafa of miklar áhyggur af því.
En þá kem ég að síðasta námskeiðinu sem er það allra skrýtnast, námskeið sem á ekki sinn líka í minni skólagöngu. Það er tveggja eininga námskeið sem kallast Vettvangsferð þar sem farið er í eina viku til Kulusuk í Grænlandi (Kalaallit Nunaat). Þetta er námskeið ætlað mannfræðinemum en er í raun opið öllum. Það er því mikið um að fólk úr öðrum greinum taki kúrsinn en sleppi einingunum. Það gerum við stelpurnar í Verð að skilja hins vegar ekki og því verður okkar dvöl námslegs eðlis (svona hluta tímans allavega). Við eigum að gera athugun á hverju því sem við höfum áhuga á og skila niðurstöðu í lok annar. Þetta verður eflaust þvílíkt gaman og ég hlakka mikið til að fara.
Jæja, þá er ég aldeilis búin að borga bloggernum mína skuld. Nú getur hann farið að kvabba í Baldri.
P.s. Ég fer til Grænlands á morgun, óskið mér góðrar ferðar!
Einn kúrsinn, Trú og tákn, er ósköp þægilegur og hefðbundinn. Maður les bókina, mætir í tíma og glósar af lífi og sál, síðan gerir maður eitt stykki fyrirlestur og eitt stykki ritgerð og tekur síðan próf fyrir jól. Sama gamla sagan.
Síðan er ég í lesnámskeiði og það er aðeins nýstárlegra fyrir mér því ég hef aldrei tekið slíkt námskeið áður. Þá er maður algjörlega sjálfs síns herra og velur sitt eigið námsefni sjálfur og jafnvel einingafjöldan líka. Og kennarann líka (það er það góða). Ég valdi mér eina ritstýrða bók sem ég mun án efa nota mikið í BA ritgerðinni og er búin að lesa hana svona ágætlega. Það sem ég geri síðan næst er að velja nokkrar greinar úr bókinni, fjalla um þær og draga úr þeim þær upplýsingar sem mér finnst skipa máli, set það saman í netta ritgerð og skila til kennara. Tvær einingar takk. Ekki svo óhefðbundið en reynir meira á manns eigin sjálfstæðu vinnubrögð.
Þriðji kúrsinn er síðan inngangur að eigindlegum rannsóknaraðferðum en slíkar rannsóknaraðferðir hafa átt vaxandi fylgi að fagna innan félagsvísindanna á undanförunum áratugum. Í þeim kúrs á ég að gera mína eigin rannsókn á því viðfangsefni sem ég hef áhuga á. Ég er nú þegar búin að skila inn rannsóknaráætlun og hafa samband við þrjá aðila sem vonandi verða mínir tengiliðir og hjálpa mér að komast í kynni við viðmælendur. Ég vel síðan þrjá viðmælendur og tek opin viðtöl við þá sem ég síðan afrita og greini. Þetta er þvílík vinna og oft er erfiðast að finna fólk sem viljugt er að taka þátt í rannsókn manns. Ég er þó strax búin að fá svar við einu bréfanna sem ég sendi út og það var mjög jákvætt. Ég ætti því ekki að hafa of miklar áhyggur af því.
En þá kem ég að síðasta námskeiðinu sem er það allra skrýtnast, námskeið sem á ekki sinn líka í minni skólagöngu. Það er tveggja eininga námskeið sem kallast Vettvangsferð þar sem farið er í eina viku til Kulusuk í Grænlandi (Kalaallit Nunaat). Þetta er námskeið ætlað mannfræðinemum en er í raun opið öllum. Það er því mikið um að fólk úr öðrum greinum taki kúrsinn en sleppi einingunum. Það gerum við stelpurnar í Verð að skilja hins vegar ekki og því verður okkar dvöl námslegs eðlis (svona hluta tímans allavega). Við eigum að gera athugun á hverju því sem við höfum áhuga á og skila niðurstöðu í lok annar. Þetta verður eflaust þvílíkt gaman og ég hlakka mikið til að fara.
Jæja, þá er ég aldeilis búin að borga bloggernum mína skuld. Nú getur hann farið að kvabba í Baldri.
P.s. Ég fer til Grænlands á morgun, óskið mér góðrar ferðar!
föstudagur, 13. september 2002
Skrýtin bráð!
Ég var að browsa á netinu um daginn og rakst á þessa skemmtilegu grein á huga.is. Hún lýsir skemmtilegri hegðun litla kettlingsins Huga og sýnir hvað kettir geta verið frábærir. Hér kemur sagan.
Langaði til að deila með ykkur nýjasta uppátækinu hjá kettinum mínum honum Huga sem er 8 mánaða, norskur skógarköttur. Nafnið hans er nú samt ekki komið héðan, heldur var hann víst alveg rosalega hugaður kettlingur, fyrstur til að yfirgefa skápinn sem hann fæddist í. Ég hef ákveðið að halda nafninu því hann stendur sko alveg undir því. Étur t.d. fyrir mig allar kóngurlær sem ég þori ekki að drepa sjálf.
Hann fer alveg út hjá mér, og eftir hann fór að stækka hef ég haft svolitlar áhyggjur af því að hann færi kannski að veiða fugla og mýs og sérstaklega ef hann myndi nú koma með þetta dautt inn, alveg eins og kettir systur minnar gera alltaf.
Ég gat því ekki annað en hlegið þegar ég fór á fætur einn morgunin og fann einn svartan fingravettling liggja á miðju stofugólfinu. Mig grunaði auðvitað strax köttinn og henti svo bara vettlingnum. En nokkrum dögum seinna kom ég á fætur og fann annan vettling, að þessu sinni lítinn, bleikan barnavettling. Svo kom ullarvettlingur, svo leðurhanski og loksins kom hann inn eitt kvöldið þegar ég sat í stofunni, og með heila lúffu í kjaftinum!!!! Lagði hana voða pent fyrir framan mig og leit á mig voða stoltur. Greyið, hann er auðvitað að koma með þetta handa mér, og er örugglega voða fúll að ég geymi þá ekki. En ekki skil ég hvar hann finnur þetta allt. Hann hlýtur bara að fara inn til fólks. Hann er samt hættur þessu í bili, vonandi koma ekki mýs næst :) Munið síðan að vera dugleg að knúsa kettina ykkar.
Langaði til að deila með ykkur nýjasta uppátækinu hjá kettinum mínum honum Huga sem er 8 mánaða, norskur skógarköttur. Nafnið hans er nú samt ekki komið héðan, heldur var hann víst alveg rosalega hugaður kettlingur, fyrstur til að yfirgefa skápinn sem hann fæddist í. Ég hef ákveðið að halda nafninu því hann stendur sko alveg undir því. Étur t.d. fyrir mig allar kóngurlær sem ég þori ekki að drepa sjálf.
Hann fer alveg út hjá mér, og eftir hann fór að stækka hef ég haft svolitlar áhyggjur af því að hann færi kannski að veiða fugla og mýs og sérstaklega ef hann myndi nú koma með þetta dautt inn, alveg eins og kettir systur minnar gera alltaf.
Ég gat því ekki annað en hlegið þegar ég fór á fætur einn morgunin og fann einn svartan fingravettling liggja á miðju stofugólfinu. Mig grunaði auðvitað strax köttinn og henti svo bara vettlingnum. En nokkrum dögum seinna kom ég á fætur og fann annan vettling, að þessu sinni lítinn, bleikan barnavettling. Svo kom ullarvettlingur, svo leðurhanski og loksins kom hann inn eitt kvöldið þegar ég sat í stofunni, og með heila lúffu í kjaftinum!!!! Lagði hana voða pent fyrir framan mig og leit á mig voða stoltur. Greyið, hann er auðvitað að koma með þetta handa mér, og er örugglega voða fúll að ég geymi þá ekki. En ekki skil ég hvar hann finnur þetta allt. Hann hlýtur bara að fara inn til fólks. Hann er samt hættur þessu í bili, vonandi koma ekki mýs næst :) Munið síðan að vera dugleg að knúsa kettina ykkar.
miðvikudagur, 11. september 2002
Á framabraut
Síðast var ég höfuðpaur höfuðpauranna en nú er ég bara höfuðpaur ég sagði af mér. Ég get ekki tjáð mig um málið að svo stöddu þar sem ég hef ekki kynnt mér staðreyndir þess til hlítar, takk.
En að stjórnmáladjóki slepptu þá er ástæðan er sú það á að taka kennslubók námskeiðsins þýða, breyta, bæta og samþjappa yfir á íslensku. Þar sem hún er hluti af lesefni vetrarins þarf verkið að vinnast hratt og þá hef ég ekki tíma fyrir nein stjórastörf höfuðpaura í ljósi þess að ég var valinn sem ritstjóri verksins. :)
Ef fólk vill kynna sér eitthvað rafmagnsverkfræðilegt stöff þá er þetta eitthvað til að kíkja á. Jahá!
En að stjórnmáladjóki slepptu þá er ástæðan er sú það á að taka kennslubók námskeiðsins þýða, breyta, bæta og samþjappa yfir á íslensku. Þar sem hún er hluti af lesefni vetrarins þarf verkið að vinnast hratt og þá hef ég ekki tíma fyrir nein stjórastörf höfuðpaura í ljósi þess að ég var valinn sem ritstjóri verksins. :)
Ef fólk vill kynna sér eitthvað rafmagnsverkfræðilegt stöff þá er þetta eitthvað til að kíkja á. Jahá!
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)